Ναι, ωθούμενη από προσ.εμπειρία μπορεί να κάνει και αυτές τις σκέψεις. Αλλά όχι να λέει σε όλους να μη βγάζουν ποτέ τη γάτα έξω, χρησιμοποι[ώντας μ΄'αλιστα ως επιχείρημα τι λένε στο ...Internet.
Ένα σωρό κουλά λέγονται στο Internet, όιπως ανέφερε και ο Λέκτορας σε άλλο post, θέλει πολλή προσοχή με όλα αυτά τα ατεκμηρίωτα του Internet...
Προσ.χαρακτηρισμός και από την Όλγα ήταν και για την ηλικία μου, αλλά δεν πειράζει. Δεν είμαι και τόσο μικρότερός της και είχα πολλές γάτες στη ζωή μου. Κάτι ξέρω κι εγώ.
Καλό θα ήταν να συνέλθει κι εκείνη από την εμμονή (καλό και για κείνη και για τις γάτες της). Οι γάτες δεν είναι ούτε τα παιδιά μας ούτε τα παιχνίδια μας να τα κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι συντροφιά!
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Και παιδιά βρίσκονται σκοτωμένα, και ναρκωτικά, και βία, και αίσχη παντού. Όποιος όμως κλείσει αποκλειστικά μέσα τα παιδιά του, θα τον πουν εγκληματία (φυλακή είναι η λέξη). Ψυχολ.κακοποίηση πες το, στέρηση, υπερβολικό φόβο, "προσέχουμε για να έχουμε" πάντως δε μ'αρέσει!
Δεν έχω τίποτα προσωπικό με κανέναν, πώς θα μπορούσα άλλωστε; Ποιον ξέρω; Όμως έχουμε όλοι δικαίωμα να λέμε τη γνώμη μας, χωρίς φιρμάνια! Ο καθένας θα αποφασίσει τι θα κάνει σπίτι του (αφού έχει εξουσία). Εδ΄λω θα διαβαστούν οι διαφερετικές απόψεις και αυτοί που ψάχνονται θα κρίνουν.
Μην κλείσει πάντως κάποιος μέσα το γατί του, μόνο και μόνο γιατί ένα άλλο (και πολλά, σίγουρα!) το πάτησε αυτοκίνμητο! Άλλα πάλι τα καταφέρνουν και δεν τα πατάνε αυτοκίνητα. That's life!
Και το παράδειγμα που ανέφερε η Andria είναι οκ, θα πούμε γιατί άφησε το γατούλι έξω, και αν πεθάνερθ θα φταίει;
Έλεος με τις υπερβολές!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
