Ταινίες με ζώα που μας έμειναν αξέχαστες

ultraviolence

Συντονιστής

Ο ultraviolence δεν κοινοποιεί τη δραστηριότητά του. Έχει περάσει από τη ζωή του 1 ζωάκι Προσδιορίζεται ως ζωόφιλος χωρίς σύνορα. Έχει γράψει 17.680 μηνύματα.
Καλές οι φωτογραφίες και τα βίντεο των μωρών μας, καλά και τα θρεντς για θέματα υγείας αλλά..για τους σινεφίλ της παρέας...τι θα λέγατε να παρουσιάζουμε (χωρίς σπόιλερ εννοείται) ταινίες που έχουν ως επίκεντρο τα ζώα και μας έκαναν να τα αγαπήσουμε ενδεχομένως ακόμα παραπάνω; Δεν αναφέρομαι σε ταινίες που ο πρωταγωνιστής απλά έχει ένα κατοικίδιο αλλά ο κεντρικός άξονας της ταινίας να αφορά άμεσα και το ζωάκι. Δεχόμαστε όλα τα ζωάκια πλην των φιδιών γιατί θα σας κάνω μπαν. :P

Θα ξεκινήσω εγώ με μια δραματική ταινία, τουρκικής παραγωγής του 1989 με πρωταγωνίστρια την Yıldız Kenter. Πρόκειται για την ταινία Hanım σε σκηνοθεσια Halit Refiğ, ενός μεγάλου τούρκου σκηνοθέτη. Μια ταινία που είχα δει ως έφηβος (κι έχοντας τότε πολλά ζώα στο σπίτι) με είχε βαθιά συγκινήσει και σας την προτείνω. Θα θαυμάσετε και την όμορφη σκηνοθεσία.

Υπόθεση:
Η κυρία Olcay, μια ηλικιωμένη δασκάλα πιάνου που ζει σε ένα παλιό αρχοντικό, αντιμετωπίζει τη μοναξιά σε μια ραγδαία μεταβαλλόμενη Κωνσταντινούπολη. Ο σύζυγός της, αξιωματικός του ναυτικού, πέθανε πριν από χρόνια και η κόρη της παραμένει απόμακρη. Οι μόνοι σύντροφοί της είναι ο βετεράνος καπετάνιος ατμόπλοιου Necip, η νεαρή μαθήτριά της Canan και η γάτα της, Hanım. Όταν η κυρία Olcay μαθαίνει ότι έχει καρκίνο της μήτρας, την κατακλύζει ο φόβος του επικείμενου θανάτου. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ανησυχία της είναι η τύχη της Χανίμ μετά το θάνατό της. Καθώς αναζητά έναν νέο ιδιοκτήτη για την αγαπημένη της γάτα, γίνεται μάρτυρας της απάθειας των γύρω της.

imagew1280-1.jpg
 
Πωπω φοβερη υποθεση ρε συ εχει αυτη η ταινια....συγκινουμαι απο τωρα δηλαδη..

Κατα τα αλλα πολυ ωραιο θεμα

και ακομα πιο ωραιο...κατα τα αλλα
Δεχόμαστε όλα τα ζωάκια πλην των φιδιών γιατί θα σας κάνω μπαν. :P
:hehe: :hehe: :hehe: :hehe:

Ψαχνω ταινια με φιδια...θα βαλω και φωτο..:hehe:
 
Πωπω φοβερη υποθεση ρε συ εχει αυτη η ταινια....συγκινουμαι απο τωρα δηλαδη..
Είναι πολύ συγκινητική ταινία πράγματι και η ηθοποιός παίζει τόσο αληθινά, σαν να αγαπάει ευλαβικά την γάτα της, με μια αγάπη που δεν μπορούμε να καταλάβουμε αν δεν την νιώσουμε. Έχει επίσης απίστευτα τοπία στην Κωνσταντινούπολη, προσεγμένη σκηνοθεσία. Και δείχνει μια κατάσταση διαχρονική πιστεύω, είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε, οποτεδήποτε.
Εγώ την είχα δανειστεί από video club (ναι... τόσο παλιά). Τώρα ξέρω κατά πόσο εύκολα γίνεται να βρεθεί η ταινία σε ελληνικά/αγγλικά. Μακάρι να είναι εύκολο!
 
Στο μεταξυ ειναι γνωστη η αγαπη των τουρκων για τις γατες και ειδικα στην κων/πολη εχει γυριστει και ταινια για αυτες


 
Βρήκα την ταινία στο youtube σε άριστη ποιότητα μόνο που είναι χωρίς υπότιτλους. Ωστόσο το youtube (αμα πατήσετε την ρύθμιση) σας βγάζει ο,τι λένε μεταφρασμενο. Οκ λαθάκια θα υπάρχουν αλλά έστω κι έτσι θα μπορέσετε να δείτε την ταινία καταλαβαίνοντας το τι συμβαίνει.
Αν δεν ήταν τόσο καλή, δεν θα επέμενα. Φταίει και ότι έχει κάτι το ρομαντικό πάνω της στην σκηνοθεσία. Τι να σας πω ο έφηβος εαυτός μου είχε μείνει ευχαριστημένος!

 
Βρήκα την ταινία στο youtube σε άριστη ποιότητα μόνο που είναι χωρίς υπότιτλους. Ωστόσο το youtube (αμα πατήσετε την ρύθμιση) σας βγάζει ο,τι λένε μεταφρασμενο. Οκ λαθάκια θα υπάρχουν αλλά έστω κι έτσι θα μπορέσετε να δείτε την ταινία καταλαβαίνοντας το τι συμβαίνει.
Αν δεν ήταν τόσο καλή, δεν θα επέμενα. Φταίει και ότι έχει κάτι το ρομαντικό πάνω της στην σκηνοθεσία. Τι να σας πω ο έφηβος εαυτός μου είχε μείνει ευχαριστημένος!

Ρε μπρβο! Να εισια καλα..ουτως η αλλως μαθαινω και τουρκικα καιρο τωρα....μαζι με την χαλια μεταφραση ειναι κατι παραπανω απο αρκετο! :clapup:
 
Έψαχνα τώρα για την ταινία στο τικ τοκ και βρήκα ένα μικρό βιντεάκι, τύπου τρειλερ. Συγκινούμαι είναι η αλήθεια.


 
Πω ρε γμτ..τα σιροπια θα με πιασουν ειναι σιγουρο...πουφ...στο μεταξυ το hanım που τις εδωσε σαν ονομα σημαινει ''κυρια'' /''γυναικα'' Εξου και το χανουμισες που λεμε.
 
Συνεχίζω με την εξής ταινία, η οποία λέγεται au hasard Balthazar = στην τύχη ο Μπαλταζαρ. Πρόκειται για μια ταινία του 1966 και το ζώο που μας αφορά είναι ο γάιδαρος ο οποίος χρησιμοποιείται ως σύμβολο. Η ταινία που ο Γκοντάρ χαρακτήρισε ως «ολόκληρος ο κόσμος σε μιάμιση ώρα,» ένα από τ' αριστουργήματα όλων εποχών. Μπορείτε να την δείτε εδώ με ελληνικούς υπότιτλους.


Η ιστορία ενός κακοποιημένου γαιδάρου και των ανθρώπων που τον περιτριγυρίζουν. Αλλάζει ιδιοκτήτες συνέχεια και βιώνει την σκληρή ανθρώπινη πραγματικότητα.

1768595799840.jpeg
 
Νομιζω ειναι απο τα πιο καλοκαγαθα ζωα ο γαιδαρακος.Το αγαπω πολυ! Ψυχουλες μου! Και τι εχουν τραβηξει και τραβανε ακομα ειδικα στην σαντορινη.Καποτε πρεπει να απαγορευτειμ ολο αυτο..ελεος καπου.
 
Νομιζω ειναι απο τα πιο καλοκαγαθα ζωα ο γαιδαρακος.Το αγαπω πολυ! Ψυχουλες μου! Και τι εχουν τραβηξει και τραβανε ακομα ειδικα στην σαντορινη.Καποτε πρεπει να απαγορευτειμ ολο αυτο..ελεος καπου.
Τα έχουν και μέσα στη βρωμια, μέσα στο νταλα μεσημέρι να κάνουν όλη αυτή την διαδρομή. Αμαρτία :/:



Όσοι έχετε να προτείνετε ταινίες για το θρεντ, είστε ευπρόσδεκτοι να το κάνετε!
 
Σας προτείνω τον γνωστό «Ασπροδόντη». Πολλοί θα τον ζηλέψουν για τα ολόλευκα του δόντια, άλλοι για τον δεσμό που θα αποκτήσει με έναν άνθρωπο.

1896. Ο Τζακ Κονρόι είναι ένας νέος άνδρας που ψάχνει να βρει χρυσό στην κοιλάδα Γιούκον, ώστε να εκπληρώσει έτσι την τελευταία επιθυμία του πατέρα του. Στην πορεία του ταξιδιού του θα αποκτήσει ένα μοναδικό φίλο που θα του αλλάξει τη ζωή για πάντα: ένα λυκόσκυλο με το όνομα Ασπροδόντης. Στην προσπάθειά του να εξημερώσει το άγριο ζώο, θα καταφέρει να εξημερώσει τους φόβους τους και να γνωρίσει καλύτερα τον ίδιο του τον εαυτο

whitefang-1.jpg
 
Ε ναι διασημη ταινια..οι περισσοτεροι τηνε χουμε δει.
Ξερεις ποιο ειναι το προβλημα μου βρε ουλτρα μου;
Οτι δυσκολευομαι να βλεπω ταινιες με ζωα γιατι με κανουν τοσο ευαισθητη που κλαιω..γενικα δεν αντεχω ακομα και σ εταινια να βλεπω πχ ν πεθαινει ενα ζωο..΄η να περιμενει τον ιδιοκτητη τπου που πεθανε κλπ.:/:
 
Ξερεις ποιο ειναι το προβλημα μου βρε ουλτρα μου;
Οτι δυσκολευομαι να βλεπω ταινιες με ζωα γιατι με κανουν τοσο ευαισθητη που κλαιω..γενικα δεν αντεχω ακομα και σ εταινια να βλεπω πχ ν πεθαινει ενα ζωο..΄η να περιμενει τον ιδιοκτητη τπου που πεθανε κλπ.:/:
Το καταλαβαίνω αυτό ναι. Ένας από τους λόγους που δεν θέλω να ξαναδώ το Χατσικο είναι αυτός.

Πάντως η πρώτη ταινία που πρότεινα, η τουρκική, πέρα από το φιλοζωικό ζήτημα που θέτει, θέτει και ένα κοινωνικό μήνυμα/παράδειγμα που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Μαθαίνει ότι θα πεθάνει και θέλει να εξασφαλίσει ένα σπίτι στον τετράποδο συντροφακο της. Ο κοινωνικός της περίγυρος αδιαφορει, δεν βρίσκει κάποιον πρόθυμο. Είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα και αυτή. Δεν μπορεί (και δεν πρέπει) ένα ζωάκι που έχει μάθει στη ζεστασιά του σπιτιού να βρεθεί στο δρόμο. Στην φιλοζωική που εργάζομαι εθελοντικά συχνά μας φέρνουν γάτες που φαίνεται ότι ήταν από σπίτι αλλά εγκαταλείφθηκαν στο δρόμο :/: Γενικά μαχαίρι στην καρδιά αυτές οι ταινίες, θα συμφωνήσω. Είτε γιατί βλέπεις τον άνθρωπο/ζώο να δυστυχεί είτε γιατί συνειδητοποιείς πόσο σκατά είναι η κοινωνία. Είναι όμως μια υπενθύμιση και ένα μάθημα αγάπης. :yes:

Μιας και την ανέφερα, ας πούμε και δύο λόγια για την ταινία Χατσικο που είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και πρωταγωνιστεί ο Ρίτσαρντ Γκιρ με την Τζόαν Άλεν.

Ο Πάρκερ είναι ένας καθηγητής, ο οποίος βρίσκει στο δρόμο έναν σκύλο της σπάνιας ράτσας των ακίτα. Αρχικά, αναζητά τους ιδιοκτήτες του για να τον επιστρέψει όμως καταλήγει να δένεται μαζί του και αποφασίζει να τον κρατήσει. Κάθε μέρα τον ακολουθεί μέχρι να πάρει το τρένο για την δουλειά του και τον περιμένει το απόγευμα, την ώρα που επιστρέφει. Κάποια μέρα, όμως, ο Πάρκερ δεν επιστρέφει. Ο Χάτσικο δείχνει την αφοσίωσή του καθώς για τα επόμενα εννέα χρόνια και παρά τις πολλές προσπάθειες δεν αλλάζει την συνήθειά του αυτή, να τον περιμένει να γυρίσει.

1768852114026.jpeg
 
Eight Below με τον αδικοχαμενο Paul Walker (2006)

 
Γιατί να μην δούμε και σε κινούμενα σχεδια; Πρόκειται για την ταινία Ρατατούι, της Ντίσνευ. Όπως κάθε άλλη ταινία της Ντίσνευ σου περνά ενα μήνυμα. Ακόμη κι αν όλα είναι εναντίον σου (να είσαι μάγειρας ενώ είσαι αρουραίος, εν προκειμενω) οφείλεις στον εαυτό σου να προσπαθήσεις. :)

Ο Ρεμί είναι ένας καλοκάγαθος νεαρός αρουραίος που μεγαλώνει στην επαρχία μαζί με τον πατέρα του, τον αδερφό του, Εμίλ, και τα υπόλοιπα μέλη της φυλής τους. Σαν αρχηγός, ο πατέρας του φροντίζει ώστε όλα τα μέλη της φυλής να έχουν καλές ποσότητες φαγητού. Το πρόβλημα είναι ότι ο Ρεμί ενδιαφέρεται περισσότερο για την ποιότητα. Έχοντας έμφυτες ανεπτυγμένες γαστρονομικές ευαισθησίες, ο ονειροπόλος αρουραίος προτιμά να πειραματίζεται με νέες γεύσεις που θα ικανοποιήσουν τον εκλεπτυσμένο ουρανίσκο του και να παρακολουθεί κρυφά στην τηλεόραση την εκπομπή του διάσημου σεφ Γκουστό. Όταν μια συμφορά θα τον χωρίσει απ’ την οικογένειά του και θα τον φέρει στο Παρίσι, ο Ρεμί βρίσκει την ευκαιρία να κυνηγήσει τ’ όνειρό του και να δημιουργήσει γκουρμέ αριστουργήματα, τρυπώνοντας στο εστιατόριο του Γκουστό. Σύμμαχός του σ’ αυτή την περιπέτεια θα χριστεί ο ατσούμπαλος και αφηρημένος λατζέρης Λινγκουίνι.

9660131_4db88-1.gif
 
Μιας και την ανέφερα, ας πούμε και δύο λόγια για την ταινία Χατσικο που είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και πρωταγωνιστεί ο Ρίτσαρντ Γκιρ με την Τζόαν Άλεν.



1768852114026.jpeg
Eντάξει...αυτή η ταινία δεν υπάρχει. Όποιος την έχει δει, καταλαβαίνει τί εννοώ...

Συγκλονιστική...

Τέτοια αφοσίωση, τέτοια αγάπη, τέτοια πίστη σε άνθρωπο, μόνο από ένα τετράποδο...

Η λατρεία στα μάτια τού Χάτσι, για το "αφεντικό" του, όλα τα λεφτά...
 
Αν παμε σε κινουμενα σχεδια...μια ειναι η πολυαγαπημενη μου ταινια με ζωακια που την ειχα δει παιδι.
Η Λαιδη και ο αλητης!
Ακομα μου εχει μεινει!
1769188218183.png


Ποιος είδε αυτήν την ταινία και δεν την ερωτεύτηκε; Βασισμένη σε μια ιστορία του Ward Greene η Walt Disney φτιάχνει «..μια ταινία πέρα από τον χρόνο!», όπως γράφουν και οι Los Angeles Times εκείνη την εποχή. Η διαχρονική παρουσίαση μιας ρομαντικής ιστορίας αγάπης δύο…σκύλων(!) με διαφορετικό ταξικό υπόβαθρο…

Πλοκή:
Το χριστουγεννιάτικο πρωινό του 1909, ο Τζιμ κάνει δώρο στη γυναίκα του ένα κουταβίσιο κοκκεράκιpixel_art_avatar_dog_by_OSK_studio.gif, με το όνομα Λαίδη! Η Λαίδη μεγαλώνει στα πούπουλα με δυο καλούς φίλους και γείτονες, τον Σκωτς και τον Ποδάρα! Έχει όλη την προσοχή του Τζιμ και της γυναίκας του μέχρι που…έρχεται το μωρό! Και η Λαίδη παύει να είναι το επίκεντρο της προσοχής τους. Όλα γίνονται χειρότερα όταν οι ιδιοκτήτες της αποφασίζουν να πάνε ταξίδι και την αφήνουν μαζί με το μωρό στην Θεία Βιόλα, η οποία δεν τρέφει και ιδιαίτερη συμπάθεια για τους σκύλους… Μια παρεξήγηση στέλνει τη Λαίδη έντρομη στο δρόμο, όπου θα συναντήσει τον Αλήτη, έναν αλητόσκυλο που περνάει την μέρα του ζώντας την κάθε στιγμή, αλλά και προσπαθώντας να επιβιώσει μακριά από τον μπόγια! Έτσι, η Λαίδη, θα μάθει την δύσκολη ζωή των αδέσποτων, θα μπει σε περιπέτειες και θα ερωτευτεί…
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Τέτοια αφοσίωση, τέτοια αγάπη, τέτοια πίστη σε άνθρωπο, μόνο από ένα τετράποδο...

Η λατρεία στα μάτια τού Χάτσι, για το "αφεντικό" του, όλα τα λεφτά..
Για αυτο και συγκινουμε παρα πολυ οταν βλεπω τετοιες ταινιες γμτ...γενικα κλαιω πιο πολυ με ταινες με ζωα παρα με ανθρωπους.
 
Για αυτο και συγκινουμε παρα πολυ οταν βλεπω τετοιες ταινιες γμτ...γενικα κλαιω πιο πολυ με ταινες με ζωα παρα με ανθρωπους.
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Το ίδιο παθαίνω κι εγώ...

Επειδή είχα και σκυλί, ένας λόγος παραπάνω που συγκινούμαι κάθε που την βλέπω...

Και όπως λες, όσες φορές κι αν τύχει να την δω, το δάκρυ κυλάει...
 
Eντάξει...αυτή η ταινία δεν υπάρχει. Όποιος την έχει δει, καταλαβαίνει τί εννοώ...

Συγκλονιστική...

Τέτοια αφοσίωση, τέτοια αγάπη, τέτοια πίστη σε άνθρωπο, μόνο από ένα τετράποδο...

Η λατρεία στα μάτια τού Χάτσι, για το "αφεντικό" του, όλα τα λεφτά...
Τότε πρέπει να δεις οπωσδήποτε την πρώτη ταινία που έχω βάλει, στο πρώτο ακριβώς ποστ. Πααααρα πολύ ωραία ταινία και με μηνύματα.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top