Eκφραστείτε με τα ποιήματά σας!!!

[athanasiad]

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα που γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χί-
μαιρας
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση!
Που είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυο-
σμαρίνια.........................

Δυστυχώς δεν είναι δικό μου.........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Δικο σου ειναι αυτο το μεγαλουργημα???

Όχι βρε, Ελύτης είναι!

Εγώ γράφω καλύτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

Όχι βρε, Ελύτης είναι!

Εγώ γράφω καλύτερα.

Εγώ να δείς πως γράφω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

Εγώ να δείς πως γράφω

Κοριτσια εγω παντως πραγματικα πιστευω οτι ολοι εχουν την δυνατοτητα να γραψουν....Απλως πρεπει να αφεθεις....να μην σκεφτεσαι τιποτα αλλο παρα μοναχα αυτο που θελεις να εκφρασεις...να γραφεις τα παντα ..ακομα και αν σου φαινονται βλακειες....κανενα ποιημα δεν γραφεται με μιας...το δουλευεις σιγα σιγα για να δωσεις το συναισθημα που θελεις...να εκφρασεις αυτα που θελεις να φωναξεις στον κοσμο που δεν ακουει με τον δικο σου μοναδικο τροπο...να βαλεις την φαντασια σου να δουλεψει....και αν δεν το καταλαβαινουν ολοι οσοι το διαβαζουν δεν πειραζει...σημασια εχει να το καταλαβαινετε εσεις και να σας εκφραζει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Κοριτσια εγω παντως πραγματικα πιστευω οτι ολοι εχουν την δυνατοτητα να γραψουν....Απλως πρεπει να αφεθεις....να μην σκεφτεσαι τιποτα αλλο παρα μοναχα αυτο που θελεις να εκφρασεις...να γραφεις τα παντα ..ακομα και αν σου φαινονται βλακειες....κανενα ποιημα δεν γραφεται με μιας...το δουλευεις σιγα σιγα για να δωσεις το συναισθημα που θελεις...να εκφρασεις αυτα που θελεις να φωναξεις στον κοσμο που δεν ακουει με τον δικο σου μοναδικο τροπο...να βαλεις την φαντασια σου να δουλεψει....και αν δεν το καταλαβαινουν ολοι οσοι το διαβαζουν δεν πειραζει...σημασια εχει να το καταλαβαινετε εσεις και να σας εκφραζει...

τι γλυκα που τα λες!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

τι γλυκα που τα λες!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

Ακομη ενα...το ειχα γραψει Χριστουγεννα

Ανθρωποι λησμονημενοι....

Οταν ανθρωποι λησμονημενοι
περπατουν μες τα στενα
και η ελπιδα πια χαμενη
πεταει μακρια
κανενας δεν κοιταζει

Ισως καποιοι να σκεφτουν
την ξενη τη μιζερια
μα ευθυς θα ξεχαστουν
σε μια ζωη παραμυθενια
αντι γι'αυτη γεματη απο αγκαθια

Δεν θελουν και δεν μπορουν
να σπαταλησουν τον πολιτυμο τους χρονο
μα θα επρεπε τουλαχιστον να αισθανθουν
τον απεραντο τον τρομο
που φωλιαζει στην καρδια τους...

Μονο σκιες κυριαρχουν
στη ξεχασμενη τουτη πολη
πλεον φαντασματα που ζουν
μια ζωη ριμαγμενη ολη
σε σπιτια αραχνιασμενα

Μα οταν αντικρυσουν σαστισμενοι
την αληθεια την πικρη
οι ανθρωποι,λησμονημενοι
με μιας θα 'χουν χαθει
σε αθλια σοκακια

Θα φυγουν ηρεμοι και σιωπηλοι
γεματοι απελπισια
να ζησουν μια ζωη
στηριγμενη στη φαντασια
για να ξεχασουν την καταντια.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

Επιτύμβιο στη Γάτα μου την Τούτη

Ειχε το χρώμα του έβενου, τα μάτια της Σαλώμης
η Τούτη η γάτα που έχασα· διαβάτη, μη σταθείς.
Βγήκε απ᾿ το χάσμα που έκοβε στης μέρας το σεντόνι,
τώρα να σκίσει δεν μπορεί του ζόφου το πανί.

Στίχος αφιερωμένος σ' όλα τα γατόνια, που σήμερα βρήσκονται μακριά μας, αλλά πάντα μέσα στην καρδιά μας, στο μυαλό μας, στη σκέψη μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Και πάλι μπροστά μου ήχοι γνώριμοι, αγαπημένοι
ψυχορραγούν ανάμεσα στο “πώς” και στο “ναι”
τώρα που άνοιξαν οι ουρανοί κι άλλο πια δεν έχω
παρά μόνο ένα θόλο μυστικό που σου κρατάει αλήθειες
ένα κομμάτι γης που δεν άφησες τα χνάρια σου ποτέ
κι έναν ίσκιο, που από μακριά με χώριζε κι από κοντά με μάθαινε να υπάρχω.


Απόγευμα.
Κι ένα μενεξεδί φιλί έρχεται να ξυπνήσει τη σκέψη μου
ήταν η απάντησή σου που άργησε
φτενό συλλάβισμα στα χείλη μου, σχεδόν σιβυλλικό
τώρα που έμεινα πια χωρίς σταγόνα σου
χωρίς ελπίδα
-σαν τότε που το στήθος σου γέμιζε ύπνο στο πλάι μου-
χωρίς έρωτα.


Παντού σε είδα.
Είχες απλώσει τα μεγάλα μάτια σου στο άπειρο και κοίταζες
σαν τι περίμενες να βρεις;
Είχες πεθάνει εφτά φορές κι εφτά τις έπαιρνε η λήθη
δεν έμοιαζε
δεν ταίριαζε
η όγδοη φορά έπρεπε να 'ναι ξαφνική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

18-11-2008

Το Ρολοι

Για αλλη μια φορα ενα ρολοι σταματαει.
Πανω στη γη τοσα ρολογια-ολα κουρδισμενα στο ρυθμο της ζωης-ομως εμενα με νοιαζει το δικο μου!
Δεν ειναι ο εγωισμος μεσα μου....Ειναι αυτο που νιωθω,το συναισθημα του ξεκουρδισματος,του σταματηματος......
Το δικο μου,παλιο ρολοι σταματαει πιο συχνα απ' τα αλλα...ισως φταιει κ' ο καιρος...Για ολοκληρα χρονια συνεργαζονται αρμονικα οι δυο δειχτες του....
Τωρα ομως δεν αντεχει αλλο.Καθε λιγο σταματαει,χανει τον ρυθμο.Τα γραναζια του σκουριασαν...ειναι πολυ παλιο...ολα τελειωσαν!
Στη ζωη υπαρχουν πολλα ρολογια.Ομως ο καθενας νοιαζεται για διαφορετικο! Γνωρισα ανθρωπους που λογαριαζαν αυτο του πλουτου και αλλους που φυλουσαν ωσαν φυλαχτο της υγειας...
Εγω δυο ρολογια ειχα,εχω και θα εχω στη σκεψη μου,και δεν το θεωρω τυχαιο....Εχουν αναδυθει μεσα απ' τη ζωη μου...Της χαρας και της λυπης..
Στο πρωτο δεν υπαρχουν ωρες..μονο λεπτα και δευτερα.Φαινεται τοση ευτυχια χωραει στη ζωη μου!
Το αλλο μετραει με μηνες...ετσι τουλαχιστον φανταζε σε μενα...Μηνες ολοκληροι περνουσαν μπροστα απ' τα κοκκινα απ' το κλαμα ματια μου,μηνες απογοητευσης και λυπης...
Ομως αυτα συμβαινουν στους ευαισθητους! Και νομιζω οτι εχουν μεινει λιγοι απ' αυτους....τρομακτικα λιγοι....δεν μπορω να βοηθησω και λυπαμαι...πραγματικα λυπαμαι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Δε γραφετε και τιποτα για τις γατες, τα ζωα και τα δικαιωματα? να το κανουμε αφισσακι και να το προωθουμε???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Επειδή όταν προκληθώ ανταποκρίνομαι, θα μοιραστώ με ΟΛΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ένα τετράστιχο που με πολύ μεγάλη έμπνευση είχα δημιουργήσει κάποια στιγμή που με χτύπησε το παπούτσι μου:

Πατούσα μου πανέμορφη,
κάτασπρη σαν το γάλα,
πώς έγινε και πέταξες
τόσο χοντρή φουσκάλα;

Ορίστε. Να πέφτουν τα Πούλιτζερ βροχή, παρακαλώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

Επειδή όταν προκληθώ ανταποκρίνομαι, θα μοιραστώ με ΟΛΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ένα τετράστιχο που με πολύ μεγάλη έμπνευση είχα δημιουργήσει κάποια στιγμή που με χτύπησε το παπούτσι μου:

Πατούσα μου πανέμορφη,
κάτασπρη σαν το γάλα,
πώς έγινε και πέταξες
τόσο χοντρή φουσκάλα;

Ορίστε. Να πέφτουν τα Πούλιτζερ βροχή, παρακαλώ.

Αυτα ειναι!!!!!
Keep on it!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

Επιτύμβιο στη Γάτα μου την Τούτη

Ειχε το χρώμα του έβενου, τα μάτια της Σαλώμης
η Τούτη η γάτα που έχασα· διαβάτη, μη σταθείς.
Βγήκε απ᾿ το χάσμα που έκοβε στης μέρας το σεντόνι,
τώρα να σκίσει δεν μπορεί του ζόφου το πανί.

Στίχος αφιερωμένος σ' όλα τα γατόνια, που σήμερα βρήσκονται μακριά μας, αλλά πάντα μέσα στην καρδιά μας, στο μυαλό μας, στη σκέψη μας.

Ακόμα και μεγάλους ποιητές έχουν εμπνεύσει τα γατόνια μας......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Επειδή όταν προκληθώ ανταποκρίνομαι, θα μοιραστώ με ΟΛΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ένα τετράστιχο που με πολύ μεγάλη έμπνευση είχα δημιουργήσει κάποια στιγμή που με χτύπησε το παπούτσι μου:

Πατούσα μου πανέμορφη,
κάτασπρη σαν το γάλα,
πώς έγινε και πέταξες
τόσο χοντρή φουσκάλα;

Ορίστε. Να πέφτουν τα Πούλιτζερ βροχή, παρακαλώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Επειδή όταν προκληθώ ανταποκρίνομαι, θα μοιραστώ με ΟΛΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ένα τετράστιχο που με πολύ μεγάλη έμπνευση είχα δημιουργήσει κάποια στιγμή που με χτύπησε το παπούτσι μου:

Πατούσα μου πανέμορφη,
κάτασπρη σαν το γάλα,
πώς έγινε και πέταξες
τόσο χοντρή φουσκάλα;

Ορίστε. Να πέφτουν τα Πούλιτζερ βροχή, παρακαλώ.

.δεν αντεχω............θα πεθανω απο τα γελια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

Για τη ζωή

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ' έναν τοίχο
με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ' αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα 'χεις δει το πρόσωπό τους
και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό απ' τη ζωή δεν είναι.

Πιστεύω ότι τέτοιες σκέψεις, συνθέτουν το μεγαλείο του ανθρώπου. Του ανθρώπου που αγαπά τη ζωή, τη δική του, των άλλων.......Συνθέτουν την υγιή προσωπικότητα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Για τη ζωή

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ' έναν τοίχο
με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ' αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα 'χεις δει το πρόσωπό τους
και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό απ' τη ζωή δεν είναι.

πολυ ωραιο ποιημα............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

πολυ ωραιο ποιημα............

Κατά την άποψή μου, είναι αριστούργημα. Είναι η αριστερή σκέψη μέσα από ένα ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

Δε γραφετε και τιποτα για τις γατες, τα ζωα και τα δικαιωματα? να το κανουμε αφισσακι και να το προωθουμε???

Eπειδη μας το ζητησατε το καναμε
Βεβαια δεν ξερω εκανα ενα παραδειγμα να μου πειτε αν σας αρεσει κατι τετοιο η θελετε κατι πιο συγκεκριμενο...

Αδεσποτος...

Λαχταρω τις μερες που κοιμομουν
διπλα στο τζακι το ζεστο
φαγακι καθε μερα το γευομουν
μυρωδατο και λαχταριστο

Καποτε ημουν μεγας γατος
απο γενια αρχοντικη
τωρα καταντησα ζητιανος
χωρις γουνα φουντωτη

Ενα βραδακι που καθομουν και 'παιζα
με μια μπαλα απο μαλλι
με αρπαξαν και με ριξαν
στη γατοφορο τη στενη

Και το πρωι -συμφορα μου- ξυπνησα
σ' ενα σοκακι σκοτεινο
καθως με κλωτσαγε μια τυπισσα
μανιασμενα φωναζε να φυγω απο 'δω

Λυπημενος, μπερδεμενος
και συναμα βιαστικος
περπαταγα απογοητευμενος
το σπιτικο μου για να βρω

Μα στο τελος ειχα πλεον
για τα καλα χαθει
χωρις ελπιδα καμια να μενει
μεσα στη ψυχη

Και το βραδυ κουρασμενος
ξαπλωσα στο δρομο τον υγρο
ενιωσα για παντα προδωμενος
απ'το αγαπημενο μου αφεντικο

Νιαουριζοντας λυπημενα
εντονα,σπαραχτικα
μαζευτηκαν περα-περα
καμποσα γατια

Ταλαιπωρα και χτυπημενα
γεματα ψυλλους και πληγες
ολα αρρωστα,σκελετωμενα
ζωντας μιζερες ζωες

Μου μιλησαν για φωλες
αυτοκινητα, κλωτσιες
τη ζωη που ζουσαν μονες
παρατημενες απο οικογενειες κ' αυτες

Και τωρα δα που σας μιλαω
γι' αυτη την ιστορια την παλια
νιωθω αρρωστος ποναω
εχοντας ζησει ολα αυτα

Μεχρι ενα βραδυ που κοιμηθηκα
σ' ενα χαρτοκουτι βρωμερο
και το πρωι δεν ξυπνησα
με μια φολα για στερνο μου φαγητο.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.