17 ολόκληρα χρόνια

[iJohnnyCash]

17 ολόκληρα χρόνια, η ζωή μας ξεκινούσε και τέλειωνε μαζί της. Κάθε φορά που πηγαίναμε κάπου, ήταν η πρώτη μας έννοια. Κάθε φορά που γυρνούσαμε, το ίδιο. Όλα τα τελετουργικά μας, ως ζευγάρι, περνούσαν μέσα από το χαδιάρικο και αριστοκρατικό πρίσμα της. Στην ψηφιακή εποχή των φωτογραφιών, σε κάθε κατάλογο με φωτογραφίες μίας εκδρομής υπάρχει η πρώτη φωτογραφία με την πριγκίπισσα να κάθεται στο καρεκλάκι της και η τελευταία με την ίδια πριγκίπισσα εξουθενωμένη από τη μοναξιά του τριημέρου να τρίβεται (πάντα με προσοχή να μην εκτεθεί) για χαδάκια και για τις νοστιμιές που τις φέρναμε. Και μη νομίζετε, μιλάμε για νοστιμιές! Όχι προσούτο Ευρυτανίας... Πάρμας, μόνο! Όχι κασέρι απλό… Έμενταλ και μεγάλης ωρίμανσης, παρακαλώ. Κιμάς κομμένος χοντρά από κρέας, όχι ό,τι να ‘ναι… όχι, κύριε! Τι είμαστε; Παρακατιανοί; Μόνο γαλλικό φιλέτο, λεπτοκομμένο. Ήξερε να τα ξεχωρίζει (πραγματικά)!

Κάθε βράδυ περίμενε τη σειρά της για να ξεκινήσει η τελετουργία. Χαδάκι στην κοιλίτσα, στο πρόσωπο, στο πηγούνι και μετά πειράγματα στα μουστάκια μέχρι να εκνευριστεί και να κοιμηθεί στα πόδια μας. Η πιο γλυκιά στιγμή! Εγώ την ήθελα στα πόδια να τη νιώθω και η σύντροφός μου στον λαιμό να ακούει το γουργουρητό της. Και αυτό το ήξερε. Έδινε στον καθένα αυτό που ήθελε, αβασάνιστα, χωρίς να κουραστείς να το εξηγήσεις. Μία συναισθηματική νοημοσύνη ασύλληπτη, ακατανόητη για ένα… ζώο. Έχω γνωρίσει λίγους ανθρώπους (μετρημένους) που να έχουν τη νοημοσύνη και την ευφυΐα που είχε αυτή. Προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες πτυχές του κάθε χαρακτήρα. Ας παιδεύονται οι ψυχολόγοι να καταλάβουν τους ανθρώπους. Αυτή τους ήξερε με μία ματιά. Και όταν ήρθε ο υιός μας, αυτή προσαρμόστηκε αμέσως, τον αγάπησε αβίαστα και άμεσα, ακριβώς όπως και εμείς… και ας την παίδευε. Ήξερε ότι με αυτόν δεν μπορούσε να «νευριάσει». Το παιχνίδι μαζί του δεν τέλειωνε ποτέ. Την έκανε ό,τι ήθελε (ακριβώς όπως και εμάς). Ακόμη και αυτό το «όριο» το είχε καταλάβει, χωρίς να το εξηγήσουμε εμείς.

Και… εμείς… χωμένοι στη δουλειά μας και την ενασχόληση με το νέο μέλος της οικογένειας δεν προλάβαμε να της πούμε όσο της άρμοζε, πόσο ξεχωριστή ήταν, πόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας καταλάμβανε, πόσο μεγάλο μέρος της καρδιάς μας είχε κατακτήσει απόλυτα. Όταν άρχισε να αδυνατίζει από νεφρική ανεπάρκεια ήταν αργά. Μέσα σε λίγες μέρες έμεινε μισή. Ακόμη και τότε όμως μας έδινε ελπίδα, με ένα νεύμα από αυτά τα μοναδικά που έκανε, με μία κίνηση αγάπης πάνω στην αγκαλιά μας. Πάντα προνοητική. Πέθανε στα χέρια μας για να μας γλιτώσει ακόμη και από την ενοχή της ευθανασίας. Μέχρι το τέλος η μεγάλη της καρδιά χτυπούσε. Ήταν σε κώμα, αλλά η καρδούλα της ήταν δυνατή και δούλευε, ήταν μαζί μας.

Τώρα που τελείωσε και βρίσκεται στο αγαπημένο της κουτάκι, η καρδιά της δεν χτυπάει αλλά η ψυχή της είναι ζωντανή στη δική μας καρδιά. Όταν τη χάνεις συνειδητοποιείς ότι είναι η καλύτερή σου φίλη, είναι αυτή που ξέρει τα περισσότερα για σένα… Η ζωή μας, ο τρόπος που σκεφτόμαστε έχει αλλάξει παντοτινά και στη διαμόρφωσή του έχει συμβάλει ριζικά και αμετάκλητα η μία και μοναδική γατούλα μας... Γεια σου, Δραξανούλα μας… θα σε σκεφτόμαστε πάντα!

Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο protagon.gr
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[παμαμπου]

παναγιώτη τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τη βαθιά μου συγκίνηση..είχε μια πανέμορφη κι ευτυχισμένη ζωή αυτό το γατάκι..λυπάμαι πολύ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

"Εφυγε" πλήρης ημερών και- το σημαντικώτερο- Αγάπης .
Να ζήσετε να θυμάστε την υπέροχη και ξεχωριστή γατούλα, που μπορεί να μην είχε ανθρώπινη λαλιά, αλλά όσο έζησε ανάμεσά σας,
έδωσε και πήρε τόσα, όσο λίγα χαρισματικά πλάσματα που πέρασαν από τον κόσμο αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Πολύ τρυφερό το αντίο σου στη γατούλα σου Παναγιώτη, περιττό να πω ότι το έχω διαβάσει αρκετές φορές από τη στιγμή που το ανέρτησες και κάθε φορά η συγκίνηση είναι μεγάλη... Να είσαι σίγουρος ότι η Δραξανούλα σας ήξερε πολύ καλά μέχρι το τέλος το πόσο ξεχωριστή ήταν για σας και αναμφισβήτητα στάθηκε πολύ τυχερή γάτα! Επίτρεψέ μου να θεωρώ ότι εκτός από τη συναισθηματική νοημοσύνη που την έχουν πολύ αυξημένη τα ζωάκια, έχουν και μια λογική, που εκ των πραγμάτων διαφέρει από τη δική μας, αλλά δεν παύουν να είναι πολύ λογικά όντα, κατ΄εμέ!
Αν και καταλαβαίνω ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη, θα σας πρότεινα να μη διστάσετε να αποκτήσετε άμεσα κιόλας ένα νέο γατομέλος κι όχι φυσικά για να αναπληρώσει το κενό της Δραξανούλας, αυτό σίγουρα δεν αναπληρώνεται και θα ταν άδικο εξάλλου και για τη νέα γατούλα, αλλά πιστεύω ότι σίγουρα αξίζει να το κάνετε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Θα ήθελα να σας ζητήσω συγνώμη για την παρεξήγηση που προκάλεσα.
Ο Pico είναι υπέροχα, το κείμενο είναι απλά μια αναδημοσίευση που μου άρεσε ο τρόπος γραφής για αυτό και την έβαλα στην κατηγορία αναδημοσιεύσεις.
Βέβαια κάθε χαμός από αυτές τις υπέροχες ψυχές είναι το ίδιο άσχημο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Με πήραν τα δάκρυα... Δεν έχω λόγια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Δεν πειράζει καθόλου, δικό μας εξάλλου το λάθος που δεν παρατηρήσαμε ότι επρόκειτο για αναδημοσίευση..! Όπως και να χει μπράβο σου που το ανέρτησες, είναι οντως πολύ ευαίσθητο και εξαιρετικό το κείμενο. Να χαίρεσαι τον Pico σου!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.