Προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερα φιλόζωη, χωρίς να σημαίνει αυτό βέβαια ότι δεν αγαπώ τα ζώα.
Πάντοτε προτιμούσα τα σκυλιά, και νομίζω πως σε αυτό συνέβαλε ακόμη παραπάνω η σύνδεση που είχα κάποτε με ένα (κυνηγετικό) των δικών μου. Ήταν το μοναδικό ζώο που, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω, συνδέθηκα μαζί του. Φανταστείτε, δεν είμαι καθόλου ο άνθρωπος που θα χαϊδέψει ζώο γενικά, οριακά τα φοβάμαι - αλλά με αυτό ήταν άλλη φάση. Δυστυχώς το χάσαμε από καρκίνο πριν σχεδόν δύο χρόνια, Πάσχα ήταν (εμένα δε μου το είπανε και το έμαθα τυχαία αργότερα). Μου λείπει πολύ το γάβγισμά του και το πώς χοροπηδούσε από χαρά όταν με έβλεπε... αλλά that's life. Είναι καλύτερα εκεί που είναι τώρα.
Οπότε ναι, πάντοτε προτιμούσα τα σκυλιά, αλλά από τότε που συνδέθηκα έστω λίγο με αυτό το συγκεκριμένο, τα αγαπώ λίγο παραπάνω.