Λοιπόν, μόλις επιστρέψαμε από τον γιατρό. Τα νέα θα μπορούσαν να είναι και καλύτερα
Η ακτινογραφία έδειξε ότι και τα δύο πισινά της ποδαράκια είναι σπασμένα και στραβοκολλημένα (πριν από 1-2 μήνες πρέπει να έσπασαν, υπολογίζει ο κτηνίατρος). Το αριστερό κόλλησε στραβά μεν, αλλά είναι λειτουργικό, δηλαδή το πατάει κανονικά και γι' αυτό δεν το πειράζουμε. Το δεξί κόλλησε πάρα πολύ άσχημα δυστυχώς, με αποτέλεσμα να έχει κοντύνει ο αχίλλειος τένοντας και γι' αυτό δεν μπορεί να το πατήσει και έχει πάρει κι αυτή την περίεργη στροφή και φαίνεται σαν εξαρθρωμένο.
Το κακό είναι ότι, σύμφωνα με τον γιατρό, αυτό το ποδαράκι κάποια στιγμή θ'αρχίσει να το πατάει, αλλά όχι πατώντας την πατούσα της. Επειδή είναι έτσι στριμμένο, θα πατάει με το γόνατό της, το οποίο μοιραία θα κάνει πληγή και θα μολυνθεί.
Επομένως, αυτό το ποδαράκι δεν γίνεται να μείνει έτσι. Σύμφωνα με τον κτηνίατρο (που τον θεωρώ καλό και τον εμπιστεύομαι), πρέπει το κόκκαλο να κοπεί σ' εκείνο το σημείο και να ξανακολληθεί σωστά, με καρφί. Περίπου ένα μήνα μετά την επέμβαση, θα γίνει μια μικρή επεμβασούλα με τοπική αναισθησία για να αφαιρεθεί το καρφί.
Το θέμα της φιλοξενίας της γατούλας γι' αυτό το διάστημα νομίζω ότι μπορούμε να το καλύψουμε. Τώρα που έδωσα τον Μένιο, μπορώ να την κρατήσω εγώ. Έτσι κι αλλιώς δεν πρέπει να κινείται πολύ, οπότε δεν θα έχει πρόβλημα αν την έχω μέσα στο γραφείο. Αρχές Σεπτεμβρίου μόνο θα λείψω για 4-5 μέρες, αλλά είναι λίγο το διάστημα, πιστεύω ότι κάποιος θα βρεθεί να την κρατήσει. Το άλλο θέμα, είναι το οικονομικό. Η επέμβαση θα πάει γύρω στα 250-300 ευρώ (ανάλογα με το ποια προβλήματα θα προκύψουν στην πορεία της, μπορεί λέει να χρειαστεί και σύρμα εκτός απ'το καρφί κ.λπ.). Μου κόπηκαν τα γόνατα ομολογώ όταν το άκουσα.
Θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν ρωτούσατε και τους δικούς σας γιατρούς, μήπως μπορέσει κάποιος να μας κάνει μια λίγο καλύτερη τιμή, γιατί το 300άρι μου είναι αδύνατο να το καλύψω και είναι πραγματικά πολύ κρίμα για το ζωάκι, αφού μπορεί να γίνει καλά (και είμαι σίγουρη ότι θα βρει πανεύκολα σπίτι μετά, γιατί είναι μια κούκλα).
Το θέμα με τα πιθανά μωρά της, είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.
Οι μαστοί της είχαν γάλα. Από την ψηλάφηση ο γιατρός είπε ότι πρέπει να έχει γεννήσει σχετικά πρόσφατα, αλλά το ότι τη βρήκαμε να κάθεται άνετη στο δρόμο (δηλαδή μακριά από τα μωρά της, τα οποία δεν βρήκαμε πουθενά εκεί κοντά, όσο κι αν ψάξαμε) χωρίς να προσπαθεί να φύγει (αντίθετα, χαϊδευόταν και γουργούριζε), ίσως να σημαίνει ότι τα μικρά δεν υπάρχουν πια. Μπορεί να πέθαναν, να τα σκότωσε γάτος, οτιδήποτε. Όπως και να'χει, και όσο οδυνηρό κι αν είναι, νομίζω πως μάλλον είναι προτιμότερο να σώσουμε τη γάτα που έχουμε στα χέρια μας, παρά να την καταδικάσουμε για να σώσουμε κάποια υποθετικά μικρά.
Είναι μια πολύ δύσκολη επιλογή που ειλικρινά εύχομαι να μη χρειαζόταν να κάνω...
