Cat scratch

[Αθανασία]

... Ελπίζω να μην εξελιχθεί σε cat scratch fever!
Μόλις πέρασαν τα παιδιά με τα τύμπανα (προβες για την παρέλαση) και η Νιάρα τρομοκρατήθηκε τόσο που όταν πήγα να την πιάσω να την καθησυχάσω, μου πάτησε μια γρατζουνιά (πονάωωωωω), ένα μόνο νύχι μπηγμένο πολύ βαθιά (μια κόκκινη κουκίδα είναι τώρα, το'πλυνα και έβαλα οξυζενέ αμέσως, να ανησυχώ???), έφαγε αυτομάτως τη φάπα της βέβαια (ενστικτωδώς, δάγκωμα/γρατζουνιά δεν τα σηκώνω) και φωνές αργότερα! Γιατί αμέσως μετά τη γρατζουνιά πήγε και κρύφτηκε. Βγήκε μόνο όταν απομακρύνθηκαν τα τύμπανα...
Την άφησα έξω τώρα, να ηρεμήσει, στην αγαπημένη της γλάστρα.
Το παλιόγατο!!!
Έχει μια ανησυχία, βέβαια, που με είδε θυμωμένη, αλλά δεν πάω ακόμα να τη χαϊδέψω. Κακομαθημένο από μένα δε θα γίνει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Petrcat]

Αν δεν είναι άρρωστο το γατί δε θα πάθεις τίποτα.
Νομίζω... Ας πει και ο isavvas πο0υ είναι ειδικός!
Πολύ αυστηρή είσαι πάντως, σχώρα το το καημένο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Απλά φοβήθηκε και όταν τα ζώα φοβούνται ακριβώς όπως εμείς, μέσα σε όλα τα άλλα που παθαίνουν ξεχνάνε τους καλούς τους τρόπους. Ίσως θα ήταν καλύτερα να πας να τη χαιδέψεις γιατί και τρόμαξε χωρίς να καταλαβαίνει το λόγο και τις έφαγε κιόλας. Εαν την αφήσεις μόνη της δεν νομίζω ότι θα αποκτήσει τρόπους, φοβίες θα αποκτήσει. Υπάρχουν ενήλικες ( ) που ακόμα τρέμουν τα μπουμπουνητά και τους απότομους θορύβους, πόσο περισσότερο ένα γατάκι. Το ίδιο έκανε και ο Μαντού στη πρώτη του καταιγίδα. Πήγα να τον πάρω αγκαλία ενώ αυτός το μόνο που ήθελε ήταν να κρυφτεί κάπου και με έκανε ριγέ. Για την ώρα αντιμετωπίζουμε τα μπουμπουνητά ή τα βεγγαλικά που κάθε τρείς και λίγο πέφτουν στη περιοχή που μένω (γάμοι, εκλογές και ένας τρελλός ολυμπιακάκιας και όχι μόνο που σε κάθε αγώνα το κάνει ανάσταση στη Κάλυμνο το τοπίο) είναι να φροντίζω να έχω μια κουβέρτα στρωμμένη στο καναπέ με ένα καλαμάκι κρυμμένο μέσα της και τον βάζω εκεί και έχει μια φάση να βλέπεις την κινούμενη κουβέρτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Τη χάιδεψα ήδη. Το κέρδισε και αυτό μόνη της!
Όταν πήγα στην κουζίνα ήταν έξω από το τζάμι και κοίταζε μέσα όλο αγωνία. Μόλις με είδε, άρχισε να νιαουρίζει και μετά άρχισε τα τσαλιμάκια της. Τούμπες από τη μια και την άλλη, έδειχνε την κοιλίτσα της να τη χαϊδέψω. Φυσικά και της άνοιξα αμέσως και τη χάιδεψα! Τώρα είναι μια χαρά! Αφού και με την ξαφνική διακοπή ρεύματος πριν λίγα λεπτά, που άρχισε ο εκκωφαντικός συναγερμός του διπλανού, παρόλο που τρόμαξε, δεν άπλωσε νύχι αυτή τη φορά και με εμπιστεύτηκε να την πιάσω και να τη βάλω μέσα μέχρι να σταματήσει. Για τους κεραυνούς που λες, την έχει περάσει κι η Νιάρα την τρομάρα της τις πρώτες φορές, αλλά με χαδάκια και "Μη φοβάσαι, μη φοβάσαι..." (την αναγνωρίζει τη φράση) της πέρασε και τώρα δε φοβάται έτσι! Την παρηγορώ και τη φροντίζω πάντα, αλλά αν με δαγκώσει/γρατζουνίσει θυμώνω! Ναι, σ΄αυτό είμαι πολύ αυστηρή, και δουλεύει! Δαγκωνιές/γρατζουνιές δεν ενθαρρύνουμε, τσαλιμάκια ενθαρρύνουμε!!!
Ένα πολύ σωστό που ειπώθηκε στο site είναι "Κάθε γατί έχει τα χούγια του τελικά". Ισχύει σε κάποιο βαθμό!
Η Νιάρα έχει "καλούς τρόπους" γενικά, όσο κι αν κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα ζώα δεν... Και τους καλούς τρόπους δεν τους έχει μόνο από μόνη της. Και τα παιδιά, και τα σκυλιά, και τα γατιά θα συμπληρώσω, όπως τα μάθεις! Σε γενικές γραμμές πάντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Petrcat]

Μήπως να σκεφτείς καριέρα εκπαιδευτή;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Εκπαιδευτικός ήδη.
Αλλά όχι ζώων, χε χε χε! Αυτό, ερασιτεχνικά και "δια προσωπικήν μου χρήσιν"!
Δεν κάνω τίποτα πια για λεφτά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.