SOS αναζήτηση νέου κτηνίατρου

[eleni]

Τις ευχες μου ολα να πανε καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Αχ ευχομαι να καλυτερευει ολο και πιο πολυ καθε μερα και να γινει καλα!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crestfallen]

Λυπαμαι πολυ για την Νταιζουλα σου Silmoril...ειναι αδικο να πεφτουν ολα τα κακα μαζι σε ζωα που ειναι τοσο κοντα και τοσο φιλικα μαζι μας..ο ογκος του εντερου ειναι πιθανη μετασταση του καρκινου των μαστων,που δυστυχως δινουν μεταστασεις συχνα σε διαφορα οργανα..παρακειμενα και μη..προσπαθησε το καλυτερο και ειμαι σιγουρος οτι το κανεις...δεν θα σου προτεινα θεραπεια με χημειοθεραπευτικα φαρμακα γιατι ειναι επικινδυνα,με πολλες ανεπιθυμητες ενεργειες και ακριβα..πιο πιθανο ειναι να πεθανει ενα ζωακι απο το φαρμακο παρα τον καρκινο...δυστυχως οπου δεν μπαινει νυστερι σε αυτα η προγνωση γινεται δυσμενης..μην χανεις το κουραγιο σου...η Νταιζη ειναι δυνατο γατι και θα τα καταφερει οσο γινεται καλυτερα ,χαριζοντας σου πολλα χαμογελα ακομα...
Ηρεμησε και απολαυσε τις στιγμες μαζι της...
Νικος Crestfallen

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Ευχαριστώ Νίκο, καθώς κ τους υπόλοιπους. Τώρα το να γίνει καλά η Νταίζη μόνο με θαύμα μάλλον γίνεται, αλλά τουλάχιστον ελπίζω να μην ταλαιπωρηθεί. Προς το παρόν δεν μου θυμίζει γάτα που είναι στα τελευταία της, ωστόσο τρώει πολύ λίγο σχετικά με παλιότερα κ όλο με λιγότερη όρεξη. Εχει μείνει η μισή. Καταφεύγω σε διάφορα κόλπα, όπως να βάλω κάνα μικρό κομματάκι ζαμπόν ή σολωμό πάνω στην κονσέρβα για να μπει στον πειρασμό να φάει Ο κτηνίατρος μου έστειλε mail ότι θα συμβουλευτεί κ κάποιον ειδικό συνάδελφό του κ θα επικοινωνήσει, αλλά από την Τρίτη δεν έχω νέα του. Δεν είμαι σίγουρη τι θα πρέπει να κάνω σε σχέση με θεραπείες, αν είναι βέβαια δυνατές. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να την ταλαιπωρώ αδίκως, από την άλλη να μην κάνω κ τίποτα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Ευθανασία ή όχι, δυστυχώς έφθασε η ώρα!

Αυτό που πάντα φοβόμουν τελικά συνέβη, η Νταίζη εδώ κ 3 μέρες δεν κάνει ούτε τσίσα ούτε κακά, αλλά ούτε τρώει. Η κατάστασή της έχει αλλάξει δραματικά. Χθες πήγαμε στον κτηνίατρο, όπου βρήκε την κύστη της τελείως γεμάτη, έτοιμη να σπάσει. Της αφαίρεσε ούρα με σύριγγα, αλλά δυστυχώς όχι όλα, γιατί η Νταίζη κάπου εκεί αποφάσισε ότι αρκετά έχει ανεχτεί, κ άρχισε να φωνάζει κ να χτυπιέται με τρόπου που ποτέ δεν την έχω ξαναδεί. Ο γιατρός μου είπε ότι ο όγκος πρέπει να έχει αγκαλιάσει όλα τα όργανα εκεί, κ ότι δεν υπάρχει πλέον κανένας τρόπος θεραπείας ή κ ανακούφισης. Η εγχείριση μού είπε ότι θα ισοδυναμούσε με ευθανασία κ όταν τον ρώτησα τη γνώμη του, μου είπε ότι η απόφαση είναι δική μου, αλλά ότι η Νταίζη υποφέρει πολύ κ θα πεθάνει έτσι κ αλλιώς είτε από ρήξη της κύστης είτε από νεφρική ανεπάρκεια. Πρέπει ν’ αποφασίσω πολύ σύντομα, δηλαδή σήμερα, καθώς ακολουθεί ΣΚ. Έτσι όπως τη βλέπω, ήμουν έτοιμη να το αποφασίσω, αλλά μετά σκέφτηκα ότι δεν θα ήθελα με τίποτα να την πάω πάλι στο ιατρείο κ να πεθάνει εκεί φρικαρισμένη κ φοβισμένη. Θέλω να είναι στην ασφάλεια του σπιτιού της όσο πιο ήρεμη γίνεται. Συνέχεια αλλάζω γνώμη, κ δεν ξέρω καθόλου τι να κάνω, δεν θέλω να υποφέρει, αλλά πώς ν’ αποφασίσω να τη σκοτώσω εγώ η ίδια.
Σας παρακαλώ πέστε μου τη γνώμη σας, έχει μεγάλη σημασία για μένα. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τη έχουν να πουν οι δικοί μου, το μόνο που ήθελα ήταν να μπω κ να σας ρωτήσω. Όσο κ αν προετοίμαζα τον εαυτό μου εδώ κ δύο χρόνια γι’ αυτή τη στιγμή, τελικά δεν είμαι έτοιμη, ποτέ δεν θα είμαι, κ όσο πλησιάζει η ώρα τόσο νιώθω να καταρρέω. Περιμένω με αγωνία τις απαντήσεις σας κ σας ευχαριστώ που υπάρχετε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Silmoril λυπάμαι πολύ γι΄αυτό που σας συμβαίνει σε σένα και στην γατούλα σου. Στην θέση σου θα είχα και γω το δίλημα αν πρέπει να προχωρήσω σε ευθανασία ή όχι.Πιστεύω ότι ίσως κατέληγα στο να την κοιμήσω ,όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί υποφέρει και είναι κρίμα.Τι αξίζει περισσότερο να είστε μαζί και να υποφέρετε μέχρι τελευταία στιγμή ή να υποφέρετε μία και καλή?Δυστυχώς κάποια πράγματα μοιραία δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε...Τέλος ελπίζω όποια απόφαση και να πάρεις να είναι η καλύτερη και για τους δυό σας.Τίποτα άλλο , λυπάμαι ειλικρινά...κουράγιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Καλή μου Silmoril πότε δε θα είσαι έτοιμη να δεχτείς μια απώλεια.Καταλαβαίνω πως υποφέρετε και οι δύο αλλά νομίζω πως πάλεψες αρκετά.Οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια νομίζω πως πλέον δε θα μπορούσε να δώσει ποιότητα στη ζωή της αλλά μόνο πόνο.Κάποια στιγμή θα πληγωνόσουν όσο και να το καθυστερούσες..Εσύ έκανες ότι καλύτερο μπορούσες γι αυτή και πραγματικά σε θαυμάζω.Νομίζω πως θα ήταν ορθότερο να τελειώσει κοντά σου, μαζί με τον άνθρωπο που ήταν μαζί της μέχρι την τελευταία στιγμή..Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά με ή χώρις την Νταίζη και να θυμάσαι πως είμαστε κοντά σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Πρεπει να γινω σκληρη γλυκια μου ομως οσο κ αν ποναει η σκεψη της ευθανασιας οσο κ αν πονας οτι θα φυγει σκεψου πανω απο ολα οτι η νταιζη ποναει υποφερει κ οτι δεν μπορεις να την κανεις καλυτερα το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να τις προσφερεις εναν αξιοπρεπες τελος χωρις πονους φωναξε το γιατρο στο σπιτι κ κανε αυτο που θα πρεπει να κανεις για να τελειωσει η νταιζη οσο πιο ανωδυνα γινετε κ να μην υποφερει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Αυτό θα ήταν το καλύτερο σενάριο ladycat, η κυριότερη αντίρρησή μου για την ευθανασία είναι ότι θα πρέπει να την πάω στο κτηνιατρείο κ να πεθάνει ψυχρά πάνω στο χειρουργικό τραπέζι μέσα στο φόβο. Αυτό δεν νομίζω ότι θα τ’ αποφασίσω ποτέ. Θα το ζητήσω από τον γιατρό, αλλά το βλέπω λίγο απίθανο, εφόσον το ιατρείο είναι στη Ν. Ιωνία κ εγώ μένω Ζωγράφου, κ απ’ ό,τι ξέρω δεν κάνει επισκέψεις σε σπίτια. Σκέφτηκα μπας κ το ζητούσα από την προηγούμενη κτηνίατρό μου στου Ζωγράφου, τη συνάδελφο του χειρούργου, αυτό είναι μάλλον πιο πιθανό.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς θα βρω την Νταίζη όταν θα γυρίσω σπίτι, δεν είναι κανείς εκεί για να μου πει. Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ ότι θα έφτανε η στιγμή να εύχομαι το μωρό μου να πεθάνει όσο πιο εύκολα κ ανώδυνα γίνεται.
Το κακό είναι ότι νιώθω ένα μούδιασμα στο μυαλό κ το σώμα, πέφτω σε μια αδράνεια, μου είναι δύσκολο να κάνω οποιαδήποτε ενέργεια ή να πάρω κάποια απόφαση…
Σας ευχαριστώ για τη βοήθεια κ τη γνώμη σας, αυτή τη στιγμή είναι το μόνο που έχω για στήριγμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Αγαπητη Silmoril πως ειναι Νταιζη? Αυτη την στιγμη νιωθω τον πονο σου απολυτα... :cry: και την αγωνια για την αποφαση που πρεπει να παρεις... Βρηκες τελικα αλλο κτηνιατρο που θα μπορει να ερθει σπιτι σου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Η Νταίζη δεν ξέρω ακόμα πώς είναι, αφού είμαι στη δουλειά κ θα γυρίσω το απόγευμα. Μίλησα με την κτηνίατρο της περιοχής μου, που παρακολουθεί τη μαμά της Νταίζης, τη Λούσυ, κ μου είπε ότι αν κ δεν δουλεύει το Σάββατο μάλλον θα μπορέσει να έρθει. Θα περάσω από το ιατρείο της το απόγευμα για να το συζητήσουμε. Τώρα είμαι πεπεισμένη ότι αυτή είναι κ η καλύτερη λύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Αν ειναι να κοιμηθει ησυχα και γαληνια στο σπιτι της με την αγαπημενη της αφεντικινα διπλα της ειναι οτι καλυτερο και για κεινη και για σενα... Κουραγιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Να ξέρεις ότι κάνεις το καλύτερο για εκείνη και ότι πραγματικά προσπάθησες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

δεν ξερω τι να πω τωρα ειμαι σκληρη το ξερω αλλα αν αυριο μεθαυριο μοπυ τυχει κατι τετοιο ετσι θα αντιδρασω στο σπιτι μεσα εκει που μεγαλωσε κ επαιξε χωρις το φοβο στην καρδουλα τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Μολις διαβασα το μηνυμα σου,στεναχωρηθηκα παρα πολυ.Μου ηρθε στο μυαλο η κατασταση της Τερεζας μου .Ειχε καρκινο στο λεπτο εντερο.Δεν της εκανα ευθανασια,εφυγε φυσιολογικα τεσσερις μηνες μετα απο την διαγνωση.Ειναι φοβερο σοκ να βλεπεις τη γλυκια ψυχουλα που σε συντροφευε για 12 χρονια να πεθαινει. Ηταν μια βδομαδα μετα το Πασχα,οι δικοι μου ειχαν φυγει στο εξοχικο και γω με το γιο μου μειναμε πισω, να φροντιζουμε τη Τερεζα.Δεν μπορουσαμε να την αφησουμε μονη. Μας ηταν αδυνατον! Η γνωμη μου ειναι να μην της κανεις ευθανασια.Αστην να φυγει φυσιολογικα.Αν εχει σταματησει να τρωει, δεν θα ζησει πολυ.Λυπαμαι που το λεω,αλλα ετσι ειναι.Τα εχω βιωσει και γω. Αν της κανεις ευθανασια, θα αντεξεις να βλεπεις να πηγαινει το δηλητηριο στη καρδουλα της και να πεθαινει. Ειναι πολυ σκληρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

το μωρό μου έφυγε

το μωρό μου τελικά μ' έβγαλε από τον κόπο της απόφασης κ πέθανε την Παρασκευή κάποια ώρα το μεσημέρι. την βρήκα πεθαμένη όταν έφτασα στο σπίτι, έδειχνε ήρεμο το προσωπάκι της, σαν νακοιμόταν. δυστυχώς εγώ δεν ήμουν εκεί όταν έγινε. Το πιο περίεργο είναι ότι μετά την πρώτη φρίκη, ήμουν απόλυτα ήρεμη, σαν να μην είχε γίνει, της φόρεσα το πιο αγαπημένο μου ρούχο και το μενταγιόν που φορουσα πάντα κ πήγαμε με την μαμά μου κ τον αδελφό μου κ τη θάψαμε στο Υμμητό, σ' ένα όμορφο σημείο. Επειτα συνέχισα τις δουλειές μου σαν να ήταν ακόμα εκεί στη γωνιά της. Βγήακ με το φίλο μου,κοιμηθήκαμε κ σήμερα το πρωί πήγα για καφέ. όλοι έπαθαν πλάκα με την ηρεμία, φοβόντουσαν ότι θα με μαζεύαν, κ εγώ αναρωτιόμουν πώς κ δεν ένιωθα τίποτα.
Τώρα καταλαβαίνω ότι το μυαλό μου είχε κλείσει απόλυτα στη σκέψη ότι η Ντάιζη πέθανε, λειτούργησα σαν ζόμπι. Σήμερα, την πρώτη στιγμή που εμεινα μόνη μου, καθώς γύριζα από καφέ, με χτύπησε σαν κεραυνός η συνειδητοποίηση κ τρελάθηκα μέσα στο δρόμο. Είναι απίστευτο πώς λειτουργεί ο οργανισμός μασ για να τα βγάλουμε πέρα. Χθες ήμουν μια χαρά, έβαζα φαί στη Λούση κ τη Sil, έβλεπα το τρίτο μπωλάκι, κ δεν με άγγιζε. Σήμερα ούτε μια γωνιά στο σπίτι δεν είναι ασφαλής, παντού τη βλέπω κ παντού μου λείπει. τίποτα δεν τελείωσε ακόμα... κ απ' ότι φαίνεται έχω πολύ δρόμο μπορστά μου μέχρι να το δεχτώ ότι ποτέ δεν θα την ξαναδώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Κουράγιο... Το ξέρω πόσο δύσκολο είναι και ότι όσα λόγια και να σου πούμε είναι "κούφια" για σένα τώρα, αλλά πίστεψε με τα έχουμε περάσει αρκετοί απο εμάς εδώ και ξέρυμε πως νιώθεις..... Θα το ξεπεράσεις με τον καιρό, απλά πονάει πολύ και σε καταλαβαίνω.. ελπίζω να έρθεις αύριο και να τα πούμε απο κοντά... θα είναι καλύτερο να το μοιραστείς με κάποιους που ξέρουν πως νιώθεις και ξέρουν πως να βοηθήσουν για να απαλύνουν λίγο τον πόνο σου...
Λυπάμαι για την απώλειά σου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Σε καταλαβαινω απολυτα,αγαπημενη μου Silmoril.To εχω περασει και γω αυτο το δραμα.Μετα ειναι τα δυσκολα.Αφου φυγει, το σκεφτομαστε συνεχεια και δεν μπορουμε να το συνειδητοποιησουμε.:cry: Με τον καιρο ομως θα το ξεπερασεις και θα θυμασαι ολα τα ευχαριστα που εζησες με αυτην.Λυπηθηκα παρα πολυ για την εξελιξη της υγειας της.Κουραγιο.Ευτυχως που εχεις και αλλες γατουλες και καπως θα παρηγορηθεις με την παρουσια τους . Η ψυχουλα της Νταιζουλας σου ειναι ακομα μεσα στο σπιτι και θα μεινει για παντα εκει.Εγω ετσι νοιωθω για την χαμενη μου Τερεζα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

τα λογια μας δεν φτανουν για να απαλυνουν αυτο που νιωθεις εμεις να ξερεις θα ειομαστε εδω για να το συζητησεις οποτε νιωθεις την αναγκη...........!!!!!!!!!
Ας αναπαυθει η ψυχουλα της κ να εισαι σιγουρη θα κανει παρεα με ολους τους δικους μας γατους κ γατες που εφυγαν για την απεναντι οχθη!!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Paris Gatopalaviaris]

Αναζήτηση νέου κτηνιάτρου

Και εγώ έχασα ένα γάτο μου, τον Μαύρο, ηλικίας 17+. 17 χρόνια κοντά μου. Καταλαβαίνετε. Νεφρική ανεπάρκεια + γηρατειά. Δεν χρειάσθηκε ευθανασία, η κατάσταση του προχώρησε γρήγορα. Έπεφτε σε κώμα και όταν πήγαινα κοντά του και τον χάιδευα, σήκωνε το κεφάλι και γουργούριζε. Και αυτό μισή ώρα πριν πεθάνει. Πέθανε κυριολεκτικά μέσα στα χέρια μου. Γύρισε το κεφάλι πίσω προς τη ράχη και έτρεξα και πήρα τηλέφωνο το γιατρό (stand by για να έλθει για ευθανασία) και τον ρώτησα τι σήμαινε αυτό, μου είπε πήγαινε κοντά του. Είχε επαναφέρει το κεφάλι στη θέση του. Έβαλα το χέρι απαλά στο κεφάλι, τρεις βαθιές εκπνοές και έφυγε. 17 χρόνων αγάπη δεν πήγε χαμένη σίγουρα. Τον έθαψα στον κήπο και φύτεψα δίπλα του ένα δεντράκι. Πάντα όμως, πάντα, ακόμη και στις πιο "καλές" περιπτώσεις οι θάνατοι των ζώων, ίσως και των ανθρώπων, συνοδεύονται από λίγες ή πολλές ενοχές, ότι κάτι δεν κάναμε, κάτι δεν κάναμε σωστά, δεν ξέρω ίσως να είναι δικό μου χαρακτηριστικό αυτό.
Σου εύχομαι να κρατήσεις τις καλές σας στιγμές και να δώσει το περίσευμα της αγάπης σου στα άλλα ή σε άλλα γατάκια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.