Desperate catmom! Η αντίστροφη μέτρηση μιας μετανάστευσης

[cathy adoris]

Καλησπέρα! Πρώτη φορά γράφω στο forum, που δυστυχώς ανακάλυψα πολύ αργά.

Σε μια εβδομάδα μεταναστεύω για μεταπτυχιακό σε Βόρεια κλίματα και σκέφτομαι να πάρω τον γάτο μου μαζί, έχω όμως ένα γερό πρόβλημα και είναι η συμπεριφορά του πυρόξανθου τριχωτού παιδιού μου τελευταία, που με προβληματίζει για το αν θα μπορέσει να προσαρμοστεί μαζί μου στο νέο ξεκίνημα. Τι εννοώ;

Ας ξεκινήσω με τα εισαγωγικά στοιχεία: Υιοθέτησα τον γατούλη μου από το δρόμο, όταν έχασε τη μαμά του σε ηλικία 1 μήνα. Τον βρήκα μόνο του, χωρίς αδερφάκια, παρατημένο σε έρημη οικοδομή 4 μέρες χωρίς νερό και τροφή. Τον πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη, αν και ήμουν-και προφανώς παραμένω-άσχετη από γάτες. Το πρώτο διάστημα με φοβόταν και για 2 εβδομάδες όχι απλά με απέφευγε ακόμα και όταν του έβαζα νερό και φαγητό, αλλά μου έδειχνε τα δόντια του βγάζοντας αυτόν τον ήχο που κάνουν τα βαμπίρ (με τόσες δρακουλιάρικες σειρές που βλέπω, πιο πολλά ξέρω για τα βαμπίρ), πράγμα που αν σκεφτείς το μέγεθός του τον έκανε να μοιάζει γελοίο. Εξίσου γελοία τον φοβόμουν και εγώ, μέχρι που το πήρα απόφαση πως αν είναι να τον κρατήσω, θα πρέπει να συνηθίσω τα νύχια και τα δόντια του επάνω μου. Από τη στιγμή που τον χάιδεψα για πρώτη φορά και άρχισε να βγάζει αυτό το γουργουρητό, οι σχέσεις μας βελτιώθηκαν.

Σήμερα είναι 9,5 μηνών και στειρωμένος, εξακολουθεί όμως καμιά φορά να με δαγκώνει χωρίς σταματημό. Έχω δοκιμάσει να τον πιάνω από το σβέρκο και να τον αφήνω μακριά, αλλά το τελευταίο διάστημα δεν φαίνεται να λειτουργεί αυτό το σύτημα, μιας και έχει αποκτήσει καλύτερα αντανακλαστικά και δεν με αφήνει πια να τον πιάσω από εκεί. Αν επιμείνω πολύ, βλέπω ότι τραβάει τα αυτιά του πίσω και προσπαθεί να με γρατζουνίσει, οπότε σταματάω. Το βράδυ όμως η κατάσταση είναι αφόρητη, αφού πάω να ξαπλώσω και λίγο αφοτου κλείσω τα φώτα, νιώθω δαγκωματιές στις γάμπες, τους μηρούς και τους γλουτούς μου. Τον διώνχω από τα πόδια μου, προτού ανέβει και κάνει τα ίδια στο πρόσωπό μου, επιστρέφει όμως και συνεχίζει το ίδιο βιολί. Ο μόνος τρόπος για να βρω την υγειά μου είναι όταν τον βγάζω από το δωμάτιό μου. Αν όμως τον πάρω μαζί μου, στην φοιτητική εστία δε θα έχω την πολυτέλεια να τον βγάζω από το δωμάτιο, μιας και μόνο εκείνος ο χώρος μου αναλογεί, ο υπόλοιπος είναι κοινόχρηστος. Γενικά, φοβάμαι πως λόγω του περιορισμού του χώρου, της όλης αλλαγής, μπορεί να δω κι άλλες τέτοιες συμπεριφορές από μέρους του. Κάπου εδώ ίσως πρέπει να αναφέρω ότι δεν θα το πολυδιαφημίσω εκεί πέρα ότι τον έχω μαζί μου, γιατί επισήμως απαγορεύονται τα κατοικίδια στις εστίες (αν και από τοπική φιλοζωική εταιρία που έκανε αυτοψία επί του θέματος, έμαθα ότι ασφαλώς και υπάρχουν περιπτώσεις σαν τη δική μου, αλλά επειδή τα ζωάκια δεν προκαλούσαν φασαρίες ή φθορές, οι υπάλληλοι έκαναν τα στραβά μάτια).

Έχω πραγματικά αγχωθεί γιατί φοβάμαι ότι μπορεί να αρχίσει να μου αγριεύει σιγά σιγά (και εγώ που νόμιζα ότι με τη στείρωση θα ηρεμίσει) και αν μου προκαλέσει πρόβλημα στην εστία και δημιουργηθεί θέμα, θα κοιμόμαστε και οι δυο στα παγκάκια.

Any tips? Anything at all?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Καλησπερα,
καταρχην μπραβο που σκεφτεσαι τοσο ωριμα,οι περισσοτεροι θα εδιωχναν το κατοικιδιο τους σε τετοια περιπτωση,ή στην καλυτερη θα εψαχναν να του βρουν αλλο σπιτι.Πολυ χαιρομαι που το προσπαθεις,κι ελπιζω να βρεθει μια λυση για να μην αποχωριστειτε ο ενας τον αλλο.
Εχεις δοκιμασει ποτε Feliway ή σταγονες με ανθοϊαματα Bach;Εμας μας εχουν βοηθησει σε ερκετες στρεσσογονες περιοδους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Αγαπητη cathy adoris, σαν αρχη να σου πω να χαιρεσαι τον γατουλη σου. Αυτος στο anatar ειναι; Αν ναι, ειναι κουκλακι ζωγραφιστο. Στο θεμα μας τωρα. Αυτο με το δαγκωμα και το γρατζουνισμα, το κανουν τα περισσοτερα γατακια, που μεγαλωσαν μακρυα απο τη μαμα και τα αδερφακια τους. Το μεταξυ τους παιχνιδι, εχει σκοπο εκτος απο την εξασκηση για το κυνηγι, να τους μαθει τα ορια, ποσο πρεπει να δαγκωνουν και να γρατζουνανε.
Αυτο που μπορεις να κανεις εσυ, οταν παιζεις μαζι του, ειναι να μην χρησιμοποιεις παιχνιδια μικρα που να εχεις αμεση επαφη μαζι του. Υπαρχουν παιχνιδακια, που ειναι σε ενα μακρυ κονταρακι δεμενα κι ετσι και αυτο παιζει μεχρι σκασμου και εσυ δεν κινδυνευεις απο τις δαγκωνιες του. Στο θεμα του υπνου τωρα, αυτο που μπορεις να κανεις ειναι να παιζεις με το γατακι σου, για αρκετη ωρα, λιγο πριν την ωρα του υπνου, για να κουραζεται και να κοιμαται και κεινο ως το πρωι. Ελπιζω να σε βοηθησα λιγακι και να πασπατεψεις το γατουλη σου απο μενα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cathy adoris]

Καταρχάς, σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.
Bessy, μου έδωσες καλή ιδέα για τον ύπνο, θα το επιχειρήσω σήμερα κιόλας και ελπίζω να πιάσει! moukelis, τι ακριβώς είναι το Feliway και οι σταγονες με ανθοϊαματα Bach; Πρώτη φορά ακούω και για τα δυο. Τι κάνουν και πώς τα χρησιμοποιεί κανείς;

Και ναι, το κουκλί στο avatar είναι ο Σιβονάκος μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.