'Αγριο γατάκι... τι να κάνω;

[ruko]

Καλύτερα να μην την κυνηγάς, ιδίως για πολύ ώρα - αυτό πράγματι θα την στρεσάρει. Η καταναγκαστική αγκαλιά γίνεται, όταν μπορούμε να φτάσουμε το ζώο στην κρυψώνα του ή όταν το έχουμε σε γατοφόρο/κλουβάκι. Αλλά ακόμα κι έτσι, πιστεύω πως είναι προτιμότερο να το χαϊδεύουμε μόνο και όχι να το τραβάμε έξω, εκτός κι αν μιλάμε για πολύ πειθήνιο γατάκι.

Επίσης, η μέθοδος αυτή πρέπει να εφαρμόζεται σε συνδυασμό με άλλους τρόπους εκπαίδευσης. Συνεχίζεις την μέθοδο με την τροφή; Είναι πολύ σημαντικό το γατάκι να έρχεται κοντά σου σε κάθε τάισμα και όχι μια φορά στις τόσες. Εφόσον δεν μπορείς να τη φτάσεις, το καταναγκαστικό χάδι και στη συνέχεια η αγκαλιά θα γίνουν εκείνες τις ώρες.

Αν εξακολουθεί να βγαίνει έξω, π.χ. όταν βλέπετε τηλεόραση, δοκίμασε να παίξεις μαζί της με ένα λέιζερ ή καλύτερα ένα παιχνίδι με σπάγκο για να μπορέσεις να την "αγγίξεις" από μακριά. Είπες ότι το δοκίμασες, αλλά μην περιμένεις να μπει στο νόημα με τη μία.

Τέλος, όσο απίστευτο κι αν σου φαίνεται, ένα γατάκι που βγαίνει ή που κάθεται πάνω στη ντουλάπα και σε παρατηρεί σου κάνει ανοίγματα. Βρες ένα (διαδραστικό) παιχνιδάκι που θα του κινεί το ενδιαφέρον, συνέχισε με τη μέθοδο της τροφής και τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Αντε να δούμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Εχθές είχαμε κι'άλλες αγκαλίτσες!!Ανοιξα το βράδυ την ντουλάπα για να βάλω κάτι ρούχα και την βρήκα πίσω πίσω να έχει κάνει μια φωλίτσα με ρούχα και τσάντες και να κάθεται.Της μίλησα και πήγα να την αγγίξω αλλά δεν με άφησε, βγήκε όμως ήρεμα,πήγε κάτω απο το κρεβάτι και μετά στο παράθυρο,εκεί που την είχα χαιδέψει και τις άλλες φορές.Μπορεί απλά να είναι ευσεβής ποθος αλλά λέτε να συνδίασε το μέρος με το χάδι;Την πλησίασα έκατσε να χαιδευτούμε μια χαρά,μου γουργούρησε κιόλας,με άφησε να την αγγίξω και στο πρόσωπο γιατί είχε ενα σκουπιδάκι στη μυτούλα και γενικά όλα καλά.ΈΚλεινε τα ματάκια της και γουργούριζε. Δεν έφαγε όμως όσο ήμουν κοντά της. Έχωνε το μουτράκι στις κροκέτες και μετά με κοιτούσε και δεν έτρωγε.Έκανε εναν περίεργο θόρυβο σαν να τρίζει τα δόντια της .Κάτσαμε αρκετή ώρα έτσι. Και μετά πέρασε ένα μηχανάκι με κομμένη εξάτμιση και εξαφανίστηκε κάτω απο το κρεβάτι. Ύστερα απο λίγο που μπήκα στο δωμάτιο πάντως ήταν πάλι στην ίδια θέση.Την κοιταξα της μίλησα και δεν έφυγε,καθόταν για πολύ ώρα πάνω απο το κεφάλι μου όσο ήμουν στο κρεβάτι.Και σήμερα το πρωί που διασταυρωθήκαμε δίστασε λίγο πριν να κρυφτεί. Λέτε να είμαστε σε καλό δρόμο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Σε πάρα πολύ καλό δρόμο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Εχω την υποψία οτι χρησιμοποίησε και το ονυχοδρόμιο της γιατί μου φάνηκε λίγο "ξεμαλλιασμένο" που το παρατηρησα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alice]

Πολυ καλα πατε!
Ειναι πολυ σημαντικο ομως τωρα να προσπαθησεις να συνεχισεις ετσι και να μην την αφησεις να "ξανακυλησει".
Εστω και μιση ωρα την ημερα να αφιερωνεις σε αυτην την προσπαθεια, θα δεις βελτιωση....
Αντε μπας και δουμε και μεις τα ξελιγωμενα καμια φωτογραφια της της μαϊμους!
Πως ειπαμε οτι την λενε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Έχουμε βελτίωση!!!Εχθές επαναλάβαμε ακριβώς το ίδιο σκηνικό και κάποια στιγμή που σηκώθηκε στα δυο μπροστινά ποδαράκια της εκμεταλεύτηκα την ευκαιρία, έβαλα το χέρι απαλά απο κάτω της και την πήρα αγκαλιά,χωρίς πετσετούλα έτσι.Εκατσε η σκατούλα.Γύρισε την ουρά της προς τα μέσα και τα ποδαράκια της στον αέρα, της τα τακτοποίησα εγω στην αγκαλιά μου.Με άφησε να πατήσω και τα μαξιλαράκια σε ένα ενα τα ποδαράκια της και πρέπει να πω οτι έχουμε σοβαρά νυχάκια.Την έλεγξα ολόκληρη πόντο πόντο, εκεί αυτή παναγίτσα.Πότε πότε γυρνούσε το κεφάλι προς τα πάνω και με κοιτούσε. Δεν έκανε καμία κίνηση να φύγει.Την πήγα βόλτα στο σπίτι και κάποια στιγμή μετά απο πολύ ώρα την άφησα απαλά δίπλα μου στον καναπέ,έκατσε λίγο μόνη της και μετά έφυγε για το παράθυρο πάλι.Το κακό είναι οτι μετά έπρεπε να φύγω και εγώ.Το βράδυ αργά τη βρήκα να κοιμάτε στην ντουλάπα.

Λεω να την βγάλω Νεφέλη μια που τώρα σιγουρεύτηκα οτι είναι κοριτσάκι,γιατί της πάει πολύ. Έχει τα χρώματα απο τα βόρεια σύννεφα που μου αρέσουν και είναι και λίγο αλαφροίσκιωτη.
Μόλις μπορέσω θα ανεβάσω μια φωτό. Ελπίζω τώρα τα πράγματα να εξελιχθούν καλά γρήγορα και να έχω μόνο καλά νεα να μοιράζομαι μαζί σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alice]

Ετσι, μπραβο!
Καθε μερα κι απο λιγο κι ολα θα φτιαξουν!!!
Ωραιο ονομα το Νεφελη....
Ειχα κανει μια λιστα κι εγω για τα μωρακια που εχω για υιοθεσια, αν θες να παρεις καμια ιδεα....

Ονοματα...

Ariel (με τονο στο Α )
Pixie
Iridessa
Aemelia
Bagot
Κασσανδρα
Juno
Zana
Kaisha
Αυρα
Αλοη
Ιολη
Αλθαια
Tara
Pushak (σημαινει γατα στα περσικα)
Indira
Irma
Semira
Kalinda
Odette

https://www.lowchensaustralia.com/names/fantasylinks.htm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Ευχαριστώ πολύ. Ναι κάθε μέρα έχουμε και απο κάτι καινούργιο. Φανταζομαι οτι σιγά σιγά εξοικιώνεται μαζί μου και κάποια στιγμή θα συνδέσει την άνεση της με τον χώρο με την άνεση της στην επαφή και θα την δούμε να κυκλοφορεί και έξω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Μπραβο,ειδες που τελικα απλα θελει να προσπαθεις εσυ πρωτη;Ειμαι σιγουρη οτι θα αναπτυξετε πολυ ξεχωριστη σχεση,μην το βαζεις κατω!Νεφελη ειχα ονομασει κι εγω ενα καταλευκο γατακι που ειχα.Αληθεια,τι χρωμα ειναι η μικρουλα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[brigite]

Οταν σιγουρευτει οτι εκει που ειναι τωρα θα εχει αγαπουλες ,αγκαλιτσες και χαδακια ,εκτος απο φαι-νερο κλπ,δεν θα ξεκολλαει απο κοντα σου.Απλα θελει το χρονο της ,και αυτο αποδεικνυεται καθημερινα απ'οτι μας γραφεις.Ωραιο ονομα το Νεφελη.Μην το αλλαξεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Είναι γκρί-καφε με πιο σκούρες τιγρέ ρίγες ,άσπρο στηθάκι με γκρι καφέ διάσπαρτες φουντίτσες και ίδια ποδαράκια και πιτσιλωτή φατσούλα με καστανοκίτρινα ματάκια.Απλά κούκλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Ακουγεται κουκλακι,οταν ξεθαρρεψει θελουμε φωτο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

Ε, δεν το έλεγες από την αρχή ότι έχεις να κάνεις με μια λοκατζού;Είναι από τα πιο έξυπνα, ατίθασα, καθαρά, ζωηρά και χουρχούρικα γατιά!!!Μην την αφήνεις σε χλωρό κλαρί!Χαδάκια και γλυκόλογα και το νερό ήδη μπήκε στο αυλάκιΠω, πω, ανυπομονώ για την πρώτη φωτογραφία, κάπως σαν το γαμπρό, που περιμένει να σηκώσει η νύφη το πέπλο για να την δει για πρώτη φορά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Είναι πανέμορφη και ενω φαίνεται σωματικά μεγαλούτσικη αν την κοιτάξεις στα μάτια καταλαβαίνεις οτι είναι ακόμη μικρό γατάκι.Σε λιώνει. Έχει και ένα εντελώς ξεκούρδιστο γουργούρισμα,σαν χαλασμένο παιχνίδι κάνει αλλά εμένα μου αρέσει πάρα πολύ.
Πιστεύω οτι θα σας δώσω μια γεύση σύντομα.
Και απο εξυπνάδα δεν λες τίποτα.Γατί να ανοίγει πόρτα και μετά να την κλείνει πίσω της νομίζω οτι μόνο σε κινούμενο σχέδιο είχα δει.
Χαλάλι το ζόρι και η στεναχώρια πάντως αν είναι να γίνουμε φίλες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

Είναι πανέμορφη και ενω φαίνεται σωματικά μεγαλούτσικη αν την κοιτάξεις στα μάτια καταλαβαίνεις οτι είναι ακόμη μικρό γατάκι.Σε λιώνει. Έχει και ένα εντελώς ξεκούρδιστο γουργούρισμα,σαν χαλασμένο παιχνίδι κάνει αλλά εμένα μου αρέσει πάρα πολύ.
Πιστεύω οτι θα σας δώσω μια γεύση σύντομα.
Και απο εξυπνάδα δεν λες τίποτα.Γατί να ανοίγει πόρτα και μετά να την κλείνει πίσω της νομίζω οτι μόνο σε κινούμενο σχέδιο είχα δει.
Χαλάλι το ζόρι και η στεναχώρια πάντως αν είναι να γίνουμε φίλες.

Ξεκούρδιστο γουργούρισμα, χα χα χα χαΩραία, και η Μπασσέτ έχει γουργούρισμα σαν ροχαλητό συναχωμένου κι αυτό, γιατί γουργουρίζει σπανίως και η γουργουρομηχανή της χάνει στροφέςΚλείνει και την πόρτα; Αϊνστάιν να την πεις, όχι Νεφέλη!!!Η Μπασσέτ μέχρι 10 μηνών για να ανοίξει την πόρτα, καθόταν μπροστά και την κοιτούσε να την υπνωτίσει , μπας και ανοίξει από μόνη της. Τώρα, ενός έτους, ρίχνει μια κουτουλιά στις εσωτερικές πόρτες ή τις σκαλίζει με το "χέρι της" και, για να της ανοίξουμε την μπαλκονόπορτα, επιτέλους, έμαθε να νιαουρίζειΜια φορά μάλιστα, που ήμουν με παρέα και δεν την άκουγα, ήρθε και μου έπιασε το χέρι και μου έκανε το νιαούρισμα "άνοιξέ μου"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Βιάστηκα να χαρώ πάντως.Η σκατούλα μου είχε και άλλα γυμνάσια φυλαγμένα ή το σ/κ δεν είναι το φόρτε μας ,την βγάζει απο το πρόγραμμα.Απο την Παρασκευή το βράδυ που είχαμε αγκαλίτσες δεν ξαναείχαμε επαφή σωματική.Μπήκε στην ντουλάπα έκανε τη φωλίτσα της και ενώ μου επέτρεπε να κάθομαι κοντά της και να της μιλάω, για να βγεί ή για χάδι ούτε λόγος.Με κοιτάει ώρες ώρες και με ένα ύφος σαν να με βλέπει πρώτη φορά,τι να πώ.Βέβαια δεν είναι παραχωμένη κάθεται σαν τη βασίλισσα και εγώ απο εξω να της μιλάω.Μια φορά που πήγε στο παράθυρο μόλις με ένιωσε να πλησιάζω εξαφανίστηκε.Όλο το σ/κ το περάσαμε έτσι κατα τη διάρκεια της μέρας.Μια φορά είπα να απλώσω χέρι και πήρα το πρώτο πχχχ μετα γρατζουνίσματος.
Εχθές της έσπασα τα νευρα όμως.Δεν προσπάθησα καθόλου να την βγάλω έξω αλλά πήγαινα κάθε μισή ώρα και τη μιλούσα.Και το βράδυ δεν της έβαλα φαγητό την συνηθισμένη ώρα.

Για φαγητό ομως η κυρία βγήκε μόλις ήρθε η ωρα της.Δεν το βρήκε ,έφυγε και ξαναγύρισε τρεις φορές.Μετά μόλις βεβαιωνόταν οτι δεν την βλέπω (που την έβλεπα) έφερνε γύρους τον καναπέ σαν τον καρχαρία (ψιλοκρυμμένη πάντα).Κλείνω και εγώ τα φώτα και πάω για ύπνο και την βλέπω σιγά σιγά να έρχεται απο πίσω μου και να κοιτάζει το κρεβάτι απο τα δυο μέτρα.Φεύγει και ξανά το ίδιο τρεις τέσσερις φορές. Μόλις έκανα να κουνηθώ εξαφανιζοταν.Τελικά ήρθε και καθόταν δίπλα στο κομοδίνο για λίγο και μόλις σηκώθηκα να της βάλω φαγητό πήγε και χώθηκε στην κρυψώνα νουμερο 3 που είναι πιο κοντά στο φαί της.

Να την πλησιάσω πάλι ούτε λόγος.

Μετά απο αυτό το σκηνικό όμως ήταν και η πρώτη φορά που την έπιασα να παίζει.Την είδα να γυρίζει ανάποδα μια γωνία απο το χαλί και να ξύνει τα νυχάκια της και μετά να το αφήνει να πέσει να να πηδάει απο πάνω του και να τραβολογάει τα κρόσια και αμέσως να πηγάει να πιάσει την άκρη απο ένα πουκάμισο που ήταν στην καρέκλα.Και ξανά το ίδιο με την ίδια σειρά.

Αν αυτό δεν είναι διαβολάκι πως είναι το διαβολάκια;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Δεν βλέπω καλά τα πράγματα.Όσο περνάνε οι μέρες τόσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε.Βέβαια με το σπίτι είναι πιο άνετα απο ποτέ.Βγαίνει κάθε βράδυ παίζει και πλέον δεν περιμένει να σταματήσει κάθε δραστηριότητα για να βγεί απο την κρυψώνα της,της αρκει να βγούμε απο το δωμάτιο. Με εμάς όμως αποφεύγει κάθε επαφή.Την παραφυλάω και την "στριμώχνω" αλλά φεύγει κάθε φορά,δεν με αφήνει να πλησιάσω.Κατηργησε και την ντουλάπα.Κρύβεται πλέον εκεί που δεν μπορεί να την ενοχλήσει εύκολα κανείς.

Εχω αρχίσει να απογοητεύομαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Μα γιατι τοσο πολυ;Μηπως να κανατε το αναγκαστικο χαδι;Εστω και δεκα λεπτα,καθε μερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Δεν με αφηνει να την πλησιασω. Εκεινες τις μέρες που σταθεροποιήσαμε το χάδι την έβγαζα απο την κρυψωνα της και πήγαινε στο παραθυρο,της μιλούσα λίγο,την πλησίαζα σιγα σιγα και μετα απο λιγη ώρα απλωνα χερι και την χαιδευα.Φαινόταν οτι θα με αφήσει και για πολυ ωρα.Ειδικα την Παρασκευη στην ουσία στηθηκε για χαδι με άφησε να την σηκωσω,να την πάρω αγκαλιά και αναθάρησα. Το Σάβατο που πήγα να κάνω το ίδιο όχι μόνο δεν βγήκε αλλά μόλις εβλεπε τα χέρια μου απο μακρια αντιδρούσε.Οταν τα μάζευα με άφηνε να την πλησιάσω και να της μιλάω. Εχθές δεν χρειαστηκε να την ψαξω την βρηκα ηδη στο παραθυρο.Πηγα να της μιλησω απο μακρια πάντα μηπως και με αφησει να πλησιασω αλλά μετα απο λίγα δευτερολεπτα έφυγε απο την αλλη πλευρα και δεν μπορεσα να την ξαναβγαλω απο την κρυψωνα της.

Βεβαια κάθομαι κοντα της,κοιταζόμαστε αυτή στην κρυψωνα εγω απο εξω και της ,μιλάω αλλά μέχρι εκει δεν μου επιτρεπει κατι άλλο.

Για να την χαιδεψω αναγκαστικά θα πρεπει να την κυνηγήσουμε και να την πιασουμε με το ζορι και με πολύ κόπο,γαντια και δεν ξερω κι εγω τι αλλο.

Εχω μεινει και μονη μου σ'αυτην την ιστορια και ειναι πολυ δυσκολο.Ο αντρας μου συμφωνησε να την κρατησουμε αλλα μου ξεκαθαρισε οτι δεν θα κηνυγαει ενα γατι καθε βραδυ επι ενα μηνα και για δεν ξερω εγω ποσο θα παει αυτο το βιολι.

Δεν ξερω τι αλλο να κανω.

Αυτη φαινεται καλα παντως,πρεπει να πήρε και λιγο βάρος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.