ηρθε η ωρα επιτελους να μετακομισω και να επιστρεψω επαρχια,αλλα μπηκα και σε σκεψεις ταυτοχρονα και προβληματιστικα.
δηλαδη..εδω στην αθηνα ειχαμε κουζινα με πορτα και την κλειναμε και ησυχαζαμε.μαλιστα την κλειδωναμε κιολας γιατι ηταν συρομενη και την ανοιγε..
εκει που παω ομως ειναι ενιαιο το σκηνικο κουζινα-καθιστικο και με την εμπειρια μου φανταζομαι θα εχω περιπετειες.
ας πουμε οποτε ξεχνουσαμε την πορτα ανοιχτη βαραγε βολτες στον παγκο,ανοιγε το σκουπιδοτενεκε,ανεβαινε πανω στην κουζινα,εφαγε το λαδι απο το τηγανι 2 φορες,χαλαει το χαρτι κουζινας το κανει χαρτοπολεμο,προσπαθουσε ν ανοιξει τα ντουλαπια και γενικα της εβγαινε απο μεσα της ο σατανας..
τι να κανω τωρα?
αναστρεφεται αυτη συμπεριφορα?
γιατι γενικα τα πρωτα της χρονια τα ειχε ζησει σε ημιαγρια κατασταση που την ειχαμε σα φοιτητες και εμενε σε 3 σπιτια και μπαινοβγαινε απο τα συρομενα παραθυρα,που ειχε μαθει να ανοιγει,οπου ηθελε και εκανε οτι να ναι γενικοτερα.αλλα που μυαλο τοτε για εκπαιδευση...
ειδικα με τη συγκατοικιση θα ειναι "προβλημα" σκεφτομαι...