Γάτα και ταξίδι
Στην αρχή είπα να ψάξω απλά το forum να δω αν υπάρχει κάποιο ανάλογο θέμα, αλλά μετά σκέφτηκα πως θέλω να τα πω να ησυχάσω.
Η αδελφή μου έχει ένα γατούλη, τον κύριο που βλέπετε στο avatar μου. 'Εχει κάνει αρκετά ταξίδια σαν φοιτήτρια που είναι και μου έλεγε πως κάθε φορά όλο και κάποιο πρόβλημα θα δημιουργηθεί όταν έχει και το Σωτήρη μαζί. Αποκορύφωμα ήταν όταν κάποια φορά της ζήτησαν εισιτήριο και επειδή δεν είχε παραπάνω χρήματα δεν ανέβηκε στο λεωφορείο και έμεινε στην Εθνική οδό να με παίρνει κλαίγοντας τηλέφωνο. Φυσικά και καταγγείλαμε το γεγονός για τον απαράδεκτο οδηγό που απλά δεν ήθελε το γατούλη στο άδειο από αποσκευές λεωφορείο.Σημείωση η μόνη αποσκευή της ήταν ο γάτος και μια τσάντα στο χέρι.
Το ξέρουμε πως ο Σωτήρης μας είναι όμορφος και πάντα όπου πάμε κάνει μια φασαρία γύρω από το όνομά του, αλλά αυτό που έζησα χθες δεν θέλω να το περάσω με το δικό μου γατί όταν θα αναγκαστώ να ταξιδέψω κάποια στιγμή.
Μεγάλο της λάθος που δεν έχει ψάξει να βρει τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος για τα κατοικίδια και να τον έχει μαζί της για να τον τρίβει στη μούρη του κάθε κομπλεξικού.Μέχρι τώρα πάντως στο ΚΤΕΛ Κέρκυρας δεν της έχουν ζητήσει εισιτήριο, αλλά χθες μάθαμε οτι κατα κάποιον τρόπο τόσα χρόνια έχει πέσει σε καλούς ανθρώπους (και καλά) και χάρη της έκαναν.Ετσι λοιπόν εμείς ξέραμε πως ο γατούλης δεν πληρώνει και μπαίνει δυστυχώς στις αποσκευές. Μια φίλη της της είπε πως η γάτα δεν πληρώνει και μπορεί να μείνει επάνω μαζί της, εφόσον είναι σε κλουβί (καλά αυτό δεν εννοείται; ), έχει μαζί του το βιβλιάριο υγείας και δεν υπάρχει κάποιος αλλεργικός στις γάτες επιβάτης.
Ξεκινάμε σαν τα καλά του Θεού χθες.Διαδρομή Κέρκυρα-Αθήνα με μια στάση Αίγιο. Περιμέναμε υπομονετικά, κάναμε φίλους (ο Σωτήρης ήταν η ψυχή του "party") και έρχεται η ώρα για να τον βάλουμε τελευταίο στο λεωφορείο.
Οδηγός- Εισιτήριο έκοψες για το γατί;
Έφη- Ποτέ μα ποτέ δεν μου έχουν ζητήσει εισιτήριο για το γάτο.
Οδηγός-Θα έπεσες σε καλούς συνάδελφους τότε.
Εγώ- Αν πρέπει να κόψουμε να κόψουμε, αλλά μας έχουν πει πως μπορεί να πάει πάνω και όχι στις αποσκευές.
Οδηγός- Όοοοχι, μισό εισιτήριο και κάτω.
Έφη-Μην με τσαντίζετε, δεν πληρώνει εισιτήριο, θα σας φέρω και τον νόμο την άλλη φορά.
Οδηγός- Ναι αμέ, ελληνικό όμως, όχι της ευρωπαϊκής ένωσης! (ασχολίαστο)
Μας είπε να τον πάρουμε στο πλοίο τουλάχιστον.Ηγουμενίτσα ξαναμπήκε ο Σωτήρης κάτω και στην στάση που κάνει Αγρίνιο περίμενα τον οδηγό να ανοίξει τις αποσκευές.Τον βλέπω να φεύγει, τον φωνάζω να μου ανοίξει και τι μου λέει;;;
"Μην τον βγάλεις τώρα, που κατεβαίνεις;"
"Αίγιο"
"Α καλά βγάλε τον".
Πριν το Αίγιο του υπενθύμησα πως κατεβαίνουμε όπου να'ναι, ξεχάστηκε και μας άφησε 2 χιλιόμετρα πιο κάτω, Τουλάχιστον άλλαξε η κακή εντύπωση που είχα για εκείνον γιατί φάνηκε καλός άνθρωπος κατά τα άλλα.
Καλούμε ταξί και ο κυριούλης που ήρθε ήταν ό μόνος από όσους συναναστραφήκαμε που δεν την είπε την "μ...κια" του έτσι για να την πει.Ίσα ίσα που φάνηκε να τα αγαπάει, του μίλησε και τον πρόσεξε.
Πάμε σπίτι, παίρνουμε κάποια πραγματα, βγάζουμε το γατούλι να ξεμουδιάσει λιγο και στο καπάκι βουρ για το ΚΤΕΛ Αιγίου με ταξί.
Ταξιτζής- 'Εχετε πολλά πράγματα;
Εγώ-Τρεις σάκους και ένα γάτο.
Ταξιτζής-Γάτο;;;Γιατί δεν το είπατε στο κέντρο;;;Εγώ δεν παίρνω ζώα.Στο κλουβί είναι;;
Εγώ-Φυσικά!!!
κι ενώ ερχόταν η Εφη φορτωμένη από πίσω του λέει
Εφη-Μου έχουν πει πως εφόσον είναι σε κλουβί το κατοικίδιο δεν χρειάζεται να το λέω.
Σε 2 λεπτά φτάνουμε στο ΚΤΕΛ Αιγίου, τρέχει ο ταξιτζής, ανοίγει πίσω και μου λέει με μια αγωνία να βγάλω το γατάκι, λες και είχαμε βάλει σκατά στο πορτμπαγκαζ του!!
Εγώ-Χαλαρώστε λίγο, ούτε θα ξεράσει ούτε θα σας κατουρήσει!!
Και έμεινε μερικά δεύτερα να τσεκάρει το μέρος που ήταν ο Σωτήρης μήπως και έκανε δεν ξέρω κι εγώ τι για 2 λεπτά που έμεινε στο κλουβί του εκεί μέσα.Τουλάχιστον ο οδηγός του λεωφορείου δεν είπε τίποτα, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν κοίταξε καν τις αποσκευές μας και γι'αυτό δεν έγινε θέμα πάλι.
Φτάνουμε Αθήνα. Δεν είμαι λάτρης της ταχύτητας, αλλά στα ταξί κάνω υπομονή. Ο χθεσινός όμως όχι μόνο οδηγούσε πολύ γρήγορα, αλλά και επικίνδυνα.Σε κάποια δόση δεν αντέχω και του λέω: "'Εχουμε ένα γάτο πίσω ξέρεις, είσαι σίγουρος πως δεν θα ξεράσει ή θα πηγαίνει πέρα δώθε;;;"
Απάντηση: "Ο γάτος δεν θα ξεράσει δεσποινις αν δεν έχει φάει και δεν έχει πιει πριν το ταξίδι.Τι ήθελες δηλαδή;Να πατήσω τον άνθρωπο ή να σκεφτώ το γάτο;"
Επιτέλους φτάσαμε, ο Σωτήρης βγήκε, εξερεύνησε, έφαγε, ήπιε, πήγε στην άμμο του, έξυσε τα νύχια του στο χαλί και φάνηκε μια χαρά. Τώρα λιάζεται στο μπαλκόνι
Εγώ νιώθω καλύτερα που τα έγραψα και η καταλήγω στο εξής:
Ποιές είναι οι υποχρεώσεις μου και τα δικαιώματα μου έτσι ώστε να μην είμαι στην "τσίτα" πως θα πρέπει να απολογούμαι και να κάνω ό,τι μου λέει ο καθένας;
