Καταρχήν
α/https://www.adespoto.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5101:metafora-zooy-me-treno-kai-ktel-ti-isxyei&catid=97:symboules-gia-ta-katikoidia&Itemid=70
και β/https://mycat.e-steki.gr/showpost.php?p=2926076&postcount=66
Κατά δεύτερον, αν και εσύ και το γατούλης καταλήξετε πίσω στη θεσσαλονίκη σε 2 μήνες, καλύτερα να τον αφήσεις εκεί που είναι. Δεν αξίζει να τον ταλαιπώρησεις για τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Σε δυο μήνες θα είστε πάλι στο ίδιο σπίτι και θα σε αγαπάει το ίδιο. Και μια χαρά θα κοιμάσαι εσύ χωρίς αυτόν κι αυτός χωρίς εσένα. Αν θες τη γνώμη μου, κακώς τον πήρες μαζί σου τώρα για τις διακοπές in the first place. Στη θέση σου, θα έκανα την παραμονή μου στη θεσσαλονίκη όσο γίνεται πιο σύντομη και θα έβρισκα κάποιον να τον προσέχει στη Σπάρτη όσο θα έλειπα. Έτσι η μόνη μετακίνηση που θα έκανε θα ήταν άπαξ και με το δικό σας αυτοκίνητο, όσο γίνεται πιο ανώδυνα δηλαδή.
Ο κύριος που είπε ότι χέστηκε και βρωμάει το γατί -που μόνο κύριο δεν τον λες-, τι έκανε όταν το παιδί του ήταν μωρό και χεζόταν σε λεωφορείο; Κατέβαινε στο δρόμο και δεχόταν ψυχολογική βία από οδηγό και επιβάτες; Ή μήπως τα δικά του δε βρωμάνε;
Επίσης -και μην το πάρεις στραβά- δεν υπάρχει λόγος να παίρνεις τηλ τη μαμά σου για να διευθετήσεις τα του γάτου. Πάρε τις ευθύνες σου και δείχνε αποφασιστικότητα. Η υιοθεσία ζώου είναι είναι πολύ σημαντική απόφαση, περισσότερο σημαντική ακόμα κι από την απόκτηση παιδιού, καθώς το παιδί κάποια στιγμή θα μεγαλώσει και θα σε έχει γραμμένη, ενώ το ζωάκι θα εξαρτάται αποκλειστικά απο σένα για όλη του τη ζωή. Πρέπει να μπορείς να είσαι από πάνω του ανά πάσα στιγμή και να υπολογίζεις/προβλέπεις τα πάντα γιατί αυτό το καημένο δε μιλάει την ίδια γλώσσα με σένα για να σου πει πού ακριβώς πονάει, πότε δυσφορεί, τι έχει, τι νιώθει, αν το ενοχλεί κάτι κτλ.