Ψυχολογία - Συμπεριφορά γατιού που έχασε την ουρά του

[Antoine-P.]

Το γατάκι μου είναι 3 μηνών και έχει χτύπημα στην ουρίτσα / λεκάνη του σαν να χτυπήθηκε από αυτοκίνητο ή σαν να έφαγε κλωτσιά. Περπατάι με τον ποπουλη του ψηλα και προσπαθει να βολευτει με δυσκολια.Δεν είχε ούτε εσωτερική ούτε εξωτερική αιμοραγια. παρολα αυτα πονάει σε'κεινο το σημείο πολύ και η ουρίτσα του έχει παραλυσει απο πάνω αλλα ο γιατρς είπε οτι νιώει το κάτω μερος της. Θα το ξαναπάμε την Δευτέρα αλλά ο γιατρός είπε οτι μπορεί να χρειαστει ακκρωτιρισμος για να μην σαπίσει σε περιπτωση που δεν παίρνει αιμα. Εάν χρειαστει θα το κανουμε σίγουρα αν και ελπίζω οχι. Ο γιατρος μας ειναι υπεροχος ανθρωπος και σοβαρος επιστημονας. Τον εμπιστευόμαστε 100%. Μας έχει βοηθήσει άποιρες φορες. Η μητέρα μου τον ξέρει 20 χρονια τώρα. Θέλω όμως να ξέρω για να προετοιμαστω, επειδή ξέρω ποως οι γάτες έχουν "κομπλεξ" με την ουρά τους και κάποιοι την θεωρουν και ως 5η αίσθηση θα πέσει σε κατάθλιψη ή τίποτα τέτειο? Σίγουρα θα χαρεί εαν μπορει να ξανατρέξει όπως παλιά πιδηχτό και ορεξάτο, αλλά θέλω να μπορώ να αντιμετωπίσω μια κατάσταση στην οποία θα νιώθει άσχημα. Ξερώ οτι δεν μπορούμε να μπούμε στην ψυχολογία του αλλά έχει κανείς αντιμετωπίσει καμιά τέτεια περιπτωση η έχει οποιωσδήποτε καμιά ιδέα? Σας παρακαλω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Antoine καλή σου μέρα

Κατ'αρχήν το πρώτο που επείγει, είναι η ανακούφιση του γατιού από τους πόνους ή δυσφορία που δείχνει να έχει, καθώς και η έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία του. Για την οποία είμαι σίγουρη οτι θα γίνει ό,τι καλύτερο επειδή το γατάκι ,παρά την ατυχία του, βρίσκεται σε καλά χέρια
Μια από τις χρησιμότητες της ουράς στις γάτες, όπως και στα περισσότερα ζώα, είναι η ενίσχυση της ισορροπίας τους, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει οτι τη χάνουν χωρίς ουρά. Ο άλλος, βασικός, ρόλος της ουράς, είναι για να εκφράζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με την κίνησή της.
Στην απευκταία λοιπόν περίπτωση που χρειαστεί ο ακρωτηριασμός της, επειδή είναι μεν χρήσιμο όργανο, αλλά όχι άμεσα ζωτικό, το γατάκι μπορεί και σωματικά και ψυχολογικά να τα καταφέρει μια χαρά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Το γεγονός δε οτι είναι ακόμα μικρό, θα βοηθήσει πολύ στην άμεση προσαρμογή του σε περίπτωση που αυτή η επέμβαση, γίνει τελικά αναπόφευκτη.
Όσο γι αυτά που αναφέρονται σε 5η (ή 6η) αίσθηση", ναι μεν η γάτα είναι χαρισματικό ζώο, αλλά οι επιπλέον αισθήσεις της, "διαχέονται"σε όλο της το σώμα: Στο τρίχωμά της, στη μύτη της, στα μουστάκια της ακόμα και τα μάτια της είναι δέκτες και πομποί ανεπαίσθητων "μυστικών"μηνυμάτων, που δεν πιάνουν οι ανθρώπινες αισθήσεις.
Ωστόσο εύχομαι να μη χρειαστεί να καταφύγετε σε τόσο "δραστική" λύση και να γίνει ό,τι χρειάζεται για την υγεία και τη ζωή του.
Περαστικά και γρήγορα. Περιμένουμε σύντομα νέα σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Ευχαριστω παρα πολύ! Θα σας πω για καθε νεο που εχουμε. Αλλα, για να καταλαβω, ενοείς πως επειδή είναι μικρό θα προσαρμοστεί σχετικα ευκολα χωρις ουρα? Το ελπιζω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Ναι, αυτό ακριβώς εννοώ, καθώς όσο θα μεγαλώνει θα οξύνονται περισσότερο τα υπόλοιπα αισθητήρια όργανα προκειμένου να αναπληρώσουν το κενό (όπως γίνεται και με τις ανθρώπινες περιπτώσεις)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Ευχαριστω! Ησουν μεγαλη βοηθεια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Να'σαι καλά, να χαίρεσαι το γατούλι γερό και όλα καλά να πάνε τη Δευτέρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Ευχομαι τα καλυτερα, για το ομορφο γατουλι σου!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Ευχαριστω παρα πολυ Φλωρα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nelliel]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Δεν θελω να σε ψυχοπλακωσω, αλλα το μεγαλο μου γατι μετα απο μια περιπετεια που ειχε καμποσα χρονια πριν, εχει ακομα ψυχολογικο προβλημα (φοβαται συγκεκριμενα πραγματα). Ο ακρωτηριασμος ειναι σιγουρα ψυχοφθορος για καθε ανθρωπο και ζωακι και πιστευω οτι στην αρχη θα επηρεαστει αρνητικα η ψυχολογια του, αλλα επειδη ειναι ακομα μικρο θα ανακαμψει αμεσα και θα μαθει να ζει με την ιδιαιτεροτητα του. Στην καθημερινοτητα του δεν θα εχει προβληματα. Αλλωστε υπαρχουν καποιες ρατσες χωρις ουρα!

Αυτο που προεχει τωρα ειναι να δειτε αν υπαρχει ελπιδα αποκαταστασης της ουρας. Αν οχι, και το γατι ενοχλειται, προχωρα στον ακρωτηριασμο. Καλυτερα χωρις ουρα, παρα να ταλαιπωρειται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Ευχαριστω, Nelliel. Θα το βοηθήσω να το ξεπεράσουμε μαζι εαν τυχον νιώσει ετσι. Οσο περισσοτερες αποψεις τοσο πιο ανοιχτες σκεψεις. Υποθετω πως απο'τι φαίνεται είναι στο ιδιο το ζωακι. οπως καποιοι απο εμας ειναι πιο ευαισθητοι ετσι και αυτα. Σασ ευχαριστω ολους σας. Θα σας γραψω παλι αυριο μετα τον γιατρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Τελικα θα το παμε αυριο για ακρωτιριασμο. Η οθριτσα του εχει νεκρωθει εντελως. Ευχαριστω για το ενδιαφερον σας! Ελπιζω να μην εχουμε προβλημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Απάντηση: Πώς είναι η ψυχολογία κάποιου γατιού όταν χάνει την ουρά του;

Όλα καλά θα πάνε αγαπητέ φίλε και θα προσαρμοστεί γρήγορα στα νέα δεδομένα ο μικρούλης, θα το δεις! Λίγη υπομονή για τις επόμενες ημέρες, μέχρι να πάρει τα πάνω του από την επέμβαση. Εχω υπόψιν μου γατάκι που έχασε την ουρά του εδώ και χρόνια, επίσης μετά από τραυματισμό, και ζει ως φυσιολογικότατο γατί! Επιπλέον είχα κι εγώ γατούλη που χρειάστηκε να χάσει το πόδι του κι ο οποίος επίσης ένα μήνα μετά την επέμβαση είχε πλήρως βρει τις ισορροπίες του! Καλή επιτυχία λοιπόν και πολύ γρήγορη ανάρρωση να έχει το γατάκι σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Ευχαριστω για ολη την θετικη ενεργεια, τις ευχες και την αισιοδοξια σου!

Θα επρεπε να ειναι δυσκολο για το μικρο σου να χασει το ποδι του. Απλα χαιρομαι που εχω την μητερα μου και εσας εστω και απλα online για να μπορω να βασιστω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Ναι ήταν όντως δύσκολη περίοδος εκείνη της επέμβασης που έγινε στον γατούλη μου για το πόδι, για εμας τουλάχιστον, αυτός δε ξέρω πώς ακριβώς το βίωσε..τις πρώτες μέρες έδειχνε λίγο στα χαμένα, ίσως από τον πόνο ή από την αγωγή που κάναμε ή και τα δύο.. αλλά πίστεψέ με έπειτα έγινε όπως πριν κι ακόμη πιο παιχνιδιάρης, πολύ δραστήριος και ζητουσε συνέχεια χάδια...Η απώλεια της ουράς φαντάζομαι ότι θα είναι πιο ανώδυνη και ειλικρινά πιστεύω ότι θα τα πάει μια χαρά ο δικός σου! Λίγη ψυχραιμία χρειάζεται τώρα, κυρίως από πλευράς σου, μέχρι να αναρρώσει! Απ΄ό,τι κατάλαβα τον έχετε μέσα-έξω τον γατούλη; Aν ναι θα σου πρότεινα για ένα εύλογο διάστημα μετά την επέμβαση να τον κρατήσετε αποκλειστικά μέσα για ευνόητους λόγους. Περιμένουμε τα νέα σας και φωτογραφίες βεβαίως μόλις ανακάμψει για να τον καμαρώσουμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Ναι. Δεν φανταζεσε τι τραβηξαμε για να μεγαλωσουμε και αυτο και τα αδερφακια του. Τα ειχαμε στο μπαλκονι και στο δωματιο της αδερφης μου ωστε να μην τα βλεπει ο πατερας μου ο οποιος μεν τα αγαπαει αλλα δεν τα θελει στο σπιτι. Ευτυχως, ο πατερας μου ο οποιος ειναι ναυτικος ο οποιος τωρα αναρωνει απο εγχειριση ελειπε σχεδον ολο το 1 μηνα που τα ειχαμε μεσα και μετα τα κρατησαμε κρυμμενα με την μαμα τους για 1 μηνα συγκεκριμμενα ωστε να ειναι ασφαλη απο τους γατους οταν θα τα κατεβαζαμε. Αλλιως θα τα πνιγανε. Βλεπεις, την μαμα τους την αγαπαμε και την φροντιζουμε απο μιρη που την βρικαμε, και για αυτο μας νιαουριζε για βοηθεια στην πρωτη της γεννα. Ετσι γεννησε με εμενα διπλα της να την χαιδευω και να προστατευω το καθε μικρο που εβγαινε απο την μανια της ενω ξερεις, χτυπιεται απο τον πονο της γεννας η καιμενη. Ολα αυτα στο μπαλκονι του σπιτιοθ μας. Τα προσεχαμε τους φροντιζαμε τα ματακια επειδη ειχαν προβλημα και αμα δεν τους βαζαμε αλοιφη καθε μερα θα τα εχαναν. βγηκαν ολα πανυγειεστατα! Τουλαχιστον μεχρι τωρα. Τωρα, οποτε πηγαινει βολτες ο πατερας μου τα φερνουμε ολα επανω και τα χαιρομαστε μεσα στο σπιτι για λιγη ωρα. Δεν μπορεις να φανταστεις. Πλακακια τα καναμε. Αφου ηταν κι ο παππους μου στο κολπο κααι εκριβε τη μανα οποτε εβγαινε απτο δωματιο της αδερφης μου για ξεσκασει και τυχεναι να ηταν εκει ο πατερας μου! Μιλαμε για προπαγανδα! Τωρα ειναι με το φαι και το νερο τους κατω στην πιλωτη. Εχει και κηπο που πανε και παιζουνε η καθονται. Το μονο που φοβομαστε μην πανε μεσα στο αυτοκινητο ενος ανθρωπου ο οποιος δεν ανοιγει το καπο του για να κοιταξει πριν βαλει μπρος. Ολοι οι αλλοι κοιτανε πριν φυγουν. Τα αγαπανε ολοι εδω. Και αμα εκαναν ετσι το καλοκαιρι φοβαμαι μονο πως θα κανουν το χειμωνα που θα εχει κρυο. Θα τα δειναμε για υιοθετηση αλλα φοβομαστε γιατι προτων θα πρεπει να τα χωρισουμε και μεταξυ τους και απο την μαμα τους και απο εμας και φοβομαστε για την ψυχολογια τους αλλα και την δικη μας. Δεθηκαμε αφου ηταν μαζι μας καθε μερα απο την πρωτη στιγμη που γεννηθηκαν μεχρι τωρα. Δεθηκαμε. Μας ειπε και ο γιατρος οτι θα ηταν καλο για λιγες μερες να ειναι μεσα οπως μας ειπε και για την στειρωση που σκοπευουμε να κανουμε στην Τιγρουλα (την μαμα τουσ, καλα ε, ειναι η πιο ομορφη γατα που εχω δει, και πιστεψε με, εχω δει και εχω φροντισει προσωπικα παααααααρα πολλα γατια), Τελωσπαντων κατι θα βρουμε να κανουμε επειδη η αδελφη μου δεν μπορει το μικρο να γυρναει παντου και να νιαουριζει να τρεχει και να σκαρφαλωνει στο δωματιο της για 4 μερες. Και η αλλη κυρια που φροντιζει της γατες της πολυκατοικιας και μενει απο πανω μας εχει μια γατα η οποια την αλλη φορα που ειδε το μωρο εκανε σαν τρελη! Κατι θα κανουμε. Απλα ας πανε ολα καλα. Ευχαριστω για ολα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Πόσο χαίρομαι και συγκινούμαι όταν διαβάζω μηνύματα σαν το δικό σου, μέσα από τα οποία βγαίνει όλη η αγάπη και η φροντίδα με την οποία περιβάλατε όλη την υπέροχη γατο-οικογένειά σας. Να είστε πάντα καλά να χαίρεστε όλα σας τα ζουζουνάκια..

Όσο για αύριο, ναι θα είναι μια δύσκολη μέρα, γιατί θα έχεις την αγωνία του "πριν" και την έννοια της άμεσης φροντίδας του "μετά".
Όμως η επέμβαση είναι αναπόφευκτη, προκειμένου να σώσετε τη ζωή του, αυτό κράτα στο μυαλό για να παίρνεις δύναμη και κουράγιο μέχρι να περάσει αυτή η δύσκολη φάση και ώσπου να έρθει η ώρα που θα αρχίσεις με χαρά να βλέπεις σιγά σιγά το γατουλίνι να επανέρχεται στις φυσιολογικές του δραστηριότητες, να παίζει και να συμπεριφέρεται όπως κάθε άλλο "αρτιμελές" γατί.

Εύχομαι με όλη μου την καρδια η επέμβαση να στεφτεί με απόλυτη επιτυχία και να επιστρέψετε σπίτι με ανακούφιση κι αισιοδοξία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Εγινε με επιτυχια! Τωρα το μωρο ειναι ακομα καπως μετα την ναρκωση, και πρεπει να μεινει για καποιες ωρες μεσα στο κουτι μεταφορας του. Παντα μπορω να βασιστω στον γιατρο μας! Δεν πρεπει να φαει η να πιει ακομα. Απο'τι μας ειπε ο γιατρος την ουριτσα τελικα το αμαξι την πατησε. Ουτε κλωτσια ουτε χτυπημα...Σας ευχαριστω για ολη την υποστυριξη! Καπου θα βρουμε να το εχουμε. Ευχαριστω για ολα! Να'σται καλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Συγχαρητηρια για την ευαισθησια και την αγαπη που δειχνεις σε αυτες τις αθωες ψυχουλες αν και εισαι μικρος,τουλαχιστον ετσι καταλαβαινω απο το τροπο που γραφεις! Μπραβο για τη θετικη σκεψη που εχεις,πιστευω οτι το γατακι σου θα καταφερει να ξεπερασει το προβληματακι με την ουριτσα του χαρη σε σενα και την οικογενεια σου!Περαστικα στο ομορφο γατακι σου,γρηγορα ευχομαι να αναρρωσει και να το δουμε σε φωτογραφιες και να το θαυμασουμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Antoine-P.]

Εχαριστω πολυ και παλι Φλωρα! Και ναι, πραγματι απο μικρος ουτε διανοουμουνα να περραξω ουτε μιρμηγκι. Μια φορα ειχα χτπισει ενα συνομιληκο μου το οποιο ειχε παρει μεγενθυτικο φακο στον ηλιο και εκαιγε μηρμιγκακια! Ειδικα, για τις γατες, τα ποντικακια και τα σκυλια....γινομαι τουρκος! Εμοιαζα στην μητερα μου. Και η αδερφη μου τα λατρευει. Και του παππου μου και του πατερα μου του αρεσουνε αλλα εκεινος δεν τα θελει μεσα και δεν θελει να δενομαι με τα ζωακια γιατι εαν παθουν κατι πληγονωμαι πολυ και κλαιω, αλλα ενω το κανει απο αγαπη, πρεπει και ο ιδιος να καταλαβει οτι δεν υπαρχει περιπττωση να καταφερει κανεις να αλλαξει την ψυχη του αλλου.

Επισης, ο Θωμας (ο γιατρος μας) ειπε πως επειδη η λεκανη του ποναει ακομα θα φτιαξει με τον καιρο. Μας ειπε επισης πως θα πρεπει να δει πως παει σε μια εβδομαδα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Μπράβο λοιπόν στον μικρό ήρωα που δείχνει ήδη να τα καταφέρνει μιά χαρά! Εύχομαι να αναρώσει το συντομότερο και να βρείτε κι εσείς τον τρόπο για να είναι προφυλαγμένος όσο γίνεται τις πρώτες μέρες..Τυχερός στάθηκε πάντως που σώθηκε μετά από χτύπημα αυτοκινήτου..Όσο για τη στάση του μπαμπά σου σε καταλαβαίνω γιατί κι ο δικός μου κάπως έτσι αντιδρούσε όταν ήμουν στην ηλικία σου, εντάξει ακόμη και τώρα κμ φορά γκρινιάζει αλλά πλέον έχει καταλάβει ότι δεν πρόκειται να μου αλλάξει γνώμη... Το επιχείρημα όμως "να μην έχω ζώα για να μη στενοχωρεθώ αν πάθουν κτ" είναι τελείως άτοπο πάντως γιατί με την ίδια λογική δε θα πρεπε να δενόμαστε ούτε με ανθρώπους γιατί επίσης ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί κτ...C' est la vie , που λένε και οι Γάλλοι...Και φυσικά θα λυπηθούμε και θα κλάψουμε αν πάθουν κάτι γιατί τα θεωρούμε οικογένειά μας. Αυτό βέβαια δε μπορεί εύκολα να το συνειδητοποιήσει κάποιος αν δεν είναι σε θέση να έρθει κοντά και να συμβιώσει μ΄ένα ζωάκι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.