Δεν ξέρω αν έχει ήδη ειπωθεί, διάβασα κάποια ποστ, αλλά όχι όλα, ήθελα, όμως, να θυμίσω κάτι που μάλλον ξεχνάμε όλοι μας. Από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να επεμβαίνει στη φύση με τις συνέπειες που βλέπουμε σήμερα γύρω μας, τσιμεντουπόλεις, αυτοκίνητα παντού, καυσαέρια, ούτε δείγμα πρασίνου στις γειτονιές, σκουπίδια παντού, μόλυνση του περιβάλλοντος, και άλλα ωραία που τα ζούμε καθημερινά, πώς μπορούμε να μιλάμε για "φυσικό περιβάλλον της γάτας" ή του σκύλου ή του οποιουδήποτε άλλου ζώου;
Η γνώμη μου είναι ότι στις πολυκατοικίες που ζούμε, όσοι ζούμε σε μεγάλες πόλεις, και έχουμε ζώα, δεν θά'πρεπε να τα αφήνουμε ελεύθερα. Ελεύθερα να πάνε πού; Στα σκουπίδια; Στον δρόμο που έχει τις χίλιες δυο αρρώστιες; Να τα πατήσουν τα αυτοκίνητα; Να τα σκοτώσει ο γείτονας; Να χαθούν και να μην μπορούν να γυρίσουν σπίτι; Αν ζούμε σε κάποια μικρή πόλη ή χωριό, σε μονοκατοικία με κήπο και όχι κοντά σε δρόμο, τότε, ναι, να αφήσουμε τη γάτα μας ελεύθερη, αλλά και πάλι αν δεν θέλουμε να την χάσουμε (για τους γάτους που φεύγουν πάει αυτό) να την έχουμε στειρώσει.
Δυστυχώς, έτσι όπως έχουμε κάνει τη ζωή μας στη σύγχρονη κοινωνία μόνο σε φυσικό περιβάλλον δεν ζούμε. Ούτε εμείς, ούτε τα ζώα μας. Το "έξω" δεν έχει καμία σχέση με το φυσικό περιβάλλον μιας γάτας. Αλλά πάλι, λέω για να μην παρεξηγηθώ, αυτό εξαρτάται από το πού μένει κανείς, μονοκατοικία-πολυκατοικία, πόλη-χωριό, κ.λπ.
Είναι καθαρά θέμα λογικής.
Εγώ, π.χ. στενοχωριέμαι που αναγκάστηκα να πάρω το γατάκι μου από τη μαμά του και τα αδελφάκια του που ζούσαν σε κήπο και δέντρα και χώμα, σε περιοχή που μοιάζει με χωριό, ΑΛΛΑ που δεν θα είχαν κάποιον να τα φροντίζει γιατί τον χειμώνα θα είναι μόνα τους, με τους χίλιους άλλους κινδύνους (γείτονες που φολιάζουν ζώα, καυγάδες με άλλους γάτους, κρύο, βροχή) και χωρίς φαγητό. Οπότε ζυγίζεις τα πράγματα και λες ή θα ζήσει ελεύθερο και θα μάθει να επιβιώνει μόνο του στις όποιες συνθήκες ή θα πεθάνει, ή θα το πάρω σπίτι στο διαμέρισμα και θα τον έχω άρχοντα, με τη ζεστασιά του, με το φαγάκι του, με τα παιχνίδια του, με τα όλα του, μόνο που θα χάσει την ελευθερία της ζωής στη φύση.
Είναι ένα δίλλημα, που πολλές φορές αντιμετωπίζουμε κι εμείς οι άνθρωποι στις ζωές μας σε άλλα επίπεδα. Ήσυχη, ήρεμη, ασφαλής ζωή χωρίς κινδύνους, αλλά και χωρίς ρίσκο; Ή ελεύθερη, ασύδοτη ζωή, με ό,τι κινδύνους αυτή ενέχει;
Νομίζω πως όλοι μας προτιμάμε την ασφάλεια. Αλλά δεν ξέρω κιόλας.
