Τζίνος : Αρχικά λέγαμε να τον βγάλουμε γκαρφιλντ, συλβεστρο και ό,τι άλλο καρτουνίστικο υπήρχε αφού ήμουν πολύ μικρή όταν τον βρήκαμε. Μετά είπαμε να τον βγάλουμε Τσίκο (από ένα παιδικό παραμύθι που είχα). Το Τσίκο όμως μου φαινόταν υπερβολικά παιδικό για ένα γάταρο σαν τον Τζίνο. Μια μέρα πήγαμε για καφέ στο σπίτι μιας φίλης της γιαγιάς μου και μας έλεγε για ένα γάτο που είχε η κουμπάρα της κόρης του μπατζανάκη κλπ κλπ, που τον έλεγαν Τζίνο, και πόσο φοβερός γάτος ήταν αυτός! Μ'αρεσε ακουστικά, και επειδή είχαμε βαρεθεί να ψάχνουμε όνομα, τον βγάλαμε Τζίνο!
Ο παππούς μας ποτέ δε συνήθισε το Τζίνο και τον φώναζε Τζώνυ!
Ντέμης: Ο Ντέμης (που αρχικά θα ονομαζότανε Ζερμπίνο -- η μαμά το είχε διαλέξει αυτό από ένα ιταλικό μυθιστόρημα αν θυμάμαι καλα), πήρε το όνομά του από τον γνωστό .. Ντέμη! Για πολύ καιρό είχε μείνει αβάπτιστος, μέχρι που ανακάλυψα τις.. κλωτσιές του! Όσο δεν έδειχνε δόντια και νύχια αυτό το γατί, τόσο γερές κλωτσιές έδινε!! Ιδίως όταν ήταν ανάσκελα και του πειράζαμε τα πίσω πόδια!!
Ο παππούς και σε αυτή την περίπτωση έκανε την μετονομασία. Ο μικρός Ντέμης, ονομαζόταν Τζίνος!
Σάντυ: Η Σάντυ πήρε άμεσα το όνομά της, δεν μπερδευτήκαμε καθόλου! Ένα της βρήκαμε, ένα της βγάλαμε αλλά δε θυμάμαι πραγματικά καθόλου πως βγήκε το όνομά της!
Σίντυ: Η μικρή κόρη της Σάντυ! Αρχική απόπειρα ονόματος ήτανε το Dolce (ιταλικό κι αυτό!), όμως επικράτησε το Σίντυ, γιατί ήτανε πιο εύκολο!
Σούζυ: Η μαυρούλα μας! Στην αρχή ονομαζόταν Τζοζεφίνα , αλλά παραήτανε μεγάλο αυτό το όνομα και ο μπαμπάς μου την έβγαλε Σούζυ γιατί ήτανε και πολύ γατί της πιάτσας!!!!
