Γιατί αγαπάτε τις γάτες;

[sardela]

Μια μερα του τα ψαλα και εγω, αλλα ειναι ανενδοτος. Διασκεδαζει οταν τις ταλαιπωρει και τις σκοτωνει.
Δεν μπορειτε να φανταστειτε πως ειναι οι περιγραφες του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Το ότι θα ήθελα να τους μοιάζω. Κανένα άλλο ζώο στη φύση δεν ξέρει να οριοθετεί το χώρο του όπως αυτές, χωρίς να έχει ούτε καν τη μυϊκή δύναμη για αυτό.

Συμφωνώ απόλυτα. Τις θαυμάζω και μαθαίνω από αυτές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[siam]

Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μεγάλη αδυναμία σε όλα τα ζώα. Το πρώτο ζωάκι που πραγματικά κέρδισε την καρδία μου ήταν ένας κοκκινολαίμης που τον βρήκα μια φθινοπωρινή μέρα στο δρόμο μου προς το σχολείο (ήμουν τότε 7 χρονών). Δυστυχώς έζησε μόνο δύο εβδομάδες αφήνοντας μου ένα τεράστιο κενό. Στην προσπάθεια της να με παρηγορήσει, η μητέρα μου έφερε στο σπίτι ένα γατούλη. Ο φόβος της απώλειας με εμπόδιζε στο να δεθώ ξανά με ένα ζώο γι’ αυτό το λόγο τον πρώτο καιρό τον απέφευγα, το ίδιο έκανε και εκείνος. Γρήγορα συνειδητοποίησα το ανεξάρτητο πνεύμα του και το γεγονός ότι δε μου “δινόταν” γιατί η δική μου καρδία ήταν αρκετά πληγωμένη για να του δοθεί. Χρειάστηκε να κάνω προσπάθεια για να τον κερδίσω και όντας δύσκολος χαρακτήρας, το δόσιμο του, η τυφλή εμπιστοσύνη που μου έδειξε μέχρι το τέλος, η επικοινωνία που είχα μαζί του, αποκτούν πολλαπλάσια αξία για εμένα. Συχνά η μητέρα μου αναφέρει ότι αυτό το ζώο μεγάλωσε εμένα και την αδερφή μου. Κάθε φορά που τον σκέφτομαι στο μυαλό μου έρχονται οι αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής, κυρίως όμως αυτή η ύπαρξη έχει συνδεθεί απόλυτα με την παιδική μου αθωότητα που καλό είναι κανείς μας να μη την ξεχνά ακόμα και όταν έχει μεγαλώσει. Όταν πέθανε το “αδερφάκι” μου, ένιωσα ότι θαβόταν μέσα μου και ένα κομμάτι αυτής της παιδικότητας, γι’ αυτό και την αναζήτησα στα μάτια ενός νέου τετραπόδου φίλου. Ίσως στο πίσω μέρος του μυαλού μου η φιγούρα μιας γάτας έχει συνδεθεί με μαθήματα ζωής που έμαθα παρατηρώντας την και ζώντας 17 χρόνια με μια από αυτές. Γενικά όμως πιστεύω ότι όλα τα ζώα μπορούν να μας μάθουν άπειρα πράγματα Το να δίνεσαι ολοκληρωτικά σε αυτούς που αξίζουν την αγάπη σου. Το να δείχνεις κάθε μέρα σε αυτούς που αγαπάς, ότι τους αγαπάς, επιβεβαιώνοντας τους ότι δεν τους θεωρείς δεδομένους. Το να συγχωρείς αυτούς που μπορεί να σε πόνεσαν γιατί ξέρεις ότι εν τέλει το έκαναν για το καλό σου. Το να προσπαθείς να κάνεις τους άλλους να χαμογελούν τις στιγμές που νιώθεις ότι βιώνουν την απόλυτη μοναξιά τους και πολλά πολλά άλλα. Η αρμονία των κινήσεων μιας γάτας μου δημιουργεί απίστευτη ημεμία, το ίδιο και η αίσθηση που μου προκαλεί το άγγιγμα της. Πολλοί θεωρούν τις γάτες “αψυχολόγητες”, στην πραγματικότητα η συμπεριφορά τους δε διαφέρει και πολύ από εκείνη των ανθρώπων. Ήμαστε τρυφεροί και γλυκείς σε αυτούς που επιλέγουμε και μας επιλέγουν, σε όλους τους άλλους που μας πολυζορίζουν και δε σέβονται τον “χώρο” μας, ξέρουμε πολύ καλά να τους δείχνουμε τα “νύχια” μας!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[siam]

Εσένα;

Εσένα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

**Γρήγορα συνειδητοποίησα το ανεξάρτητο πνεύμα του και το γεγονός ότι δε μου “δινόταν” γιατί η δική μου καρδία ήταν αρκετά πληγωμένη για να του δοθεί. Χρειάστηκε να κάνω προσπάθεια για να τον κερδίσω και όντας δύσκολος χαρακτήρας, το δόσιμο του, η τυφλή εμπιστοσύνη που μου έδειξε μέχρι το τέλος, η επικοινωνία που είχα μαζί του, αποκτούν πολλαπλάσια αξία για εμένα. **

Δεν ξέρω αν ως όντα μοιάζουμε στις γάτες (δε θα το'λεγα δηλαδή).
Στην περίπτωσή μου συνέβη το αντίθετο: δεν προσπάθησα να την κερδίσω, αυτή προσπάθησε και πέτυχε! (κι από τότε καταφέρνει αραιά και πού να με κάνει να τρέχω από πίσω της, )
"Αρκετά πληγωμένη καρδιά κι εδώ" ...
Σίγουρα με ηρεμεί, είναι το ιδανικότερο ζωάκι για μένα αυτή τη στιγμή! Δεν της κάνω καλό μόνο εγώ, μού κάνει κι αυτή! Όσο δεν περίμενα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΑΝΝΑ ΚΑΤΣ]

Λατρεύω όλα τα ζώα απο μικρό παιδάκι και τώρα που είμαι κοτζάμ γαϊδούρα, ακόμα περισσότερο!
Στις γάτες έχω όμως αδυναμία και τις αγαπώ γι αυτό που είναι, είτε είναι καλές είτε είναι στριμένες ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει ο χαρακτήρας μιας γάτας.
Αγαπάμε κάποιον γι αυτό που είναι και δεν περιμένουμε αντάλλαγμα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Petrcat]

Εσένα;

Ωραία η ιστορία σου...
Εγώ έχω από μικρός γατάκια. Αρέσουν και στους γονείς μου, είχαμε πάντα στην αυλή αρχικά, και τα τελευταία χρόνια μέσα.
Μικρός, έπαιζα μαζί τους, ήταν η συντροφιά μου, η χαρά μου! Έχω 9αρκετα) μεγαλύτερη αδερφή, κι ήμουν σαν μοναχοπαίδι...
Οι γάτες είναι απαλές, χαδιάρες, αλλά από την άλλη είναι γνήσια αιλουροειδή, μιρκογραφία των μεγάλων! Θαυμάζω τον τρόπο που κινούνται, που κυνηγούν, που κοιμούνται (πάντα σε εγρήγορση).
Μ'αρέσουν και τα σκυλιά, δεν μπορώ να πω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Γιατί μου φαίνονται όλες ΓΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΚΕΣ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Paris Gatopalaviaris]

Αυτά που γράφεις sardela1 μοιάζουν σαν κακόγουστο αστείο....Μπορείς να αρκείσαι στο να τα .......ψάλλεις σ'αυτό το άτομο? Μπορείς να τον βλέπεις .....μπορείς να τον ακούς.....μπορείς να μην τον ....σκοτώνεις? Ελπίζω να καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ΠΟΛΥ ΑΡΡΩΣΤΟ ΑΤΟΜΟ και επικίνδυνο και για άλλα πράγματα....Δεν υπάρχει τρόπος να τιμωρηθεί? Εδώ υποψιαζόμαστε για κάποιον ότι μπορεί να δηλητηριάζει ζώα και φρίττουμε!!! και υπάρχει κάποιος που μπορεί να παινεύεται για τους φόνους του και να τους περιγράφει??? και ποιοι τον ενθαρρύνουΝ σε αυτό? Ποιοι κάθονται και τον ακούνε και δεν τον φτύνουνε στα μούτρα το λιγώτερο? ΕΠΙΘΕΣΗ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΡΕΖΙΛΕΜΑ, ΦΤΥΣΙΜΟ ΚΑΙ ΕΝΑ .......ΓΕΡΟ ΜΑΘΗΜΑ........ΒΑΣΙΖΟΜΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ LADYCAT Αυτές οι ιστορίες με κάνουν να χάνω τον ύπνο μου.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Αν και ποτέ δεν είχα καλές σχέσεις με γάτες... τα τελευταία χρόνια, είμαι εξαρτημένη απο αυτές..
Για όλα φταίει ο Ασπρούλιακας, που σαν ο πρώτος μου γάτος, έμαθα πολλά απο αυτόν και για τα γατιά γενικότερα.
Τώρα τους λατρεύω γιατί.... όταν έρχομαι απο την δουλειά, με περιμένει στο παράθυρο και νιαουρίζει απο χαρά όταν μπαίνω στο σπίτι, γιατί όταν ξαπλώνω έρχεται κατ' ευθείαν στην αγκαλιά μου για να κοιμηθεί, γιατί όταν κάθομαι στο πισί (καλή ώρα) κάθεται στο αριστερό μου χέρι ξαπλωτός....
Γιατί μου δείχνει την αγάπη του χωρίς περιορισμούς...
Γιατί απλά μου είναι απαραίτητος....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Λατρεύω γενικώς τα ζώα , γιατί νιώθω ότι επικοινωνούμε, ότι με καταλαβαίνουν και το ανταποδίδουν χωρίς να έχουν να κερδίσουν κάτι.(π.χ. άνθρωπος)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Γιατί ήμουνα σίγουρα γάτα στην προηγούμενη ζωή μου, εκεί έχω καταλήξει.
Εμείς ποτέ δεν είχαμε γάτες στο σπίτι όταν ήμουν μικρή κ οι δικοί μου είχαν μια αδιάφορη στάση συμπάθειας προς τα ζώα, παρ’ όλα αυτά πάντα αναζητούσα τη συντροφιά των ζώων. Οι γάτες όμως ήταν η αδυναμία μου, πώς να το εξηγήσω, αυτά τα ζώα μου φαίνονται σαν από άλλο κόσμο, πιο κοντά στη σφαίρα της φαντασίας. Κ η πιο «άσχημη» γάτα μού φαίνεται γοητευτική κ όλο χάρη, ο τρόπος που κινούνται, η ηρεμία κ ο αξιοπρεπής τρόπος τους. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο νιώθω τρομερή οικειότητα μαζί τους, νιώθω ακριβώς στο σπίτι μου… Δεν μπορεί, όλο κ κάποια συγγένεια θα έχουμε τελικά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

εγω παλι θα θελα να μουν γατα στο σπιτι μου η στο σπιτι καποιας απο σας Θα καλοπερνουσα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

εγω παλι θα θελα να μουν γατα στο σπιτι μου η στο σπιτι καποιας απο σας Θα καλοπερνουσα!

Σε πρόλαβε και το'πε μια φίλη μου κάποτε "να'μουν γάτα στη γλάστρα σου" (τότε που έλεγα ότι η Νιάρα την αράζει στη γιούκα).
Ας μάθουμε να ζούμε πότε πότε σαν αυτές λοιπόν : να εκτιμάμε το ραχάτι, την ησυχία μας και το καλό φαγάκι όταν τα βρίσκουμε, κι όχι να μας λείπει συνέχεια το ένα και το άλλο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ma_rian]

Γιατί μεγάλωσα έχοντας γύρω μου γάτες. Ασπρες, μαύρες, πολύχρωμες, όλες τους υπέροχες και με τη δική τους προσωπικότητα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassiapap3]

Να σου πω μονο οτι ενας "φιλος" μου στη χιο εχει σκοτωσει πανω απο 50 γατες.
Μια φορα μας ειπε και τους τροπους που τις σκοτωνει.
Δεν αντεξα αλλο και πηγα σπιτι μου. Τωρα τι να του πεις?

Ερωτηση : Πως εξακολουθεις να τον εχεις φιλο σου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vivikos]

Εγώ λατρεύω το Βιβίκι μου γιατί πέρα από την αγάπη που μας δείχνει, πέρα από τους διαλόγους που κάνουμε κι ας μη μιλάμε την ίδια γλώσσα, πέρα από τα χάδια που μου δίνει και του δίνω, όταν ήμουν άρρωστη το καλοκαίρι ξυπνούσε στα άγρια χαράματα για να έρθει μαζί μου στο μπάνιο για ψυχολογική υποστήριξη, γιατί όταν ένιωθε ότι κρύωνα από τον τρελό πυρετό αγκάλιαζε τα πόδια μου για να με ζεστάνει, γιατί όταν καταλάβαινε ότι κοιμάμαι ανήσυχα ερχόταν στο πρόσωπο μου και με κοιτούσε σαν να ήθελε να με βοηθήσει.. τι άλλο να πω... είναι απλά το αγοράκι μου και δεν το αλλάζω με τίποτα άλλο στον κόσμο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Χμ, ωραία ερώτηση, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ να πω την αλήθεια! Αγαπάω όλα τα ζώα, ακόμα κι αυτά που είναι λίγο ασχημούλικα! Απλά έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα αιλουροειδή!!! Βέβαια απ'τη μέρα που ήρθα σ'αυτόν τον κόσμο ζω με γάτα, είναι πλέον "συνήθεια". Επίσης με γεμίζουν απίστευτα οι γάτες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Χμ, ωραία ερώτηση, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ να πω την αλήθεια! Αγαπάω όλα τα ζώα, ακόμα κι αυτά που είναι λίγο ασχημούλικα! Απλά έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα αιλουροειδή!!! Βέβαια απ'τη μέρα που ήρθα σ'αυτόν τον κόσμο ζω με γάτα, είναι πλέον "συνήθεια". Επίσης με γεμίζουν απίστευτα οι γάτες

Με κάλυψε η Mia_m....

επίσης: ή ήμουνα σε παλιότερη ζωή γάτα.. ή θα γίνω σε επόμενη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CrazyTourists]

Εγώ δεν το διάλεξα να "πάρω" γάτα, με την έννοια ότι τον βρήκα στο δρόμο, 30 ημερών, τραυματισμένο και ανήμπορο να επιβιώσει και τον έφερα σπίτι μου με σκοπό να τον βοηθήσω...Το ίδιο ακριβώς θα έκανα και αν ήταν κουτάβι...
Αυτό όμως που θαυμάζω στις γάτες είναι η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας που έχουν, η ανεξαρτησία τους και η σοφία τους!! Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις ένα πλάσμα να ξέρει ακριβώς τι ζητάει από σένα και πότε το ζητάει, να ξέρει ακριβώς τι θέλει να σου δώσει και να στο δίνει τόσο απλόχερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.