Όταν όλα πάνε ανάποδα!!!

Ισχυει γενικα το "ο αναμαρτητος πρωτος το λιθο βαλετο" (μαλλον δεν γραφεται ετσι :redface:) αλλα ολοι πολλες φορες μπαινουμε στη διαδικασια να κρινουμε και να καταρινουμε (ακομη και τους πολιτικους πχ) Παντως προσωπικα ποτε δεν ακολουθησα την κατεστημενη κοινωνικη λογικη, απλα και μονο επειδη υπαρχει, οταν αυτη δεν ηταν σε συμφωνια με αυτα που θελησα και θεωρησα σωστα για τον εαυτο μου. Αυτο που ακολουθησα ακομη κι αν διαφωνησα ενδεχομενως, ηταν η νομοθεσια, γιατι εκει μπαινει θεμα δικαστικων συνεπειων και γιατι πιστευω καποια ορια πρεπει να μπαινουν. Αν κοποιοι νομοι ειναι αδικοι ας γινομουν νομοθετης να τους αλλαζα. Αφου δεν το εκανα θα πορευτω με αυτους. Αλλα κατα τα αλλα, προσπαθουσα να ακουσω την φωνη των αναγκων μου, των επιθυμιων και των αρχων που εγω κρινω για εμενα σημαντικες και βαση αυτων να οικοδομησω το οικημα της ζωης μου :hmm::hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μερικες φορες πρεπει να ερθεις σε ριξη ομως με καποια πραγματα που πιστευεις εσυ ο ιδιος και με καποιους που αγαπας και αυτο νομιζω χρειαζεται αρκετη ψυχικη δυναμη.
ποσο μαλλον οταν εισαι ζυγος με ωροσκοπο ζυγο που αν δεν στο πουν οι αλλοι οτι ζεις απλα δεν υπαρχεις ουτε για 'σενα. (εγω γι'αυτο ειμαι ετσι γιατι ειμαι ζυγος με ωροσκοππο ζυγο ,οχι γιατι εγω ειμαι ζαβη. ωρες ωρες εχω κατι επιχειρηματα ομως αντρανταχτα. ε;;;ε;;;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Διάβασα στα γρήγορα τις περισσότερες απαντήσεις γιατι όταν ανοίγουν τέτοια θέματα τρελλαίνομαι (πραγματικά) γιατι όλη μου τη ζωή δίνω συμβουλές για σχέσεις (βγαίνει από μέσα μου) αλλά δε μ'αρέσει να μιλάω 1ον πρόχειρα και 2ον αν δεν ξέρω κάποια πράγματα.

Όμως εδώ νομίζω πως καταλαβαίνω τι νιώθεις LIFE και αυτό γιατί το έχω περάσει κ εγω.

Εχω να πω ότι αν και πολύ κοινωνικό και δοτικό άτομο ποτέ δεν είχα κολλητή με όλη την έννοια της λέξης. Είχα πολύ κοντινες φίλες κατά περιόδους. Και δεν ήταν ότι δεν ήθελα, αντίθετα, μου έχει αφήσει ένα μεγάλο κανό η έλλειψη μια φίλης-στήριγμα. Όμως από μικρή κατάλαβα ότι στις σχέσεις συνήθως υπάρχει συμφέρον και δεν υπάρχει η ειλικρίνεια και η προθυμία για να δώσει κανείς, που χρειάζεται μια οποιαδήποτε δυνατή σχέση.

Λοιπόν, αυτό που έκανα πάντα ήταν να παρατηρώ και να περιμένω. Δεν απέρριψα τους ανθρώπους, ούτε κλείστηκα στον εαυτό μου, ούτε έγινα κι εγω καμιά "σκύλα". Απλά σε κάθε φιλία που έκανα ήμουν ναι μεν επιφυλακτική αλλά παρατηρώντας για να δω και τις προθέσεις του άλλου, έδινα σιγά σιγά.

Τώρα αν κάποιες φίλες με πρόδωσαν, με πλήγωσε, αλλά είχα προετοιμαστεί και απλώς έγινα πιο ώριμη.

Με κάποιες απλά δεν είμασταν πλέον σε φάση να κάνουμε παρέα πια, γιατί αλλάζουν οι άνθρωποι.

Με τη μόνη φίλη μου που κάναμε παρέα συνολικά περίπου 6 χρόνια, συνέβησαν και τα 2. Και την πρώτη φορά (που παρεξηγηθήκαμε) και τη δεύτερη (που δεν πήγαινε άλλο η παρέα) πάντα άφησα το χρόνο να δράσει, αφού φυσικά είχαν δοθεί οι κατάλληλες εξηγήσεις ή οι κατάλληλες συζητήσεις.

Μερικές φορές -θέλω επιτάλους να καταλήξω- δεν είναι στο χέρι μας η έκβαση μιας (οποιαδήποτε) σχέσης.

Τώρα για τα ερωτικά...μπορώ να μιλάω μέρες:blink::down::redface:!

Αυτά! Σας ζάλισα, ε;:up:

Μισέλ μη με διώξεις!:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και μαέστρος εγώ είμαι μαζί σου:up:! Εγώ βλέπω ότι τα ζώδια έχουν μεγάλο ποσοστό επιτυχίας όσον αφορά όμως ΜΟΝΟ το χαρακτήρα. Κι αυτό όχι ολοκληρωτικά εννοείται...

:blink::blink:Πωωω πω πολυλογία! Θα σκάσω τώρα:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Διάβασα στα γρήγορα τις περισσότερες απαντήσεις γιατι όταν ανοίγουν τέτοια θέματα τρελλαίνομαι (πραγματικά) γιατι όλη μου τη ζωή δίνω συμβουλές για σχέσεις (βγαίνει από μέσα μου) αλλά δε μ'αρέσει να μιλάω 1ον πρόχειρα και 2ον αν δεν ξέρω κάποια πράγματα.

Όμως εδώ νομίζω πως καταλαβαίνω τι νιώθεις LIFE και αυτό γιατί το έχω περάσει κ εγω.

Εχω να πω ότι αν και πολύ κοινωνικό και δοτικό άτομο ποτέ δεν είχα κολλητή με όλη την έννοια της λέξης. Είχα πολύ κοντινες φίλες κατά περιόδους. Και δεν ήταν ότι δεν ήθελα, αντίθετα, μου έχει αφήσει ένα μεγάλο κανό η έλλειψη μια φίλης-στήριγμα. Όμως από μικρή κατάλαβα ότι στις σχέσεις συνήθως υπάρχει συμφέρον και δεν υπάρχει η ειλικρίνεια και η προθυμία για να δώσει κανείς, που χρειάζεται μια οποιαδήποτε δυνατή σχέση.

Λοιπόν, αυτό που έκανα πάντα ήταν να παρατηρώ και να περιμένω. Δεν απέρριψα τους ανθρώπους, ούτε κλείστηκα στον εαυτό μου, ούτε έγινα κι εγω καμιά "σκύλα". Απλά σε κάθε φιλία που έκανα ήμουν ναι μεν επιφυλακτική αλλά παρατηρώντας για να δω και τις προθέσεις του άλλου, έδινα σιγά σιγά.

Τώρα αν κάποιες φίλες με πρόδωσαν, με πλήγωσε, αλλά είχα προετοιμαστεί και απλώς έγινα πιο ώριμη.

Με κάποιες απλά δεν είμασταν πλέον σε φάση να κάνουμε παρέα πια, γιατί αλλάζουν οι άνθρωποι.

Με τη μόνη φίλη μου που κάναμε παρέα συνολικά περίπου 6 χρόνια, συνέβησαν και τα 2. Και την πρώτη φορά (που παρεξηγηθήκαμε) και τη δεύτερη (που δεν πήγαινε άλλο η παρέα) πάντα άφησα το χρόνο να δράσει, αφού φυσικά είχαν δοθεί οι κατάλληλες εξηγήσεις ή οι κατάλληλες συζητήσεις.

Μερικές φορές -θέλω επιτάλους να καταλήξω- δεν είναι στο χέρι μας η έκβαση μιας (οποιαδήποτε) σχέσης.

Τώρα για τα ερωτικά...μπορώ να μιλάω μέρες:blink::down::redface:!

Αυτά! Σας ζάλισα, ε;:up:

Μισέλ μη με διώξεις!:D
:|τελικα και μετα απο συναντηση και αφου τα ειπαμε για αρκετες ωρες πηρα την αποφαση να προσπαθησω,για μια ακομα φορα..εκεινηειπε πως το θελει παντως..δεν εκρυψα ουτε τους φοβους μου,ουτε το πως αισθανομαι ακριβως και σε μια ερωτηση της αν μπορουν να ξαναγινουν τα πραγματα οπως πριν,απλα ειπα πως το θελω αλλα με λογια τιποτα δεν βγαινει-ο χρονος θα μας δωσει την απαντηση αν τελικα γινεταο η οχι-παντως εγω ακομα ειμαι καπως αβολα ,,λογικο νομιζω μετα 5-6 μηνες φαγωμαρας..δεν ξερω ,ακομα δεν ειμαι σιγουρη για το αν πηρα την σωστη αποφαση η αν επρεπε να το τελειωσω εδω πριν γινει χειροτερο..αλλα ρε γμτ κατι τοσο σημαντικο για σενα δεν το βγαζεις απο την ζωη σου τοσο ευκολα..:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ θα σου ξαναπώ ότι είναι καλό να δίνεις ευκαιρίες. Απλά αυτό που μπορείς να κάνεις τώρα είναι να είσα λίγο επιφυλακτική (όχι καχύποπτη) και να παρατηρείς τη συμπεριφορά της απέναντί σου. Και εννοείται ότι για αρκετό καιρο θα'σαι μουδιασμένη. Αλλά πραγματικά πιστεύω ότι ο χρόνος θα δείξει τι μέλλον έχει αυτή η φιλία. Κάποιες φορές πρέπει απλά ν'αφήνουμε τα πράγματα να κυλίσουν μόνα τους.

Πάρε μια βαθιάαα ανάσα και κάνε υπομονή!

Κι εμείς εδω είμαστε! Να σε ζαλίζουμε ενίοτε (για μένα το λέω:redface::redface:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Tελικά maerstro και LIFE είχαν οι ιστορίες σας καλό τέλος? Πως νοιώθετε? Νοιώθετε ότι κάνατε το σωστό για σας? Μη ξεχνάτε ότι πάντα γίνεται αυτό που μπορεί να γίνει -κι ας λέει το υπέροχο εκείνο τραγούδι «…γίνανε δυνατά τ' αδύνατα»- πάντα γίνεται αυτό που είναι εφικτό για τον συγκεκριμένο άνθρωπο τη συγκεκριμένη στιγμή.
Όσο για την ioanna θαυμάζω τα όσα έμαθε και πράττει: επιφύλαξη ναι, όχι καχυποψία, δόσιμο σιγά-σιγά – πολύ σοφό! Έτσι δίνεις περιθώρια σκέψης και δράσης και στον εαυτό σου και στον άλλο.
Καλή σας μέρα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
life,καταλαβαινω πως νιωθεις γιατι τα εχω περασει και εγω,στην αρχη σιγουρα τα πραγματα δεν θα ειναι το ιδιο,ο χρονος θα δειξει και η συμπεριφορα της,παντως να ξερεις οτι μπορει να περασει αρκετος καιρος ,δεν χρειαζεται να βιαζεσε,σιγα σιγα θα ξαναερθει η εμπιστοσυνη,κρατα ομως και μια πισινη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ευχαριστω πολυ ολους σας..ναι οντως θα φανει αν εκανα το σωστο και αν εχω τις αντοχες να το παλεψω.τουλαχιστον και ασχετα με την τροπη των πραγματων δεν θα εχω ποτε ενα βαρος μεσα μου επειδη καποτε δεν εδωσα αλλη μια ευκαιρια σε καποιον ,αλλα και στον εαυτο μου,για να ξαναβρουμε παλι κατι πολυ σημαντικο που απο οτι φαινεται ελειψε και στις 2;τους τελευταιους μηνες..ποτε δεν θα αναρωτηθω αν οντως τοτε επρεπε να την εμπιστευτω και να δεχτω τις εξηγησεις της και να μετανιωνω αν δεν το ειχα κανει..θα προσπαθησω και οπου βγαλει..αλλα τουλαχιστον θα προσπαθησω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
life συμφωνώ μαζί σου, νομίζω ότι οφείλεις να προσπαθήσεις και να δώσεις άλλη μια ευκαιρία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
LIFE εγω το ειπα και στην αρχη και νομιζω πως ετσι ειναι οταν εχει ερθει το τελος απλα τελειωνει κατι, αν κατι σε τρωει τοτε δεν εχει τελειωσει. ευχομαι το καλυτερο!!! καποια στιγμη τσακωθηκα πολυ με τον κολλητο μου γιατι θεωρουσε οτι τον προδωσα αντιθετα εγω θεωρουσα πως δεν εχει καμμια σχεση με αυτον το ολο εκεινο σκηνικο. οποτε δεν μπορουσαμε ουτε καν να συμφωνησουμε στο τι διαφωνουσαμε. φαντασου σκηνικο. αυτο συμβαινει και τωρα και με τον κολλητο μου και με την κολλητη μου πολες φορες, αλλα ξερουμε και οι τρεις πως οπως και να'χει και Ο,ΤΙ και να συμβει ο ενας ειναι εδω για τον αλλον (ακομα και αν το ενα "εδω" σημαιναι αμερικη πια).
Evelia η δικη μου ιστορια δεν εχει τελος νομιζω μονο αρχη αυτη την περιοδο:lol:. δεν εχω καποιο συγκεκριμενο προβλημα με καποιον αλλα εναν γενικοτερο προβληματισμο για το που παω τι κανω τι θα απογινω και ποιανου η σκλαβα θα γινω (το εχω ξαναπει αυτο το τραγουδι καπου εδω στο φορουμ, επαναλαμβανομαι) και για τις ανθρωπινες σχεσεις. αν θα βρω δουλεια αν αυτο που προσπαθω να κανω ειναι αυτο που πραγματικα θελω.

κοινως πρεπει να παρω τη ζωη μου στα χερια μου, να ανεξαρτητοποιηθω κι αλλο απο την οικογενεια μου (γιατι τελειως δεν μπορω ακομα) και γενικα να προχωρησω. 32ςςςςςςςςςςςςςςςςς34(παρεμβαση της γατας μου στη συζητηση)
ομως θελω να ειμαι οσο πιο σιγουρη γινεται οτι κανω σωστες και σιγουρες κινησεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
32ςςςςςςςςςςςςςςςςς34(παρεμβαση της γατας μου στη συζητηση):lol::lol::lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ανβαινει συνεχεια στο γραφειο οταν καθομαι στον υπολογιστη και μου παταει τα πληκτρα. μουκλεινει τα παραθυρα μου νοιγει αλλα, εχει πολυ πλακα. και πανω απόλα συμμετεχει στην συζητηση μερικες φορες παταει καιμονη της enter και στελνει αυτα που γραφει:lol::lol::lol::lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ανβαινει συνεχεια στο γραφειο οταν καθομαι στον υπολογιστη και μου παταει τα πληκτρα. μουκλεινει τα παραθυρα μου νοιγει αλλα, εχει πολυ πλακα. και πανω απόλα συμμετεχει στην συζητηση μερικες φορες παταει καιμονη της enter και στελνει αυτα που γραφει:lol::lol::lol::lol:
κι εμενα το ιδιο εκανε η μαιρη οταν την ειχα μαζι μου στο γραφειο-τωρα το κανει ο μικρος στο σπιτι--μαλλον δεν θελουν να μας βλεπουν καπως και προσπαθουν να νας διασκεδασουν:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εύχομαι να πάνε όλα καλά!!!! :up::up::up:
Μα είναι δυνατόν να μιλάμε για γατάκια άνευ δικής τους συμμετοχής;;;
:lol::lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κ για μένα η φιλία είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μου, οι φίλοι μου είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό μου στοιχείο, αλλά η σχέση μου μαζί τους μετράει πάνω από 20 χρόνια. Με ξέρουν κ τους ξέρω τόσο καλά και σχεδόν ποτέ δεν έχω παρεξηγηθεί μαζί τους, για ένα κ μόνο λόγο: ξέρω ακριβώς μέχρι πού μπορεί να φτάσει κ τι μπορεί να δώσει ο καθένας, επομένως αναμένω αλλά και δίνω τα αντίστοιχα. Μπορεί να ακούγεται κάπως υπολογιστικό, αλλά λειτουργεί πολύ καλά. Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει κανείς ότι η συμπεριφορά του δεν είναι σωστή ή ευχάριστη είναι να τη λουστεί. Ωστόσο, δεν θεωρώ τις φιλίες κάτι το εύκολο, θέλουν πράγματι χρόνο για να αποδειχθούν στέρεες και πραγματικές. Έτσι ανοίγομαι σιγά-σιγά και επιφυλακτικά, περιμένοντας να δω τι ακριβώς είναι το άλλο άτομο. Από την εμπειρία μου ούτε σ’ ένα χρόνο δεν βλέπεις πραγματικά τι κρύβει ο άλλος μέσα του (κάτι που είδα πολύ κ στις σχέσεις) και όσο τον ψυχολογείς μπορείς εν τέλει να καταλάβεις γιατί φέρεται με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο και να τον δικαιολογήσεις. Όμως όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να κάνει κακό στη ζωή μου, κι επανειλημμένα φέρεται με τρόπο που με πληγώνει και δείχνει ότι δεν τον νοιάζει παρά ο εαυτός του, αποφασίζω την ολική διαγραφή του. Μιλάμε όμως αφού προηγουμένως έχω κάνει την άπειρη υπομονή κι έχω δώσει πολλές ευκαιρίες, ακόμα και για χρόνια ολόκληρα. Απλώς, κάποτε φτάνω στο σημείο που δεν το αντέχω πια, γίνεται σχεδόν αυτόματα, σαν να το αποβάλλει ο οργανισμός μου. Γι’ αυτό κι εγώ νομίζω ότι αν κάτι έχει τελειώσει για σένα (δεν έχει σημασία τι μπορεί να υπόσχεται ή σκέφτεται ο άλλος), το νιώθεις μέσα σου ξεκάθαρα και τότε πρέπει να παίρνεις την απόφαση του χωρισμού (το ίδιο και στις ερωτικές σχέσεις).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει κανείς ότι η συμπεριφορά του δεν είναι σωστή ή ευχάριστη είναι να τη λουστεί. Ωστόσο, δεν θεωρώ τις φιλίες κάτι το εύκολο, θέλουν πράγματι χρόνο για να αποδειχθούν στέρεες και πραγματικές. Έτσι ανοίγομαι σιγά-σιγά και :/:λογω χαρακτηρα και δεν ξερω κατα ποσο καλο μου κανει αυτο,δεν μπορω να ανταποδωσα τα ισα σε καποιον που θεωρω πραγματικα φιλο..ειναι σαν να κανο κακο και στον εαυτο μου,,αν φτασω λοιπον σε σημειο ''εκδικησης''σημαινει οτι εχει τελειωσει μεσα μου-διαφορετικα δεν μπορω ουτε κακο να του κανω ουτε να του πω ψεματα-

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μα τελικά με όλες τις σχέσεις έτσι δεν είναι??
Εγώ πάντως αν πώ ότι καποιος τελείωσε για μένα τον κάνω κατευθείαν delete δεν πάει να παρακαλάει μετά όσο θέλει....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κ για μένα η φιλία είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μου, οι φίλοι μου είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό μου στοιχείο, αλλά η σχέση μου μαζί τους μετράει πάνω από 20 χρόνια. Με ξέρουν κ τους ξέρω τόσο καλά και σχεδόν ποτέ δεν έχω παρεξηγηθεί μαζί τους, για ένα κ μόνο λόγο: ξέρω ακριβώς μέχρι πού μπορεί να φτάσει κ τι μπορεί να δώσει ο καθένας, επομένως αναμένω αλλά και δίνω τα αντίστοιχα. Μπορεί να ακούγεται κάπως υπολογιστικό, αλλά λειτουργεί πολύ καλά. Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει κανείς ότι η συμπεριφορά του δεν είναι σωστή ή ευχάριστη είναι να τη λουστεί. Ωστόσο, δεν θεωρώ τις φιλίες κάτι το εύκολο, θέλουν πράγματι χρόνο για να αποδειχθούν στέρεες και πραγματικές. Έτσι ανοίγομαι σιγά-σιγά και επιφυλακτικά, περιμένοντας να δω τι ακριβώς είναι το άλλο άτομο. Από την εμπειρία μου ούτε σ’ ένα χρόνο δεν βλέπεις πραγματικά τι κρύβει ο άλλος μέσα του (κάτι που είδα πολύ κ στις σχέσεις) και όσο τον ψυχολογείς μπορείς εν τέλει να καταλάβεις γιατί φέρεται με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο και να τον δικαιολογήσεις. Όμως όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να κάνει κακό στη ζωή μου, κι επανειλημμένα φέρεται με τρόπο που με πληγώνει και δείχνει ότι δεν τον νοιάζει παρά ο εαυτός του, αποφασίζω την ολική διαγραφή του. Μιλάμε όμως αφού προηγουμένως έχω κάνει την άπειρη υπομονή κι έχω δώσει πολλές ευκαιρίες, ακόμα και για χρόνια ολόκληρα. Απλώς, κάποτε φτάνω στο σημείο που δεν το αντέχω πια, γίνεται σχεδόν αυτόματα, σαν να το αποβάλλει ο οργανισμός μου. Γι’ αυτό κι εγώ νομίζω ότι αν κάτι έχει τελειώσει για σένα (δεν έχει σημασία τι μπορεί να υπόσχεται ή σκέφτεται ο άλλος), το νιώθεις μέσα σου ξεκάθαρα και τότε πρέπει να παίρνεις την απόφαση του χωρισμού (το ίδιο και στις ερωτικές σχέσεις).
Συμφωνώ. Νομίζω επίσης ότι το να ανοίγεται κανείς σταδιακά είναι πιο φυσιολογικό. Δεν λέω να είμαστε καχύποπτοι αλλά και το αντίθετο δεν μου αρέσει. Οταν μου το κάνουν γίνομαι πολύ επιφυλακτική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αν φτασω λοιπον σε σημειο ''εκδικησης''
Mάλλον δεν εκφράστηκα σωστά, επ' ουδενί δεν μιλάω για εκδίκηση, θα το έλεγα μάλλον εκπαίδευση, κι ούτε μιλάω για χοντρά πράγματα.
Π.χ. όταν μια φίλη μου εξαφανίζεται όταν βρίσκει γκόμενο, δεν παίρνει τηλ. ούτε ασχολείται ακόμη και πρόβλημα να έχω, δεν νιώθω υποχρεωμένη να το κάνω ούτε κι εγώ αν δεν έχω χρόνο ή διάθεση. Αλλά ούτε παρεξηγούμαι πλέον όταν το κάνει, ξέρω πώς είναι κ τη δέχομαι ή όχι, ούτε αυτή μπορεί να παραπονεθεί, και καταλαβαίνει πόσο άσχημο είναι όταν βρεθεί στην αντίστοιχη κατάσταση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top