Χάνω τον Πίπη μου

[pipis1]

Ήθελα να γράψω γιατί είμαι συντετριμμένη. Χάνω τον πίπη μου το σιαμεζούλι μου, το μωρό μου.
Είναι θέμα χρόνου. Ενώ μέχρι την Πέμπτη το πρωί ήταν μια χαρά, από το μεσημέρι άρχισε ο γολγοθάς κκαι η αντίστροφη μέτρηση. Καλπάζουσα μορφή καρκίνου. Δεν έχει κοιμηθεί από την Πέμπτη, προφανώς από τους φρικτούς πόνους παρά τα παυσίπονα που χορηγεί ο κτηνίατρος καθημερινά. Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ζω μια κόλαση. Έλιωσε, σε 3 μέρες μόνο έμεινε πετσί και κόκκαλο. Με πονάει πολύ, πάρα πολύ και ιδίως όταν το βλέπεις να υποφέρει τόσο. Δεν ξέρω πώς θα το ξεπεράσω, σκέφτομαι ότι σε λίγο δε θα ξαναδώ τα όμορφα μπλε ματάκια του, ότι δε θα είναι πια μαζί μου και τρελαίνομαι. Είναι τόσο άδικο.
Δεν μπορεί ούτε να κοιμηθεί λίγο όπως είπα εδώ και 4 μέρες, θα κοιμηθεί μια για πάντα. Παρά του το είναι 15 χρονών, μου φαινόταν ακόμη μακρινό το ότι θα τον χάσω.
Όχι όμως έτσι. Τα Χριστούγεννα που έκανε το τελευταίο του τσεκ απ, ήταν όλα φυσιολογικά, τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε.
Αγόρι μου, Πίπη μου κουράγιο στις τελευταίες σου στιγμές. Σε λατρεύω κι εγώ και όλη η οικογένεια, μακάρι να γίνει ένα θαύμα μωρό μου και να μη φύγεις. Μας έδωσες τόση χαρά και αγάπη όλα αυτά το χρόνια, γέμισες το σπίτι μας από τότε που ήρθες μωρό μου. Σε αγαπώ πάρα πάρα πολύ πιπάκο μου. Είναι πολύ κρίμα που φεύγεις έτσι. Σε λατρεύω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Ήθελα να γράψω γιατί είμαι συντετριμμένη. Χάνω τον πίπη μου το σιαμεζούλι μου, το μωρό μου.
Είναι θέμα χρόνου. Ενώ μέχρι την Πέμπτη το πρωί ήταν μια χαρά, από το μεσημέρι άρχισε ο γολγοθάς κκαι η αντίστροφη μέτρηση. Καλπάζουσα μορφή καρκίνου. Δεν έχει κοιμηθεί από την Πέμπτη, προφανώς από τους φρικτούς πόνους παρά τα παυσίπονα που χορηγεί ο κτηνίατρος καθημερινά. Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ζω μια κόλαση. Έλιωσε, σε 3 μέρες μόνο έμεινε πετσί και κόκκαλο. Με πονάει πολύ, πάρα πολύ και ιδίως όταν το βλέπεις να υποφέρει τόσο. Δεν ξέρω πώς θα το ξεπεράσω, σκέφτομαι ότι σε λίγο δε θα ξαναδώ τα όμορφα μπλε ματάκια του, ότι δε θα είναι πια μαζί μου και τρελαίνομαι. Είναι τόσο άδικο.
Δεν μπορεί ούτε να κοιμηθεί λίγο όπως είπα εδώ και 4 μέρες, θα κοιμηθεί μια για πάντα. Παρά του το είναι 15 χρονών, μου φαινόταν ακόμη μακρινό το ότι θα τον χάσω.
Όχι όμως έτσι. Τα Χριστούγεννα που έκανε το τελευταίο του τσεκ απ, ήταν όλα φυσιολογικά, τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε.
Αγόρι μου, Πίπη μου κουράγιο στις τελευταίες σου στιγμές. Σε λατρεύω κι εγώ και όλη η οικογένεια, μακάρι να γίνει ένα θαύμα μωρό μου και να μη φύγεις. Μας έδωσες τόση χαρά και αγάπη όλα αυτά το χρόνια, γέμισες το σπίτι μας από τότε που ήρθες μωρό μου. Σε αγαπώ πάρα πάρα πολύ πιπάκο μου. Είναι πολύ κρίμα που φεύγεις έτσι. Σε λατρεύω.

λυπαμαι πραγματικα παρα πολυ.....κουραγιο...δυστυχως ολοι θα τα περασουμε αυτα.......εγω παντως στη θεση σου...αν ηταν 100/100 σιγουρο οτι θα φυγει...δεν θα τον αφηνα να υποφερει...ειναι πραγματικα κριμα να υποφερει για να ζησει λιγες μερες παραπανω....η αποφαση δικια σου...και παλι κουραγιο...σε καταλαβαινω απολυτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Λυπάμαι πραγματικά.
Αν η κατάσταση είναι τόσο πολύ άσχημη και μη αναστρέψιμη είναι καλύτερα να μην υποφέρει τόσο ο γατούλης.
Εσύ βέβαια θα κρίνεις και θα αποφασίσεις.
Έχετε ρωτήσει και αλλού....πραγματικά τίποτα δεν μπορεί να γίνει πια;
Φαντάζομαι πόσο δύσκολο είναι να βλέπεις το αγαπημένο σου ζωάκι να υποφέρει τόσο πολύ...κουράγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ANNA KATΣΑΡΟΥ]

Λυπάμαι πολύ για τον Πίπη σου...Αν πονάει τόσο πολύ μην τον αφήσεις να πονάει άλλο,είναι κρίμα..Είναι πολύ δύσκολο το ξέρω,έχασα κι εγώ τον σκυλάκο μου πρίν από 3 μήνες και δεν άντεχα να τον βλέπω τόσο άρρωστο...Καλύτερα να πάρεις μια απόφαση για να μην υποφέρει το καημενο..Κουράγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pipis1]

Σας ευχαριστώ πολύ. έχω πάρει ήδη δύο γνώμες από γιατρούς, αύριο θα πάρω κι άλλη μία.
Την ευθανασία την σκεφτόμαστε κι εμείς, αν και ο κτηνίατρος του είπε δε μπορεί ο ίδιος να κάνει κάτι τέτοιο.
Ακόμη λέει ότι δε μπορεί να καταλάβει ότι ενώ πριν λίγες μέρες οι αιματολογικές του εξετάσεις ήταν μια χαρά, παρουσιάστηκε κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να συμβεί και ο καρκίνος να μη δ'ωσει αιματολογικές ενδείξεις λίγο καιρό πριν.
Ακόμη θέλω να πιστεύω σε ένα θαύμα και ότι θα ξεπεράσει ο Πίπης ό,τι έχει.
Μωρό μου, η αγάπη μας ας είναι βάλσαμο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές σου. Θα κάνουμε ό,τι είναι καλύτερο για σένα αγοράκι μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Λυπάμαι κι εγώ πολύ... Δυστυχώς στις ηλικίες αυτές ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα προκύψει.
Όσο δύσκολο κι αν είναι κράτα στο μυαλό σου ότι έζησε κοντά σας 15 ευτυχισμένα χρόνια. Και όσο κι αν πονάς, μην τον αφήσεις να υποφέρει άλλο. Δύσκολη απόφαση το ξέρω, θα θυμάμαι πάντα στο μυαλό μου μια ημερομηνία; 23-5-2003

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pipis1]

Ξέρω ότι αυτό είναι το σωστό να γίνει γιατί φαίνεται ότι υποφέρει πολύ.
Είναι όμως πολύ δύσκολη η απόφαση, να το πας στο γιατρό και να το πάρεις....
Πονάω πάρα πολύ νιώθω ότι θέλω να σκίσω τα σωθικά μου για να μη πονάω άλλο.
Μέχρι πριν λίγες μέρες έτρεχε κι έπαιζε και τώρα έχει λιώσει.
Δεν μπορ'ω να φανταστώ το σπίτι, τη ζωή μου χωρίς να είναι εκεί κι ο Πίπης.
Καθόμαστε τ'ωρα συνέχεια από πάνω του, του μιλάμε γλυκά, το χαιδεύουμε κι αυτό προσπαθεί να χουχουλίσει.
Αγοράκι μου, με τόση φροντίδα και αγάπη που είχες, πίστευα ότιθα γίνεις ένας γατομαθουσάλας.
Δυστυχώς όμως η ζωή είχε άλλα σχέδια για σένα μωρό μου, πολύ άσχημα και είναι πολύ άδικο.

Συγχωρέστε με αλλά είμαι πολύ χάλια. και νομίζω ότι μόνο εδώ μέσα μπορείτε να καταλάβετε τον πόνο που προκαλεί μία τέτοια απώλεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

τι να σου συγχωρεσουμε καλη μου;;και εμεις ακριβως τα ιδια σκεφτομαστε και νιωθουμε σε αναλογες περιπτωσεις.......καιν εγω δεν μπορω να διανοηθω τη ζωη μου χωρις αυτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Σας ευχαριστώ πολύ. έχω πάρει ήδη δύο γνώμες από γιατρούς, αύριο θα πάρω κι άλλη μία.
Την ευθανασία την σκεφτόμαστε κι εμείς, αν και ο κτηνίατρος του είπε δε μπορεί ο ίδιος να κάνει κάτι τέτοιο.
Ακόμη λέει ότι δε μπορεί να καταλάβει ότι ενώ πριν λίγες μέρες οι αιματολογικές του εξετάσεις ήταν μια χαρά, παρουσιάστηκε κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να συμβεί και ο καρκίνος να μη δ'ωσει αιματολογικές ενδείξεις λίγο καιρό πριν.
Ακόμη θέλω να πιστεύω σε ένα θαύμα και ότι θα ξεπεράσει ο Πίπης ό,τι έχει.
Μωρό μου, η αγάπη μας ας είναι βάλσαμο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές σου. Θα κάνουμε ό,τι είναι καλύτερο για σένα αγοράκι μου.

Ξέρω πως νιώθεις το έχω περάσει όχι μόνο μία φορά και ξέρω ότι θα το ξαναπεράσω . Έχω να σου πω όμως κάτι. Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης που θα μπορούσες να κάνεις στο φιλαράκι σου είναι να μην το αφήσεις να υποφέρει άλλο αν δεν υπάρχει φυσικά ελπίδα και πονάει. Είναι η σκληρή πλευρά της συμβίωσης μας με τα αγαπάκια μας αλλά μετά από πολλή δουλειά με την ψυχολογία μου και το μυαλό μου κατέληξα στο ότι είναι περισσότερα αυτά που μας προσφέρουν και τους προσφέρουμε κατά την διάρκεια της ζωούλας τους από τον πόνο που νιώθουμε όταν φεύγουν.
Να το έχεις αγκαλίτσα και να του δείχνεις την αγάπη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Δεν μπορω να το πιστεψω...ο Πιπακος...ελπιζω ο,τι κι αν αποφασισεις να μην ποναει πια ο γατουλης σου.Ειναι στις σκεψεις ολων μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DRIFTER]

Λύτρωσέ τον τον καημένο να πάει εκεί που πρέπει, στον παράδεισο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gatouni]

Λυπάμαι πολύ για τον Πιπη σου. Πριν ένα χρόνο περίπου αναγκαστήκαμε να πάρουμε την απόφαση να κοιμίσουμε έναν γάτο μας (πεντέμιση χρονών γατάκι ήτανε ) και ξέρω καλά πόσο πονάει.... πέρα από τον δυσβάσταχτο πόνο του αποχωρισμού. Καλό κουράγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Έχοντας μια γατούλα 16ετών, σε καταλαβαίνω απόλυτα.
Ούτε να σκέφτομαι θέλω ότι θα πάθει κάτι το μωρό μου, γιατί μωρό είναι ακόμα στα μάτια μου.
Φτάνει όμως δυστυχώς η στιγμή που πρέπει να τα αφήσουμε να ξεκουραστούν.
Καλό κουράγιο.............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Athena2201]

το μονο που μπορω να γραψω ειναι κουραγιο και να εισαι δυνατη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Terifique]

Λυπάμαι πραγματικά πολύ.... κουράγιο, να είσαι δίπλα του αυτές τις τελευταίες στιγμές και αν τα πράγματα έχουν φτάσει στο σημείο που υποφέρει και δεν μπορεί να δεχτεί άλλη βοήθεια, σκέψου το.... όσο και αν σε πονάει.... και πάλι λυπάμαι.
Ο μικρός σου θα είναι πάντα υγειής και χαρούμενος, μέσα στην καρδιά σου!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pipis1]

Λυπάμαι πραγματικά πολύ.... κουράγιο, να είσαι δίπλα του αυτές τις τελευταίες στιγμές και αν τα πράγματα έχουν φτάσει στο σημείο που υποφέρει και δεν μπορεί να δεχτεί άλλη βοήθεια, σκέψου το.... όσο και αν σε πονάει.... και πάλι λυπάμαι.
Ο μικρός σου θα είναι πάντα υγειής και χαρούμενος, μέσα στην καρδιά σου!!!

Σας ευχαριστώ όλους.
Δυστυχώς θα είναι μόνο μέσα στην καρδιά μου και όχι στη ζωή μου. Κι αυτό πονάει πολύ.
Ήμαστε συνέχεια μαζί του, του μιλάμε, τον χαιδεύουμε. Άλλωστε και ο Πίπης δε θέλει να είναι μόνος του αυτές τις τραγικές στιγμές.
Αγόρι μου, γιατί να φύγεις έτσι άδικα, πώς θα είναι η ζωή μας το σπίτι μας χωρίς εσένα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MissKit]

Λυπάμαι πολύ για το γατούλη σου Όλοι έχουμε βρεθεί στη θέση σου και πραγματικά πονάει πολύ. Είναι δύσκολο να το διαχειριστείς και να δράσεις ψύχραιμα όμως τα κορίτσια έχουν δίκιο.. Είναι καλύτερα να τον κοιμήσεις εσύ και να σταματήσει να υποφέρει Σου εύχομαι να γίνει κάτι και να αλλάξουν τα πράγματα αν και απ' ό,τι διαβάζω είναι δύσκολα. Κουράγιο σε όλους σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gelly01]

Σας ευχαριστώ όλους.
Δυστυχώς θα είναι μόνο μέσα στην καρδιά μου και όχι στη ζωή μου. Κι αυτό πονάει πολύ.
Ήμαστε συνέχεια μαζί του, του μιλάμε, τον χαιδεύουμε. Άλλωστε και ο Πίπης δε θέλει να είναι μόνος του αυτές τις τραγικές στιγμές.
Αγόρι μου, γιατί να φύγεις έτσι άδικα, πώς θα είναι η ζωή μας το σπίτι μας χωρίς εσένα;

Ειναι παρα πολυ δυσκολες οι στιγμες που περνατε. Πολλοι απο μας τις εχουμε περασει και ξερουμε τον πονο και την στεναχωρια του να χανεις ενα ζωακι που εχεις περασει και μοιραστει μαζι του καποια χρονια της ζωης . Δεν νομιζω οτι τα λογια μας μπορουν να σε παρηγορησουν και πολυ. Τουλαχιστον εχε στην σκεψη σου οτι ειμαστε νοερα κοντα σου και πραγματικα συμπασχουμε μαζι σου μιας και η σκεψη ολων μας, οσοι ζησαμε την αναλογη εμπειρια, γυριζει στισ στιγμες που αναγκαστηκαμε και εμεις να αποχωριστουμε καποιο απο τα φιλαρακια μας. Ειναι πολυ δυσκολη η αποφαση που καποιες στιγμες καλουμαστε να παρουμε για τα πλασματακια που εχουμε λατρεψει κυριολεκτικα, αλλα καποιες φορες αυτη η αποφαση ειναι και η αποδειξη της πραγματικης αγαπης και του σεβασμου στην ποιοτητα της ζωουλας του.
Σου ευχομαι με ολη μου την καρδια καλο κουραγιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Λυπάμαι πολύ
Δυστυχώς, αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για όσα μας χαρίζουν αυτά τα πλάσματα, όσο καιρό είμαστε μαζί. Κι εσύ είσαι τυχερή, γιατί πέρασες 15 ολόκληρα χρόνια με τον Πίπη σου. Όσο δύσκολο κι αν είναι όμως, πρέπει να πάρεις την απόφαση να τον ανακουφίσεις. Επειδή έχω βρεθεί στη θέση αυτή, μπορώ εκ πείρας να σου εγγυηθώ ότι το μόνο για το οποίο μπορεί να μετανιώσεις δεν είναι ότι αποφάσισες να το κάνεις, αλλά ότι περίμενες όσο περίμενες.
Καλή δύναμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Pipis, το 2009 βρέθηκα κι εγώ στη θέση σου. Αναγκάστηκα να πάω για "κοίμισμα" το Ζιζίκι μου, αυτή την κούκλα που έχω στο άβαταρ. Είχε κι εκείνη καρκίνο. Το παλέψαμε 2 χρόνια αλλά, όπως δυστυχώς γίνεται πάντα, η απαίσια αρρώστια μάς πρόλαβε.

Υπάρχουν ορισμένα κριτήρια που πρέπει να τα σκεφτείς όσο πιο ψύχραιμα γίνεται. Το καλύτερο είναι να τα συζητήσεις με τον κτηνίατρό σου.
Ο γατούλης πονάει;
Μπορεί να αναπνεύσει ελεύθερα, να φάει, να πιει, να πάει τουαλέτα;
Μπορεί να χαϊδευτεί (ή και να παίξει);
Ο κτηνίατρός σου πιθανόν να σου υποδείξει και άλλους παράγοντες που καθορίζουν αν ο γατούλης σου έχει κάποια αποδεκτή ποιότητα ζωής. Επίσης μπορεί να σου περιγράψει την όχι και τόσο καλή εξέλιξη που θα έχει αν δεν γίνει κάποια παρέμβαση.

Αν όμως η απάντηση στα παραπάνω είναι αρνητική, πρέπει να σφίξεις την καρδιά σου και να τον λυτρώσεις τον γατούλη... Ζήσατε μαζί 15 χρόνια γεμάτα αγάπη. Βάλε τις ανάγκες σου και τον πόνο σου στην άκρη και σκέψου μόνο αυτόν. Και μην τον αφήσεις να σβήσει αργά και βασανιστικά.

Εγώ προσωπικά πήρα την απόφαση διότι αλλιώς το γλυκό μου το Ζιζίκι (που ήδη δεν μπορούσε να φάει) θα χανόταν από ασιτία και εξάντληση. Όχι άμεσα. Σε έναν μήνα.


ΥΓ Τον πρώτο μου γάτο τον έλεγαν Πίπη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.