Έτσι για να γνωριζόμαστε

[Κίττυ]

Είμαι 26, έχω σχέση, το σκεφτόμαστε,αλλά διστάζουμε.Παρόλα αυτά, προσωπικά, αν μου έλεγε τώρα να κάνουμε παιδί, θα ήμουνα έτοιμη να πω το ναι με μεγάλη μου χαρα!!!
Δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα, αλλα κάνω πολλά όνειρα για τα μελλοντικά παιδιά μου.Άν μπορώ να κάνω παιδιά (πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μην μπορείς και αφού δεν έχω μείνει έγκυος δεν ξέρω...) θέλω όσα πιο πολλά μπορέσω να συντηρήσω.Το αγόρι θέλω να ασχολείται με όλα όσα ασχολούμαστε εμείς, αναρρίχηση, σκι, καταδύσεις, κολύμπι κτλ κτλ αλλά αν δεν του αρέσουν μπορεί κάλλιστα να ακολουθήσει το δρόμο που θέλει!Το κορίτσι θέλω και αυτό να ακολουθήσει την καρδιά του και να κάνει ότι θέλει, ας πούμε να πάει στους γιατρούς χωρίς σύνορα ή στην Greenpeace!
Γενικά θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν με πολύ αγάπη και λίγη καταπίεση, την οποία είχα εγώ σε μεγάλες δόσεις....Θα τα στηρίζουμε όσο μπορούμε και ακόμα παραπάνω, για να ΖΗΣΟΥΝ!
Αν δεν μπορώ να κάνω παιδί, θα υιοθετήσουμε από Αφρική ή Ασία.Βλέπουμε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Διάβασα τα μηνύματά σας και γέλασα πολύ. Iδίως με της Nerinas, της Giotas και της Eλένης. Nα σας ζήσουν τα παιδάκια σας!
Eγώ ανήκω σε μια 3η κατηγορία. Περιμένω το 1ο μας παιδί (κάποιοι από σας το ξέρουν). Έχω μπει στον 5ο μήνα και μπορώ να πω ότι ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει εντελώς. Παρόλο που κάνει πια αισθητή την παρουσία του είτε με κλωτσιές που τώρα τελευταία είναι πιο συχνές και πιο γερές (!), είτε με μια κοιλιά που πλέον δεν κρύβεται κάτω απ΄τα ρούχα.
Nομίζω ότι οι "παλιές" μαμάδες θα με καταλάβουν που θα πω ότι έχω αρχίσει να έχω ανησυχίες για την υγεία του αλλά και για τις ικανότητές μου να ανταπελξέλθω στις νέες ευθύνες.
Aνυπομονώ πολύ για την άλλη βδομάδα, όπου θα κάνω έναν υπέρηχο αρκετά εξειδικευμένο (β' επιπέδου) και εκεί θα φανεί η υγεία του μωρού αλλά και το φύλο του. Mέχρι τώρα, το σκασμένο, δεν έπαιρνε καλή θέση για να δούμε τί είναι. Oύτε επίτηδες να το έκανε!
Tώρα είμαστε σε μια φάση όπου έχουμε αρχίσει σιγά σιγά να ετοιμάζουμε το παιδικό δωμάτιο. Δεν είμαι απ'τους ανθρώπους που θα τα κάνω όλα ροζ αν είναι κορίτσι, ή γαλάζια αν είναι αγόρι. Mου αρέσουν τα ουδέτερα και έντονα χρώματα! Πορτοκαλί, τιρκουάζ, κόκκινο, λαχανί, κίτρινο, τρελαίνομαι!
Kαι φυσικά ο πιο αστείος στην υπόθεση είναι ο Γιάννης (ο άντρας μου), ο οποίος έχει ξετρελαθεί εντελώς και με το παραμικρό "αχ!" που κάνω λόγω κάποιας κλωτσιάς, τρέχει όπου κι αν βρίσκεται, με το χέρι τεντωμένο για να νοιώσει κι αυτός το χοροπηδητό μέσα στην κοιλιά μου. Tις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνει, αλλά πρέπει να δείτε την έκφρασή του όταν "φάει" μια κλωτσιά! Kοκκινίζει ολόκληρος, γελάνε μέχρι και τ'αυτιά του και μετά ακουμπάει το μάγουλο πάνω στην κοιλιά μου, για να ακούσει το παιδί του που του μιλάει....
Mη σας πω για τις φορές που βάζει τα χείλη του πάνω στον αφαλό μου και μιλάει αργά και βαριά για να τον ακούσει το παιδί του, λες και ο αφαλός μου είναι μικρόφωνο! Έχει χαζέψει εντελώς! Aλλά μ'αρέσει...
Nομίζω πως αυτή είναι η ωραιότερη περίοδος της ζωής μου και του γάμου μου. Iδίως τώρα που δεν έχω βαρύνει πολύ ακόμα και κυρίως που δεν έχω άλλο παιδί και μπορώ να απολαύσω όλες αυτές τις νέες και μοναδικές εμπειρίες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Συμφωνω κι εγω για τα χρωματα Gemini. Να προσθεσω και λιγο Φουξια σε αυτα που παρεθεσες. Οι σκηνες με τον αντρα σου ειναι φοβερες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κίττυ]

Gemini, συγχαρητήρια!!!
Να πάνε όλα καλά!!Έζησα από κοντά όλη την εγκυμοσύνη της φίλης μου και τώρα που το μωτό είναι 2 μηνών και διαβάζοντας το μήνυμα σου, θυμήθηκα τη φίλη μου.
Και εγώ θέλω!!Παιδί και αγάπη και όλα αυτά τα μοναδικά!!!
Προς το παρόν, αρκούμαι στα μωρα-γατιά μου....Αχ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Cemini ειναι η καλυτερη εποχη η εγκυμοσυνη , και μην ανησηχεις μια χαρα θα ταβγαλης περα οταν με το καλο ερθει το μωρακι σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Nα'στε καλά κορίτσια! Eυχαριστώ πολύ για τις ευχές σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Gemini με το καλό να έρθει η ώρα... Στις υπόλοιπες να τα χαίρεστε...
Εγώ έχω 2 παιδιά που δυστυχώς δεν ζουν μαζί μου, αλλά με τον πατέρα τους... (μεγάλη και δακρύβρεχτη ιστορία). Βέβαια κάθε μέρα τηλέφωνα, και πολύ πολύ συχνά είμαι μαζί τους (είναι Θεσσαλονίκη).
Ο μεγάλος μου γιος ο Νίκος είναι 9 ετών παιδαράς (κατά τα λεγόμενα άλλων) μην παρεξηγηθώ κι' όλας... και την Σοφία 7 ετών κούκλα και αυτή (ίδια η μάνα της λένε)...
Ο Νίκος είναι σοβαρός, μετρημένος, κλειστός χαρακτήρας, γυναικάς (έχει "γκόμενες" όλα τα κορίτσια της τάξης του) και θέλει να γίνει ποδοσφαιριστής απο 3 ετών...
Η Σοφία πάλι είναι το αντίθετο... γλωσσού, τσαντίλας, πλακατζού, και τσαμπουκάς.. έχει πλακώσει στο ξύλο όλους τους συμμαθητές του Νίκου (και ο Νίκος αυτήν με την σειρά του, γιατί τα γδαρμένα αγόρια τα βάζουν μαζί του, μιας και δεν μπορούν με την μικρή αδελφή του)..
Η Σοφία θέλει να γίνει τραγουδίστρια μιας και της αρέσουν πολύ τα μίνι, οι ψηλοτάκουνες μπότες και οι χοροί στα τραπέζια....

Είναι ψιχούλες και οι δύο, αλλά με τον γιό μου έχουμε μια πιο ιδιαίτερη σχέση... μαζί του πέρασα και πιο άσχημες καταστάσεις και έτσι είναι πιο δεμένος απο ότι η μικρή. 'Ισως και επειδή είναι αγόρι... δεν ξέρω.. αλλά όταν με κοιτάει στα μάτια ξέρω ότι νιώθει όπως νιώθω. Μια ανεξήγητη επικοινωνία....
'Οταν είμαι στεναχωρημένη, έρχεται με αγκαλιάζει χωρίς να μου πει κάτι και με σφίγγει στην αγκαλιά του και το μόνο που λέει είναι : Μανούλα μου εγώ είμαι εδώ για σένα....
Φυσικά αυτό που θέλουν είναι να μένουμε όλοι μαζί και λογικό είναι, ελπίζω μεγαλώνοντας να καταλάβουν ότι δεν γίνεται να μένουμε σε ενα σπίτι ο μπαμπάς, η μαμά, τα παιδιά και η καινούργια γυναίκα του μπαμπά.. (όταν είμαι Θεσσαλονίκη μένω μαζί τους). Με την δεύτερη γυναίκα του πρώην είμαστε κολλητάρια πλέον και έτσι τα παιδιά μας βλέπουν όλους μαζί σαν μια καλή και νορμάλ οικογένεια, οπότε τι πιο φυσικό να μένουμε όλοι μαζί....
'οχι όμως και ο Χρήστος (ο δικός μου άντρας) ο οποίος για τον Νίκο είναι: ο κύριος που μένει μαζί μου.
Ξέφυγα.... και είπα πολλά....
Παραθέτω φωτό απο παλιότερες στιγμές ευτυχίας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Oι κόρες μου

Νερίνα: Κλείνει τα 9 στις 10 Νοέμβρη. Ήρθε στη ζωή μου χωρίς να τη περιμένω για την ακρίβεια είχα πειστεί ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κάνω παιδί. Εννιά χρόνια τώρα και δεν χορταίνω να την κυττάω. Είναι μελαχροινή, με τεράστα κατάμαυρα μάτια, στρουμπουλούλα, γεμάτη ανασφάλειες και κατά τη λεγόμενα των άλλων μια εν δυνάμει ιδιοφυία, μοναδική για μένα. Όταν την είδα για πρώτη φορά μετά το κλασσικό "οι οδηγίες που είναι;", όταν με ρώτησε ο γιατρός πως νοιώθω του είπα ότι θέλω να το σκάσω,τόσο πολύ τρόμαξα με αυτά που ένοιωσα. Ξέρω ότι δεν μου ανήκει, αλλά νοιώθω ότι θα είμαι για πάντα αθεράπευτα ερωτευμένη μαζί της και ότι και να γίνει η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου είναι η στιγμή που την πρωτοείδα, ένα μωρό όλο μάτια.
Νάσια: Έκλεισε τα 7 στις 6 Σεπτέμβρη. Εαν η Νερίνα ήρθε σαν θαύμα η Νάσια υπήρξε η επιβεβαίωση του. Για την αναγκαιότητα της ύπαρξής της επέμενε ο Τάσος (άντρας, πατέρας και χορηγός της οικογένειας). Θεωρούσε ότι η Νερίνα χρειάζεται μια αδελφή για να είναι μαζί. Με δεδομένες τις σχέσεις τους όχι μόνο αυτές δεν κάνουν παρέα αλλά εξαιτίας τους δεν κάναμε παρέα για κάποια χρόνια εγώ και αυτός. Η Νάσια είναι η χαρά της ζωής και το ζαβό της οικογένειας. Κοντό, ξανθό, γαλαζοπρασινομάτα, γεμάτο αυτοπεποίθηση, μυαλό δεν πήραμε το αγοράσαμε όλο για τη Νερίνα και δεν είχαμε λεφτά για αυτήν, επιτομή του ροζ, το τι Barbie αγόρασα απο τη μέρα που γεννήθηκε δε λέγεται. Τη πρώτη φορά που τη πήγα σε βιβλιοπωλείο για επιμόρφωση (δύο χρονών ήτανε) ρώτησε το πωλητή εαν πουλάει κραγιόν, όταν της είπε όχι, γύρισε και μου είπε "εμείς τι ήρθαμε να κάνουμε εδώ" (και όλα αυτά σε ένα σπίτι που το κραγιόν είναι άγνωστη λέξη). Όμως σε αντίθεση με τη Νερίνα χαίρεται τα πάντα στην υπερβολή τους, αγαπάει με πάθος και τίποτα δεν μπορεί να την τρομοκρατήσει εκτός απο τη φράση "δεν έχει παγωτό σήμερα". Το καλύτερο που μου έχει πεί ήταν στα τρία της όταν τη μάλωσα γιατί δεν καθόταν στη θέση της στο αυτοκίνητο μου είπε "μαμά, θα σε μαλώσω σκληρά", όταν τη ρώτησα τι θα μου κάνεις μου είπε "θα σε αγαπάω δυνατά"!!!
Κυρίες και κύριοι ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΜΟΥ!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Paris Gatopalaviaris]

Πολύ όμορφη η κουβέντα σας και οι σκέψεις σας και τα παιδάκια σας όλα υπέροχα να τα χαίρεσθε. Αλλά .......maxi2 είναι φρόνιμο να κυκλοφορούν οι φωτογραφίες (και δη αυτές) των παιδιών στο διαδίκτυο? Αν πάλι είμαι υπερβολική συγχωρήστε με και .....αγνοήστε με!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

μα μιλανε για τα παιδια τους καλε κ εδω ποιος θα μπορεσεινα τα αγγιξει αυτα τα αγγελουδια μην πιασουμε αυτο το θεμα γιατι θα μας παρει ωρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Να τις χαιρεσαι Νερινα αξιολατρευτες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Διαβάζοντας τώρα για τις Barbie, θυμήθηκα μια αστεία ιστορία (για τους άλλους αλλά τραγική για τη κόρη μου).
Ήταν λίγες μέρες μετά τα Χριστούγεννα 4-5 χρόνια πριν. είχανε πάρει τα δώρα τους, η Σαββίνα ένα κοντέινερ Barbie, η νονά της της πήρε και συλλεκτική, ο γιός μου στρατιωτάκια. Ακούω την κόρη μου να βγάζει μια φωνή τρόμου και συνάμα απελπισίας. Ο Βασίλης είχε κουρέψει όλες τις barbie, τους είχε βάψει τα πρόσωπα και τις είχε κάνει στρατιώτες (και τη συλλεκτική). Ήταν από τις λίγες φορές που τον μαλώσαμε τόσο. Κοιτάει την αδελφή του με μίσος και της λέει " θα σε εκδικηθώ!!!!".
Όλη μέρα καθότανε ήσυχος, εμείς λέγαμε ότι στεναχωρίθηκε που τον μαλώσαμε τόσο αλλά αυτος πρέπει να κατέστρωνε την εκδίκησή του. Σηκώθηκα το επόμενο πρωινό και τι να δω! Είχε ανέβει στο τελευταίο ράφι το μπάνιου, πως δεν ξέρω, είχε πάρει το ξυραφάκι του άντρα μου και της είχε ξυρίσει τα φρύδια!!!!!
Το τι έγινε μετά μπορείτε να καταλάβετε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Για Ελένη

Να γιατί λατρεύω τα αγόρια. Αυτή είναι μια απο τις εκατοντάδες εικόνες καταστροφής Barbie που έχω στο νού μου κάθε φορά που αγοράζω μια καινούργια. Το σπίτι μου πάντα ανοικτό για το γυό σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Σε ευχαριστώ πολύ, εκ μέρους του. Σίγουρα κάτι θα μπορόυσε να κάνει και για αυτές τις Barbie.
Με τις κόρες σου όμως τι θα γίνει μετά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Στη μικρή δεν θα έκανε κακό ένα ξύρισμα κεφαλιού. Κάθε φορά που τη χτενίζουμε η γειτονιά φωνάζει την αστυνομία να τη σώσει υποτίθεται. Πιο μικρή σε τέτοιες φάσεις πήγαινε στη μπαλκονόπορτα και φώναζε "ας φωνάξει κάποιος την αστυνομία να με σώσει". Να σου φεύγει για το σχολείο το πρωί με ντύσιμο πως να στο περιγράψω, α ναι, Ντάλιας στο παραπέντε και το μαλλί της πίσω ίδια αφάνα με της Ντάλιας, μόνο που της κόρης μου είναι πρόκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Tο κάθε παιδί τελικά έχει το δικό του χαρακτήρα, ανεξάρτητα από το περιβάλλον του. Kαι το κάθε παιδί έχει τη δική του χάρη και τα δικά του χαρίσματα.
Maxi2, φτου-φτου στα κουκλιά σου! Eίναι σαν αγγελούδια! Kαι χρόνια πολλά στην κόρη σου που γιόρταζε την Kυριακή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Αυτό με τις μπάρμπι το έκανα κι εγώ! Τις θεωρούσα πολύ βαρετές οπότε τις κούρευα και τους έβγαζα χερια,πόδια,κεφάλι κλπ για να σπάω τη μονοτονία! Τα τουβλάκια και τα αγορίστικα τα εβρισκα ποιο διασκεδαστικα. Να φανταστείτε ότι μια χρονια που κάναμε γιορτές με τα ξαδέρφια μου και σ'αυτά πήραν τρενάκι μόλις άνοιξα το δώρο μου και είδα ότι ήταν μια κούκλα έβαλα τα κλάμματα κι έλεγα τι βλακεία είναι αυτή που μου πήρατε . Επίσης σιχαίνομαι το ρόζ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Εγώ όλες κι όλες 3 κούκλες είχα..Αντιθέτως μ'άρεσε και μ αρέσει πολύ ο μοντελισμός οπότε έπαρνα τρενάκια και τάνκ για να βάφω..
Ενα κουσούρι που είχα( από τα πολλά) ήταν οτι έτρωγα τα παιχνίδια μου...Αμα μου ανοίγαν το στομάχι θα βρίσκαν μέσα πολύ πράμα..Αυτάκια, χεράκια..
Οσο για τις Barbie μου είχε κολλήσει μία την οποία την έχω ακόμα αλλά ποτέ δεν έπαιξα μαζί της..Btw έχετε δεί μαύρη barbie?
Οσοι με γνωρίζουν λένε πως είμαι χειρότερη από παιδάκι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

Btw έχετε δεί μαύρη barbie?

ναι,αμε,υπαρχει


εγω ειχα πολλες κουκλες και τις ειχα ολες παντα περιποιημενες,ντυμενες κτλ.βεβαια οταν γεννηθηκε ο αδερφος μου,μου κατεστρεψε κουκλες που ειχα κρατησει σε πολυ καλη κατασταση για πολλα χρονια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Σε μια έκθεση στην Πράγα είδα μαύρη, κινέζα και κάτι άλλες περίεργες..Θα βάλω και φώτο κάποια στιγμή..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.