Γιατί να προτιμήσω αδέσποτο;

Zbeebz

Περιβόητο μέλος

Η αβάπτιστον αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 5.810 μηνύματα.
Πάντα ήθελες μια γάτα, μα τώρα πλέον σκέφτεσαι σοβαρά να πραγματοποιήσεις αυτή την επιθυμία σου. Νιώθεις πρόθυμος ή πρόθυμη να αγαπήσεις και να φροντίσεις το μελλοντικό σου γατί όπως πρέπει για όλη του τη ζωή. Ήταν κι αυτός ένας (αν όχι ο κυριότερος) λόγος που επισκέφθηκες το συγκεκριμένο φόρουμ.
Θα πάρεις γατάκι, λοιπόν. Ναι, αλλά τι γατάκι; Ράτσας ή "της πιάτσας";

Γατιά "της πιάτσας"

Τα αδέσποτα γατάκια δεν είναι τόσο τυχερά όσο τα φροντισμένα, ευγενούς καταγωγής ξαδερφάκια τους. Πολλά ξεκινούν τη ζωή τους πεταμένα στα σκουπίδια, συνήθως λόγω της εσκεμμένα φονικής παρέμβασης κάποιου "ορθολογιστή" ανθρώπου. Άλλα καταλήγουν σε κάποιον κεντρικό δρόμο, φοβισμένα και πεινασμένα, ανήμπορα να ξαναβρούν τη μάνα τους, από την οποία είναι πιθανό να τα χώρισε και πάλι κάποιο ανθρώπινο χέρι. Πολλές φορές τα γατάκια αυτά βρίσκονται χτυπημένα, άρρωστα ή παγιδευμένα στα πιο απίθανα μέρη, όπου τρυπώνουν ή σκαρφαλώνουν από φόβο. Όντας εύκολοι στόχοι, πολλά πέφτουν θύματα ψυχοπαθών που τα εξολοθρεύουν με φόλες, αεροβόλα ή βασανιστήρια. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές η ζωή των αδέσποτων γατιών τελειώνει πολύ νωρίς και πολύ βάναυσα: με φόβο, αγωνία και πόνο.

Εκτός αν βρεθεί εγκαίρως στον δρόμο τους κάποιος καλός άνθρωπος. Ενδεχομένως... εσύ!

Σκέψου λοιπόν σοβαρά το ενδεχόμενο να πάρεις ένα γατάκι από τα "αζήτητα", να σώσεις μια ψυχούλα από τον δρόμο, να συμβάλεις ενεργά και με τον καλύτερο τρόπο στην επίλυση του προβλήματος των αδεσπότων. Τα αδέσποτα γατιά, τα "γατιά της πιάτσας", καλύπτουν όλο το φάσμα των χρωμάτων και ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που μπορείς να βάλεις με το μυαλό σου. Ακόμα κι αν θέλεις κάποιο χαρακτηριστικό ράτσας, όπως φουντωτό τρίχωμα, μπορείς να το βρεις εύκολα σε γατάκι "του δρόμου".

Για να πάρεις ένα τέτοιο γατί δεν χρειάζονται πολλά έξοδα. Αν το πάρεις από σωματείο, το πολύ-πολύ να χρειαστεί να πληρώσεις τα εντελώς απαραίτητα έξοδα που έκανε το σωματείο για την κτηνιατρική εξέταση ή και χορήγηση αγωγής, τον εμβολιασμό, ίσως και την στείρωση τού γατιού (αυτό, φυσικά, εξαρτάται από το σωματείο). Αυτά τα έξοδα όμως θα πρέπει να τα υπολογίζεις έτσι κι αλλιώς, από τη στιγμή που αποφάσισες να βάλεις γάτα στο σπιτικό σου. Επίσης, μπορείς να το πάρεις από την τρυφερή ηλικία των δύο μηνών, για να έχετε όλο τον χρόνο να δεθείτε.
Αν το γατάκι βρεθεί απρόσμενα μπροστά σου, θα πρέπει πριν από οτιδήποτε άλλο να το πας αμέσως στον κτηνίατρο για να το εξετάσει, ώστε η ζωή του γατιού μαζί σου να αρχίσει με τη σωστή περιποίηση.
Είναι πραγματικό δώρο ζωής για ένα τέτοιο γατάκι να βρεθεί ξαφνικά σε ένα σπίτι όπου θα το αγαπούν και θα το φροντίζουν. Βάλε τον εαυτό σου στη θέση του. Ξαφνικά, ένα μαγικό χέρι τού κάνει την κόλαση παράδεισο, το σώζει από κινδύνους που δεν τους βάζει ο νους!

Γατιά ράτσας

Αν παρ' όλα αυτά η φωνούλα μέσα στο κεφάλι σου επιμένει στο γατί ράτσας, εμείς δεν είμαστε εδώ για να σε αποπάρουμε. Πολύ καλά κάνεις, αν σε ελκύει η προοπτική να συγκατοικήσεις με ένα αριστοκρατικό αιλουροειδές, συνήθως θεϊκής ομορφιάς, και δεν σε πτοεί το οικονομικό και η σχετικά χρονοβόρα διαδικασία. Βρίσκεις έναν αξιόπιστο και υπεύθυνο εκτροφέα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, καταβάλλεις το συνήθως σεβαστό αντίτιμο (γατιού και εξόδων ταξιδιού) και παίρνεις στο σπίτι σου το πλάσμα των ονείρων σου. Καλή συνέχεια! Να είστε γεροί και οι δύο και να μας γράφεις τα νέα σας στο φόρουμ για να χαιρόμαστε.

Ωστόσο, όπως θα σε βεβαιώσουν και πάμπολλα μέλη του φόρουμ μας...

Δύο γατιά στο σπίτι είναι καλύτερα από ένα.
Τις ώρες που το σπίτι θα είναι άδειο από ανθρώπους, τα γατιά θα έχουν το ένα τη συντροφιά του άλλου. Γι' αυτό λοιπόν, ό,τι γατί και να διαλέξεις, σκέψου το ενδεχόμενο τουλάχιστον το δεύτερο που θα πάρεις να είναι από τα "αζήτητα". Είναι κρίμα να στερηθείς την ευκαιρία να δώσεις τόση πολλή χαρά σε ένα άλλο ζωντανό πλάσμα, που θα σου ανταποδώσει μάλιστα αυτή τη χαρά στο πολλαπλάσιο.

(Το άρθρο έγραψαν οι Bobbie, μάγισσα, moukelis, Sli8erin, Zbeebz)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστούμε πολύ τις: Zbeebz, Bobbie, μάγισσα, moukelis και Sli8erin για το πολύ καλό άρθρο! :up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο σας τέλειο το άρθρο.:up:Μήπως να πάρω και εγω αλλό ενα γατάκι?:blink:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ είχα πάντα κεραμιδόγατα σπίτι! Τα προτιμώ από τα γατιά ράτσας γιατί είναι πανέξυπνα, χαδιάρικα και ξέρουν να αναγνωρίζουν την αγάπη που τους δείχνεις... ΚΕΡΑΜΙΔΟΓΑΤΑ for ever!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο κορίτσια!!!!!:up::up::up: Το άρθρο σας είναι τέλειο....κατατοπιστικό , γεμάτο συναίσθημα και πολύ δημοκρατικό θα έλεγα!;):D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλά εγώ έτσι και αλλιώς ΜΟΝΟ Κεραμίδια Δαγκωτό!!!!!!!!!!!!:P:up::up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπραβο κοριτσια :D πολυ καλο το αρθρο σας:up: Περιεκτικο και κατατοπιστικο λυνει τις πρωτες αποριες σε οποιον κανει τις πρωτες σκεψεις να αποκτησει γατα.:D
Εγω ψηφιζω κεραμιδογατες φυσικα δαγκωτο!:up:
Και να προσθεσω και εγω κατι στους υποψηφιους γατογονεις
Η αποφαση που πηρα στις 13/10/03 να υιοθετησω(για πρωτη φορα στην ζωη μου) μια μικρουλα ταρταρουγιτσα μολις 1,5 μηνος, ειναι απο τις ελαχιστες ισως ,που δεν μετανιωσα ουτε για μια στιγμη:up::D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλό θα ηταν να μπει στα αρθρα αυτο ειναι καλο κειμενακι ευχαριστουμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τέλειο.Μπράβο, χρειαζότανε ένα τέτοιο άρθρο.Πολύ με συγκινησε το γιατί πρέπει να πάρουμε ένα ''της πιάτσας''.Και εγώ ψηφίζω πιάτσας για πάντα.........και εγώ μόνο τέτοιες είχα και θα έχω.Είναι τέλειες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπραβο κοριτσια :D πολυ καλο το αρθρο σας:up: Περιεκτικο και κατατοπιστικο λυνει τις πρωτες αποριες σε οποιον κανει τις πρωτες σκεψεις να αποκτησει γατα.:D
Εγω ψηφιζω κεραμιδογατες φυσικα δαγκωτο!:up:
Και να προσθεσω και εγω κατι στους υποψηφιους γατογονεις
Η αποφαση που πηρα στις 13/10/03 να υιοθετησω(για πρωτη φορα στην ζωη μου) μια μικρουλα ταρταρουγιτσα μολις 1,5 μηνος, ειναι απο τις ελαχιστες ισως ,που δεν μετανιωσα ουτε για μια στιγμη:up::D

Νικη και εγώ το ίδιο το γατάκι που εμφανίστηκε μπροστά μου το 1998 για πρώτη φορά η Νίνα μου με έκανε να αγαπήσω τα γατάκια. Δεν το μετανιώνω με τίποτα:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ πάντως έχω να πω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά να πάρει κάποιος σπίτι ένα γατάκι ενήλικο, που έχει ζήσει στο δρόμο.
Ναι, είναι αλήθεια ότι η περίοδος προσαρμογής είναι μεγαλύτερη από ότι ένα μικρό γατάκι αλλά αξίζει τον κόπο 100%. Ένα γατάκι που έχει μεγαλώσει στο δρόμο έχει μια περίεργου τύπου "ωριμότητα" και πείρα, και στις περισσότερες περιπτώσεις δείχνει τόσο χαρούμενο και ευτυχισμένο που είναι μαζί σου που είναι συγκινητικό...

Δεν είναι αλήθεια ότι ένα ενήλικο ζώο δεν θα δεθεί μαζί σου επειδή δεν το πήρες από μικρό. Θα δεθεί, αλλά με έναν πιο "υγιές" τρόπο. Δεν θα σε βλέπει σαν μαμά ή μπαμπά, αλλά σαν έναν καλό φίλο που το βοήθησε και το έσωσε και θα σου χαρίσει απίστευτη αφοσίωση και στοργή.

Είναι απίστευτο να βλέπεις πως συμπεριφέρονται γάτοι που έζησαν χρόνια στο δρόμο όταν βρεθούν σε ένα καλό σπίτι με αγάπη. Γίνονται ξανά γατάκια! Έχω δει 5 και 6 χρονών ζωάκια, πρώην αδέσποτα να συμπεριφέρονται εντελώς σαν χαζοχαρούμενα, να σου φένρουν το μπαλάκι να τους το πετάξεις, να τους μιλάς και να γουργουρίζουν, να σε κοιτάνε με λατρεία. Αν κάποιος δεν το έχει ζήσει δεν μπορεί να το φανταστεί πιστεύω.
Ναι, οι γάτες αγαπούν την ελευθερία, αλλά οι περισσότερες αγαπούν πιο πολύ την καλοπέραση. Αυτό έχω δει στατιστικά. Και όπως και να το κάνουμε, η ζωή στο δρόμο είναι δύσκολη.
Γι' αυτο οταν βρεθούν στο σπίτι και εξοικειωθούν με τον άνθρωπο γίνονται χαζοχαρούμενα
Από το τρώω στο σκουπιδοντενεκέ και παίζω ξύλο για να ζευγαρώσω, περνάνε στο τρώω κοτοπουλάκι, κοιμάμαι στα κρεβάτια και με νταντεύουν, με χαϊδεύουν, δεν έχω καμία έγνοια πλέον.
Τα γατάκια που μεγαλώνουν από μικρά μαζί μας δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά αυτή, θεωρούν τα πάντα δεδομένα.

Για εμένα πάντως δεν τίθεται θέμα επιλογής, πάντα θα προτιμώ να δώσω σπίτι σε ένα ενήλικο πρώην αδέσποτο, που θα έχω ευκαιρία να το γνωρίσω και να δω το χαρακτήρα του. Αισθάνεσαι σαν να έχεις ένα μικρό γατάκι μαζί σου συνέχεια.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με κάλυψες 100% Βιβή. Άλλωστε τα μικρά σου βγάζουν το λάδι μέχρι να ηρεμήσουν. Τα ενήλικα είναι πολύ πιο ήσυχα. Όπως και να έχει αν μπορεί κάποιος να χαρίσει χαρά σε ένα αδεσποτάκι που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα κατάφερνε να επιβιώσει είναι πολύ σημαντικό:). Κι από εκεί και πέρα αν θέλει να έχει ένα ακόμη γατάκι ράτσας και αυτό πάλι είναι αποδεκτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγω το εχω ξαναπει. Αν τωρα υιοθετουσα γατί θα ήταν σιγουρα ενηλικο. Τα μωρα με ξεθεωνουν ...αν και πιο :)χαριτωμενα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω εχω κλεισει ως γατομαμα μετα την καλυψουλαρα.. μα καλυψε πληρως:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπραβο κοριτσια :D πολυ καλο το αρθρο σας:up: Περιεκτικο και κατατοπιστικο λυνει τις πρωτες αποριες σε οποιον κανει τις πρωτες σκεψεις να αποκτησει γατα.:D
Εγω ψηφιζω κεραμιδογατες φυσικα δαγκωτο!:up:
Και να προσθεσω και εγω κατι στους υποψηφιους γατογονεις
Η αποφαση που πηρα στις 13/10/03 να υιοθετησω(για πρωτη φορα στην ζωη μου) μια μικρουλα ταρταρουγιτσα μολις 1,5 μηνος, ειναι απο τις ελαχιστες ισως ,που δεν μετανιωσα ουτε για μια στιγμη:up::D

Και να συμπληρωσω στο προηγουμενο post μου οτι και για μια δευτερη αποφαση που πηρα προσφατα (27/7/08) να υιοθετησω εναν αρσενικο 7μηνων πορτοκαλογατο, που δεν ειχε καμια ελπιδα στον δρομο που ζουσε,
δεν μετανιωσα ουτε στιγμη!:up::D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είτε είναι ενήλικο ή ανήλικο, το να μαζέψεις ένα αδέσποτο από τους δρόμους και να του δώσεις ένα σπίτι είναι μια πράξη μεγάλης καλοσύνης που δίνει πάντα μεγάλη χαρά! :up::up::up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, εννοείται, γιατι να μην ξεχνάμε ότι ένα γατάκι μικρούλι στο δρόμο έχει μικρές πιθανότητες επιβίωσης μόνο του.

Ας μην το βλέπουμε "φιλοζωικά" μόνο. Η γάτα με την οποία επιλέξουμε (ή επιλέξει αυτή) να συμβιώσουμε πρέπει να μας ταιριάζει και να της ταιριάζουμε. Αυτό είναι το βασικό.

Κι εγώ δεν είμαι κατά των ρατσών, αντιθέτως. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με το προσωπικό γούστο του καθένα. Αλλά μου αρέσουν οι γάτες "του δρόμου" γιατί με τον τρόπο τους έχουν πείρα και σοφία και μου κάνουν κλικ για κάποιο λόγο πιο πολύ.

Και επίσης ήθελα να τονίσω ότι δεν ισχύει το ότι δεν υπάρχει δέσιμο αν δεν πάρεις το γατάκι από μικρό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να αναφέρω και εδώ το φυλλάδιο για τα πλεονεκτήματα της υιοθεσίας ενήλικης γατούλας που μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά σε τελική είναι όπου χτυπήσει η καρδούλα σου:) Τι θα σε κάνει να μαζέψεις ένα αδεσποτάκι στην συγκεκριμένη στιγμή. Εγώ πχ δεν έψαχνα μωρό αλλά μου προέκυψε. Που να άφηνα ένα μωράκι πανικοβλημένο σε πολυσύχναστο δρόμο. Κάλλιστα θα μπορούσα να έχω συμμαζέψει μια τραυματισμένη γατούλα όπως έκανε η Νότα με τον Αλλαντίν. Είναι θέμα τι θα σου τύχει πιστεύω. Εκτός από μερικούς που ψάχνουν συνειδητά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδια ρατσα ξε ρατσα ολα την ιδια ψυχουλα εχουν και ολα την ιδια αγαπη σου ανταποδιδουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top