Δανάη... καλά ξεφύγαμε πάλι....
Το Ένα
Το Ένα Δαχτυλίδι, ή Κυρίαρχο Δαχτυλίδι, το κατασκεύασε ο Σάουρον, και μέσα του έβαλε την περισσότερη από την δύναμή του. Σκοπός του ήταν να ελέγχει όλα τα υπόλοιπα Δαχτυλίδια, και ώς ένα βαθμό το πέτυχε.
Όταν ο Σάουρον νικήθηκε από την Τελευταία Συμμαχία των Ανθρώπων και των Ξωτικών, ο
Ισίλντουρ έκοψε από το χέρι του το δάχτυλο που φορούσε το Ένα, και το κράτησε ως τιμή στον πατέρα του, Ελέντιλ, που είχε πεθάνει από το χέρι του Σάουρον. Τότε είχε την ευκαιρία να το καταστρέψει, η γοητεία όμως του Ενός ήταν μεγάλη και το κράτησε.
Αργότερα, καταδιωκόμενος από Ορκ, βούτηξε στον ποταμό Άντουιν φορώντας το Δαχτυλίδι. Τα Ορκ δεν μπορούσαν να τον δουν, αφού ήταν αόρατος. Το Ένα όμως γλίστησε από το χέρι του και βυθίστηκε στην λάσπη του ποταμού. Ο Ισίλντουρ σκοτώθηκε από τα Ορκ. Γι' αυτό και το Ένα για τους Ανθρώπους πήρε την ονομασία
Ο χαμός του Ισίλντουρ.
Μέσα στην λάσπη το βρήκε ένα πλάσμα, απροσδιόριστης φυλής, που όμως πρέπει να είχε κάποια συγγένεια με τα Χόμπιτ. Το πλάσμα αυτό λεγόταν Ντέαγκολ, και είχε βγει για ψάρεμα με τον ξάδερφό του, Σμέαγκολ. Του Σμέαγκολ του άρεσε πολύ το Δαχτυλίδι, και κυριεύτηκε από την επιθυμία να το κάνει δικό του, φτάνοντας στο σημείο να δολοφονήσει τον Ντέαγκολ για να το πάρει. Η οικογένειά του τον εξοστράκισε γι' αυτό, και έτσι εκείνος κατέφυγε στα βουνά, μακριά από τον ήλιο, και πήρε την ονομασία
Γκόλουμ, από τον γουργουριστό ήχο που συνήθιζε να βγάζει.
Από εκεί και έπειτα, το Δαχτυλίδι πέρασε στην κατοχή του Μπίλμπο Μπάγκινς, ο οποίος το βρήκε τυχαία στη σπηλιά του Γκόλουμ και το κληροδότησε στον Φρόντο Μπάγκινς, τον ανηψιό του. Η ιστορία αυτή περιγράφεται στα βιβλία
Το Χόμπιτ και
Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών.
Ανακτήθηκε από "
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B1%CF%87%CF%84%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%94%CF%8D%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%B7%CF%82"
