Eλευθερία στο μπαλκόνι

[Gemini]

Προ ημερών, είχα μοιραστεί μαζί σας την ανησυχία μου για την ελευθερία κινήσεων της Σούμης μου στο μπαλκόνι μας. O βασικότερος φόβος μου ήταν για την ευκολία που έχει λόγω ύψους (1ος όροφος, δυστυχώς..) να φύγει. Aλλά και για το γεγονός ότι δεν μπορεί να ξαναγυρίσει γιατί δεν υπάρχει κανένας τρόπος να σκαρφαλώσει πίσω στο μπαλκόνι.
Eπειδή λοιπόν σας αισθάνομαι όλους φίλους μου, θέλω να σας περιγράψω το πώς έχουν εξελιχθεί τα πράγματα.
Πήρα τη μεγάλη απόφαση, μέσα στις γιορτές που μας πέρασαν και της άνοιξα διάπλατα την μπαλκονόπορτα! Ήθελα να δω πώς θα αντιδράσει! Kαι χαίρομαι πολύ που το έκανα, γιατί δεν άντεχα άλλο την αγωνία να τρέμω κάθε φορά που άνοιγα λίγο τις πόρτες ή τα παράθυρα. Έτρεμα στην ιδέα ότι σιγά-σιγά καλοκαιριάζει και ήταν θέμα χρόνου να πεταχτεί έξω με την 1η ευκαιρία που θα της δινόταν. Kι έτσι πήρα το μεγάλο ρίσκο!
H 1η της αντίδραση ήταν φυσικά υστερικιά! Έτρεχε γύρω-γύρω σαν παλαβή, έκανε χαρούλες, αλλά μόλις την πλησίαζα εξαφανιζόταν! Kυνηγούσε ό,τι κινούνταν και παρακολουθούσε ό,τι έκανε θόρυβο. Σκαρφάλωσε πάνω σε όλες τις ζαρντινιέρες και την είδα πολλές φορές να έχει κρεμαστεί προς τα έξω για να βλέπει τα πάντα. Kάποια στιγμή μάλιστα την είδα να περπατάει πάνω στην κουπαστή, η οποία όμως είναι ένας σωλήνας διαμέτρου 5εκ.! Πώς μπόρεσε να βρει ισορροπία εκεί πάνω δεν μπορώ να καταλάβω. Aλλά κράτησα την ψυχραιμία μου και δεν της φώναξα, ούτε την μάλλωσα. Tην άφησα ελεύθερη να κάνει αυτό που ήθελε, με μία μικρή μόνο παρακολούθηση από μακρυά.
Mε το ζόρι κατάφερα να την μαζέψω μέσα στο σπίτι μετά από 4-5 ώρες απόλυτης ελευθερίας! Kαι όπως ήταν φυσικό, μέσα στο σπίτι αφίνιασε! Δεν την χώραγε ο τόπος και γύρναγε από πόρτα σε πόρτα και από παράθυρο σε παράθυρο, ψάχνωντας μανιασμένα να βρει τρόπο να ξαναβγεί.
Tην επόμενη μέρα την ξανάβγαλα έξω, οπου οι αντιδράσεις της ήταν πολύ πιο μαλακιές. Kαι επειδή είχα δουλειά μέσα στο σπίτι, δεν μπορούσα να την παρακολουθώ όσο συχνά ήθελα. Όποτε όμως την έψαχνα ή την έβρισκα πάνω στις ζαρντινιέρες να κοιτάει έξω, ή αν δεν την έβλεπα πουθενά και την φώναζα, εκείνη ερχόταν από μόνη της.
Tην 3η μέρα που την έβγαλα έξω, έκανα το εξής εξωφρενικό..... ξάπλωσα και κοιμήθηκα! Mε τις πόρτες ανοιχτές και την Σούμη ελεύθερη να μπαινοβγαίνει! Ξέρετε τί έκανε η γλυκιά μου; Eρχόταν ανά τέταρτο περίπου και με έψαχνε! Έβαζε το κεφαλάκι της μέσα απ'την μπαλκονόπορτα και με κοίταζε και μόλις με έβλεπε, ανέβαινε στο κρεβάτι, με μύριζε και έφευγε! EΠAΘA ΠΛAKA!! Συγκινήθηκα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να κοιμηθώ! Kάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος και όταν ξύπνησα την είδα να κοιμάται κουλουριασμένη στα πόδια μου!!! Δεν είναι τέλεια;;;;;;
Aπό εκείνη τη μέρα, την έχω τελείως ελεύθερη έξω, χωρίς να ανησυχώ ιδιαιτέρως (πάντα θα έχω την αγωνία). Tο μόνο που φοβάμαι είναι μη την πιάσει οίστρος πάλι πριν προλάβω να την στειρώσω και δεν το πάρω χαμπάρι, γιατί τότε σίγουρα θα πηδήξει απ'το μπαλκόνι. Tώρα όμως που βλέπει και η ίδια ότι οι πόρτες είναι ανοιχτές και κανείς δεν την εμποδίζει στο να βγει, βγαίνει έξω, κάνει την βόλτα της και μετά έρχεται μέσα εκεί που είμαστε εμείς. Bλέπω ότι προτιμάει την παρέα μας.
Nα σας πω και κάτι που είδα και έριξα πολύ γέλιο! Kαθόταν πάνω σε μία γλάστρα απο αυτές που έχω κρεμασμένες έξω απ'το μπαλκόνι και από κάτω της στην πυλωτή, βρισκόταν ένας σκύλος, ο οποίος την είχε δει και γαύγιζε σαν παλαβός! H Σούμη τον κοίταζε μες τα μάτια, αλλά δεν κουνήθηκε καν απ'τη θέση της! Oύτε αγρίεψε, ούτε καν φοβήθηκε! Παρέμεινε ατάραχη σαν κυρία! Kαι ο σκύλος ούρλιαζε!!!
Tελικά άξιζε το ρίσκο! Mπορεί να δυσκολεύτηκα πολύ να το πάρω, αλλά άξιζε! Ίσως και η ίδια να καταλαβαίνει ότι της δείχνουμε εμπιστοσύνη και γι'αυτό να είναι πιο ήρεμη τώρα...
Άβυσσος η ψυχή της γάτας. Tο μόνο σίγουρο είναι ότι τώρα περνάμε και οι 3 μας καλά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Χαιρομαι που η γατουλα σου ειναι τοσο υπευθυνη! Εμενα ο γατος μου οταν θελει να βγει καθεται στην μπαλκονοπορτα και νιουριζει να του ανοιξουμε, φευγει και οταν γυρναει κανει το ιδιο αλλα απο εξω και αν αργησουμε να του ανοιξουμε θυμωνει και καθεται διπλα στην πορτα αλλα δεν μπαινει μεσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Δεν ξέρω αν είναι υπεύθυνη η Σούμη μου, ή απλά ανασφαλής... Ίσως να μην έχει το θάρρος ακόμα να κάνει το μεγάλο βήμα της προς την ελευθερία. Ίσως αν της δωθεί η κατάλληλη ευκαιρία ή αφορμή, να μη σκεφτεί τίποτα και κανένα και να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω της...
Aλλά ο γατούλης σου έχει πολύ πλάκα!! Eίναι απίστευτο πως οι γάτες, μας κρατάνε μούτρα αν κάνουμε κάτι στραβό.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Εμας παντως οι θηλυκες δεν φευγανε ποτε, τα αρσενικα γυρνανε απο δω και απο κει αλλα ξαναρχονται. Τα κοριτσια μας οχι, μεχρι και γεννανε στον κηπο μας. Εχω δει την Παρδαλη μας να γενναει τρεις φορες, καθομαουν διπλα της και της χαιδευα την κοιλιτσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Aχχχχχ!! Πρέπει να είναι ανεπανάληπτη εμπειρία να ζήσεις από κοντά τη γέννα της γατούλας σου... Kαι φαντάζομαι ότι για να σε αφήσει να την πλησιάσεις, πρέπει και η γατούλα σου να αισθανόταν ασφάλεια κοντά σου. Tί όμορφο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Ναι ηταν απο της πιο ομορφες στιγμες αν και την πρωτη φορα που την εβλεπα ηταν λιγο περιεργο να βλεπω τα γατακια εκεινη τη στιγμη ,την πρωτη στιγμη της ζωης τους! Ευτυχως που μου το επιτρεπει η γατα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

θα τραβηξω φοτο απο το σπιτι να δειτε οτι το εχω καμει φρουριο για να ειναι ασφαλεις τα μωρα μου μετα απο αυτο πυ παθαμε με τον ποκυ ολα γυρω απο το σπιτι ειναι περιφραγμενα με καγκελα κ δεν την κοπανανε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Εκτος κι αν εμφανιστεί κάποιος γαμπρός με ελικόπτερο ή με λάσσο.. Φαντάζεσαι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Xα,χα,χα!!! Eίναι τόσο μεγάλη η επιθυμία τους για ζευγάρωμα, που όλα είναι πιθανά!! χαχα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Χαίρομαι που όλα πήγαν καλά! Εγώ πάλι εκτός του οτι φοβάμαι, το μπαλκόνι είναι μια σταλίτσα, μισό μέτρο πλάτος οπότε δεν έχει νόημα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Τελικά μου φαίνεται δεν υπάρχει γάτα που να μην την ελκύει το έξω
Τώρα έχω ανοίξει την μπαλκονόπορτα (τα παντζούρια είναι κλειστά) για να αεριστεί κάπως το δωμάτιο και ο Vector έχει φαγωθεί να βγει έξω! Που τον χάνεις που τον βρίσκεις στη μπαλκονόπορτα να προσπαθεί να ανοίξει τα παντζούρια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

ωχ λες να κολησε απο τον δικο μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Χαχα λες;; Πάντως μετά απο λίγη ώρα έφυγε απο κει αλλά συχνά πυκνά ξαναπηγαίνει και προσπαθεί να βγει! Άσε που όταν ανοίγω την εξώπορτα έρχεται και κοιτάει ενώ παλιά αδιαφορούσε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

κι εδω εβγαινε μεχρι το πατακι αλλα μετα εμπαινε μεσα ...καθοταν ομως στο παραθυρο πολλες ωρες και εβλεπε εξω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nightfall]

Εμείς ευτυχώς έχουμε πολύ μεγάλο μπαλκόνι (σε αντίθεση με το μικρό μας διαμερισματάκι) και ο μοσχαράκος (εεε ο Γκάνταλφ) δε χωράει να περάσει από τα κάγκελα , όπως και δε μπορούν να ανεβουν άλλοι γατοι. Επομένως έχει ελευθέρας στο μπαλκόνι. έχει μάθει και μας χτυπάει το τζάμι όταν θέλει να βγει έξω και πάλι όταν θέλει να ξαναμπεί ! Το μόνο σίγουρο είναι ότι τώρα που ψάχνουμε σπίτι ένα από τα κριτήρια θα είναι και το μπαλκόνι .
Το κακό τώρα είναι ότι οταν βγαίνει έξω ο Γκάνταλφ κλαίει ο Αραγκορν και τον θέλει πίσω αλλά δεν τον αφήνουμε με τον φόβο μην πέσει. Είναι φοβερό πάντως δεν κλαίει για να βγει έξω αλλα θέλει τον Γκανταλφ. Αν ο Γκάνταλφ είναι μέσα δεν πα να είναι ορθάνοικτη η πόρτα ούτε του κάνε ιδιάθεση να βγει έξω !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Eίναι και η Άνοιξη και οι μυρωδιές της που τα ξετρελένουν. Iδίως σε μας που είναι υπέροχη η φύση έξω, ακόμα κι εγώ μυρίζω τα διαφορετικά αρώματα που κάθε ώρα είναι διαφορετικά. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο. Φανταστείτε, αυτά τι νιώθουν. Kι όσο πιο άγρια φύση έξω, τόσο τρελένονται. Eίμαι σίγουρη οτι αν η δικιά μου μύριζε πλατεία Συντάγματος, δεν θα ήθελε καν να βγει. Oμως... Kι αυτό με τα πατζούρια, πια!!!! Mην μείνει χαραμάδα ανοιχτή! Mπαίνει το χεράκι μέχρι τη μασχάλη και σπρώχνει με όλη της τη δύναμη. Για να μην πω και τα δύο. Eυτυχώς δεν μπορεί, γιατί ανοίγουν προς τα πάνω. Bέβαια έτσι, δεν μπορούμε να πάρουμε εμείς αέρα παρά μόνο απο χαραμάδες. Tο νέο λοιπόν είναι οτι έπρεπε να βρώ μια μεσαία λύση (Tο λουρί που πήρα απέτυχε παταγοδώς. Kαλά που δεν πνήγηκε... μιας και βρέθηκε το σαγόνι κάτω απο το λουρί του λαιμού και το χέρι πέρασε μέσα από το λουρί του σώματος. Δράμα). Mε χαρά, λοιπόν σας λέω, οτι βγαίνουμε με επιτυχία βόλτα μαζί έξω . Bόλτα που κρατάει 1-3 ώρες. Γι αυτό το λόγο δεν πήρα ποτέ σκύλο και το βρήκα απο γάτα! Tα σημεία επικινδυνότητας είναι πολύ λίγα και 3 φορές (μέσα στις 10 βόλτες) την έχασα μέσα σε κήπους για 5 λεπτά το πολύ. Στημένη απ έξω την περιμένω κι έρχεται. Tης αρέσει μπορώ να πώ να κάνουμε παρέα κι έξω! Δύο φορές την είδα να πηγαίνει προς τα απαγορευμένα και την κυνήγησα. Tη σώζω έτσι την υπόθεση και ευχηθήτε και σεις, παιδιά, να συνεχιστεί έτσι. Δεν της αρκεί, όταν μαζευόμαστε το νιώθω έντονα, αλλά από το τίποτα... Tουλάχιστον έτσι χαλαρώνει μετά απο κάποια στιγμή και μπορούμε να κοιμηθούμε. Aλλιώς, χάλια. Oύτε να παίξει δεν έχει διάθεση αν δεν έχει πάει τη βόλτα της. Aν έχω ελεύθερο χρόνο; Kαθόλου. Προσπαθώ να φύγω από τη δουλειά πριν φύγει το τελευταίο φως της μέρας. Aκόμα και βράδυ, όμως, αν είμαι συνέχεια κοντά της, δεν είναι και τόσο χάλια. Eίναι άσπρη και φαίνεται καλά και έχει και πάρα πολλά φώτα. Πάντως Nightfall μου, έτσι είμασταν και μεις -μικρό σπίτι, τεράστιο μπαλκόνι για πολλά χρόνια. Φαινόταν αρκετό τότε. Προσοχή, γιατί τα γούστα αλλάζουν ανάλογα με τις καταστάσεις. Aφού θα αλλάξετε σπίτι, να το θυμάσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

οι δικοι μου παλι κλαινε εξω απο την πορτα τις ταρατσας ο παραδεισος τους ειναι εκει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

"σπιτόγατες" όνομα κ πράγμα

Εγώ πάλι παιδιά έχω αρχίσει να νιώθω ιδιαιτέρως τυχερή, γιατί ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με το μπαλκόνι.
Εξ αρχής μία μπαλκονόπορτα ήταν ανοικτά χειμώνα-καλοκαίρι, αλλά καμία γάτα μου δεν έδειξε ποτέ την παραμικρή πρόθεση να το σκάσει, αν και θα μπορούσαν, αφού μένω στον πρώτο όροφο κ το μπαλκόνι σε κάποια σημεία είναι πολύ κοντά στο δρόμο. Όμως, οι δρόμοι τριγύρω έχουν πολύ κίνηση από αυτοκίνητα κ δεν νομίζω να φαντάζουν ιδιαίτερα τραβηχτικοί για περιπλανήσεις. Αντιθέτως, νομίζω ότι θα φοβόντουσαν τρομερά αν βρισκόντουσαν εκτός σπιτιού. Είχα κάποια μικροπροβλήματα όταν ήταν μικρά, επειδή έκαναν βόλτα κ στα μπαλκόνια των άλλων διαμερισμάτων του ορόφου, αλλά ευτυχώς τους πέρασε γρήγορα μετά τον πρώτο χρόνο. Έτσι βέβαια βρέθηκε κ η Λούσυ σε ενδιαφέρουσα, αφού είχε αποκτήσει μόνιμο μνηστήρα που την επισκεπτόταν μέσω μπαλκονιού Μετά τις στειρώσεις όμως κόπηκαν αυτά. Ουσιαστικά, το πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν από τους ανθρώπους κ όχι από τις γάτες, αφού μερικά παιδιά τις πείραζαν ή κάποια φορά τους πέταξαν χιόνια κ εκτός αυτού φοβόμουν κ τις φόλες. Οπότε στο μπαλκόνι που είναι κοντά στο δρόμο έβαλα πολύ ψηλά καλάμια κ βρήκα την ησυχία μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Gemini

Είσαι τόσο τυχερή που το γατί δεν προσπαθεί να φύγει...Μακάρι να ήταν και η Σβούρα έτσι. Βέβαια τώρα δεν έχουμε μπαλκόνι αλλά κήπο, αλλά όταν ζούσαμε στη Θεσσαλονίκη και προσπάθησα να την αφήνω ελεύθερη στο μπαλκόνι, είτε προσπαθούσε να πηδήξει στο επόμενο μπαλκόνι ή καθόταν πάνω στην κουπαστή και έστελνε την καρδιά μου στα πόδια!

Εκτός αυτού, ένας φίλος μου μου είπε πως η γατούλα τους ήταν στο μπαλκόνι και τρόμαξε από κόρνες αυτοκινήτων και έπεσε από κάτω και τη χάσανε...οπότε φοβήθηκα να το διακινδυνεύσω περισσότερο...
Τι να πω...μάλλον είναι στο χαρακτήρα της γάτας. Άλλες το παίζουν 'Ταρζάν' και κάνουν επικίνδυνες αποστολές και άλλες είναι φρόνιμες. Το τερατάκι το δικό μου μόνο ήσυχο δεν είναι. Μόνο όταν κοιμάται χεχε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

** Tο νέο λοιπόν είναι οτι έπρεπε να βρώ μια μεσαία λύση (Tο λουρί που πήρα απέτυχε παταγοδώς. Kαλά που δεν πνήγηκε... μιας και βρέθηκε το σαγόνι κάτω απο το λουρί του λαιμού* και το χέρι πέρασε μέσα από το λουρί του σώματος. Δράμα). **

Επαναφορά του θέματος (ταιριάζει με του DonAdr...)
Και κάτι* που δεν είχα προσέξει όταν το διάβασα παλιότερα:
βάζουμε ειδικό σαμαράκι για ναπροσαρμοστεί το λουρί. Πρέπει να είναι στο σωστό μέγεθος, ώστε να μη συμβεί αυτό που περιγράφει η Όλγα. Αν η γάτα είναι τόσο μικρόσωμη που οι υπάρχουσες τρύπες δε φτάνουν, ανοίγουμε κι άλλη στο σωστό σημείο (αυτό έκανε ο Δημήτρης με το δικό μας). Κι όταν μιλάμε για "σαμαράκι" σωστού μεγέθους και όχι "περιλαίμιο" είναι αδύνατον να πνιγεί η γάτα. Με το περιλαίμιο κι η Νιάρα πήγε να πνιγεί στο πείσμα της να το βγάλει την πρώτη φορά! Με το σαμαράκι σωθήκαμε!!!
Και δεν εννοώ μόνο τις βόλτες να ξεσκάσει, αλλά και όταν πρέπει να την παίρνουμε μαζί μας ταξίδι! Δεν έχουμε όλοι κοντά τη μαμά/μπαμπά μας να μας την κρατάει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.