Γάτα στο σπίτι - Απορίες, προβληματισμοί

[Claire Rentfield]

Καλησπέρα φίλε χρήστη και καλώς ήρθες στην παρέα μας.
Να σου απαντήσω λοιπόν σε ένα ένα τα θεματάκια που σε απασχολούν.

Επειδή έψαξα γενικά αλλά δεν έβγαλα άκρη, είναι μια φάση αυτή που θα του περάσει ή θα θέλει μια ζωή να είναι πάνω μου? Γενικά δε το θέλω αυτό αλλά άμα του βγει έτσι δεν μπορώ να κάνω και τίποτα . Στο προηγούμενο σπίτι δεν πολυήθελε επαφή με τους ανθρώπους έπαιζε με τον άλλο γάτο συνέχεια.

Για αρχή να σου πω πως είναι πολύ νωρίς να βγάλεις συμπέρασμα από την συμπεριφορά του, ακόμα απ' ότι κατάλαβα από τα λεγόμενά σου, χθες ήρθε το γατόνι στο σπίτι σου. Χρειάζεται κάποιον χρόνο να μάθει τον χώρο, μια και οι γάτες δένονται πολύ με τον χώρο τους και γι' αυτό προτιμάει να βρίσκεται μαζί σου. Επίσης στο άλλο σπίτι είχε παρέα κι άλλους γατούληδες ενώ στο σπίτι σου έχει μόνο εσένα. Θα πρότεινα αφού περάσουν μερικές μέρες και δεις πως έχει άνεση πια με τον χώρο, να αφιερώνεις κάποιον χρόνο για να παίζεις μαζί του, κατά προτίμηση με παιχνιδάκια που δεν θα του μάθουν να κάνει επιθέσεις στα χέρια σου.
΄Οσο πιο νωρίς ξεκινήσει η εκπαίδευσή του τόσο το καλύτερο.

Επίσης δεν θέλω γενικά να κοιμάται μαζί μου, κυρίως επειδή κάνω πολύ ανήσυχο ύπνο μην τον χτυπήσω.

Αυτό μην το φοβάσαι και τόσο, τα γατιά γενικά δεν είναι από γυαλί για να σπάσουν και από την άλλη έχουν ένστικτο αυτοσυντήρησης. Επίσης επειδή ξέρω τον ύπνο που έκανα εγώ πριν αποκτήσω την πρώτη μου γατούλα και ήταν πολύ άσχημος, να σου πω πως θα συνηθίσεις κι εσύ. Εγώ πλέον, επειδή έχω και γέρικο γατί έχω μάθει να κοιμάμαι με το ένα μάτι ανοιχτό.
Μην στερήσεις από τον εαυτό σου αλλά και από το γατουλίνι σου που έχει μόνο εσένα την απόλαυση του να κοιμάστε μαζί.

Επίσης χτες πήγα να τον βγάλω μπαλκόνι (1ος όροφος) και κατευθείαν σκαρφάλωσε στο στηθαίο και εννοείται πήγε η ψυχή μου στην κούλουρη. Τι να κάνω για προστασία?

Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα και καλό θα ήταν να μην το αφήνεις να βγαίνει στο μπαλκόνι μέχρι να το κάνεις ασφαλές. Μπορείς να κάνεις μια καλή περίφραξη και έτσι να ξεκινήσει να βγαίνει, αλλά και πάλι υπάρχουν περιπτώσεις που θα σου πρότεινα να μένει μέσα. Για παράδειγμα όταν εσύ θα λείπεις και δεν θα έχει καμμιά επίβλεψη, επίσης όταν θα καταλάβεις πως θέλει να ζευγαρώσει και μέχρι να στειρωθεί, καλό θα ήταν να μην έχει πρόσβαση στο μπαλκόνι.
Γιατί στα λέω αυτά, πρώτα πρώτα μπορεί να πέσει από κάτω και να χαθεί ή μπορεί να χτυπήσει και μάλιστα σοβαρά, ανάλογα το πέσιμο. Δεν είναι καθόλου αστείο...

Σχετικά με το σκυλάκι του αδελφού σου, φοβάμαι πως δεν μπορώ να σου πω πολλά πράγματα μια και δεν είχα ποτέ μου σκύλο. Υπάρχουν όμως μέλη μας που έχουν και θα σου απαντήσουν ευχαρίστως και με λεπτομέρειες.
Εγώ το μόνο που μπορώ να σου πω είναι πως ένα γατάκι που είχα δώσει στην κόρη μου, που έχει 3 σκυλιά, τα έφερε αμέσως σε επαφή. Με το μικρόσωμο εννοώ, αργότερα και αφού πέρασε ένα διάστημα που ήταν κι εκείνη παρούσα, το έφερε και με τα μεγαλόσωμα. Θέλει λίγη δουλίτσα αυτό αλλά γίνεται και τώρα πλέον δεν χρειάζονται την παραμικρή επίβλεψη και κοιμούνται αγκαλίτσα, παίζουν σαν παλαβά και μάλιστα τρώει και το ένα το φαγητό του άλλου.
΄Οτι άλλη απορία έχεις μην διστάσεις να ρωτήσεις, ή να περιηγηθείς στο φόρουμ που έχει διάφορα χρήσιμα θέματα και άρθρα. Προσωπικά πρώτο πρώτο θα σου πρότεινα να δεις αυτό, που έχει να κάνει με την περίφραξη μπαλκονιού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpirarxos]

ευχαριστώ για την γρήγορη απάντηση. Από Δευτέρα μάλλον θα πάω για την περίφραξη. Σήμερα έκανε και μια μικρή βόλτα μέσα στο σπίτι το γατί όταν έλειπε ο σκύλος το πρωί. Τον ξαναέβγαλα πριν λίγο και μετά από κάνα 20λεπτο επέστρεψε το σκυλί. Με το λουρί η σκυλίτσα πήγε να τρέξει πάνω του (από περιέργεια σίγουρα, δεν έδειχνε επιθετική). Φοβήθηκε το γατί, καμπούριασε κατευθείαν και κρύφτηκε. Το θετικό είναι ότι το σκυλί δε γάβγισε οπότε πιστεύω με τον καιρό θα είναι μια χαρά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[phil22]

Βοήθεια - Συμβουλές

Καλησπερα σε ολους αρχικα..Λοιπον θελω τν βοηθεια σας/συμβουλη σας.Μενω σε πολυκατοικια,κ στν αυλη απο το καλοκαιρι εχουμε μια αδεσποτη γατουλα,τν ταιζουμε(κ εγω,κ καποιος ακομα απο τν πολυκατοικια)κ αυτη μενει εδω γενικοτερα.Φοβαμαι ομως τωρα π ερχεται χειμωνας κ γενικοτερα εντονα κρυα αν και πως θ καταφερει ν επιβιωσει..Ξερει καποιος τι μπορουμε ισως ν κανουμε γ ν τν βοηθησουμε?
Εχω σκεφτει τν πιθανοτητα ν τν παρω μονιμα σπιτι αλλα 1) δεν εχω ιδεα ποιο μπορει ν ειναι τ κοστος γ τν τροφη τς,τν αμμο κ οτιδηποτε μπορει ν χρειαζεται,κ 2) ποτε δν ειχα ουτε γατα ουτε σκυλο,ουτε κ κανεις στο σπιτι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καλησπέρα Phil και καλωσήρθες στη γατο-συντροφιά μας

Φροντίζετε τη γατούλα και πολύ σωστά θέλετε να την προστατέψετε από τα επερχόμενα χειμωνιάτικα κρύα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν της φτιάχνατε σε μια γωνιά της αυλής ένα μικρό κατάλυμα, προστατευμένο από τις καιρικές συνθήκες, σα μικρό σπιτάκι, με κάποιο ζεστό στρωσίδι μέσα για να μην έρχεται σε επαφή με το κρύο δάπεδο.
Όμως εσύ που φαίνεται οτι ήδη την έχεις αγαπήσει αφού σκέφτεσαι την πιθανότητα να την πάρεις στο διαμέρισμά σου, ξέρεις οτι για να είναι πραγματικά προστατευμένη και ασφαλής, αυτός είναι ο πιο σωστός τρόπος. Γιατί δεν είναι μόνο η βροχές και τα κρύα. Είναι οι κίνδυνοι από ατυχήματα, αρρώστειες που ενδέχεται να της μεταδώσει κάποιο άλλο γατί, συνήθως στην εποχή του ζευγαρώματος (αλήθεια, είναι στειρωμένη?)ακόμα και κακοί άνθρωποι που μπορεί να τη δηλητηριάσουν επειδή απλώς θεωρούν κάθε ζωντανό ον παρείσακτο, εκτός από την αφεντομουτσουνάρα τους (αν είχαν την ευκαιρία θα σκότωναν και συμπολίτες τους).
Αφού λοιπόν η γατούλα είναι ήμερη, το καλύτερο είναι να την υιοθετήσεις. Έτσι κι εκείνη θα βρει τη ζεστασιά (κυριολεκτικά και μεταφορικά) που της αξίζει κι εσύ μια υπέροχη συντροφιά ζωής.
Βάλ'τη σε ένα κλουβάκι μεταφοράς για γάτες (μπορεί κι ο κτηνίατρος της γειτονιάς σου να σου δανείσει κάποιο) που θα την πας εκεί για μια εξέταση, για τα πρώτα της εμβόλια και για να προγραμματίσετε τη στείρωσή της (σε περίπτωση που είναι αστείρωτη).

Διάβασε και το Να πάρω γάτα; για να πάρεις μια ιδέα τι σημαίνει να είσαι γατο-γονιός.
Όσο για το κόστος διαβίωσης, που απαιτεί πολύ λιγότερα από ένα σκύλο και σίγουρα θα σε αποζημιώσει με τη χαρά της παρουσίας της στην καθημερινότητά σου, μπορείς να δεις και το θέμα μας αυτό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[PhantomDj]

Πρώτη φορά γάτα στο... σπίτι

Γεια σας. Θα θέλαμε μερικές συμβουλές σχετικά με την γάτα μας αφού πρώτα σας γράψω την ιστορία της:
Εγώ μαζί με την γυναίκα μου γενικά ποτέ δεν ήμασταν οπαδοί της γάτας σαν κατοικίδιο. Δεν αντιπαθούσαμε τις γάτες αλλά ποτέ δεν θα σκεφτόμασταν να αποκτίσουμε μία.
Τον Αύγουστο κάποια στιγμή στα μεγάλα μπουρίνια που έκανε τότε, γυρνώντας στο σπίτι (μονοκατοικία) βρήκαμε στην αυλή κάτω από ένα μικρό υπόστεγο μια γάτα η οποία είχε κουρνιάσει γύρω από το μωρό της προσπαθώντας να το προστατέψει από την βροχή. Φυσικά και οι δύο γάτες (μάνα και μωρό) είχαν γίνει "παπιά" αφού εκείνη την μέρα έβρεξε μέσα σε 1 ώρα όσο βρέχει όλο το μήνα κατά μέσο όρο στην ευρύτερη περιοχή.
Έτσι όπως τις είδαμε τις λυπηθήκαμε και τις ταήσαμε για μερικές μέρες, διαμορφώνοντας και λίγο το υπόστεγο ώστε να μπορούν να προφυλαχτούν από τα μπουρίνια.
Οι γάτες άρχισαν λοιπόν να κατοικούν στην αυλή μας. Μετά από 2 εβδομάδες περίπου αποφασίσαμε να τις πάμε στον Κτηνίατρο. Καταφέραμε να πιάσουμε μόνο τη μεγάλη (μαμά) καθώς το μωρό ήταν αρκετά φοβιτσιάρικο και δεν άφηνε να το πλησιάσουμε (ούτε όταν το ταίζαμε) σε απόσταση μικρότερη από 3 μέτρα. Ο Κτηνίατρος μας είπε οτι η γάτα ήταν αδέσποτη, περίπου 4 χρονών και είχε παγκρεατήτιδα. Πάρα τις προσπάθειες του και την φαρμακευτική αγωγή, δυστυχώς απεβίωσε 10 μέρες αργότερα. Έτσι λοιπόν στο σπίτι μας έμεινε το μωρό.
Το μωρό γενικά κρυβόταν σε διάφορα σημεία της αυλής και δεν μας άφηνε να το πλησιάσουμε. Εξακολουθήσαμε να του βγάζουμε τροφή και καθαρό νερό 2 με 3 φορές τη μέρα, και σχεδόν 1 μήνα μετά (περίπου τέλη Σεπτεμβρίου) μας άφησε να το πλησιάσουμε και να το χαϊδέψουμε λίγο. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε όλο τον Οκτώβριο. Περί τα τέλη Οκτωβρίου άρχισε δηλά - δηλά να μπαίνει και μέσα στην είσοδο του σπιτιού όταν ανοίγαμε την πόρτα, και γενικά αν και φοβισμένο να γίνεται λίγο πιο χαδιάρικο (π.χ. τριβόταν στα πόδια μας για να του βάλουμε να φάει). Σιγά σιγά άρχισε να εξικοιώνεται με τον χώρο, να μπαίνει πιο συχνά και να κάθεται περισσότερη ώρα μέσα στην είσοδο.
Έτσι τελικά το μωρό μας "κέρδισε" και τους δύο και αποφασίσαμε να το βάλουμε μέσα στο σπίτι και να αποκτήσουμε την πρώτη μας γάτα.
Καταφέραμε να το πιάσουμε και να το πάμε στον Κτηνίατρο που ευτυχώς δεν του βρήκε κάτι. Κάναμε τα εμβόλια μας, πήραμε τα χαπάκια μας, ψωνίσαμε και την προίκα μας και γυρίσαμε σπίτι. Στο σημείο αυτό (μιας και είμαστε άσχετοι από γάτες) μάθαμε οτι το μωρό είναι θυληκό και έτσι πλέον έχουμε γάτα!
Είναι η δεύτερη μέρα που η γάτα περνάει τις περισσότερες της ώρες μέσα στο σπίτι. Ακόμα (κυρίως επειδή το ζητάει) την βγάζουμε για λίγο στην αυλή.
Σήμερα αρχίσαμε να διαβάζουμε στο ιντερνετ σχετικά με γάτες και την "εκπαίδευση" τους.
Δεδομένου οτι η γάτα είναι πλέον 5,5-6 μηνών αρχικά ανησυχήσαμε και θα θέλαμε τη γνώμη σας κατά πόσο είναι δυνατόν να κοινωνικοποιηθεί (σε σχέση με το περιβάλλον του σπιτιού και τον άνθρωπο) καθώς και να εκπαιδευτεί σωστά, μιας και τα περισσότερα άρθρα που διαβάσαμε αναφέρονται στις πιο μικρές ηλικίες που εμείς "χάσαμε". Επίσης, πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην ανάπτυξη του το γεγονός οτι έχασε τη μάνα του σε ηληκία 4-5 εβδομάδων περίπου.
Ζημιές μέσα στο σπίτι δεν έχει κάνει τόσο καιρό που μπαίνει, ενω γενικά ακούει στο "κοφτό μη". Ένα θεματάκι έχουμε με την άμμο υγιειηνής, αλλά με τις συμβουλές που διαβάσαμε σήμερα πιστεύουμε οτι θα λυθεί. Γενικά (με βάση πάντα οτι διαβάσαμε σήμερα) φαίνεται να είναι ακόμα "φοβισμένο" αλλά δεν γνωρίζουμε αν είναι όντως "φόβος" ή απλά έλλειψη εξοικίωσης λόγω μη έκυρης κοινωνικοποίησης του με ανθρώπους.
Τέλος, οποιαδήποτε συμβουλή είναι καλοδεχούμενη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[garfeild '15]

Καλημέρα. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να το ¨παίξω¨ παντογνώστης και ειδικός, αλλά μετά από 2 χρόνια με τα γατονια μου μέσα στο σπίτι μπορώ να πω ότι έχουμε αποκτήσει κάποια πείρα. Η ηλικία του δεν είναι αποτρεπτικός παράγοντας για να του μάθετε κάποια πράγματα. Ο Garfeild μας υιοθέτησε στην ηλικία των 3,5 μηνών έχοντας περάσει ένα πολύ άσχημο κρύωμα, η Lagertha όταν την έδιωξε η μαμά της ήταν μόλις 25 ημερών με ότι ¨ψυχολογικά" τραύματα συνεπάγεται αυτό (συν την δυσανεξία της στα δημητριακά) και τελος ο Elwyn ήταν 6 μηνών όταν τον αποκτήσαμε μιας και η προηγούμενη ιδιοκτήτρια δεν μπορούσε να το κρατήσει άλλο. Όλα τους έμαθαν να κάνουν βόλτες με το σαμαρακι, και να πηγαίνουν στο ονυχοδρομιιο για να αφήνουν τα έπιπλα στην ησυχία τους. Το μόνο που χρειάζεται είναι πολύ αγάπη και κάποια φροντίδα. Και φυσικά ο απαιτούμενος χρόνος μαζί τους. Τώρα, για να είναι η ζωή σας πιο εύκολη, θα συνιστούσα μια κλειστή αμμολεκανη με μια σχετικά καλή άμμο (για να μην έχετε θέμα οσμών και ατσαλιάς από το σκάψιμο. Προμηθευτείτε ένα ονυχοδρομιο (όσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερα, ανάλογα βέβαια και με το σπίτι σας). Υπάρχουν και σχέδια και οδηγίες στο ιντερνέτ για το φτιάξετε μόνοι σας. Αρχίστε να της βάζετε σαμαρακι. Στην αρχή μπορεί να αφηνιάσει, αλλά μην πτοηθείτε. Ξαναπροσπαθήστε και σιγά σιγά θα το δεχτεί. Δεν ξέρω τι κίνηση έχουν οι δρόμοι γύρω από το σπίτι σας, αλλά είναι προτιμότερο να μένει μέσα, και όταν θα τη βγάζεται στην αυλή, θα της φοράτε το σαμαρακι και θα την έχετε από κοντά ώστε να μάθει τα όρια της άυλης, γιατί έξω στους δρόμους κινδυνεύει. Σημειωτέων, ότι δεν υπάρχει πιο ¨τρελή φάση¨ να τα πηγαίνεις βόλτες και εκδρομές με το λουράκι τους ή να κάθονται στο παράθυρο του αυτοκίνητου με το κεφάλι έξω για να τα χτυπαει ο αέρας (με λίγα χιλιόμετρα εννοείται). Και τέλος το βασικότερο, η στείρωση. Μια οδυνηρή (για σας όχι για το γατονι) αλλά αναγκαία επέμβαση. Θα της χαρίσετε υγεία, ηρεμία και ίσως και άλλα 3 χρόνια στο προσδόκιμο ζωής. Κατά τα άλλα θα εκπλαγείτε για το ποσό έξυπνα ζωάκια είναι τα γατονια, πόσο εύκολα μπορούν να ¨μάθουν¨ και μαζί τους θα μάθετε και εσείς. Και μην σας πανικοβάλουν οι ¨Κασσάνδρες¨ ότι οι γάτες είναι ζημιαρικες, επιθετικές, ανυπάκουες και δεν ξέρω τι άλλο. 3 γατονια από διαφορετικές ράτσες και ηλικίες μέσα στο σπίτι τα τελευταία 2 χρόνια. Το αποτέλεσμα; ηρεμήσαμε όλοι σαν οικογένεια. Όλα εξαρτώνται από την αγάπη, την υπομονη και την φροντίδα που θα τους δώσεις. Να περνάτε καλά με το κορίτσι σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nelliel]

Γεια σας. Θα θέλαμε μερικές συμβουλές σχετικά με την γάτα μας αφού πρώτα σας γράψω την ιστορία της:
Εγώ μαζί με την γυναίκα μου γενικά ποτέ δεν ήμασταν οπαδοί της γάτας σαν κατοικίδιο. Δεν αντιπαθούσαμε τις γάτες αλλά ποτέ δεν θα σκεφτόμασταν να αποκτίσουμε μία.
Τον Αύγουστο κάποια στιγμή στα μεγάλα μπουρίνια που έκανε τότε, γυρνώντας στο σπίτι (μονοκατοικία) βρήκαμε στην αυλή κάτω από ένα μικρό υπόστεγο μια γάτα η οποία είχε κουρνιάσει γύρω από το μωρό της προσπαθώντας να το προστατέψει από την βροχή. Φυσικά και οι δύο γάτες (μάνα και μωρό) είχαν γίνει "παπιά" αφού εκείνη την μέρα έβρεξε μέσα σε 1 ώρα όσο βρέχει όλο το μήνα κατά μέσο όρο στην ευρύτερη περιοχή.
Έτσι όπως τις είδαμε τις λυπηθήκαμε και τις ταήσαμε για μερικές μέρες, διαμορφώνοντας και λίγο το υπόστεγο ώστε να μπορούν να προφυλαχτούν από τα μπουρίνια.
Οι γάτες άρχισαν λοιπόν να κατοικούν στην αυλή μας. Μετά από 2 εβδομάδες περίπου αποφασίσαμε να τις πάμε στον Κτηνίατρο. Καταφέραμε να πιάσουμε μόνο τη μεγάλη (μαμά) καθώς το μωρό ήταν αρκετά φοβιτσιάρικο και δεν άφηνε να το πλησιάσουμε (ούτε όταν το ταίζαμε) σε απόσταση μικρότερη από 3 μέτρα. Ο Κτηνίατρος μας είπε οτι η γάτα ήταν αδέσποτη, περίπου 4 χρονών και είχε παγκρεατήτιδα. Πάρα τις προσπάθειες του και την φαρμακευτική αγωγή, δυστυχώς απεβίωσε 10 μέρες αργότερα. Έτσι λοιπόν στο σπίτι μας έμεινε το μωρό.
Το μωρό γενικά κρυβόταν σε διάφορα σημεία της αυλής και δεν μας άφηνε να το πλησιάσουμε. Εξακολουθήσαμε να του βγάζουμε τροφή και καθαρό νερό 2 με 3 φορές τη μέρα, και σχεδόν 1 μήνα μετά (περίπου τέλη Σεπτεμβρίου) μας άφησε να το πλησιάσουμε και να το χαϊδέψουμε λίγο. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε όλο τον Οκτώβριο. Περί τα τέλη Οκτωβρίου άρχισε δηλά - δηλά να μπαίνει και μέσα στην είσοδο του σπιτιού όταν ανοίγαμε την πόρτα, και γενικά αν και φοβισμένο να γίνεται λίγο πιο χαδιάρικο (π.χ. τριβόταν στα πόδια μας για να του βάλουμε να φάει). Σιγά σιγά άρχισε να εξικοιώνεται με τον χώρο, να μπαίνει πιο συχνά και να κάθεται περισσότερη ώρα μέσα στην είσοδο.
Έτσι τελικά το μωρό μας "κέρδισε" και τους δύο και αποφασίσαμε να το βάλουμε μέσα στο σπίτι και να αποκτήσουμε την πρώτη μας γάτα.
Καταφέραμε να το πιάσουμε και να το πάμε στον Κτηνίατρο που ευτυχώς δεν του βρήκε κάτι. Κάναμε τα εμβόλια μας, πήραμε τα χαπάκια μας, ψωνίσαμε και την προίκα μας και γυρίσαμε σπίτι. Στο σημείο αυτό (μιας και είμαστε άσχετοι από γάτες) μάθαμε οτι το μωρό είναι θυληκό και έτσι πλέον έχουμε γάτα!
Είναι η δεύτερη μέρα που η γάτα περνάει τις περισσότερες της ώρες μέσα στο σπίτι. Ακόμα (κυρίως επειδή το ζητάει) την βγάζουμε για λίγο στην αυλή.
Σήμερα αρχίσαμε να διαβάζουμε στο ιντερνετ σχετικά με γάτες και την "εκπαίδευση" τους.
Δεδομένου οτι η γάτα είναι πλέον 5,5-6 μηνών αρχικά ανησυχήσαμε και θα θέλαμε τη γνώμη σας κατά πόσο είναι δυνατόν να κοινωνικοποιηθεί (σε σχέση με το περιβάλλον του σπιτιού και τον άνθρωπο) καθώς και να εκπαιδευτεί σωστά, μιας και τα περισσότερα άρθρα που διαβάσαμε αναφέρονται στις πιο μικρές ηλικίες που εμείς "χάσαμε". Επίσης, πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην ανάπτυξη του το γεγονός οτι έχασε τη μάνα του σε ηληκία 4-5 εβδομάδων περίπου.
Ζημιές μέσα στο σπίτι δεν έχει κάνει τόσο καιρό που μπαίνει, ενω γενικά ακούει στο "κοφτό μη". Ένα θεματάκι έχουμε με την άμμο υγιειηνής, αλλά με τις συμβουλές που διαβάσαμε σήμερα πιστεύουμε οτι θα λυθεί. Γενικά (με βάση πάντα οτι διαβάσαμε σήμερα) φαίνεται να είναι ακόμα "φοβισμένο" αλλά δεν γνωρίζουμε αν είναι όντως "φόβος" ή απλά έλλειψη εξοικίωσης λόγω μη έκυρης κοινωνικοποίησης του με ανθρώπους.
Τέλος, οποιαδήποτε συμβουλή είναι καλοδεχούμενη!

Με την κοινωνικοποιηση θα δυσκολευτεις και μη περιμενεις πολλα. Οι πρωτες 8 εβδομαδες ειναι οι πιο κρισιμες και εφοσον δεν τις περασε με ανθρωπους, θα ειναι παντα φοβιτσιαρικο. Το ενα μου γατι μεγαλωσε με ανθρωπους και γατες και ειναι λιγο επιφυλακτικο με τους ξενους (μετα απο λιγη ωρα χαλαρωνει και τους πλησιαζει). Το αλλο μου γατι μεγαλωσε απο 5 ημερων με ανθρωπους και ειναι σαν σκυλος. Βλεπει ξενο στο σπιτι και χαιρεται. Πριν 15-20 χρονια ειχα ενα αδεσποτο το οποιο μεχρι 5-6 μηνων δεν πλησιαζε ανθρωπους. Σιγα σιγα με τροφη και παιχνιδι με πλησιασε και εγινε το πιο γουργουριστο γατι που γνωρισα ποτε. Αλλα μονο με εμενα ηταν ετσι. Τους αλλους ανθρωπους τους φοβοταν. Καπως ετσι πιστευω θα γινει και με το δικο σας. Με εσας θα ειναι χαδιαρικο, αλλα με τους ξενους θα κρυβεται. Δωστου χρονο και θα εξοικιωθει μαζι σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[garfeild '15]

Αγαπητέ PhantomDj. Όπως έχω ξαναπεί η ηλικία δεν είναι αποτρεπτικός παράγοντας για τίποτα. Ο Garfield ήρθε σε εμάς 3,5 μηνών και ήδη ένιωθε άνετα με τους ανθρώπους. Παρόλα αυτά όταν έρθει ξένος στο σπίτι ή γενικά έξω στην βόλτα είναι επιφυλακτικός. Ο Elwyn μας ήρθε στην ηλικία των 6 μηνών και είναι ο πιο ¨cool¨ με τους ανθρώπους (στο σπίτι, στην βόλτα, οπουδήποτε). Η Lagertha μας ήρθε στην τρυφερή ηλικία των μόλις 25 ημερών. Μας λατρεύει στην κυριολεξία, αλλά με τους ξένους ¨μην μου του κύκλους τάραττε¨. Γίνεται επανάσταση. Όπως λοιπόν καταλαβαίνεις δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο η ηλικία. Εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του γατονιου και από πόσο χρόνο θα διαθέσεις για αυτό. Εμείς πάντως με την πριγκηπέσα μας, ακόμα το παλεύουμε (όσον αφορά του ξένους). Διότι όσον αφορά την υπόλοιπη ¨εκπαίδευση¨ και τα 3 τους ήταν ¨αστέρια¨

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[litsaki73]

Υιοθέτησα αδεσποτάκι με τάσεις... φυγής & στείρωση!

Καλησπερα σας! Υιοθετησα προ 15νθημερου ενα θηλυκο αδεσποτακι, τη Σταχτη! Ειναι πολυ ημερο, καλο και ησυχο.. Εμαθε αμμολεκανη απο την πρωτη μερα... Ζω στη Σαλαμινα, σε εξοχικη περιοχη, που βριθει αδεσποτων, ειδικα στη γειτονια μου, γιατι τα παρατανε οι παραθεριστες, και τα ταιζουμε ολο το χειμωνα! Το συγκκριμενο γατακι, 6-7 μηνων, το υιοθετησαμε, ελαβε χαπακι για ενδοπαρασιτα, σπρει για ψυλλους κλπ, εμβολιο κανονικα, ολα αυτα με την προυποθεση οτι θα μενει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ μεσα στο σπιτι. Μονο στο μπαλκονι θα μπορει να βγαινει (ειμαι σε οροφο). Βλεπω ομως οτι εχει τασεις φυγης.. μου πηδησε στην κατω τεντα, και προσγειωθηκε παλι στον δρομο την πρωτη μερα.. εκτοτε, οπου φραζω την διοδο δραπετευσης, μου βρισκει αλλη.. Αν την κλεινω μεσα, κοιταει την πορτα κια νιαουριζει εντονα.. την λυπαμαι, αλλα δεν μπορω να την εχω να μπαινοβγαινει και να ερχεται σε επαφη με τα λοιπα αδεσποτα.. και μετα να ξαναμπαινει και να κοιμαται στον καναπε... Εχει αντιμετωπισει καποιο αλλο μελος το ιδιο προβλημα? πως επιλυθηκε (αν επιλυθηκε?) Επισης, πριν 3 μερες της καναμε στειρωση, και ακομα δεν εχει βρει το κεφι της.. κρυβεται σε σκοτεινα σημεια και κοιμαται συνεχεια, δεν τρωει, δεν θυμιζει σε τιποτα την γατα που ηταν πριν την επεμβαση... την αντιβιωση δεν την παιρνει, με το ζορι να πιει λιγο και τη φτυνει (σιροπι)... ειναι φυσιολογικο αυτο? ποσες μερες κανει να ανανηψει πληρως? Ευχαριστω, και συγγνωμη αν σας κουρασα, ειμαι νεα... γατομαμα με αποριες!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Καλησπέρα φίλη litsaki73 και καλώς ήρθες στην παρέα μας.
Πάμε όμως σε αυτά που ρωτάς. Το έχω αντιμετωπίσει αρκετές φορές το θέμα της λατρείας του έξω δυστυχώς. Φοβάμαι πως ο μόνος τρόπος για να μείνει η Στάχτη σου ασφαλής μέσα στο σπίτι, είναι να μην την αφήνεις να βγαίνει καθόλου έξω, ούτε στο μπαλκόνι. Αυτό, μέχρι να μπορέσεις να φτιάξεις μια ασφαλή περίφραξη που δεν θα της επιτρέπει να φεύγει από το μπαλκόνι.
Ξέρω πως θα νιαουρίζει, θα κοιτάει έξω από παράθυρα και μπαλκονόπορτες αλλά είναι για το καλό της και τελικά και για το δικό σου καλό. Γιατί αν κάποια στιγμή τα καταφέρει και φύγει, είτε θα της συμβεί κάτι τελικά, είτε θα χαθεί κι αυτό θα είναι για σένα μεγάλο πλήγμα. Για εκείνη βέβαια θα είναι ακόμα χειρότερο γιατί μπορεί να της κοστίσει και την ίδια της την ζωή.
Για το θέμα της στείρωσης τώρα, θα συμβούλευα να την πήγαινες στον κτηνίατρο που την στείρωσε, ή σε οποιονδήποτε άλλον, για να της κάνει ενέσιμη αντιβίωση. Απ' ότι κατάλαβα δεν την καταφέρνεις να πιεί την αντιβίωσή της, αυτό όμως είναι απολύτως απαραίτητο μετά από μια επέμβαση και μπορεί να έχει πάθει καμμιά φλεγμονή. Θα έλεγα να μην το καθυστερήσεις καθόλου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[litsaki73]

Ευχαριστω για την αμεση απαντηση!! Περισσοτερο με ενδιαφερει η πολυ πεσμενη της διαθεση.. τριτη μερα σημερα, και ειναι μεσα στην καταθλιψη.. οσο για την αντιβιωση, μολις της εδωσα με συριγγα, δια της βιας βεβαια, και την καταπιε ολη, ευτυχως!! Καλο ξημερωμα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καλησπέρα κι από μένα και καλωσόρισες στη γατο-συντροφιά μας

Κατ'αρχήν αυτό που επείγει είναι να ξαναβρεί "τον παλιό καλό εαυτό" της προ στείρωσης (που βλέπω οτι αργεί) και πολύ σωστά η φίλη Βάσω σου συνέστησε πριν, να την ξαναδεί ο κτηνίατρος που της έκανε την επέμβαση (για το ενδεχόμενο κάποιας επιπλοκής) ειδικά αν συνεχίσει να είναι υποτονική και ανόρεχτη για φαγητό. Οτιδήποτε είναι καλό να αντιμετωπίζεται όσο το δυνατόν νωρίτερα για να συνέλθει και πιο γρήγορα. Εύχομαι καλή ανάρρωση

Για το θέμα του μπαλκονιού, αν και το ιδανικό θα ήταν να την κρατούσες διαρκώς μέσα, κι επειδή κι εμείς μένουμε στον 4ο όροφο και το έχω αντιμετωπίσει, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Στην περίπτωσή τη δική μας την κράτησα όσο μπορούσα μέσα, τους πρώτους μήνες που την υιοθέτησα και έβαλα προτεραιότητα την οχύρωση του μπαλκονιού, γιατί είχε παραγίνει: κάθε φορά που θα άνοιγα την μπαλκονόπορτα να βγω για οποιαδήποτε δουλειά, εκείνη παραφυλούσε και έτοιμη να ορμήσει.
Τώρα εδώ και 4 χρόνια που έχουμε βάλει το δίχτυ γύρω-γύρω, στερεωμένο σε μεταλλικές ράβδους από dexion, έχω βρει την ησυχία μου. Βέβαια είναι από πετονιά και αρκετά γερό όμως χρειάζεται να το ελέγχω συχνά για φθορές και υπολογίζω σε μερικούς μήνες πιθανόν να το αλλάξω.
Βρες κι εσύ την ασφαλή λύση που σας ταιριάζει, αν βλέπεις οτι δεν αντέχει το μέσα και διαρκώς γκρινιάζει. Ιδέες μπορείς να δεις στο θέμα μας Περίφραξη μπαλκονιού
Επίσης, μια άλλη, προσωρινή λύση που εμένα μου έλυσε τα χέρια επειδή και στο εξοχικό που παραθερίζουμε έχει μπαλκόνι που δεν έχω τη δυνατότητα να το κλείσω, είναι το λουράκι-σαμαράκι που την έμαθα από μωρό να μπορεί να το δέχεται, χρειάζεται όμως υπομονή και σύστημα στην εκπαίδευση.

Να τη χαίρεσαι τη Σταχτούλα σου (όμορφο και ταιριαστό όνομα) και να σε συντροφεύει για πολλά πολλά χρόνια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρούλης και Μπία]

Απάντηση: Υιοθέτησα αδεσποτάκι με τάσεις... φυγής & στείρωση!

Καλώς ήρθες
Είμαι σίγουρη πως η Στάχτη σου θα συνηθίσει το μέσα γρήγορα.Οι γατούλες από 6 μηνών είναι ενήλικες και μπορούν να ζευγαρώσουν.Ίσως κι η δική σου γι'αυτό να δραπέτευε γιατί είχε ξυπνήσει το ένστικτο της αναπαραγωγής.Τώρα θα ηρεμήσει και όλα θα πάνε καλά.Αν όχι θα βρεις τρόπους (σου είπαν και τα κορίτσια )και θα την προστατεύσεις.
Καλή ανάρρωση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilismp]

Προσαρμογή στο νέο σπίτι.

καλησπερα παιδια εδω και μια εβδομαδα εχω αποκτησει μια γατουλα Περσίας το θεμα ειναι οτι είναι οκτω μηνων και δεν παιζει καθολου . την εχω παρει παιχνιδια αλλά τίποτα. αισθανομαι σαν να μην εχει ορεξη ολο ξαπλωνει διπλα μου.θα την παω στον γιατρο για να την δει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καλησπέρα Βασίλη και χρόνια πολλά

Πώς είναι η γενική συμπεριφορά της γατούλας σε σχέση με τις υπόλοιπες φυσικές δραστηριότητές της;
Π.χ. έχει όρεξη και τρώει κανονικά, πάει τουαλέτα κλπ.. ή έχεις παρατηρήσει μια γενική υποτονικότητα; Αν συμβαίνει το δεύτερο και θέλει να κοιμάται διαρκώς, θα έλεγα να τη δει κτηνίατρος το συντομότερο.
Αν δεν συμβαίνει τίποτα απ'όλα αυτά, απλώς δεν παίζει, συνέχισε να ψάχνεις για παιχνιδάκι που θα τη δελεάσει, έχοντας υπ'όψη οτι οι περσικές γατούλες γενικά σα ράτσα, είναι περισσότερο χαδιάρες και λιγότερο παιχνιδιάρες.
Από κει κι έπειτα δεν ξέρω τι παιχνίδια έχει στη διάθεσή της. Μπορεί να μην αρκείται σε μπαλίτσες και ποντικάκια και να προτιμά τα πιο...διαδραστικά, με τη συμμετοχή σου. Δοκίμασες με το κλασικό ραβδάκι που έχει στην άκρη το φτερό;
Με λεϊζεράκι; Πάντως δεν είναι ανάγκη να είναι ακριβά τα παιχνίδια, ούτε καν να τα αγοράσεις. Συνήθως οι γάτες μπορούν να διασκεδάσουν και με τα πιο απλά καθημερινά μικρο-αντικείμενα που έχουμε όλοι στα σπίτια μας, όπως ένα μανταλάκι ή ένα πλαστικό καλαμάκι για τα αναψυκτικά.

Δες και το θέμα μας εδώ μήπως και βοηθήσει με κάποια νέα ιδέα.

Τελεταίο, αλλά σημαντικό, δώσε της το χρονικό περιθώριο να προσαρμοστεί στο νέο της περιβάλλον. Δεν είναι καθόλου πολύς ο καιρός που την απέκτησες και θέλει κι εκείνη το χρόνο της.

Καλώς τη δέχτηκες, να σου ζήσει και να σε συντροφεύει για πολλά -πολλά χρόνια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilismp]

χρόνια πολλά τρωει κανονικα πηγαίνει τουαλέτα κανονικα στην αμμο. το θεμα ειναι οτι απο την γυναικα που αγορασα την γατουλα (Luna) δεν της εχει κανει εμβολιο με την δικαιολογια η γατα ειναι στο σπιτι μονο!!! εγω εκλεισα ραντεβου στον γιατρο και θα παω φυσικα!!! οπως και στειρωση πρεπει να γινει!!! δεν την εχει δωσει χαπακι για τα σκουλικια Η αλήθεια είναι την εχω παρει μονο δυο μπαλιτσες αλλα θα αγορασω και αλλα παιχνιδια. σας ευχαριστώ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Απάντηση: Προσαρμογή στο νέο σπίτι.

Και πολύ καλά θα κάνεις που θα την πας. Και για τη στείρωση που έπρεπε να είχε ήδη γίνει (πάλι καλά που ο οίστρος στις Περσικές καθυστερεί κάπως), αλλά και για τις αποπαρασιτώσεις και τα εμβόλια. Το οτι ζει μέσα στο σπίτι δεν εγγυάται οτι δεν κινδυνεύει. Μόνο αυτά που κουβαλάμε από το δρόμο με τα παπούτσια ή και τα ρούχα μας είναι ένας πολύ καλός λόγος για να γίνεται η απαραίτητη πρόληψη.
Κι εμένα σε διαμέρισμα μαζί μου ζει, αλλά αν μια μύγα ή ένα έντομο να μπει από το ανοιχτό παράθυρο, το κυνηγήσει και το φάει (όπως συνηθίζει) τίποτα δεν μου εγγυάται οτι δεν θα τη μολύνει.
Εσύ σαν υπεύθυνος άνθρωπος μη αρκούμενος στα λόγια της γυναίκας που την είχε πριν, θα κάνεις το σωστό γιατί την αγαπάς τη Luna και σίγουρα κοντά σου θα ζήσει μια καλή ζωή. Κι εκείνη σιγά σιγά θα σε εμπιστεύεται κάθε μέρα και περισσότερο και μαζί θα χτίσετε μια αληθινά μοναδική φιλία.

Όποτε θελήσεις μπορείς να μας τη γνωρίσεις σε ειδική σελίδα που έχουμε για τις αγαπημένες μας γατούλες. Με αποκλειστικά δικό της θεματάκι που θα ανοίξεις εδώ και που θα μαθαίνουμε τα νέα της, με φωτογραφίες της και ότι άλλο την αφορά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilismp]

φυσικα και πρεπει να γινουν τα βασικα!! θελω το καλο της Lunas και το δικο μου. σας ευχαριστω παρα πολυ!! ευχομαι καλη χρονια να εχουμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Απάντηση: Προσαρμογή στο νέο σπίτι.

Καλή χρονιά, με υγεία και πολλά χαμόγελα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilismp]

Απάντηση: Προσαρμογή στο νέο σπίτι.

καλησπερα πως ανεβαζουμε φωτογραφιες??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.