Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Αν καταφέρεις να κάνεις γνωριμία με την άλλη γάτα και τις καλοπιάσεις και τις δυο ώστε να αποκτήσουν οικειότητα μεταξύ τους μπορεί να σταματήσει αυτό.Χθες τσακώθηκε πρώτη φορά με άλλη γάτα (πήγε στην αυλή του γείτονα και της έφαγε από μία άλλη γάτα μαύρη που τη λένε Άννι και είναι μία θεά) και γύρισε στο σπίτι με γρατσουνισμένο αυτάκι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
progvamp
Νεοφερμένο μέλος
Η γνώμη μου είναι ότι στις πολυκατοικίες που ζούμε, όσοι ζούμε σε μεγάλες πόλεις, και έχουμε ζώα, δεν θά'πρεπε να τα αφήνουμε ελεύθερα. Ελεύθερα να πάνε πού; Στα σκουπίδια; Στον δρόμο που έχει τις χίλιες δυο αρρώστιες; Να τα πατήσουν τα αυτοκίνητα; Να τα σκοτώσει ο γείτονας; Να χαθούν και να μην μπορούν να γυρίσουν σπίτι; Αν ζούμε σε κάποια μικρή πόλη ή χωριό, σε μονοκατοικία με κήπο και όχι κοντά σε δρόμο, τότε, ναι, να αφήσουμε τη γάτα μας ελεύθερη, αλλά και πάλι αν δεν θέλουμε να την χάσουμε (για τους γάτους που φεύγουν πάει αυτό) να την έχουμε στειρώσει.
Δυστυχώς, έτσι όπως έχουμε κάνει τη ζωή μας στη σύγχρονη κοινωνία μόνο σε φυσικό περιβάλλον δεν ζούμε. Ούτε εμείς, ούτε τα ζώα μας. Το "έξω" δεν έχει καμία σχέση με το φυσικό περιβάλλον μιας γάτας. Αλλά πάλι, λέω για να μην παρεξηγηθώ, αυτό εξαρτάται από το πού μένει κανείς, μονοκατοικία-πολυκατοικία, πόλη-χωριό, κ.λπ.
Είναι καθαρά θέμα λογικής.
Εγώ, π.χ. στενοχωριέμαι που αναγκάστηκα να πάρω το γατάκι μου από τη μαμά του και τα αδελφάκια του που ζούσαν σε κήπο και δέντρα και χώμα, σε περιοχή που μοιάζει με χωριό, ΑΛΛΑ που δεν θα είχαν κάποιον να τα φροντίζει γιατί τον χειμώνα θα είναι μόνα τους, με τους χίλιους άλλους κινδύνους (γείτονες που φολιάζουν ζώα, καυγάδες με άλλους γάτους, κρύο, βροχή) και χωρίς φαγητό. Οπότε ζυγίζεις τα πράγματα και λες ή θα ζήσει ελεύθερο και θα μάθει να επιβιώνει μόνο του στις όποιες συνθήκες ή θα πεθάνει, ή θα το πάρω σπίτι στο διαμέρισμα και θα τον έχω άρχοντα, με τη ζεστασιά του, με το φαγάκι του, με τα παιχνίδια του, με τα όλα του, μόνο που θα χάσει την ελευθερία της ζωής στη φύση.
Είναι ένα δίλλημα, που πολλές φορές αντιμετωπίζουμε κι εμείς οι άνθρωποι στις ζωές μας σε άλλα επίπεδα. Ήσυχη, ήρεμη, ασφαλής ζωή χωρίς κινδύνους, αλλά και χωρίς ρίσκο; Ή ελεύθερη, ασύδοτη ζωή, με ό,τι κινδύνους αυτή ενέχει;
Νομίζω πως όλοι μας προτιμάμε την ασφάλεια. Αλλά δεν ξέρω κιόλας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Την μια την ανεβασα μετα απο 5 ωρες και την αλλη μετα απο 3 μερες.
Τρεις ολοκληρες μερες ελειπε, φοβηθηκα μηπως επαθε τιποτα, μηπως την πατησε κανενα αμαξι, μηπως την πηρε κανενας.....
Γυρισε τελικα, μονη της, και η χαρα μου ηταν τεραστια.
Ειμαι κατα της αποψης να βγαινουν τα ζωα εξω, γιατι ελλοχευουν παρα πολυ κινδυνοι και πιστευω οτι και οι γατες αισθανονται περισσοτερη σιγουρια στο χωρο που ζουνε, με τους ανθρωπους που τις αγαπανε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
vicki v.
Δραστήριο μέλος
Αν καταφέρεις να κάνεις γνωριμία με την άλλη γάτα και τις καλοπιάσεις και τις δυο ώστε να αποκτήσουν οικειότητα μεταξύ τους μπορεί να σταματήσει αυτό.
Θανάση τελικά τα βρήκαν μόνες τους
και τώρα κάνουν παρέα κάθε μέρα.
Κάθεται η μία απέναντι στην άλλη
και νιαουρίζουν χαχαχα
Αν καταφέρει ο μαρκ να το τραβήξει στο βίντεο
θα το ανεβάσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
marigo173
Δραστήριο μέλος
). Αλλά μένω σε μια ισόγεια γκαρσονιέρα που μετα βίας χωράω εγώ, η οποία όμως έχει τεράστια αυλή και πολλά πολλά χωράφια γύρω γύρω για να αλωνίζει η Λουκρητία. Η περιοχή μου είναι στα σύνορα της πολής και ακόμη δεν έχει χτιστεί και ο λόγος που αποφάσισα να πάρω γάτα ήταν ότι μετακόμισα σε σπίτι με αυλή. Βέβαια από τότε έχω καταλάβει γιατί πολλοί άνθρωποι κρατάνε τις γάτες τους μέσα στο σπίτι αλλά όσα παιχνίδια κι αν της πάρω η Λουκρητία προτιμάει να κυνηγάει τις ακρίδες και τα σκαθάρια της.
Έχει περάσει βέβαια αρκετά μεγάλες περιόδους κλεισμένη μέσα στο σπίτι (όταν γέννησε, όταν έκανε εγχείρηση κτλ) αλλά δεν αντέχω να την βλέπω να κλαίει μπροστά στο παράθυρο. Έτσι με βαριά καρδιά απόφασισα να συμβιβαστούμε και την κρατάω στο σπίτι τη νύχτα (ώρα που γίνονται και οι περισσότεροι καυγάδες) ή όταν πρόκειται να λείψω. Μπορεί να με αγαπάει αλλά η ζωή της είναι εκεί έξω και δεν μπορώ να της την στερήσω...Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Θανάση τελικά τα βρήκαν μόνες τους
και τώρα κάνουν παρέα κάθε μέρα.
Κάθεται η μία απέναντι στην άλλη
και νιαουρίζουν χαχαχα![]()



















Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Γεωργία2543
Νεοφερμένο μέλος
Και έχω κάνει κάτι σκαρφαλώματα βράδυ στον Προφήτη Ηλία για να μαζέψω τον άσωτο υιό!!!Κατά τα άλλα έχουμε και εμείς κλάμματα μπροστά από το παράθυρο..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
marigo173
Δραστήριο μέλος
. Επίσης και κατά τη διάρκεια της μέρας αν θέλει να κοιμηθεί, ή αν έξω έχει πολύ ζέστη ή βροχή ή πολύ κρύο μαζεύεται μόνη της η κυρία. Γενικά από τότε που την στείρωσα δεν απομακρύνεται πολύ και πολλές από τις ώρες του έξω τις περνάει στη βεράντα. Ο καλύτερος τρόπος πάντως για να μαζέψεις άσωτους υιούς και θυγατέρες είναι να χτυπάς μ' ένα πηρούνι μια μισάνοιχτη κονσέρβα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Γεωργία2543
Νεοφερμένο μέλος
Θα προσπαθήσω να τον βάλω σε ένα πρόγραμμα, όπως έχεις κάνει και εσύ με τη Λουκρητία.Βέβαια είναι λίγο δύσκολο γιατί λείπω πολλές και άστατες ώρες από το σπίτι. Για να μπει σε πρόγραμμα ο γάτος, πρώτα θα χρειαστεί να μπω εγώ.
Βέβαια το πρόβλημα με εμάς είναι ότι όταν μας πιάσει η επιθυμία εξερεύνησης ή παιχνιδιού, δεν ασχολούμαστε ούτε με φαγητό, ούτε με τίποτα άλλο. Ο μόνος τρόπος που ευτυχώς δουλεύει στον γατούλη μου για να τον πιάνω, είναι ότι προσποιούμαι ότι παίζουμε κυνηγητό. Κάνω ότι πάω να τον πιάσω, μου φεύγει, υποχωρώ ότι κρύβομαι εγώ, έρχεται να με αναζητήσει. Κάπως έτσι τον πιάνω.
Η κάθε γάτα μάλλον έχει τα δικά της χούγια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mplimpliki
Νεοφερμένο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ismini
Διάσημο μέλος
Υπάρχει! Η Ρόζα μια γάτα που είχα δες gallery. Αν και κεραμιδόγατα δεν πλησίαζε ούτε στο μπαλκόνι! Με ανοιχτή την πόρτα δεν έφευγε!Ζώο που να μην χρειάζεται και να μη θέλει να βγαίνει έξω δεν υπάρχει αλλά…οι κίνδυνοι…
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mika
Δραστήριο μέλος
Πολλες φορες οταν φευγω βγαινει μαζι μου και πολεμαω με κλειδια και τον κανελο αγκαλια να ανοιξω την εξωπορτα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aspasiapef
Διάσημο μέλος
Και πάλι όμως όταν κατέβω στην κεντρική είσοδο και του φωνάξω ανεβαίνει τρέχοντας τις σκάλες και μπαίνει σπίτι, δεν δοκιμάζει καν ν'ανέβει στους άλλους ορόφους (είμαστε σε τριώροφο). Ο άνδρας μου λεέι ότι δεν είναι χαζός. Ξέρει ότι αυτό είναι το σπίτι του και δεν πρόκειται να φύγει. Αν φύγει όμως? Τρέμει η ψυχή μου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mika
Δραστήριο μέλος
.aspasiapef
Ο άνδρας μου λεέι ότι δεν είναι χαζός. Ξέρει ότι αυτό είναι το σπίτι του και δεν πρόκειται να φύγει. Αν φύγει όμως? Τρέμει η ψυχή μου....![]()
Και εγω πιστευω πως συνηθως και να φυγουν ξαναγυρνανε, το θεμα για μενα ειναι αλλο. Αν παθουν κατι και δεν μπορουν να ξαναγυρισουν. Με την προηγουμενη γατουλα μας, ελειπα Κω το καλοκαιρι και καταφερε και εφυγε απο το μπαλκονι, και αλλη μια φορα αφου ειχα γυρισει. Τη δευτερη φορα δεν ξαναγυρισε, ακουσα κραυγες μεσ στη νυχτα και βγηκα εξω σαν την τρελλη να την ψαχνω (την εψαξα και απο την ωρα που εφυγε αλλα δεν την βρηκα) και μονο αιματα βρηκα κατω απο το σπιτι. Ουτε να το σκεφτομαι δεν θελω γιατι με πιανουν τρελλες τυψεις που εφυγε αφου επρεπε να την προσεχω πιο πολυ:cry: :cry:
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Κατερίνα
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ψωρόγατο
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool