Γατί στο φυσικό του περιβάλλον...;

zoo

Πολύ δραστήριο μέλος

Η zoo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών. Έχει γράψει 1.511 μηνύματα.
Είμαι σε τεράστιο δίλλημα. :( έχω το γατούλι μου ( 2 μηνών) εδώ και 1 μήνα, αλλά επειδή το βρήκα στο δρόμο, ήταν από την αρχή πάρα πολύ άγριο και έκρως επιθετικό και όσα χάδια και αν προσπαθώ να του κάνω και να το έχω αγκαλιά, δεν γίνεται τίποτα. Όταν δε, γυρίζω από τη δουλειά που το έχω αφήσει πολλές ώρες, με το που με βλέπει μου επιτίθεται και με έχει στην κυριολεξία κομματιάσει και όσο και να θέλω να παίξω μαζί του και να το χαιδέψω δεν κάθεται, με αποτέλεσμα από τον πόνο να φωνάξω " μη" ή να το αφήσω μόνο του. Αφήστε που μου έχει καταστρέψει το σαλόνι. Κάνει σαν τρελλό να βγει στον κήπο και έχει τάσεις φυγής προς το δρόμο...:/:
Δεν θέλει να είναι κλεισμένο στο σπίτι και αυτό με κάνει να σκέφτομαι ( με φοβερή στενοχώρια και πόνο), να το δώσω σε μια κυρία που το θέλει σε σπίτι εξοχικό όπου πηγαίνει κάθε Σ/Κ και έχει και συγγενείς της δίπλα και που έχει πολλά στρέμματα. Και αυτό επειδή τρελλένεται για έξω.
Όχι ότι είναι αντικείμενο το ζώο και το βαρεθήκαμε και το δώσαμε, αλλά σκέφτομαι ότι ίσως να είναι καλύτερο γι' αυτό, αν και έχω δεθεί μαζί του.
Να πάρω 2ο γατάκι μήπως και ηρεμήσει, αδύνατον...δεν γίνεται εντέλλει.
Τι μου προτείνετε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εδώ θα βρεις μερικές συμβουλές για την εξημέρωση άγριων γατιών, αν θέλεις να το παλέψεις λίγο ακόμα.
Απ' την άλλη, μου φαίνεται πολύ περίεργο που το γατάκι σου παραμένει επιθετικό ύστερα από ένα μήνα μαζί σου. Υπάρχει κι ένα μικρό ποσοστό γατιών που δεν εξημερώνονται ποτέ.:hmm:

Δοκίμασε να ακολουθήσεις τις συμβουλές του άρθρου και, αν σε 2-3 εβδομάδες δεν δείξει κανένα σημάδι βελτίωσης, μην το πιέσεις άλλο, αλλά πήγαινέ το σ' εκείνη την κυρία. Καλό θα ήταν να φροντίσεις να στειρωθεί, όταν έρθει η ώρα.

Edit: να προσθέσω ότι οι καταστροφές και οι τάσεις φυγής δεν σημαίνουν και πολλά. Περισσότερο με προβληματίζει η επιθετικότητα. Μπορείς να δώσεις περισσότερες λεπτομέρειες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το έχω διαβάσει το άρθρο και το μόνο που δεν έχω κάνει είναι να κάθομαι στο πάτωμα ( αδυνατώ για κάποιους λόγους...).
Το έχω μόνιμα να κινείται σε 1 δωμάτιο και στο μπάνιο που είναι ακριβώς δίπλα. Του έχω πολλά παιχνίδια...μέχρι την πολυκατοικία του πήρα. Θέλει όμως να τρέχει σε όλο το σπίτι και στον κήπο.
Δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με την τουαλέτα του, ούτε καν με την κλειστή...τρώει κανονικά, παίζει, αλλά όσο περνάνε οι ημέρες και μεγαλώνει γίνεται πιο άγριο, επιθετικό.
Δεν κάθεται να τον χαιδέψω, κάνει χχχχχχ...γρυλίζει διακόπτοντας το παιχνίδι. Του μιλάω, όταν παίζει, του λάω μπράβο που παίζει το αγοράκι μου, τι καλό που είναι και με το που το χαιδεύω, επιτίθεται και έχει γενικώς άγριο βλέμμα, το οποίο περνόντας οι ημέρες γίνεται χειρότερο. Παρ΄όλο που επειδή έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, ασχολούμαι σχεδόν όλη την ημέρα μαζί του.
Το μόνο που τον έχω μαλώσει, γιατί χώνεται κάτω από τα ριχτάρια και μου έχει σκίσει τους καναπέδες. Το ονυχοδρόμιο δεν το θέλει...:hmm:
Προτιμάει το πλαστικό πατάκι του μπάνιου, το ψάθινο πατάκι και τα πόδια μου. Με το που με βλέπει με δαγκώνει τόσο δυνατά που αναγκάζομαι ( μαλακά βέβαια) να τον σπρόξω και να του πω: μη, αγόρι μου πονάει.
Από την αρχή δεν παίζει και μόνο δαγκώνει, αλλά πάρα πολύ δυνατά...σχεδόν ματώνει.:/: Συν τα νύχια που προσπαθεί να τα χώσει στο πρόσωπο.
Και όλο το βουτάω, το φιλάω και όταν καθήσει λίγο ή κάνει κάτι σωστό, τον επιβραβεύω με φιλιά και προσπαθώ να του δώσω και λιχουδιές, τις οποίες δεν θέλει.
Και πάλι μετά...γρυλίζει και όλο χχχχ...και επίθεση είναι.:(

Είμαι σε απόγνωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ετσι ηταν κι ο Δαφνος αλλα τον τυλιγα σε πετσετα για να μη κινδυνευω με το κεφφαλακι απεξω και τον ταιζα λιγο κονσερβα στο δαχτυλο και ετσι με την καθημερινη επαναληψη εστρωσε οταν εκανε παρεα και με τα αλλα εστρωσε τελειως. Η ιδανικη λυση ειναι να φιλοξενησεις ενα γατακι για ενα δυο μηνες για ενα σωματειο ( θα σου πουν εχουν τα κοριτσια) να βγαλει λιγο την επιθετικοτητα με γατησιο παιχνιδι και να τον κρατας αγγαλια οπως σου ειπα καθε μερα μετα θα στρωσει απιστευτα θα δεις απλα ειναι πιο πολυ εξοικιωξμενος με γατες αν ειχες αλλη ηδη θα ειχε προσαρμοστει πιο ευκολα μυριζοντας κα μονο αυτην.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εξισου παρτου ονυχοφδρομιο χαλακι ειναι των χαμηπων ονυχοδρομιων.. τον εχεις αφησει να σε φοβησει και εχει αυτος το πανω χερι ξερεις μην περιμενεις να σε πλησιασει κανε αυτο που σου λεω με τη πετσετα με σταθερεσ κινησεις ομως και με σιγουρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ετσι ηταν κι ο Δαφνος αλλα τον τυλιγα σε πετσετα για να μη κινδυνευω με το κεφφαλακι απεξω

Το δοκίμασα και αυτό με παιχνίδι και γλυκόλογα και με δάγκωνε απίστευτα και όταν τον άφησα κάποια στιγμή, έγινε της μουρλής και μου επιτέθηκε με πιο μανία και θυμό για πολλές ώρες. :/:
Άλλο γατί δεν γίνεται να πάρω...( μην ρωτήσετε το γιατί, απλά δεν μπορώ...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, όμως το γατάκι είναι 2 μηνών και η κοπέλα το έχει από ενός. Δεν ξέρω, βρε παιδιά, αλλά ένα τόσο μικρό γατάκι θα έπρεπε να έχει προσαρμοστεί πια.
Εγώ είμαι γενικώς της άποψης ότι αν το ίδιο το ζώο δεν θέλει, δεν είναι σωστό να το ζορίζουμε. :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνώ με την ruko. Να κάνω κι εγώ μια άλλη πρόταση δευτερεύουσας σημασίας όμως. Μήπως, πριν να το δώσεις, να ρωτούσες στο περιβάλλον σου αν θέλει να το πάρει κάποιος άλλος; Καμιά φορά, ένα ψιψίνι που μπορεί να φαίνεται στον έναν διαβόλι, στον άλλο μπορεί να μεταμορφωθεί σε αγγελούδι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
χμμμ ισως να ειναι κι ετσι αλλα επειδη εχω πειρα στα αγρια ξερω οτι ακανενα δεν εχει αντεξει πολυ στο συστημα της κουβερτας αν γινεται με συστημα καθημερινα απο καποιον που δε το φοβαται και αντιμετωπιζει σαν ναζια την επιθετικότητα. Ισως αυτο να ειναι η εξαιρεση αλλα νομιζω οτι με λιγη πιστη θα σιαξει αν δεν το ωφοβασαι . Η αλλη λυση ειναι το εξοχικο που λες βεβαια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το ίδιο κάνει και σε μια φίλη που ζει χρόνια με μεγάλες πλέον γάτες...

Και επειδή μένω μόνη, το γατί το βλέπω σαν άνθρωπο και του φέρομαι ανάλογα. Και η στενοχώρια μου είναι μεγάλη. :cry: Δεν θέλω να γίνει μπαλάκι το γατουλίνι μου. Το υπεραγαπάω και το βλέπω σαν μωρό μέσα στο σπίτι, παρά με γάτα.
Αλλά θα έχω τύψεις και να το δώσω. Αν θα μπορεί να προσαρμοστεί, που δεν θα έχει αγκαλιές συνέχεια....τι θα το ταίζουν. Δεν θα έχει τις ανέσεις που του προσφέρω εγώ με τίποτα.
Αλλά θα είναι στη φύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμμ αν το εχεις αποφασισει να το δωσεις καλως αν θελεις βοηθεια στην εκπαιδευση του ομως και θες νατο κρατησεις παρε να σου πω τι να διορθωσεις 6979780445

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμμ αν το εχεις αποφασισει να το δωσεις καλως αν θελεις βοηθεια στην εκπαιδευση του ομως και θες νατο κρατησεις παρε να σου πω τι να διορθωσεις 6979780445

Μπορείς να μου τα γράψεις με Π.Μ, σε παρακαλώ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δυστυχως οχι γιατι πρεπει να δω απο αυτα που θα μου πεις τι τρεχει ακριβως και αναλογα θα σου πω τι μπορεις να κανεις δεν πιανουν οι στανταρ συμβουλες πρεπει να μου πεις τι ακξριβως κανεις και τι κανει αυτο και να σε ρωτησω καποια πραγματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δύσκολη περίπτωση, zoo,μακάρι να βοηθήσουν οι συμβουλές της Γιασμίν1.
Εισαι όμως εντελώς σίγουρη ότι πρόκειται για γατάκι και όχι για πανθηράκι;( Έλα, χαμογέλα λιγάκι:) )Στο τέλος -τέλος, ένα τέτοιο δυναμικό γατί θα επιβιώσει άνετα στη φύση με τη φροντίδα καλών ανθρώπων, γι'αυτό, μη σκέφτεσαι αρνητικά, αν δεν γίνεται να το κρατήσεις λόγω αγριάδας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αχ βρε zoo...δεν εισαι η μονη με περιεργο γατι.Και η Leia καπως ετσι ειναι,ολο δαγκωνει(οχι δυνατα),δεν ερχεται στην αγκαλια μας για χαδια(πολυ σπανια στου μπαμπα της,ποτε σε εμενα που ασχολουμαι και περισσοτερο),γουργουριζει πολυ λιγο κι γιανα τη χαιδεψεις πρεπει να την πετυχεις σε ωρα υπνου,αφηνιαζει μετα τις 10 το βραδυ και πολλα αλλα.Αν δε θελει με λιγα λογια να την πλησιασει,δε θελει και το δειχνει!!!Ηταν ετσι απο την αρχη,ο γιατρος μας ειπε οτι ετσι ειναι ο χαρακτηρας της,ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΓΑΤΑ!!!!Στην αρχη ανυσηχουσα κι εγω αλλα τωρα την εχω αποδεχτει οπως ειναι.Ειναι υπεροχο και μοναδικο πλασμα!!!!Ασε που θα μεγαλωσει και θα ηρεμησει σιγουρα με το περασμα του χρονου!!!
Μην ξεχνας οτι ολες οι γατες δεν ειναι ιδιες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν το δίνω με τίποτα το γατί παιδιά, ειδικά στη συνάδελφο...γιατί σήμερα που μίλησα λίγο παραπάνω μαζί της μου είπε ότι τα αφήνει φαγητό τα αδέσποτα και πάει κάθε λίγες ημέρες και ότι θα πάει μελλοντικά εκεί να μείνει και εντέλλει οι συγγενείς είναι μόνο για το καλοκαίρι εκεί.
Όχι μόνο το δικό μου, αλλά κανένα γατί δεν της δίνω. Αν είναι να είναι παρατημένα στα χωράφια και όταν πάει εκείνη να τρώνε, ας μείνουν κι έτσι όπως είναι.:mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τζουτζού εμένα δεν δαγκώνει απλώς, αλλά με έχει ξεσκίσει στην κυριολεξία.
Μόλις με άκουσε σήμερα που μπήκα στο σπίτι, ήρθε, τον πήρα αγκαλίτσα τον φίλισα και αφού έσπρωξε με τα χεράκια του το στόμα μου για να μην τον φιλήσω άλλο πήδηξε κάτω.
Δεν κάνω μερικά βήματα και μου χώνει τα νύχια του στην φτέρνα και με πήραν τα αίματα, ενώ συγχρόνως με δάγκωνε. :mad:
Από τον πόνο χωρίς να το θέλω, :( αντέδρασα κλωτσόντας το πόδι και χτύπησε πάνω στην κλειστή του τουαλέτα...ευτυχώς είναι καλά, δεν χτύπησε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αφού όπως φαίνεται θα το κρατήσεις, η μόνη συμβουλή που έχω να σου δώσω είναι να μην τον πιέζεις με χάδια και φιλιά, αφού δεν θέλει. Τι να κάνουμε, μερικά γατιά είναι έτσι. Καλύτερα να προσπαθήσεις να δυναμώσεις τη σχέση σας μέσω του παιχνιδιού και ίσως μαλακώσει κάπως ο χαρακτήρας του στην πορεία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγώ θα σου ελεγα να του δωσεις λιγο χρόνο, χωρίς να τον πιεζεις με χαδια κλπ...αν στην τελικη δεις οτι δεν γίνεται, δεν θελει η λύση του κτήματος δεν ειναι κακή αν εχει τη σχετικη φροντίδα και ασφαλεια..ίσως θα μπορούσες να του πας και ενα σπιτακι εξωτερικού χωρου για τις δύσκολες μέρες του χειμωνα εκεί..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η δικη μου συμβουλη μοιαζει με των "απο πανω" κοριτσιων.Αγνοησε τον...Ναι, να του μιλας με γλυκολογα,να παιζεις μαζι του(με παιχνιδια και οχι με χερια) αλλα να μην τον παιρνεις αγκαλια και λιγα χαδια,πχ οταν μπαινεις στο σπιτι η οταν φευγεις.Ειμαι σιγουρη οτι θα ηρεμησει με τον καιρο γιατι τα ζωα διαισθανονται οταν τα αγαπας..ειναι μικρουλης ακομα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top