Γάτες και άλλα ζωάκια στα παιδικά μας χρόνια

Το θέμα είναι, ότι ο εν λόγω κύριος που θα την φρόντιζε, την είχε δέσει και την είχε αφήσει να πεθάνει από πείνα και δίψα. Το κάνουν συχνά στα χωριά σε ζώα που δεν τους είναι χρήσιμα πια.
To ξέρω αλλά ανατρίχιασα....:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασία στη φωτο στο καραβι είσαι ίδια η ανηψιά σου!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασία στη φωτο στο καραβι είσαι ίδια η ανηψιά σου!!!!!!
Την φωτογραφία έψαξα και την βρήκα γιατί μου έλεγαν όλοι πόσο ψηλή και αδύνατη είναι η Έλενα και ότι θα μου μοιάσει. Η αλήθεια είναι ότι και ψηλή και αδύνατη είναι για την ηλικία της 1,48 22 κιλά, αλλά εγώ ήμουν εντελώς στέκα μπιλιάρδου. Μόνο πόδια. Το ότι μοιάζουμε μπορείς σε παρακαλώ να το πεις στην αδελφή μου? Όλοι το λένε ότι είναι ίδια εγώ, αλλά αυτή και ο άνδρας της επιμένουν ότι τους μοιάζει, ο καθένας για τον εαυτό του. Καμία σχέση!!!...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπα τελεια φωτο! ψιλοξανθουλα ησουν μικρη ε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπα τελεια φωτο! ψιλοξανθουλα ησουν μικρη ε?
Στην ηλικία αυτή είχαν αρχίσει να σκουραίνουν. Μικρότερη ήμουν κατάξανθη με μπλε μάτια :) Μεγαλώνοντας τα μαλλιά έγιναν καστανά και τα μάτια πρασίνισαν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δεν μου κανει εντυπωση!! οπως μου εχει πει η μαμα μου, οταν γεννηθηκα ημουν μελαχρινη με ισια μαλλια και ξαφνικα επεσαν ολα και βγηκαν σγουρα καστανοξανθα!!!:blink:
φαινεται πως καποιος αλλαξε γνωμη!!!:cool:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Α εγώ πάλι είχα κατάμαυρα μαλλιά και πάάάρα πολύ σγουρά και γαλάζια μάτια (σαν της μαμάς) και τώρα είμαι κατάξανθη (σε σημείο που με ρωτάνε συνεχώς αν τα βάφω:blink: :confused: ) με ίσια μαλιά σχεδόν, και πράσινα μάτια!:blink: Ακριβώς τα αντίθετα!:blink: :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
χαχαχ κι εγω γεννηθηκα με μαυρο ολοισιο μαλλι και μπλε ματια.τα μαλλια αυτα πεσανε μετα απο λιγο κ εβγαλα ενα ξανθο χνουδι..στη συνεχεια απεκτησα καταξανθο σγουρο μαλλι και τα ματια μου εγιναν γκρι-μπλε..με τελικη μεταλλαξη (:lol: :lol: ) τη σημερινη, ξανθα μαλλια και τα ματια μου κατελληξαν πρασινα..οτι να 'ναι..:lol: :lol: :lol: :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εγω μεχρι καποια ηλικια ημουν καταξανθη με σγουρα μαλλια,αφου ολοι με περναγαν για ξενη:lol: :lol:

παντως γι'αυτο που ειπε η Ασπασια για τη Γιωργουλα,κι ο παππους μου οταν γερναει καποιο αλογο/γαιδουρι παει και το δενει για να ψοφησει απο πεινα/διψα.αν λυνεται και γυρναει πισω στο σπιτι το δενει με συρμα για να μην μπορει να φυγει:cry: :cry: :cry: :cry: οσο και να προσπαθησα να του εξηγησω οτι καλυτερα να το χαρισει η να το δωσει σε καποιο συλλογο προστασιας ζωων τιποτα...η λογικη εκει ειναι οτι οτι δε σου χρειαζεται πια δεν το κρατας(η συνταξη τους ειναι 500 ευρω το μηνα,οποτε και μονο η τροφη του ζωου τους φαινεται πολυ ακριβη).δε θελω ουτε να σκεφτομαι το θανατο που εχουν αυτα τα ζωα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :bye:
Ναι αλλά αν το έδινε σε ένα σύλλογο προστασίας ζώων όπως είπες Μαριέλ, δεν θα πλήρωνε, δεν θα του κόστιζε τίποτα... Οπότε, γιατί δεν κάνει αυτό;:( :cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το πρώτο μου γατάκι ήταν άσπρο φουντωτό με γαλάζια μάτια! Σας έχω γράψει γι'αυτό, που δυστυχώς μετά από λίγες μέρες έπεσε από το μπαλκόνι και του κάναμε ευθανασία!:( Είναι η μόνη φωτογραφία που έχω με αυτό!

Και εγώ όταν ήμουν μικρή είχα άσπρα μαλλιά! Αφού όλοι ρωτούσαν τη μαμά μου, που έχει κατάμαυρα, αν είμαι υιοθετημένη!:blink:
Κλασικά πάντα με περνούσαν για ξένη! Μέχρι και σήμερα σε περιόδους τουρισμού και ειδικά στα νησιά, μου μιλάνε όλοι στα αγγλικά!:lol: Έχει πλάκα!
Και εννοείται όλοι με ρωτάνε αν βάφω τα μαλλιά μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • scan0001.jpg
    scan0001.jpg
    152,3 KB · Εμφανίσεις: 20
  • scan0002.jpg
    scan0002.jpg
    199,2 KB · Εμφανίσεις: 24
αχου,ησουν κουκλιτσα:P !!!οντως σαν τουριστρια ησουν:lol:

και το γατακι κουκλι:happy: !!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χριστίνα τέτοιο χρώμα ακριβώς ήταν κι εμένα τα μαλλιά μου μικρή, αλλά σε θεόσγουρο!!!Εσένα δε σου σκούριναν πολύ πάντως...;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αχ, παιδια και εμενα σκουριναν τα μαλλια μου! Ημουν καστανοξανθη και εγινα καστανη! Αλλα βεβαια παλι με περνανε για βορεια, ειδικα σκανδιναβη :hmm: Εχω ενα ψυχρο αερακι :lol: Τα ματια μου ευτυχως δεν αλλαξαν χρωμα, οπως του αδερφου μου! Ηταν μπλε και εγιναν σκουρο καφε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο πρώτος μας γατούλης ηρθε όταν ημουν περίπου 7. Φωτο δική του δεν εχω. Αδέσποτος που τον μάζεψε η μητέρα μου. Κατάμαυρος. Αλλά οταν μεγάλωσε λίγο αρχισε να κάνει πιπι σε όλο το σπίτι (δεν ηξεραν οι δικοι μου τι σημαινει αυτο) και η μαμα ειπε πως δεν θα τον κρατησουμε και τον πηγανε στο χτημα (η φρικη ειναι πως πριν μου τον πάρουν του εκοψα τα νυχακια να ειναι όμορφος :( :( :( . Ελπίζω να επιβίωσε ο καημενος)
Κανενα χρόνο μετα κάποιος παρατησε μια γατούλα που επισης εντόπισε η μαμα, μακρυτριχη, πολύχρωμη. Αυτή εμεινε. Μεχρι τα 16 μου που πέθανε από καρκίνο. Εχω φωτο δικη της θα προσπαθησω να την ανεβάσω από τον δικό μου Η/Υ.
Και ενδιαμεσα ότι αδέσποτο βρίσκαμε χτυπημένο, μικρό ή αρρωστο το πέρναμε σπίτι και αφου γινοταν καλα ή μεγαλωνε το αφηναμε πάλι κάτω
:( :( :(
Δεν ηταν ότι καλύτερο, το ξερω αλλά δεν ειχαμε εναλλακτικες και τους διναμε εστω μια ευκαιρία. Από το τίποτα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top