Γάτες και μικρά παιδιά

Ο σιβα παντως ειναι το πιο κοινωνικο γατι που εχω δει. Μικρος ηταν περισσοτερο. Μεσα στη φασαρια και τον κοσμο ειναι στο στοιχειο του. Επισης οταν ακουει κουδουνι πηγαινει ΠΑΝΤΑ στην πορτα (ειναι επι της υποδοχης). Α! :) Και σου πιανει και συζητηση οταν μπαινεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βρε Ελενακι ενοουσα γατοσυζητηση!
-τι κανεις Σιβα?
-ΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
κτλ, κτλ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βρε Ελενακι ενοουσα γατοσυζητηση!
-τι κανεις Σιβα?
-ΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
κτλ, κτλ

Αχα, τωρα καταλαβα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
-τι κανεις Σιβα?
-ΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
κτλ, κτλ
Κι ο Πεπε μια από τα ίδια. Αλλά δεν έιναι ακριβώς συζήτηση...είναι κλάμα, ξέρεις ....
-ΠΑΡΕ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΩΡΑ
- Μα...κάτσε γλυκό μου να βγάλω το μπουφαν...
- ΟΧΙ ΤΩΩΩΩΡΑΑΑΑΑ!!!!
:) Μόλις τον ακουμπήσεις...σταματάει!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:lol: :lol: :lol:

η Τσικι επειδη δε βγαζει ουτε κιχ,μπορει να μην πιανει οκυβεντα μολις μπαινεις στο σπιτι αρα ερχεται και περιμενει πισω απο την πορτα μολις ακοει το θυροτηλεφωνο να δει ποιος θα ερθει:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
O Πίκο είναι πολύ ομιλητικός, μπορει να συζητάς μαζί του ώρες, αλλά απεχθάνεται τους ξένους.Κρύβεται μολις χτυπάει το κουδούνι...Η Ballu πάλι είναι πολύ μεγάλη κατίνα, είναι πάντα επι της υποδοχής, και θα ανέβει σε όποια αγκαλιά είναι διαθέσιμη.Αγαπάει τα παιδάκια, πολύ όμως και είναι η μόνη γάτα απο όσες είχα που είναι τόσο καλή με τα τα μικρα.Ίσως επειδή εχουμε πάντα πιτσιρικια στο σπίτι,η Λούση (η σκύλίτσα μου) είναι πολύ δημοφιλής στα γειτονόπουλα και κάθε μέρα έρχονται πολλά να παίξουν μαζί της και τώρα πια και με τη Βαllu.
Δεν φοβάται ούτε τις απότομες κινήσεις ούτε τις φωνές, μάλλον την διασκεδάζουν.
Τι ναπώ άβυσσος η ψυχή της Βallukas.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμένα πάλι ο Χιόνης όχι απλώς διάθεση για κουβέντα έχει οταν με βλέπει, λογοδιάροια τον πιάνει:
- Τι κάνει το κουκλακι μου?
- Νιαααρ! (καλώς τηνα κιας άργησε!)
-Μπαλίστα μου έγινες από το φαγητό!
-Νιαρρρρ! Νιαρρρ! (Κοίτα ποιος μιλάει! ΄Εχεις δει πως πάχυνες?)
-Τι έκανε το μωρακι μου όλη μέρα?
-Γκρρρρ!Νιααααρ! (Περίμενα πότε θα'ρθεις να μου δωσεις λίγη σημασία!)
και πάει λέγοντας....:)

Πέρα από την πλάκα όμως, πιστεύω ότι τα παιδιά ανεξαρτήτως του τι γονείς είχαν κατά βάση αγαπάνε τα ζώα και καταλαβαίνουν αν τους μιλησεις. Η ανηψιά μου αν και η αδελφή μου δε συμπαθεί τις γάτες, οτι γατί δει στο δρόμο το παίρνει αγκαλια. Όταν ο Χιόνης ήταν μικρός κι εχόταν και τον τάιζα, καθόταν μόνο να τον χαιδέψω αλλα να τον πάρω αγκαλιά ποτέ. Η Ελενα δεν περνούσε μέρα που να μην τη δω να τον έχει αγκαλια. Πάντα μετά το σχολείο έκανε σταση και έπαιζε μαζί του.
Και μιλάμε για ένα παιδί που έχει αλλεργικό άσθμα και ταλαιπωρείται από μωρό. Ξέρει ότι δεν πρεπει να έρχεται σε επαφή με γάτες, αλλά αυτή εκεί. Δεν ακούει κανένα:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τα παιδιά (με εξέρεση τις ψυχοπαθολογικές καταστάσεις) νομίζω από ενστικτο αγαπούν τα ζώα. αυτό φαίνεται κι από μωρά που είναι ακόμη. Μετά επισερχονται άλλοι παράγοντες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top