Ευθανασία;

[kaith18927]

Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Έχω ήδη 3 γατάκια τα οποία υπεραγαπώ,όμως ο Ρόκο ήταν η ψυχή μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Eυθανασία

Λυπάμαι πολύ για την εξέλιξη....όμως όπως είπαν και τα παιδιά δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις.....το έχω περάσει και γνωρίζω πόσο επώδυνο είναι το αίσθημα και κυρίως πόσο τρώει κάποιον η έννοια αν έπραξε σωστά....δυστυχώς δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε, οι γιατροι υποτίθεται είναι υπεύθυνοι γι αυτό....και όπως μου είπε πρόσφατα κάποιος γιατρός "ποτέ δεν έχω δει ανάκαμψη από τέτοια περίπτωση αλλά εσείς πρέπει να ελπίζετε".... Δεν έχει νόημα πια και αυτό που πρέπει να σκέφτεσαι είναι ότι έτρεξες και έκανες ότι σου είπαν.... :-( κρίμα που δεν είναι αλλιώς τα πράγματα....τα αγαπάμε τόσο αυτά τα πλάσματα και όταν έρχονται τέτοιες στιγμές....άστα να πάνε.... :-( να χαίρεσαι τα άλλα γατάκια σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Απάντηση: Eυθανασία

kat-cats σ΄ευχαριστώ για την απάντησή σου.Εκεί που λέω είμαι εντάξει,εκεί αρχίζω και σκέφτομαι τι δεν έκανα σωστά.Μήπως έφταιγε η τροφή που του έδινα,αν και ήταν Royal,μήπως τον στρέσαρα,μήπως υπήρχει κάτι που έπρεπε να δω.Βέβαια ο γιατρός μου λέει πως ότι η εξέλιξη ήταν ραγδαία και πως και ο ίδιος 2,5 βδομάδες πριν δεν είχε δει κάτι ανησυχητικό....Μακάρι να ήξερα πώς ανεβάζετε φωτό και θα βλέπατε και σεις το αγοράκι μου.Ένας πάνθηρας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Eυθανασία

Αν πατησεις περισσοτερες επιλογες μορφοποιησης σου βγαζει επιλογη πανω στα εικονιδια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[destsim]

εμεις αποφυγαμε σημερα την ευθανασια.τεσσαρων μηνων κουκλος περσικος και διαγνωστηκε με fip.Eχει μαυρισει η ψυχη μας .ΘΑ το παλεψουμε με ιντερφερονη και ο ΘΕος βοηθος.Ο πονος ειναι μεγαλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Απάντηση: Eυθανασία

Να πάρετε και δεύτερη και τρίτη αν μπορείτε γνώμη,έτσι ώστε το μωράκι να πάει καλά.Σας το εύχομαι μέσα απ΄την καρδιά μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Aυτό ήταν το μωράκι μου!Υπάρχουν και φωτό του απ΄το mycat την εποχή που δινόταν για υιοθεσία.Στο google,αν γράψετε Η βρετανική αυτού εξοχότης Ρόκο,θα βγει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Ο κούκλος μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Eυθανασία

Κουκλος ο Ροκο. Καλυτερα να μην σκεφτεσαι και να λες αν και αν... Ο Θεος να αναπαυσει τη ψυχουλα του. Και κοντα σου ειχε ολα τα καλα αλλα και εκει που θα ειναι τωρα σιγουρα θα περναει καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Nickole,έτσι θέλω να πιστεύω και γω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αόρατη Άγρα]

Απάντηση: Eυθανασία

Συλλυπητήρια.

Βρέθηκα και εγώ πριν καιρό σε παρόμοια κατάσταση με ένα μικρό γατάκι, αλλά λόγω γρήγορης επιδείνωσης της κατάστασής του, δεν μπόρεσα να το ξαναπάω στο κτηνιατρείο για να το κοιμήσουμε. Δυστυχώς, έσβησε ξημερώματα.

Εν κατακλείδι, σε όσους κάποιο φιλαράκι τους βρεθεί σε ανίατη κατάσταση που δεν επιδέχεται καλυτέρευση, το ανθρωπιστικότερο είναι να τα γλυτώσουν από το μοιραίο άλγος.. Βεβαιομένα το λέω αυτό, καθώς το ηθικό (μεταφυσικό) δίλημμα και οι τύψεις με βασάνισαν εκείνο το διάστημα, και δίχως να είμαι αδαής με τα μεταφυσικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Δε σας κρύβω πως και από το δικό μου μυαλό περνάνε ακόμα οι σκέψεις του ποια είμαι εγώ και με ποιο δικαίωμα στέρησα τη ζωή σε κάποια ψυχή;Όλα αυτά είναι που με τρελαίνουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Eυθανασία

Δεν μπορεις να ξερεις ομως τι θα γινοταν. Απλα βασανιζεσαι χωρις κανενα αποτελεσμα. Ξερω πως δεν ειναι ευκολο γιατι και γω οπως και οι περισσοτεροι εχουμε χασει καποιο γατακι ο καθενας με διαφορετικο τροπο. Το πιο πιθανο ειναι να βασανιζοταν και να υπεφερε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Δε σας κρύβω πως και από το δικό μου μυαλό περνάνε ακόμα οι σκέψεις του ποια είμαι εγώ και με ποιο δικαίωμα στέρησα τη ζωή σε κάποια ψυχή;Όλα αυτά είναι που με τρελαίνουν

Γιατί δεν σκέφτεσαι "ποιά είμαι εγώ και με ποιό δικαίωμα να παρατείνω το μαρτύριο σ'ένα πλάσμα που, ούτως ή άλλως, η πορεία του ήταν προδιαγεγραμένη και θα είχε πεθάνει πολύ πιο γρήγορα αν ήταν ελεύθερο στο φυσικό του περιβάλλον;"
Ok, είναι πολύ νωπό το γεγονός κι ο γατούλης ήταν πανέμορφος και σίγουρα πρέπει να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα να σκεφτείς πιο ψύχραιμα να δεις τα πράγματα πιο ρεαλιστικά και να καταλάβεις οτι δεν ήταν τίποτα που μπορούσες να κάνεις για να το προλάβεις Για παράδειγμα, σχετικά με την αναφορά σου ακόμα στην τροφή που αμφιβάλεις, γνωρίζω άτομα που ταϊζουν χρόνια τα γατιά τους με Friskies κι εκείνα έχουν μακροημερεύσει και χαίρουν άκρας υγείας. Δυστυχώς ορισμένες φορές, και με τις καλύτερες συνθήκες να φροντίζουμε τους τετράποδους συντρόφους μας, υπάρχουν παράγοντες που δεν μπορούμε ούτε να προβλέψουμε, ούτε να ανατρέψουμε
Η αγάπη σου γι αυτό το πλάσμα είναι που σου φέρνει αυτές τις ενοχικές σκέψεις.
Η ίδια αγάπη που εύχομαι λίγο ή πολύ αργότερα να σε οδηγήσει να υιοθετήσεις ένα άλλο γατάκι πιο τυχερό..
Που θα ξαναφέρει τη χαρά στη ζωή σου και στο σπίτι σου θα που τώρα θα σου φαίνεται αδειανό
Και ασφαλώς δεν θα ξεχάσεις ποτέ τον γατούλη σου, τον πανθηράκο σου. Θα έχει τη θέση του στην καρδιά σου για πάντα... εως ότου ξανασυναντηθείτε σ'έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν, απαλλαγμένο από πόνο και λύπη..
Κουράγιο και υπομονή...Να ζήσεις να τον θυμάσαι χωρίς τύψεις. Μόνο με αγάπη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaith18927]

Απάντηση: Eυθανασία

Σας ευχαριστώ μέσα απ΄την καρδιά μου για τις απαντήσεις σας.Alcyone έχω άλλες 3 γατούλες και 6 αδεσποτούλες τις οποίες τις λατρεύω,όμως ο Ρόκο ήταν σαν να είχες δίπλα σου άνθρωπο.
Ήμασταν μαζί 3 χρόνια και 8 μήνες.Ήρθε στα χέρια μου 5-8 χρονών περίπου,όταν πέθανε η γιαγιά που τον είχε μεγαλώσει και οι συγγενείς της ήθελαν να του κάνουν ευθανασία.Τον έσωσε μια γειτόνισσα η οποία απευθύνθηκε στη Φιλοζωική Χαλανδρίου.Μετά μεταφέρθηκε σε σπίτι φιλοξενίας και ύστερα σε μένα.
Η γιαγιά απ΄ό,τι μου είπε η γειτόνισσα που επικοινώνησα μαζί της τον είχε στα πούπουλα,στα ανάκλιντρα,στους σολωμούς και στην κλασική μουσική.Της τον είχαν στείλει από Αγγλία ήταν βρετανικός κοντότριχος.
Ποιος ξέρει τι πέρασε μετά τον θάνατο της γιαγιάς...Είχε η ψυχή μου μια μόνιμη θλίψη στα μάτια του και μέχρι να εξοικειωθεί κρυβόταν.Στο σπίτι που τον είχαν,τρελάθηκαν κάποια στιγμή,γιατί εξαφανίστηκε.Πού είχε πάει;Είχε κρυφτεί στην καμινάδα του τζακιού και τον βρήκαν λόγω της ουράς του που κρεμόταν.
Όταν ήρθε σπίτι μου η κοπέλα από τη Φιλοζωική,για να υπογράψω την υιοθεσία από τον φόβο του,μη και τον πάρει πήγε στη μαρκίζα του μπαλκονιού και γύρισε μέσα μόνο,όταν είχε φύγει η κοπέλα.
Ήταν ο γατούλης που με περίμενε,όταν γυρνούσα από τη δουλειά και μου νιαούριζε χαιρετώντας με.Ήταν ο γατούλης που δε φοβόταν τίποτα,όταν ένιωθε ότι κινδυνεύει κάποιος δικός του,όπως μια απ΄τις γατούλες μου,όταν την κυνηγούσε ο σκύλος μας 35 κιλά.Έμπαινε μπροστά,για να υπερασπιστεί.
Αυτό το πλάσμα έχασα και η έλλειψή του είναι δυσβάσταχτη.Ποτέ δε θα ξεχάσω τις ώρες που τον επισκεπτόμουν στο ιατρείο.Τα νιαουρίσματα παράπονου που έβγαζε ή όταν τις τελευταίες του ώρες ακούμπησε το κεφαλάκι του στα χέρια μου εξαντλημένος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Eυθανασία

Καταλαβαινουμε ολοι πως νιωθεις γιατι ολοι συνδεομαστε με τα πλασματακια μας. Ψυχουλες ειναι ολα και καταλαβαινουν πιο πολυ απο τους ανθρωπους. Τουλαχιστον ξερεις πως δεν υπεφερε και δε βασανιζοταν. Η ψυχουλα του θα ειναι παντα μαζι σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Όπως το είπες.. Σαν άνθρωπος!...(ίσως και σε ορισμένες περιπτώσεις καλύτερα κι από άνθρωπος).
Ο Ρόκο, χωρίς αμφιβολία ήταν ένα ξεχωριστό πλάσμα αλλά, όπως σε όλα τα ζωντανά συμβαίνει, ήρθε η ώρα να "φύγει"
Ίσως για να συναντήσει και πάλι τη γιαγιά που τον μεγάλωσε, σ'έναν καλύτερο κόσμο.
Θα ζει όμως στην καρδιά σου και θα σε επισκέπτεται στα όνειρά σου, απ'όπου θα σου δίνει κουράγιο και δύναμη να συνεχίσεις, να προχωρήσεις και κάποτε αναλογιζόμενη τη ζωή που μοιραστήκατε, πόσο τυχερή ήσουν που τον γνώρισες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αόρατη Άγρα]

Alcyone έχω άλλες 3 γατούλες και 6 αδεσποτούλες τις οποίες τις λατρεύω,όμως ο Ρόκο ήταν σαν να είχες δίπλα σου άνθρωπο.

Ποιος ξέρει τι πέρασε μετά τον θάνατο της γιαγιάς...Είχε η ψυχή μου μια μόνιμη θλίψη στα μάτια του και μέχρι να εξοικειωθεί κρυβόταν.

Έχει τόσο δέος αυτό, να βλέπεις στοιχεία χαρακτήρα και ιδίως αγαθότητας.

Ήταν ο γατούλης που δε φοβόταν τίποτα,όταν ένιωθε ότι κινδυνεύει κάποιος δικός του,όπως μια απ΄τις γατούλες μου,όταν την κυνηγούσε ο σκύλος μας 35 κιλά.Έμπαινε μπροστά,για να υπερασπιστεί.

LOL Η δικιά μου, όταν έρχεται κάποιος ξένος στο σπίτι, τρέχει να κρυφτεί ή χώνεται σε μια γωνιά και παρακολουθεί κατασκοπευτικά... Μια φορά δε που φιλοξένησα ένα κουτάβι, κατάλαβα γιατί θεωρούνται οι γάτες ξαδέρφια των τίγρεων LOL

Αυτό το πλάσμα έχασα και η έλλειψή του είναι δυσβάσταχτη.Ποτέ δε θα ξεχάσω τις ώρες που τον επισκεπτόμουν στο ιατρείο.Τα νιαουρίσματα παράπονου που έβγαζε ή όταν τις τελευταίες του ώρες ακούμπησε το κεφαλάκι του στα χέρια μου εξαντλημένος...

Nothing lasts but nothing is ever lost. Το σώμα γυρνάει στη γη, η πνοή στο αέρα και η ψυχή στο φως (ή βρίσκει άλλο σώμα).

Την προηγούμενη άνοιξη, έχασα μία γατούλα που με έκανε πολύ παρέα και είχε χαρακτήρα καλοσυνάτο και γλυκό και προς άλλα γατιά. Έφυγε πολύ άσχημα, αλλά ακαριαία. Κάποια στιγμή προς το τέλος του καλοκαιριού, την είδα στον ύπνο μου να έρχεται στην αγκαλιά μου. Μετά από δυο-τρεις μέρες ήρθε στην αυλή μου ένα χαμένο μικρό γατάκι (γατούλα) ακριβώς όπως εκείνη.
Δεν βγάζω βέβαια απόλυτα συμπεράσματα, απλώς αναφέρω παρατηρήσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσοςμή]

ουφ και ξεουφ ειναι αυτο το θεμα..
δυστυχως πρεπει να γραψω κ εγω ομως,και δεν ξερω τι να κανω..δεν προκειται για τη "μουγκα" μου,η οποια πλεον εχει ξεπερασει ολα τα προβληματα της και ζει μαζι μας μια χαρα,αλλα για το σκυλο μου,που εδω κ ενα χρονο τον εχω αφησει στο χωριο,απ οταν ηρθα αθηνα δλδ.
σορυ αν ειμαι εκτος θεματος,αν και λεπτο θεμα και οταν μιλαμε για ψυχουλες ποσο εκτος να μαι..κ αν ειναι για σκυλο??τι πειραζει?
εσεις εδω θα με καταλαβεται πολυ καλυτερα..
λοιπον τον ειχα παρει κουταβο το 1999 χριστουγεννα,οποτε καντε τα μαθηματικα..μεγαλοσωμο σκυλι υγειεστατο παντα και καλοζωισμενο.δε δεθηκε ποοτε με αλυσιδα και δε του λειψε τπτ ποτε....τσοπανοσκυλο ημιαιμο ειναι κατασπρο,αλλα πλεον γερακος..πολυ γερακος..
μιλησα με τον πατερα μου σημερα και μου ειπε οτι πλεον δε μπορει να σηκωσει τα πισω ποδια του,εχει αδυνατησει πολυ και του πηγαινει το φαι διπλα του για να φαει,το οποιο το τρωει κανονικα.γενικα την τελευταια φορα που τον ειδα πριν 2 βδομαδες ηταν πολυ πεσμενος και στεναχωρηθικα..
την ευθανασια απλα την ανεφερε σαν επιλογη ο πατερας μου σε περιπτωση που βασανιζεται ο ταλαιπορος,δεν ξερω ρε γαμωτο..ειπαμε να μην κανουμε τπτ ακομα και να περιμενουμε..αλλα να περιμενουμε τι??δεν προ κειται να ξαναγινει οπως πριν ρε γαμωτο..
δε ξερω..εχω προβληματιστει πολυ..
καθεται εκει και μας κοιταει ακουνητος ξαπλωμενος..κ αδυναμος..που παλια δεν μπορουσα να τον κρατησω...
δυσκολα τα πραγματα..αλλα οσο και να μη θελω να το πιστεψω..
τι να κανω ρε γμτ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Βασικά το πρώτο βήμα είναι να τον πάτε στον κτηνίατρο και μετά σκέφτεστε τις ευθανασίες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.