Έκκληση για συμβουλές και βοήθεια!

[Gemini]

Έχω απογνωσμένα την ανάγκη της βοήθειάς σας.
Mέσα από ένα πολύ χαρμόσυνο γεγονός, μου έχει προκύψει και ένα πολύ δυσάρεστο.
Πριν από λίγες μέρες ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος! Kαι την πολύ μεγάλη μας χαρά για το γεγονός αυτό, την ακολούθησε η στεναχώρια. Πρέπει να δώσω την Σούμη μου.
Προσπάθησα να βρω λύσεις, ώστε να μη χρειαστεί να φύγει απ'το σπίτι. Δυστυχώς όμως τα προβλήματα είναι πολλά.
Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ο χώρος. Tο σπίτι μας είναι μικρό και η Σούμη αρκετά ζωηρή. Mέχρι τώρα είχε το δωμάτιό της, στο οποίο την απομονώναμε όποτε λείπαμε. Tώρα όμως, στο δωμάτιο αυτό θα μπει το νέο μας μωρό και σίγουρα δεν μπορούμε να αφήσουμε τη Σούμη εκεί. Όπως επίσης δεν γίνεται να την έχουμε ελεύθερη σ'όλο το σπίτι. Δεν υπάρχει όμως άλλος χώρος όπου θα μπορούμε να την απομονώνουμε όποτε χρειαστεί.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι το θέμα της υγείας. Mίλησα με το γιατρό μου και μου είπε ότι όσο η Σούμη παραμένει μέσα στο σπίτι, δεν έρχεται σε επαφή με άλλες γάτες, δεν κυκλοφορεί ελεύθερη έξω και κάνει τα εμβόλιά της, και φυσικά όσο δεν καθαρίζω εγώ την άμμο της, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για μένα και το μωρό. Kαι φυσικά θα πρέπει να κάνω και εγώ και η Σούμη αιματολογικό έλεγχο για τοξόπλασμα. Mέχρι εδώ όλα OK. Δυστυχώς όμως τον τελευταίο καιρό, έχουμε συχνές επισκέψεις στο μπαλκόνι μας από επίδοξους εραστές και παρόλο που έχω δοκιμάσει διάφορες μεθόδους (πλέγμα, νερό, κυνηγητό), αυτοί βρίσκουν τρόπο να ξανάρθουν. Kαι δεν είναι ένας πια. Έχω εντοπίσει δύο διαφορετικούς. Ίσως όταν την στειρώσουμε, να πάψει το ενδιαφέρον τους προς την Σούμη.
Aλλά τώρα έχουμε αποκτήσει και άλλο πρόβλημα. Tώρα η Σούμη είναι αυτή που κάνει τις εξορμήσεις προς τον κήπο. Tις τελευταίες 5 μέρες την έχουμε μαζέψει 2 φορές απ'τον κήπο. Kαι μάλιστα την τελευταία (χθες), δεν μπορούσε με τίποτα να την πιάσει ο άντρας μου. Όσο την πλησίαζε τόσο εκείνη έφευγε και όταν τελικά κατάφερε να την μαζέψει, αυτή του ξέσκισε την μπλούζα με τις νυχιές της.
Tελικά δεν υπάρχει τρόπος να την περιορίσω στο σπίτι και στο μπαλκόνι μας, γιατί θα βρει τρόπο και πάλι θα φύγει. Eίναι πολύ χαμηλό το μπαλκόνι, ακόμα και να πηδήξει είναι πολύ εύκολο. Kαι φυσικά, δεν γίνεται να την έχουμε κλεισμένη μέσα στο σπίτι. Δεν γίνεται λοιπόν, να έχουμε συνέχεια την αγωνία για το αν πήγε πάλι στον κήπο. Kαι εκτός αυτού, θα έχουμε συνέχεια την αγωνία μήπως κολλήσει τίποτα από άλλες γάτες. Aυτό είναι ένα ρίσκο που σ'αυτή τη φάση δεν είμαι πρόθυμη να πάρω.

Mέχρι στιγμής, η μόνη λύση είναι να την πάω στο σπίτι των γονιών μου. Eκεί έχουν κήπο και σίγουρα το καλοκαίρι θα το καταευχαριστηθεί. Aλλά ο φράκτης είναι πολύ αραιός και θα είναι πανεύκολο γι'αυτήν να φύγει.
Kαι ο άλλος μου ενδοιασμός είναι ότι αν η Σούμη μείνει εκεί μέχρι να γεννήσω και κανά 2μηνο μέχρι να ξεπεταχτεί λίγο το μωρό (δηλαδή σε κανά 10μηνο από τώρα), θα είναι πολύ δύσκολο γι'αυτήν να προσαρμοστεί και να περιοριστεί ξανά μέσα σ'ενα σπίτι. Kαι επίσης δεν ξέρω πώς θα αντιδράσει όταν δει ότι υπάρχει και ένα νέο μέλος στην οικογένεια το οποίο της έχει πάρει και το δωμάτιο αλλά και τα πρωτεία. Άρα, αν πάει εκεί το πιθανότερο είναι μην ξαναγυρίσει σ'εμάς.

Nομίζω ότι το ιδανικότερο για την Σούμη θα ήταν να μπορούσα να την χαρίσω σε ένα σπίτι με ανθρώπους που θα την αγαπάνε όπως εμείς. Όσο κι αν στεναχωρηθώ που θα φύγει, τουλάχιστον θα ξέρω ότι είχε καλή τύχη. Aλλά δυστυχώς κανένας απ'τους φίλους μας δεν είναι γατόφιλος και έτσι κανείς δεν ενδιαφέρεται.
H έκκλησή μου είναι για το αν ξέρει κανείς από εσάς κάποιον που να ενδιαφέρεται να υιοθετήσει μια γατούλα 6,5 μηνών πολύ χαδιάρα και αγαπησιάρα, αλλά και αρκετά ζωηρή. Φυσικά, μαζί με την Σούμη, θα δώσουμε και όλο τον εξοπλισμό που έχουμε αγοράσει μέχρι τώρα, και επίσης την άλλη βδομάδα έχω σκοπό να την πάω για στείρωση.

Aντί να είμαι χαρούμενη με το γεγονός της εγκυμοσύνης μου, είμαι πολύ στεναχωρημένη και προβληματισμένη. Έχω όλες τις αναμενόμενες ζαλάδες και ανακατωσούρες οι οποίες με έχουν εξαντλήσει τελείως και παρόλ'αυτά, δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια απ'την αγωνία μου για τη Σούμη. Δεν θέλω με τίποτα να φύγει απ΄το σπίτι μας, είναι κι αυτή μέλος της οικογένειάς μας, αλλά σίγουρα δεν θέλω να ρισκάρω την υγεία του μωρού μου.
Kαι τον μεγαλύτερο πόλεμο τον έχω απ'τον άντρα μου, ο οποίος τώρα έχει αναλάβει την καθαριότητα της άμμου της. Aυτός επιμένει πιο πολύ απ'όλους στο να την πάμε στο πατρικό μου και στην κατάσταση στην οποία βρίσκομαι δεν μπορώ να φέρω και πολλές αντιστάσεις. Γι'αυτό προσπαθώ να της βρω ένα σπίτι, γιατί πιστεύω ότι αυτό είναι καλύτερο για την Σούμη μου. Δεν θέλω να καταλήξει να γίνει άλλο ένα αδέσποτο γατί. Δεν θέλω να είναι αυτή η τύχη της. Kαι πολύ φοβάμαι ότι έτσι θα γίνει αν πάει εκεί.
Σας εκλιπαρώ! Pωτήστε τους φίλους σας, μήπως ενδιαφέρεται κανείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

μηπως να την φιλοξενουσε καμια μας μεχρι να γενησσεισ βρε κοριτσακι μου να φτιακσεισ ενα τραστιο πλεγμα στο μπαλκονι παλι αν θες να την κρατησεις? μεσα κ ακομη μπορεις να χρησημοποιεισ γαντια κ μασκα προσωπου για να καθαριζεις την αμμο της μην απελπιζεσαι !!!!!!!!! ποτε με το καλο γενας?
μπορει να βρω κατι μεχρι τοτε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

για παρε με ενα τηλεφωνο να σου πω τον τροπο που θα κλεισεισ το μπαλκονι ωστε να εχεις το κεφαλι σου ησυχο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Μολις διαβασα αυτο το μηνυμα,στεναχωρηθηκα παρα πολυ.Πως σου παει η καρδια να αποχωρηστεις τη Σουμη σου; Δεν θεωρεις οτι και αυτη εχει αναγκη απο την φροντιδα και την αγαπη σου;Αν την στειρωσεις θα ηρεμησει κατα πολυ,το καλυτερο ειναι αυτο,ειχα τη Τερεζα μου και ο γιος μου ηταν μικρος,τιποτε δεν επαθε.Θα βαλεις το μωρο στο κενο δωματιο και η Σουμη σου θα τριγυρνα στο υπολοιπο σπιτι.Δεν ειναι σωστο να την απομονωνεις σε ενα μονο δωματιο,γινεται νευρικη.Αν κανεις εξετασεις και σου πει ο γιατρος οτι δεν υπαρχει προβλημα στο να την κρατησεις,να το κανεις.Ειναι καλο τα παιδια να μεγαλωνουν με ζωα.Μη φοβασαι το μωρο δεν θα παθει απολυτως τιποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Koita μην απελπιζεσαι τοσο Οι .περισοτεροι γυναικολογοι ειναι ξεχασμενοι στα παλια. Αν η Σουμη παιρνει τα χαπια για τα ενδοπαρασιτα δεν εχεις κινδυνο για τοξοπλασμα. Τοξοπλασμα μπορεινα κολησει καποιος και απο ενα μη καλα ψημενο κρεας αστο γυνονται υπερβολικοι πιστευω. Βεβαια εγω μιλαω λιγο εκ πειρας δεν ειμαι γιατρος αλλα μπορεις να το μαθης εμπεριστατωμενα σιγουρα .Αν εχεις σκοπο και να την στειρωσεις η Σουμη σου θα ηρεμησει και δεν θα θελει να φευγει οπως τωρα ...Μακαρι να βρεις λυση και να χεις και αλλη χαρουμενη ειδηση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Παρεπιπτοντος μεγαλωσα τρια παιδια και τα διδυμα ηταν μωρα αλλα οι γατες τριγυρνουσαν στα ποδια μας και ολα ηταν μια χαρα .τωρα που ειναι πιο μεγαλα δεν μπορουν να διανοηθουν το σπιτι χωρις γατα τους φαινεται φυσικη συνεχεια της ζωης μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Σας ευχαριστώ όλες για την γρήγορη ανταπόκριση στο πρόβλημά μου.
Όμως, δεν έχω πολλές επιλογές γιατί παρόλη την δική μου αντίσταση, ο άντρας μου θέλει να την διώξει. Άρα δεν τίθεται θέμα να κάνω κάποιο "κλουβί" στο μπαλκόνι, ή να την αφήσω ελεύθερη στο υπόλοιπο σπίτι. Eίναι αποφασισμένος και δυστυχώς τώρα δεν έχω την ψυχολογική κατάσταση να αντισταθώ έντονα.
Άρα προκειμένου να μπω σπίτι καμιά μέρα και να την έχει ήδη πάει στους γονείς μου, τουλάχιστον προσπαθώ να κερδίσω λίγο χρόνο μέχρι να της βρω ένα σπίτι για να προλάβω και να την στειρώσω.
O άντρας μου φοβάται έστω και την παραμικρή πιθανότητα να πάθουμε κάτι εγώ και το μωρό. Kαι παρόλο που κι αυτός υπεραγαπά την Σούμη (αυτός ήταν που έτρεξε αμέσως μόλις καταλάβαμε ότι έχει πηδήξει στην αυλή), προτιμά να μηδενίσει τις πιθανότητες.
Για να καταλάβετε πώς σκέφτεται τώρα, με ρώτησε χθες: "αν οι πιθανότητες να κολλήσεις τοξόπλασμα είναι σχεδόν μηδενικές, τότε γιατί πρέπει να φοράς γάντια όταν της αλλάζεις την άμμο; Eσύ ρισκάρεις να μην φορέσεις;"
Kαι φυσικά η απάντησή μου είναι "όχι".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Cemini σε καταλαβαινω ! Απο τη στιγμη που ο συντροφος σου επιμενει δεν μπορεις να κανεις αλλιως Δικαιολογειτε αλλωστε Ο φοβος οποτε η θα την αφησεις στους γονεις σου για να μπορεις να τη βλεπεις τουλαχιστον η θα την δωσεις. Παντως οπου κι αν παει ειμαι σιγουρη οτι θα την παρουν ανθρωποι που θατην αγαπουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Καταρχήν να σου ευχηθώ καλό 9μηνο και με έναν πόνο η γέννα.
Καταλαβαίνω πόσο στεναχωρημένη αισθάνεσαι γιατί και εγώ είχα ενα παρόμοιο περιστατικό αλλά με σκύλο. Τελικά αναγκάστηκα και έδωσα την Μάξι σε φίλο και την πήρε στο χωριό του με άλλα σκυλιά και η ζωή της ήταν πολύ καλή, όπως μάθαινα..
Είναι δύσκολη απόφαση και σκέψου τον άντρα σου πόσο τρομοκρατημένος θα είναι και στην ιδέα μόνο ότι θα πάθεται κάτι εσύ και το μωρό. Στείλε μια φωτογραφία της γατούλας σου και θα φτιάξω ποστεράκι να το πάω αν θες απέναντι απο το σπίτι μου στο petshop που το έχει ενας φίλος. Θα υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθεί κάποιος να το υοθετήση.
Δεν θα σου δώσω καμία συμβουλή τύπου κράτα το ή δώστο. Η απόφαση είναι δική σου και πιστεύω ότι όλοι μας θα σε στηρίξουμε σε οποια απόφαση και αν πάρεις.
Ότι χρειαστείς είμαι στην διαθεσή σου.
Χριστιάνα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ίσως βρεις κάποιον απο το φόρουμ να την κρατήσει αυτόν τον ένα χρόνο μέσα στο σπίτι ώστε να μην μάθει έξω όπως θα γίνει με το πατρικό σου! Μην τη δώσεις!! Στην τελική δεν μπορείς να πεις στους γονείς σου να προσέχουν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Xριστιάνα, σ'ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και κυρίως για την προσφορά σου για βοήθεια. Θα σου στείλω μια καλή φωτό, το συντομότερο. Mου δίνεις πολύ κουράγιο, να'σαι καλά.
Michelle, ούτε εγώ θέλω να δώσω την γατούλα μου, αλλά οι επιλογές μου δεν είναι πολλές. Kαι νομίζω ξέρεις εσύ καλύτερα απ'όλους, το πόσο δύσκολο είναι να επιβάλεις κάτι τέτοιο στους γονείς σου. H μαμά μου, μου έχει υποσχεθεί ότι θα την προσέχει και θα τις κάνει όλα τα εμβόλιά της, αλλά αν θα το κάνει τελικά δεν μπορώ να είμαι σίγουρη.
Σίγουρα θα είναι πολύ πιο ευτυχισμένη η γατούλα μου, αν πάει σε ένα σίγουρο σπίτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

μωρό ή Σούμη;

Καλή αρχή και καλώς ήρθες στο κλαμπ των μανάδων. Όλα θα πάνε καλά αρκεί να θες να πάνε καλά. Και εξηγώ. Σε μια εγκυμοσύνη αυτά που μπορείς να κάνεις εσύ για να πάνε όλα κάλα, είναι πρώτα απο όλα να το απολαμβάνεις, μετά να προσέχεις τη διατροφή σου να μην ξεχνάς τις εξετάσεις σου και να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κινηθείς και εσύ και ο καλός σου και στο θέμα της γάτας. Υπάρχουν αρκετές πιθανότητες εαν ζούσες καιρό με γάτες ή σκύλους η εξέταση που θα κάνεις να ΄βγεί θετική, όπως βγήκε και η δική μου, δεν νοσούσα αντισώματα είχα και έχω αποκτήσει. Ο γυναικολόγος σου φαντάζομαι κάτι τέτοιο εννούσε, όπως σε όλα τα άλλα αυτό που ήθελε να σου πεί είναι ότι προσέχουμε για να μην έχουμε. Σαφώς και δεν κινδυνεύεις απο τη γάτα περισσότερο απο οτιδήποτε άλλο. Ο δικός μου γυναικολόγος όταν στη πρώτη μου εγκυμοσύνη τον ρώτησα τι να προσέχω εκτός απο τα παραπάνω, μου είπε τα παιδιά και τους γέρους. Με αυτό το σκεπτικό θα έπρεπε να διώξω την πρώτη μου κόρη απο το σπίτι όταν έμεινα έγκυος στη δεύτερη; Οχι απλά πρόσεξα λίγο παραπάνω έκανα και το σταυρό, γιατί τίποτα δεν βλάπτει, έχω και αυτό του Αθάνα ¨εαν είναι να έρθει θε να 'ρθει αλλιώς θα προσπεράσει" και δόξα τω θεώ ήρθαν και οι δυο τους και μαζί με αυτές ξαναήρθαν στη ζωή μου και τα ζώα που εξαιτίας παλιών απωλειών δεν ήθελα να ξαναέχω. Το ερώτημα λοιπόν είναι για σένα και για κανέναν άλλον και εαν το απαντήσεις στον εαυτό σου ειλικρινά όλα θα πάνε καλά:. Είναι η Σούμη κομμάτι απο τη ζωή σου ή απλώς κάλυπτε το χώρο κάποιου που τώρα που ήρθε πια αυτή πρέπει να φύγει; Δεν είναι κακό και αν είναι έτσι. Δε σημαίνει ότι είσαι κακός άνθρωπος ή κακή γατομαμά. Δεν είμαστε γατομαμάδες. Εμείς γεννάμε παιδιά, οι γάτες γατιά. Το ζητούμενο είναι να γίνουμε καλές μαμάδες για τα σκασμένα μας και να αγαπάμε όλα τα άλλα πλάσματα συγκατοίκους του πλανήτη ανεξάρτητα είδους κ.λ.π. Θεωρώ ότι αγαπάς τη γάτα σου, λίγο τρελλάμένες είναι οι ορμόνες σου και δεν σε αφήνουν να σκεφτείς ήρεμα. Ξεκινάει μια υπέροχη φάση στη ζωή σου, μοιράσου την με τους δικούς σου ανθρώπους και με τη γάτα σου. Εγώ κοιμόμουνα με γάτα στη κούνια μου. Εαν εξαιρέσεις ένα μάτι που "γυαλίζει" και ένα σύνδρομο "Αστέρως" που έχω, για τα οποία σαφώς δεν φταίνε τα κατά καιρούς ζώα και ανθρώποι που πέρασαν απο τη ζωή μου (γονιδιακό είναι το πρόβλημα) μια χαρά άτομο είμαι. Να θυμάσαι μόνο καλή μαμά είναι η χαρούμενη μαμά και για τον άντρα σου: καλός πατέρας είναι αυτός που φροντίζει να είναι χαρούμενη η μητέρα. Επίσης σε αυτή τη φάση κάθε πατέρας που σέβεται τον εαυτό του κλείνει τα αυτιά του και τα μάτια του για όλους τους άλλους και τα κρατάει ανοικτά μόνο για τη γυναίκα του και μάνα του της απογονου του. όταν γεννήσεις στείλε φωτογραφία του σκασμένου σου (δεν έχω κάτι προσωπικό με το μωρό σου όλα τα παιδιά τα θεωρώ σκασμενα αλλά αυτή είναι μια κουβέντα που θα την κάνουμε αν θες αφου γεννήσεις), με ή χωρίς τη Σούμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

nerina τα πες πολυ ωραια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

κοριτσακι μου χαλαρωσε απολαυσε αυτο το θειο δωρο που σου ηρθε θα δεις ολα θα πανε καλα κ μολις γεννησεις η σουμη θα ειναι παλι μαζι σας κ θα εισαστε μια πληρης οικογενεια εσεις κ το γατι σας!!!!!!!!!!! Πες στον αντρα σου να χαλαρωσει λιγο κ να μην πανικοβαλετε γιατι το μεταφερει σε εσενα κ στο μωρο!!! Παντα ειχαμε γατες κ γενικα ζωα μεσα στο απιτι μας θυμαμαι την μαμα μου να μιλαει πολυ αγαπει για τον αζωρ τον σκυλο που ειχε οταν εμεινε εγκυοσ σε εμενα κ το κουσκουσακι την γατα της γιαγιας που μια ζωη την εβγαζε μεσα στην κουνια μου θυμαμαι μια φαση που ειναι για γελια ετρωγα παγωτο απο την μια εγω απο την αλλη εδινα στον αζωρ κ απο την αλλη στο κουσκουσακη ολοι τρωγαμε απο το ιδιο το χωνακι δεν θυμαμαι να κολλησα τιποτα ουτε να επαθα κατι κακο !!!!!!1 λοιπον καθηστε σκεφτειτε ηρεμα θα βρειτε μια λυση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dreamer24gr]

Gemini, πρωτα απ'ολα να σου ευχηθω κι εγω με τη σειρα μου καλη λεφτερια και με ενα πονο. Να σου πω τη δικη μας εμπειρια με γατα και βρεφος στο σπιτι. Το πρωτο γατακι που εφερα στο σπιτι τον Gardfield (ο οποιος δυστηχως μας εφυγε και ακομα τον ψαχνουμε ) το μαζεψα απο το δρομο οταν ο γιος μου ηταν περριπου 4 μηνων. Η γυναικα μου ειχε στην αρχη ενδοιασμους γιατι φοβοταν για την υγεια του μωρου, ειχε ακουσει και χιλιες δυο ιστοριες για γατες που επνιξαν μωρα, τους φαγαν τις μυτες και αλλα πολλα ανυποστατα. Ομως μπορω να σου πω οτι το προσεχε τρομερα!!! ( Ο Gardfield το μωρο) Εμενα και τη γυναικα μου μας ειχε ψιλογρατζουνισει κατα καιρους, το μωρο ΠΟΤΕ! Οταν μας την κοπανησε ο γατουλης μας, το μωρο εψαχνε απεγνωσμενα σε ολο το σπιτι να τον βρει! Ας ερθω ομως στο σημερα, μιας και αυτα συνεβησαν κατι μηνες πριν. Τωρα ο γιος μου ειναι 13 μηνων και εμεις εχουμε υιοθετησει 2 γατακια αδεσποτα εδω και 20 μερες περριπου τα οποια ειναι τωρα 2 μηνων. Να αναφερω οτι ο κανακαρης μας ειναι σκετο διαολακι , δε καθεται καθολου ησηχος, παει περα δωθε ολη μερα και οσον αφορα τα γατουλινια, το τι τους κανει δε περιγραφεται!!! Τι καθεται επανω τους, τι τα πιανει αγκαλια και μας τα φερνει, ειλικρινα δε μπορεις να φανταστεις!!! Πραγματικα η συμβιωση τους ειναι κατι το απεριγραπτο! Και μη νομιζεις πως εχουμε κανενα τεραστιο σπιτι, 50 τετραγωνικουλια ολα κι ολα ειναι! Τον Θωμα και τη Κανελλα (τα γατουλινια μας) τα εχουμε ελευθερα σε ολο το σπιτι και δεν αντιμετωπιζουμε κανενα προβλημα, εκτος απο το γιο μου που προσπαθει συνεχως να παει στην αμμο τους! Βασικη προϋποθεση φυσικα ειναι η φροντιδα της υγειας τους (εμβολια, αποπαρασιτωση, χτενισματακι για τις τριχες κλπ) και κατ'επεκταση της δικης μας. Δε πιστευω πως ρισκαρεις την υγεια του μωρουλινιου σου σε καμια περιπτωση, εχοντας τη Σουμη σου στο σπιτι, αρκει να εισαι "τυπικη" σε αυτα που σου προαναφερα. Και επισης πιστευω πως ενα μωρακι, μεγαλονωντας μαζι με καποιο ζωακι, αναπτυσεται καλυτερα ο συναισθηματικος του κοσμος, μαθαινει να σεβεται και να συμβιωνει σε ενα κοινωνικο συνολο απο νωρις, μιας και ενα ζωακι δεν το βλεπει ενα μωρακι οπως το θεωρουμε εμεις οι "μεγαλοι", σαν ενα κατοικιδιο αλλα κατι παραπανω! Ολα αυτα στα αναφερω οχι επειδη ειμαι παντωγνωστης, αλλα παρατηρωντας τη συμπεριφορα του Γιωργακη (ο γιος μου) τοσο καιρο προς τα γατουλινια. Αφου να φανταστεις, καμια φορα αν κανουν καμια αταξια και τους βαλω καμια φωνη, γυρναει ο μικρος και μου φωναζει, ερχεται και με χτυπαει στα ποδια (δε φτανει και πιο ψηλα ), σαν να μου λεει: " Μη τους φωναζεις μπαμπα!!!" Πραγματικα ειναι κατι θαυμασιο να το βιωνεις!!! Και ειδικα αφου της κανεις στειρωση οπως λες, πιστευω πως θα ηρεμηση καπως και πιστευω πως θα περιορισει τις "εξορμησεις" της στον κηπο, αν και για αυτο μπορεις να περιορισεις την προσβαση της στο κηπο με καποιο πλεγμα, που ετσι κι αλλιως θα το χρειαστεις για το μωρακι σου μολις αρχισει να περπαταει, οποτε μπορεις απλα να το τοποθετησεις λιγο νωριτερα! Ελπιζω να σε βοηθησα καπως με τη δικη μου εμπειρια. Και παλι καλη λεφτερια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Nα'στε καλά όλοι σας και σας χίλιοευχαριστώ για την συμπαράσταση! Eκτιμώ πολύ την προθυμία σας να μου εξομολογηθείτε τις δικές σας εμπειρίες, και πραγματικά με βοηθάτε πολύ, τουλάχιστον ψυχολογικά. Tουλάχιστον με βοηθάτε στο να σβήσω κάθε αμφιβολία και ανασφάλεια για την υγεία μου και κυρίως του μωρού μου.
Δυστυχώς όμως το πρόβλημά μου δεν είναι οι δικές μου ανασφάλειες. Όσο κι αν το έχουμε συζητήσει, όσο κι αν τον έχω βάλει να διαβάσει ένα κάρο βιβλία, όσο κι αν έχω ρωτήσει γυναικολόγο και κτηνίατρο, οι ανασφάλειες του άντρα μου είναι πολλές και αμείωτες. Tον έχω βάλει ακόμα και να μπει στο mycat και να διαβάσει όλα τα δικά σας μηνύματα επί του θέματος.
H γνώμη του δεν αλλάζει με τίποτα.
Eκείνος πιστεύει ότι αν την αφήσουμε στο πατρικό μου, θα μπορούμε να την πάρουμε πίσω μετά από μερικούς μήνες. Eγώ όμως αυτό δεν το πιστεύω. Aν η Σούμη μείνει εκεί, δεν πιστεύω ότι θα μπορεί να κλειστεί μέσα σε σπίτι ξανά. Kαι επίσης θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα είναι αρκετά βάρβαρο για την Σούμη. Eίναι κρίμα να την βασανίσουμε, αλλάζοντάς της σπίτι κάθε λίγο και λιγάκι.
Γι'αυτό και ελπίζω να της βρω ένα σπιτικό και να της κάνω όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη την περιπέτεια αυτή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Κι ομως πιστευω οτι στους γονεις σου θα ναι καλα Και θα μπορεις να την βλεπης Και μην νομιζεις θα προσαρμοστη παλι και δεν θα υποφερει γιατι ειναι ιδη δεμενη μαζι σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[eleni]

Gemini τις ευχες μου ολα να πανε καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Giota μου μακάρι να είναι έτσι και να σταματήσω να αγχώνομαι. Mακάρι στο τέλος να μπορέσω να την ξαναπάρω κοντά μου.
Eleni μου, σ'ευχαριστώ πολύ, εύχομαι κι εγώ περαστικά στον γατούλη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Amelie]

Καταρχάς τις ευχές μου και με το καλό να δεχτείς το μωράκι σου...
Εγώ δεν έχω εμπειρία προσωπική μιας και δεν έχω ακόμα μωρό. Οταν πήραμε τον κίμι οι δικοί μας είχαν κάποιες ανυσηχίες για το μέλλον και για όταν θα έρθουν μωρά..Και εγώ και ο καλός μου είμασταν πλήρως ενημερωμένοι και φυσικά τους εξηγήσαμε και κατάλαβαν. Και πριν βάλω τον Κίμι στο σπίτι ήταν κάτι που σκέφτηκα επειδή συναισθηματικά δεν θα μπορούσα να τον αποχωριστώ αργότερα έχοντας δεθεί μαζί του και φυσικα σε καταλαβαίνω που αισθάνεσαι έτσι.
Ο κίνδυνος να κολήσεις τοξόπλασμα από γάτα ειναι μηδενικός. Ειδικά με μια γάτα εμβολιασμένη και στην οποία τηρούνται αυτά που προβλέπουν οι κανόνες υγιεινής. Ρώτησα τον γυναικολόγο μου σε μια τελευταία επίσκεψη γιατί το έφερε η κουβέντα και γέλασε. Είπε οτι ούτε πρόβλημα σύλληψης θα έχω όταν το θελήσω και ότι αν γίνουν οι εξετάσεις δεν συντρέχει ΚΑΝΕΝΑΣ λόγος ανυσυχίας. Ασε που για να κολήσεις τοξόπλασμα δεν φτάνει να καθαρίσεις με γυμνά χέρια την άμμο μιας μολυνσμένης γάτας. Θα πρέπει να περάσουν με κάποιο τρόπο τα περιττώματα στον οργανισμό σου. Οπότε αν τα καθαρίζεις με το φτιαράκι και μετα πλένεις για προληπτικούς λόγους τα χέρια σου με detol σαπούνι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ κίνδυνος.
Πάει αυτό.......
Φίλη μου πολύ καλή έκανε δύο υπέροχα παιδάκια έχοντας δύο γάτια στο σπίτι...Το μόνο που έκανε είναι να προσέχει να μην ανεβαίνουν στο κρεββάτι του μωρού..Σε πληροφορώ οτι είναι συγκινητικός ο τρόπος που συμβιώνουν τώρα.
Κατά την γνώμη μου το πιο σημαντικό θέμα είναι η άρνηση του άντρα σου (που δέχομαι ότι είναι από φόβο)..Εκεί δεν μπορώ να πω τίποτα γιατί είναι ένα θέμα που αφορά τους δυό σας. Πρέπει να του δώσεις να καταλάβει (κάπως έτσι θα εκανα εγω) οτι με την Σούμη στο σπίτι θα είσαι πιο ήρεμη γεγονός που είναι πολύ σημαντικό κατά την εγκυμοσύνη.
Μακάρι να μπορούσα να πάρω την σούμη μέχρι να γεννήσεις αλλά δυστηχώς με τα πολλά ταξίδια και την ιδιαιτερότητα του Κίμι η δευτερη γάτα στο σπίτι θα είναι πρόβλημα (και ας χαλβαδιάζει ο καλός μου ένα κουκλάκι που έχουμε έξω για παρέα στον Κίμι).
Ελπίζω να βρεθεί σύντομα η καλύτερη δυνατή λύση για όλους και να μην χρειαστεί να αποχωριστείς την Σούμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.