Αλλεργία στις γάτες: πού οφείλεται, πώς αντιμετωπίζεται;

Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.

aretha

Περιβόητο μέλος

Η Αλίκη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 6.401 μηνύματα.
Γάτες και αλλεργίες: πόσα από αυτά που ακούμε είναι αλήθεια και πόσα όχι; Είναι απαγορευτικό για τους ασθενείς με αλλεργίες να έχουν κατοικίδιο;

Πώς και γιατί προκαλούν αλλεργία οι γάτες;

Ένα ποσοστό γύρω στο 10% του συνολικού πληθυσμού παρουσιάζει αλλεργία στα ζώα, ενώ στους ασθενείς με άσθμα το ποσοστό αυξάνεται στο 20-30%. Τα ζώα μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες με τα νεκρά κύτταρα του δέρματός τους, το σάλιο ή και το ούρο τους. Αυτά περιέχουν μόρια πρωτεϊνών που εισέρχονται στο σώμα μας είτε με την εισπνοή, είτε μέσω των βλεννογόνων των ματιών και της μύτης. Σε άτομα με αλλεργίες, το ανοσοποιητικό σύστημα εκλαμβάνει λανθασμένα τις πρωτεΐνες αυτές ως εισβολείς και παράγει ένα αντίσωμα που ονομάζεται ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE), η οποία με τη σειρά της προκαλεί την παραγωγή ισταμίνης. Η ισταμίνη προκαλεί διόγκωση των βλεννογόνων ιστών της μύτης, των ματιών και των ιγμορείων, δημιουργώντας έτσι όλα τα ενοχλητικά συμπτώματα της αλλεργίας (μύτη και μάτια που τρέχουν, φτάρνισμα, δύσπνοια κ.λπ.).​

Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, οι τρίχες των ζώων δεν είναι σημαντικός αλλεργιογόνος παράγοντας από μόνες τους. Τα προβλήματα που τυχόν δημιουργούν οι τρίχες στους αλλεργικούς οφείλονται κυρίως στο ότι μεταφέρουν τους αλλεργιογόνους παράγοντες που αναφέρθηκαν προηγουμένως (δέρμα, σάλιο, ούρο), καθώς και άλλα αλλεργιογόνα, άσχετα με το ζώο (σκόνη, γύρη κ.ά.). Επομένως, όσον αφορά τις αλλεργίες, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μακρύτριχες και κοντότριχες γάτες, καθώς τα αλλεργιογόνα παράγονται από όλες, ακόμα και από τις άτριχες γάτες, σε ίσες ποσότητες. Ωστόσο, ο τύπος των πρωτεϊνών μπορεί να διαφέρει από γάτα σε γάτα, έτσι υπάρχει πιθανότητα κάποιος να είναι αλλεργικός σε ορισμένες γάτες αλλά όχι σε ορισμένες άλλες.​

Δυστυχώς, οι αλλεργίες σε ζώα είναι αρκετά συνηθισμένες, ενώ παίζει ρόλο και η κληρονομικότητα. Πρόσφατες έρευνες πάντως, έχουν δείξει ότι παιδιά που μεγαλώνουν με ζώα έχουν μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τέτοιες αλλεργίες.​

Έχω αλλεργία... Πρέπει να δώσω τη γάτα μου;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφθείτε αλλεργιολόγο και να κάνετε ένα τεστ, με τη βοήθεια του οποίου θα ανακαλύψετε σε ποιες ακριβώς ουσίες έχετε αλλεργία. Πολλές αλλεργίες (π.χ. στη γύρη, στα ακάρεα της σκόνης) έχουν τα ίδια συμπτώματα με τις αλλεργίες στα κατοικίδια.​

Δυστυχώς, η εύκολη λύση για τους περισσότερους γιατρούς είναι να προτείνουν αμέσως την «έξωση» της γάτας, χωρίς καν να βεβαιωθούν ότι αυτή αποτελεί την αιτία της αλλεργίας. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα που δεν φημίζεται για τη ζωοφιλική συνείδηση των κατοίκων της (γιατρών και μη). Προσπαθήστε λοιπόν να βρείτε κάποιον φιλόζωο αλλεργιολόγο που θα έχει πιο ανοιχτό μυαλό και θα μπει στον κόπο να εξετάσει μαζί σας τις πιθανές εναλλακτικές λύσεις.​

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι απαραίτητο να αποχωριστείτε το αγαπημένο σας ζωάκι. Η συμβίωση με το κατοικίδιό σας είναι δυνατή, με την προϋπόθεση ότι θα τηρούνται σχολαστικά ορισμένοι κανόνες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στις ΗΠΑ περίπου το 1/3 των ατόμων με αλλεργία στις γάτες (περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι) ζουν με μία ή περισσότερες γάτες μέσα στο σπίτι.​

Πώς μπορούμε να συμβιώσουμε χωρίς προβλήματα;
  • Αποκλείστε μια περιοχή του σπιτιού, κατά προτίμηση την κρεββατοκάμαρα, καθώς εκεί περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας στο σπίτι. Η γάτα δεν θα πρέπει να μπαίνει ποτέ στην κρεββατοκάμαρα, ενώ τα σκεπάσματα θα πρέπει να αερίζονται καθημερινά. Μια καλή επένδυση είναι η αγορά ειδικών υποαλλεργικών καλυμμάτων για το στρώμα του κρεββατιού και τα μαξιλάρια.​
  • Αποφύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο τα υφάσματα στο σπίτι, καθώς συγκρατούν μεγάλες ποσότητες αλλεργιογόνων. Αποφύγετε τα χαλιά, τα μαξιλάρια και τα ριχτάρια και προτιμήστε δερμάτινους καναπέδες αντί για υφασμάτινους και περσίδες αντί για κουρτίνες.​
  • Τοποθετήστε πλενόμενες κουβερτούλες στα μέρη που περνά τον περισσότερο χρόνο της η γάτα. Πλένετέ τις συχνά σε υψηλές θερμοκρασίες.​
  • Καθαρίζετε σχολαστικά όλες τις επιφάνειες του σπιτιού. Αν κάνετε εσείς την καθαριότητα, φορέστε μια μάσκα για να μην εισπνεύσετε σκόνη. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο ξεσκόνισμα των καλοριφέρ, καθώς με το ζεστό αέρα τα μόρια σκόνης θα κυκλοφορήσουν σε όλο το σπίτι. Επενδύστε σε μια καλή ηλεκτρική σκούπα με φίλτρο HEPA (High Efficiency Particulate Arresting), το οποίο θα πρέπει να αντικαθίσταται συχνά, σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.​
  • Βουρτσίζετε τη γάτα συχνά, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα. Αν είναι δυνατόν, είναι προτιμότερο να αναθέσετε το βούρτσισμα σε ένα μη αλλεργικό μέλος της οικογένειας. Μετά από το βούρτσισμα, περάστε το τρίχωμά της με μια ελαφρώς βρεγμένη πετσέτα που θα βοηθήσει στην απομάκρυνση νεκρών κυττάρων δέρματος και σάλιου. Ακόμα καλύτερα θα είναι να πλένετε τη γάτα σας μια φορά το μήνα, καθώς αυτό έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό.​
  • Πλένετε τα χέρια σας αφού χαϊδέψετε ή παίξετε με τη γάτα ή αφού αγγίξετε τα παιχνίδια ή τις κουβέρτες της. Ποτέ μην φέρνετε τα χέρια σας στο πρόσωπό σας, ιδιαίτερα στα μάτια, πριν τα πλύνετε.​
  • Η δράση των αλλεργιογόνων είναι συσσωρευτική: άτομα που εκτίθενται σε σκόνη, γύρη, καπνό τσιγάρου κ.λπ. γίνονται περισσότερο ευαίσθητα και στα κατοικίδια. Μην καπνίζετε (τουλάχιστον όχι μέσα στο σπίτι), αερίζετε συχνά και επαρκώς όλα τα δωμάτια του σπιτιού, όλες τις εποχές του χρόνου, αλλάζετε συχνά τα φίλτρα των κλιματιστικών και επενδύστε σε έναν ιονιστή αέρα, τον οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιείτε τουλάχιστον 4 ώρες την ημέρα. Εξασφαλίζοντας καθαρή ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, αυξάνετε τις αντοχές του οργανισμού σας στους αλλεργιογόνους παράγοντες.​
  • Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για να σας συστήσει κάποιο διατροφικό συμπλήρωμα για τη γάτα, πλούσιο σε λιπαρά οξέα, το οποίο θα βελτιώσει την υγεία του δέρματός της, μειώνοντας την ξηροδερμία και επομένως τα νεκρά κύτταρα.​
Απευαισθητοποίηση
Σε περιπτώσεις ατόμων που είναι αλλεργικά σε μια μόνο ουσία, είναι δυνατή η δραστική μείωση των συμπτωμάτων με τη μέθοδο της απευαισθητοποίησης. Η διαδικασία συνίσταται στην ελεγχόμενη χορήγηση του αλλεργιογόνου παράγοντα μέσω ενέσεων, προκειμένου το ανοσοποιητικό σύστημα να «συνηθίσει» σε αυτόν και να σταματήσει να του επιτίθεται. Συνήθως χρειάζεται μία δόση κάθε εβδομάδα για διάστημα ορισμένων εβδομάδων ή και μηνών, ανάλογα με την περίπτωση, και στη συνέχεια, μία δόση το μήνα. Η απευαισθητοποίηση μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 4 ή 5 χρόνια. Η ανταπόκριση στη θεραπεία αυτή διαφοροποιείται σημαντικά από άτομο σε άτομο και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Θα πρέπει πάντοτε να γίνεται υπό την επίβλεψη ειδικού αλλεργιολόγου.​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστούμε aretha! Πολύ χρήσιμο άρθρο και ιδιαίτερα προσεγμένο (η μόνη διόρθωση που χρειάστηκε να κάνω ήταν στη γραμματοσειρά!!) :D
Μπράβο!! :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ καλό Αλίκη!!! :up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
καταπληκτικό το άρθρο σου και πόλυ χρήσιμο:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ! :)
Μισέλ, η γραμματοσειρά μάλλον μου ξέφυγε στο copy-paste :redface:
Το άρθρο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στη φίλη μου τη Δάφνη (που έχει να'ρθει σπίτι μας από τότε που πήραμε την Αρήθα, λόγω αλλεργίας) :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο Αλίκη!!!:up: :up:
Έχω βρεί και αυτά τα προιόντα που βοηθάνε στην αντιμετώπιση της αλλεργίας εδώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ καλό άρθρο΄και σίγουρα χρήσιμο!!:)
Εμείς έχουμε τον αδερφό μου που έχει όλων των ειδών τις αλεργίες και φυσικά παρουσίασε και στον γατούλι μας. Για καλή μας τύχη έγινε φυσική απευαισθητοποίηση μέσα σε τρείς εδβομάδες:blink: :blink: :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Mπράβο Aretha πάρα πολύ χρήσιμο το άρθρο σου για όλους εμάς που αγαπάμε τα ζώα και πρέπει να υποδεχόμεστε αγαπημένους αλεργικούς. Μας άνοιξες τα μάτια!
Εvelia

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συγχαρητήρια! Ιδιαίτερως ενδιαφέρον άρθρο. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σκύλοι, γάτες και αλλεργίες!

[FONT=#mce_temp_font#]Μετά απο 7 χρόνια έρευνας, αποδείχτηκε για πρώτη φορά επιστημονικά κάτι που όλοι υποψιαζόμασταν:[/FONT]
[FONT=#mce_temp_font#]Σε παιδιά που στο πρώτο έτος της ηλικίας τους είχαν επαφή με έναν ή περισσότερους σκύλους και γάτες στο περιβάλλον τους, είχαν 45 % λιγότερες πιθανότητες να εμφανιστούν θετικά σε στις σχετιζόμενες αλλεργίες από ότι τα παιδιά που δεν είχαν καμία επαφή με αυτά τα αλλεργιογόνα. Στην έρευνα αυτή, παρακολουθήθηκαν 474 παιδιά απο την εμβρυακή ηλικία εώς και 7 ετών. [/FONT]
[FONT=#mce_temp_font#]Αυτή η έρευνα θεωρείται απο τους επιστήμονες θεμέλιος λίθος στην μελέτη για την αντιμετώπιση πολλών αλλεργιών που ταλαιπωρούν παιδιά αλλά και ενήλικες. Πολλά πανεπιστήμια και οργανισμοί έχουν ξεκινήσει πλέον παρόμοιες έρευνες που σχετίζονται με την έκθεση σε αλλεργιογόνα απο τους πρώτους μήνες ζωής ενός παιδιού. [/FONT]
[FONT=#mce_temp_font#]Περι[/FONT][FONT=#mce_temp_font#]μένουμε λοιπόν με αγωνία τα αποτελέσματα και αυτών των ερευνών που καλούνται να αποδείξουν και σε άλλες περιπτώσεις αλλεργιογόνων (όπως π.χ. η γύρη ή τα φυστίκια) ότι η αποστειρωμένη ζωή στην πόλη, μακριά απο την φύση, αποδιοργανώνει το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλώντας ποικίλλες αλλεργίες. [/FONT]
[FONT=#mce_temp_font#]Πηγή: "Harvard Medical School's Consumers Health Information" https://www.intelihealth.com/IH/ihtIH/EMIHC251/333/21343/455934.html?d=dmtICNNews[/FONT]
https://www.parents.gr/health/?sid=97

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ και η αλλεργία μου...ο γάτος μου!

Κατ' αρχάς συγχαρητήρια για το φοβερό άρθρο.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου εμπειρία. Δεν μεγάλωσα με ζώα αλλά από τα 12 περίπου πάντα είχαμε γάτα στο σπίτι. Ξαφνικά γύρω στα 22, κι ενώ είχα γάτα στο σπίτι, απέκτησα αλλέργια σ' αυτά τα πανέμορφα πλασματάκια. Δεν συζητώ την ταλαιπωρία που τράβηξα από γιατρούς σε γιατρούς και τα τεστ που έκανα για ν' αποδειχτεί ότι δεν είχα μόνο αλλεργία στις γάτες, στους σκύλους αλλά και στην σκόνη, στη γύρη κλπ. Το δε τεστ για τις γάτες έδειξε τον υψηλότερο δείκτη αλλεργίας, πιο υψηλός δεν υπάρχει. Αυτονόητο να μου πουν οι γιατροί να διώξω κάθε γάτα από κοντά μου. Δεν το συζητούσα καν να διώξω τον τότε γάτο μου. Τί θα ήταν η αλλεργία μπρος στην κατάθλιψη που θα πάθαινα αν έμενα μόνή; Βέβαια ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ με εισπνοές, κορτιζόνες και σπειρομετρήσεις. Δυστυχώς έχασα τον γατούλη μου κι έτσι οι αλλεργίες μειωθήκανε κάπως, άσχετα και η κατάθλιψη που έπαθα μετά. Έμεινα 3 ολόκληρα χρόνια χωρίς παρέα ώσπου αποφάσισα ότι είχα ανάγκη από μια συντροφιά (από τα 19 μένω μόνη) κι έτσι πήρα το Μαγκάκι μου. Περιττώ να σας πω ότι την μεθεπόμενη μπήκα στο νοσοκομείο με οξύ αλλεργικό άσθμα και παρέμεινα 15 μέρες με οξυγόνο και διάφορα φάρμακα. Η απότομη επαφή με γατί μετά τόσο καιρό ήταν ένα σοκ για τον οργανισμό μου. Παρόλ' αυτά και πάλι δεν έκανα πίσω, με τη βοήθεια ενός καλού γιατρού μπορώ και ζω πλέον φυσιολογικά με τον γατούλι μου, έχω πάθει κάτι σαν ανοσία. Βέβαια παίρνω κάποιες εισπνοές που και που αλλά αισθάνομαι πλέον ότι συνήθισε ο οργανισμός μου στο συγκεκριμένο αλλεργιογόνο και δεν μ' ενοχλεί πια. Τώρα που το σκέφτομαι πέρασα πολλά αλλά χαίρομαι τελικά που δεν αποχωρίστηκα τον πρώτο μου γάτο αλλά και που αποφάσισα να πάρω άλλον. Όταν με κοιτάει με τα καταπράσινα στρογγυλά του μάτια του ψυθιρίζω "είσαι η αλλεργία μου" και τον λιώνω στα φιλιά...:greycat:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κατ' αρχάς συγχαρητήρια για το φοβερό άρθρο.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου εμπειρία. Δεν μεγάλωσα με ζώα αλλά από τα 12 περίπου πάντα είχαμε γάτα στο σπίτι. Ξαφνικά γύρω στα 22, κι ενώ είχα γάτα στο σπίτι, απέκτησα αλλέργια σ' αυτά τα πανέμορφα πλασματάκια. Δεν συζητώ την ταλαιπωρία που τράβηξα από γιατρούς σε γιατρούς και τα τεστ που έκανα για ν' αποδειχτεί ότι δεν είχα μόνο αλλεργία στις γάτες, στους σκύλους αλλά και στην σκόνη, στη γύρη κλπ. Το δε τεστ για τις γάτες έδειξε τον υψηλότερο δείκτη αλλεργίας, πιο υψηλός δεν υπάρχει. Αυτονόητο να μου πουν οι γιατροί να διώξω κάθε γάτα από κοντά μου. Δεν το συζητούσα καν να διώξω τον τότε γάτο μου. Τί θα ήταν η αλλεργία μπρος στην κατάθλιψη που θα πάθαινα αν έμενα μόνή; Βέβαια ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ με εισπνοές, κορτιζόνες και σπειρομετρήσεις. Δυστυχώς έχασα τον γατούλη μου κι έτσι οι αλλεργίες μειωθήκανε κάπως, άσχετα και η κατάθλιψη που έπαθα μετά. Έμεινα 3 ολόκληρα χρόνια χωρίς παρέα ώσπου αποφάσισα ότι είχα ανάγκη από μια συντροφιά (από τα 19 μένω μόνη) κι έτσι πήρα το Μαγκάκι μου. Περιττώ να σας πω ότι την μεθεπόμενη μπήκα στο νοσοκομείο με οξύ αλλεργικό άσθμα και παρέμεινα 15 μέρες με οξυγόνο και διάφορα φάρμακα. Η απότομη επαφή με γατί μετά τόσο καιρό ήταν ένα σοκ για τον οργανισμό μου. Παρόλ' αυτά και πάλι δεν έκανα πίσω, με τη βοήθεια ενός καλού γιατρού μπορώ και ζω πλέον φυσιολογικά με τον γατούλι μου, έχω πάθει κάτι σαν ανοσία. Βέβαια παίρνω κάποιες εισπνοές που και που αλλά αισθάνομαι πλέον ότι συνήθισε ο οργανισμός μου στο συγκεκριμένο αλλεργιογόνο και δεν μ' ενοχλεί πια. Τώρα που το σκέφτομαι πέρασα πολλά αλλά χαίρομαι τελικά που δεν αποχωρίστηκα τον πρώτο μου γάτο αλλά και που αποφάσισα να πάρω άλλον. Όταν με κοιτάει με τα καταπράσινα στρογγυλά του μάτια του ψυθιρίζω "είσαι η αλλεργία μου" και τον λιώνω στα φιλιά...:greycat:

Μπραβο σου!:up::up::up::up::up::up::up:
Εισαι ζωντανο παραδειγμα σε οσους με το πρωτο φταρνισμα διωχνουν τη γατα απο το σπιτι, χωρις καν να εχουν κανει τεστ!!!
Ανοσια, επαθες μετα απο ποσο καιρο?Μονη σου η με ενεσεις απευαισθητοποιησης?
Κατι πορομοιο περασα και εγω, βεβαια δεν πηγα νοσοκομειο, αλλα υπεφερα.Μερικα βραδια με περνει ο υπνος καθιστη, γιατι αν ξαπλωσω με πιανει δυσπνοια και δεν μπορω να αναπνευσω.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλώς ήρθες, mperr7!
Ένα μεγάλο μπράβο κι από μένα για το θάρρος και την πυγμή που έδειξες να μην αποχωριστείς το γατούνι σου!:up: Άνθρωποι όπως η Σαρδέλα κι εσύ είστε η καλύτερη απόδειξη ότι μπορούμε να συμβιώσουμε μια χαρά με τα γατάκια μας, αρκεί να υπάρχει θέληση και υπομονή.
Περιμένουμε και φωτογραφίες απ' το Μαγκάκι.:happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπραβο σου!:up::up::up::up::up::up::up:
Εισαι ζωντανο παραδειγμα σε οσους με το πρωτο φταρνισμα διωχνουν τη γατα απο το σπιτι, χωρις καν να εχουν κανει τεστ!!!
Ανοσια, επαθες μετα απο ποσο καιρο?Μονη σου η με ενεσεις απευαισθητοποιησης?
Κατι πορομοιο περασα και εγω, βεβαια δεν πηγα νοσοκομειο, αλλα υπεφερα.Μερικα βραδια με περνει ο υπνος καθιστη, γιατι αν ξαπλωσω με πιανει δυσπνοια και δεν μπορω να αναπνευσω.:)
Να σου πω την αλήθεια νομίζω ότι έπαθα ανοσία χάρη στο πείσμα μου να συμβιώσω με γάτες, μου πήρε πολλά χρόνια. Παίζει ρόλο και ο ψυχολογικός παράγοντας. Βέβαια υπάρχει και η θεραπεία με ενέσεις που μπορείς να κάνεις για απευαισθητοποίηση. Εγώ κάνω μια θεραπεία με εισπνοές κορτιζόνης και κάτι άλλες εισπνοές (Tilade) των οποίων οι κόκκοι εγκαθίσταται στους πόρους των βρόγχων και όταν εισβάλει το αλλεργιογόνο αυτοί το εμποδίζουν να εισχωρήσει στους πνεύμονες κι έτσι αποφεύγεται η κρίση. Κάνω τη θεραπεία εδώ και 3 μήνες περίπου και μπορώ να πω ότι έχει αποτέλεσμα. Για ψάξτο, είναι κρίμα να ταλαιπωρείσαι εφόσον υπάρχει λύση.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να σου πω την αλήθεια νομίζω ότι έπαθα ανοσία χάρη στο πείσμα μου να συμβιώσω με γάτες, μου πήρε πολλά χρόνια. Παίζει ρόλο και ο ψυχολογικός παράγοντας. Βέβαια υπάρχει και η θεραπεία με ενέσεις που μπορείς να κάνεις για απευαισθητοποίηση. Εγώ κάνω μια θεραπεία με εισπνοές κορτιζόνης και κάτι άλλες εισπνοές (Tilade) των οποίων οι κόκκοι εγκαθίσταται στους πόρους των βρόγχων και όταν εισβάλει το αλλεργιογόνο αυτοί το εμποδίζουν να εισχωρήσει στους πνεύμονες κι έτσι αποφεύγεται η κρίση. Κάνω τη θεραπεία εδώ και 3 μήνες περίπου και μπορώ να πω ότι έχει αποτέλεσμα. Για ψάξτο, είναι κρίμα να ταλαιπωρείσαι εφόσον υπάρχει λύση.;)

Εισπνοες με κορτιζονη κανω και εγω, μονο οταν με πιανει δυσπνοια.
Και χρησιμοποιω διαφορα σπρευ για την μυτη οταν εχω ρινιτιδα.
Θα ρωτισω τον γιατρο μου, αν και θελω να αποφυγω τις ενεσεις απευαισθητοποιησης γιατι θελω να δινω αιμα. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εισπνοες με κορτιζονη κανω και εγω, μονο οταν με πιανει δυσπνοια.
Και χρησιμοποιω διαφορα σπρευ για την μυτη οταν εχω ρινιτιδα.
Θα ρωτισω τον γιατρο μου, αν και θελω να αποφυγω τις ενεσεις απευαισθητοποιησης γιατι θελω να δινω αιμα. :)

Ελένη το σπρέυ για την ρινίτιδα είναι ειδικό ή ένα απλό για μύτη που μπουκώνει?:hmm:
Ενας φίλος μου έχει αλεργία με δύσπνοια(κάνει εισπνοές) αλλά τελευταία του προκαλεί και μπούκωμα μαζί με φτέρνισμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εισπνοες με κορτιζονη κανω και εγω, μονο οταν με πιανει δυσπνοια.
Και χρησιμοποιω διαφορα σπρευ για την μυτη οταν εχω ρινιτιδα.
Θα ρωτισω τον γιατρο μου, αν και θελω να αποφυγω τις ενεσεις απευαισθητοποιησης γιατι θελω να δινω αιμα. :)
Κατά τη γνώμη μου καλό είναι να κάνεις θεραπεία με εισπνοές και όχι να τις παίρνεις όταν έχεις κρίση γιατί έτσι το πρόβλημα παραμένει. Ούτε εγώ πολυσυμφωνώ με τις ενέσεις απευαισθητοποίησης διότι δεν έχουν πάντα θετικά αποτελέσματα. Μπορεί να απευσθητοποιηθείς αλλά μπορεί και όχι και κρατάει χρόνια η θεραπεία. Εύχομαι να βρεις λύση στο προβλημά σου γιατί είναι κρίμα να ταλαιπωρείσαι χωρίς λόγο.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ελένη το σπρέυ για την ρινίτιδα είναι ειδικό ή ένα απλό για μύτη που μπουκώνει?:hmm:
Ενας φίλος μου έχει αλεργία με δύσπνοια(κάνει εισπνοές) αλλά τελευταία του προκαλεί και μπούκωμα μαζί με φτέρνισμα...

Ειναι ειδικο για αλλεργικη ρινιτιδα και χορηγειται απο τη μυτη.
Για την αποσυμφοριση της μυτης, υπαρχουν και αλλα σπρευ που δεν χρειαζετε η συνταγη του γιατρου για να τα παρεις.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Α δεν το ήξερα, ούτε και αυτός:P τελευταία μου είπε πως του εμφανίστικε και αυτό και φοβάται να ξαναπάει στον γιατρό ...θα τον πρήξει και για τις γάτες και δεν θέλει... :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε ευχαριστώ πολύ για το άρθρο που μου έστειλες:). Το έχουμε ψάξει αρκετά το θέμα και πολλά από αυτά που διάβασα τα ήξερα. Προσπαθώ να είμαι σχολαστική με την καθαριότητα και να εφαρμόζω αυτά που διάβασα αλλά δεν τα καταφέρνω τόσο ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση του συζύγου μου. Γι’ αυτό κατέληξα να τη χαρίσω :(. Δεν μας είναι εύκολο και περισσότερο στο σύζυγό μου που τη λατρεύει :/:.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Status
Το θέμα δεν είναι ανοιχτό για νέες απαντήσεις.

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top