Γιατί οι γάτες σας δαγκώνουν και σας γρατζουνάνε και πώς να το αποφύγετε

[drusilia]

Γεια, ευχαριστω για την απάντηση και χαίρομαι που το συζητάω με ανθρώπους που ενδιαφέρονται γιατί έχω χρόνια πρόβλημα με το θέμα αυτό.
Δυστυχώς μπορώ να ξεχωρίσω πότε ο μικρός μου παίζει και πότε έχει κακή πρόθεση, καιο ίδιος το ξεχωρίζει πολύ καλά ως προς το αποτέλεσμα της ζημιάς που κάνει.
Παίζουμε αρκετά και κυνηγάει και μόνος του ότι βρει στο μπαλκόνι. Απλά κάποιες φορές είναι σαν να τρελαίνεται στιγμιαία, σαν να είναι παρανοικός. Αυτό δεν συμβαίνει συχνά, δηλαδή μπορεί να περάσουν και μήνες ανάμεσα στα περιστατικά αλλά στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να κάνει άσχημη ζημιά και με νύχια και με δόντια.
Έχω γενικά εμπειρία και επαφή με γάτες χρόνια αλλά περίπτωση ακριβώς σαν την δικιά του δεν έχω ξανασυναντήσει. Μια κτηνίατρος μου είπε οτι είναι πιθανώς κάποιου τύπου σχιζοφρένεια και σε ένα άλλο γα΄το είχε κάνει ευθανασία (!) σε κάποια περίπτωση που άρχισε να επιτίθεται στους δικούς του. Φυσικά και δεν ξαναπήγα στη γιατρό αυτή!! Όπως κι αν έχει το πρόβλημα είναι ελεγχόμενο απλά μου δημιουργεί αρκετό άγχος όταν δεν είμαι μόνη στο σπίτι, πρέπει να τον προσέχω ή να τον περιορίζω σε ένα κομμάτι του σπιτιού να μην έρχεται πολύ σε επαφή με κόσμο.
Έχω δοκιμάσει να του βάζω rescue remedy στο νερό, υποτίθεται ότι έχει ηρεμιστικές ιδιότητες. Δεν ξέρω αν έχει βοηθήσει ως προς αυτό, αλλά σίγουρα του έχει φτιάξει πολύ το τρίχωμα! Κάποιοι μου έχουν αναφέρει το catnip, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι θα έχει ακριβώς ηρεμιστικό αποτέλεσμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Απ' ό,τι κατάλαβα, οι κρίσεις που λες δεν συμβαίνουν στα καλά καθούμενα, αλλά όταν τρομάξει από κάτι. Έχεις βρει τι τον τρομάζει; Πότε εκδηλώνει επιθετικότητα; Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να το ελέγξεις...

Επίσης δεν κατάλαβα καλά αυτό:
Αισθάνομαι ότι καταπιέζεται στο διαμέρισμα, παρόλο που έχει μπαλκόνια με φυτά και είνια ελεύθερος σε όλο το σπίτι.
Θεωρώ ότι είναι αδύνατον για ένα γάτο, ειδικά αρσενικό να ζει περιορισμένος σε ένα μπαλκόνι και μεγαλώνοντας θα αυξηθούν τα προβλήματα σίγουρα.
Μήπως τσαντίζεται όταν τον περιορίζεις;

Τώρα το catnip είναι recreational drug, δε νομίζω να σε βοηθήσει, άσε που κάνει πολλά γατιά επιθετικά. Εκτός αν είσαι διατεθειμένη να πάρεις το ρίσκο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Μπορεί να είναι κάποιος θόρυβος όπως γάτες που φωνάζουν απέξω ή να φωνάξει κάποιος ξαφνικά μέσα στο σπίτι. Ή πολλές φορές δεν είναι καν εμφανής η αιτία.

Πριν αναφερόμουν στο γατάκι (να ζει περιορισμένος σε ένα μπαλκόνι) της piglet (νόμιζα ότι είναι αρσενικό... :-))
Ο δικός μου είναι γενικά ελεύθερος, εκτός αν έχει κόσμο στο σπίτι, οπότε σε κάποιες περιπτώσεις τον περιορίζω στο μισό σπίτι. Προσπαθώ να μην το κάνω πάντα όμως να μην συνδυάσει τον περιορισμό με τον ξένο κόσμο. Αλλά είναι ρίσκο γιατί είχε δαγκώσει αρκετά άσχημα μια φίλη παλιότερα.

Έχεις δίκιο για το catnip, κι εγώ έχω παρόμοια διαίσθηση, οπότε λέω να το αποφύγω συνολικά.

Αναρωτιέμαι πάντως μήπως φταίει η στείρωση με κάποιο τρόπο... Έχεις ακούσει κάτι τέτοιο ξανά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Mea culpa, μπέρδεψα τα μηνύματα!
Δε νομίζω ότι η στείρωση παίζει ρόλο. Δεν επηρεάζει τη συμπεριφορά ή τον ψυχισμό του ζώου.
Τώρα για το γάτο σου, πολλοί προτείνουν κατ' αρχάς αιματολογικές και άλλες εξετάσεις για να διαπιστωθεί αν έχει κάποιο πρόβλημα υγείας που επιδεινώνει τη συμπεριφορά.
Είναι λίγο δύσκολο να περιορίσεις τους θορύβους, τουλάχιστον όσους προέρχονται απ' έξω. Όμως μπορείς πχ να τον έχεις μακριά απ' το μπαλκόνι/παράθυρο τις ώρες που έχει περισσότερη φασαρία ή, αν φοβάται τις άλλες γάτες, να περιορίσεις την οπτική επαφή (δεν ξέρω αν το έχεις ήδη κάνει).
Τις στιγμές τις κρίσεις καλύτερα να τον περιορίζεις σε ένα δωμάτιο μέχρι να ηρεμήσει. Μην αλληλεπιδράς καθόλου μαζί του. Απ' ό,τι έχω καταλάβει, είναι σημαντικό να μείνει μόνος εκείνες τις στιγμές, ιδανικά μακριά απ' το ερέθισμα.
Επίσης, αφού έχεις εντοπίσει τα πιθανά αίτια, μπορείς να δοκιμάσεις και τη μέθοδο της απευαισθητοποίησης δηλ. να τον εκθέτεις σταδιακά στο ερέθισμα και να τον ανταμοίβεις (με μεζέ!) όταν δεν αντιδρά.
Ελπίζω να βοήθησα κάπως, πάντως είναι σίγουρα χρονοβόρα και ψυχοφθόρα διαδικασία (και για τους δυο σας). Καλή τύχη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marestros]

μην πλησιαζετε δαγκωωωωωωωωνειιιιιιιιι!!!!

ειμαι σιγουρη πως καπου εχει ξανασυζητηθει το θεματακι αλλα δεν το βρηκα!!!! το κατσουλι κατσουλινι μου εχει αρχισει να δαγκωνει πιο δυνατα απ'οτι πρεπει. δεν ειναι καθαρη επιθεση. ξεκιναει παιζοντας αλλα οταν προσπαθησεις να σταματησεις αρχιζει να γινεται κακια και σε δαγκωνει δυνατα!!!! εν τω μεταξυ τρωει ενα κολλημα με τα μαλλια. αν καθεσαι σε καναπε ανεβαινει στο προσκεφαλο και αρχιζει να παιζει με το μαλλι με αποτελεσμα να χτυπαει ακομα και το προσωπο μερικες φορες. δυο φορες εχει βαλει το ποδι της μεσα στο ματι μου ευτυχως δεν ειχε τα νυχια της εξω γιατι αλλιως.... εχω δοκιμασει τις γνωστες λυσεις :

1. σηκωμα ψηλα
2. πιασιμο απο το σβερκο και να της πιεσω το προσωπακι της κατω
   
3. φυσημα στο προσωπο (αυτο την ενοχλει αλλα δεν την πτοει)
4. φωνη (εννοειται)

το μονο που δεν εχω κανει ειναι να την περιορισω σε αλλο χωρο, το οποιο ειναι πρακτικα αδυνατο. τι κανω λοιπον;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

καλημερα,το ιδιο ακριβως γινεται και με τον γατο που ειναι στους γονεις μου.εκει που ειναι ηρεμος ή καθεται και τον χαιδευεις ξαφνικα,δινει κατι δαγκωματιες....!!!εμεις το μονο που κανουμε οταν συμβαινει αυτο για να ξεφυγουμε ειναι να εχουμε ενα μπουκαλακι που ψεκαζουν με νερο και να το χρησιμοποιουμε.μονο ετσι σταματαει γιατι με τους αλλου τροπους που ανεφερες εκνευριζεται περισσοτερο.εχει οντως ξανασυζητηθει το θεμα,θα το ψαξω και θα στο γραψω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Οταν αγριευει και δαγκώνει πολυ, να μην κάνεις τίποτα από όλα αυτά που προανέφερες. (Αυτά τα 4 που κάνεις την εξαγριώνουν περισσότερο).
Απλά θα αποτραβάς μαλακά το χέρι σου ή ότι άλλο δαγκώνει και θα φεύγεις. Με αυτό τον τρόπο οι μεγαλύτερες γάτες διδάσκουν στα μικρά να μην υπερβαίνουν τα όρια.
Επίσης πάρε μερικά παιχνιδάκια για γάτες και οταν την πιάνει όρεξη για παιχνίδι δίνε της αυτά. Μην της τα αφήνεις συνέχεια έξω γιατί τα βαριέται. Ενα παιχνιδάκι τη φορά!

https://www.ailouros.gr/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%A3%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82/tabid/210/Default.aspx
Το δεύτερο βήμα είναι να αποφύγετε την γάτα για τα επόμενα 10 λεπτά. Αυτό σημαίνει να μην της δώσετε απολύτως καμία προσοχή.
—ΜΗΝ της μιλάτε.
—ΜΗΝ της δείχνετε ότι την κατηγορείτε.
—ΜΗΝ την σηκώσετε με τα χέρια για να την πάτε σε άλλο δωμάτιο.
—ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ.
Αυτός είναι ο τρόπος που μαθαίνει ένα μικρό γατάκι να μην δαγκώνει ένα άλλο γατάκι όταν παίζει μαζί του. Αυτό που δέχεται το δάγκωμα τσιρίζει και απομακρύνεται ενώ το επιτιθέμενο παρακολουθεί με απορία και αναρωτιέται τι συνέβη. Τελικά μαθαίνει ότι για να επιμηκύνει το παιχνίδι πρέπει να συμπεριφέρεται πιο ευγενικά. Αυτή η μέθοδος αποδίδει καλά αν έχετε αυτοσυγκράτηση και σταθερότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Τα μηνύματα συγχωνεύτηκαν με το αρχικό thread!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Εγώ είχα δοκιμάσει τα πάντα για να σταματήσει ο Χιόνης να γρατζουνάει και να δαγκώνει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και δεν είχα καταφέρει τίποτα.... Τα χέρια μου έχουν γεμίσει σημάδια από τα άγρια παιχνίδια μαζί του! Από την στιγμή όμως που έφερα τον μικρό Πίπη στο σπίτι, εδώ και 2 μήνες περίπου, έχω βρει την υγειά μου!!! Δεν μ'έχει ξαναδαγκώσει ούτε καν κατά λάθος! Παίζουν όλη μέρα και λυσσάνε μεταξύ τους και οι μόνες δαγκωματιές που τρώω είναι από τον μικρό ο οποίος βγάζει τα νέα του δοντάκια μάλλον και θέλει συνέχεια να δαγκώνει. Κι αυτό ακόμα θα σταματήσει όπου να'ναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Κι ο Σιβα σταμάτησε να δαγκώνει. Οχι οτι δάγκωνε ποτέ ιδιαίτερα. Απλά είναι από αυτούς που τους αγγίζεις στην κοιλιά και ΤΣΑΦ!
Τωρα προσπαθω να τον κάνω να με δαγκώσει, αλλά τίποτα....Μου λείπει λίγο του Σιβα ειδικά το δάγκωμα! Η Αργυρώ δαγκώνει αρκετά, αλλά δεν είναι το ίδιο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marestros]

δυστυχως δεν μπορω να παρω δευτερο γατακι! θα ηταν πολυ καλο για το κατσουλι κατσουλινι μου. μπορει να βγαζει ακομα δονται οποτε να μας ζορισει για λιγο καιρο. ποτε βγαινουν ολα τα δοντακια? εμεις ειμαστε 4 μηνων!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Νομιζω ειναι λογικο ειδικα σε μικρες ηλικιες να βαζουν περισσοτερη δυναμη..... Το να τα αγνοει κανεις εκεινες τις στιγμες σιγουρα αποδοδει τελικα. Τα οσα ανεφερες επισεινωνουν τη κατασταση. Αυτο με τα μαλλια το ειχε και ο Πουρπουρης για αρκετο διαστημα. Οταν το παρακανε τα μαζευα η αλλαζα θεση ωστε να μην του ειναι ευκολα προσβασιμα. Καποια στιγμη απλα σταματησε.
Μεγαλωνοντας ενα γατακι χρειαζεται να μαθει τα ορια του καινα αναπτυει ενστικτωδως τις ικανοτητες του. Ολα αυτα ειναι μαθηματα που κανονικα θα γινονταν με τα αδερφακια του και ειναι φυσιολογικο νομιζω. Απλα υπομονη να μεγαλωσει και αν το παρακανει σταματα αμεσωςτο παιχνιδι και μη του δινεις σημασια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina-sasa]

Γεια σας.
Έχω κι εγώ πρόβλημα με τη γάτα μου, η οποία στον 1.5 χρόνο άρχισε να μας επιτίθεται. Δε μιλάω για δαγκωνιές, γρατζουνιές
, αρπάγματα περαστικών ποδιών και τέτοια, αυτά είναι πταίσματα!
Μιλάω για επιθέσεις κανονικές, με δαγκώματα και αίματα και ουλές που θα μείνουν για πάντα!
Το κακό είναι οτι οι επιθέσεις αυτές γίνονται τόσο ξαφνικά και αναίτια κατά τη γνώμη μου, που ποτέ δεν έχω καταφέρει να προστατευτώ.Λέω αναίτια, γιατί ποτέ δεν προηγήθηκε κάτι. Μιλάμε για περιπτώσεις όπως, ξυπνάω, πάω να φτιάξω καφέ, τον φέρνω, και ορμάει. Η καθόμαστε στο σαλόνι, σηκώνεται κάποιος να βγεί, η μπαίνει και ορμάει. Όταν ορμάει, κάνει τη ζημιά και μετά κάνω τον θηριοδαμαστή προκειμένου να απομακρυνθώ.Τη στειρώσαμε, την απομονώσαμε, τη βγάλαμε από την απομόνωση, την ξαναβάλαμε, το τελευταίο δίμηνο είναι μία έξω, δέκα μέσα. Της δίνουμε κάτι ηρεμιστικά χάπια τώρα, ακόμα και υπό την επίδραση των χαπιών μας όρμησε!! Στα μεσοδιαστήματα, είναι ένα γατάκι κολλημένο επάνω μου. Δε μπορώ να πώ, δείχνει να με λατρεύει. Με τρέχει από πίσω. Βγαίνω και περιμένει πίσω από την πόρτα να γυρίσω. Σηκώνομαι και τρέχει να δει που πάω. Και επίσης είμαι ο κύριος αποδέκτης της επιθετικότητας της.
Αυτό παίζει στο σπίτι μας εδώ και 7-8 μήνες. Είμαι πολύ κουρασμένη, πολύ στεναχωρημένη, και κυρίως σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Τα νεύρα μου είναι υπό κατάρρευση. Και φοβάμαι. Τώρα είναι στο δωμάτιο. Πρέπει να αλλάξω την άμμο της και δε ξέρω τι να κάνω και πώς να πάω. Κάθε φορά είναι και πιο δύσκολο για μένα. Εγώ θα πρέπει να πάρω χάπια μάλλον.
Πείτε μου λοιπόν καμμιά ιδέα σας παρακαλώ γιατί εμένα μού τελείωσαν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Γεια σας.
Έχω κι εγώ πρόβλημα με τη γάτα μου, η οποία στον 1.5 χρόνο άρχισε να μας επιτίθεται. Δε μιλάω για δαγκωνιές, γρατζουνιές
, αρπάγματα περαστικών ποδιών και τέτοια, αυτά είναι πταίσματα!
Μιλάω για επιθέσεις κανονικές, με δαγκώματα και αίματα και ουλές που θα μείνουν για πάντα!
Το κακό είναι οτι οι επιθέσεις αυτές γίνονται τόσο ξαφνικά και αναίτια κατά τη γνώμη μου, που ποτέ δεν έχω καταφέρει να προστατευτώ.Λέω αναίτια, γιατί ποτέ δεν προηγήθηκε κάτι. Μιλάμε για περιπτώσεις όπως, ξυπνάω, πάω να φτιάξω καφέ, τον φέρνω, και ορμάει. Η καθόμαστε στο σαλόνι, σηκώνεται κάποιος να βγεί, η μπαίνει και ορμάει. Όταν ορμάει, κάνει τη ζημιά και μετά κάνω τον θηριοδαμαστή προκειμένου να απομακρυνθώ.Τη στειρώσαμε, την απομονώσαμε, τη βγάλαμε από την απομόνωση, την ξαναβάλαμε, το τελευταίο δίμηνο είναι μία έξω, δέκα μέσα. Της δίνουμε κάτι ηρεμιστικά χάπια τώρα, ακόμα και υπό την επίδραση των χαπιών μας όρμησε!! Στα μεσοδιαστήματα, είναι ένα γατάκι κολλημένο επάνω μου. Δε μπορώ να πώ, δείχνει να με λατρεύει. Με τρέχει από πίσω. Βγαίνω και περιμένει πίσω από την πόρτα να γυρίσω. Σηκώνομαι και τρέχει να δει που πάω. Και επίσης είμαι ο κύριος αποδέκτης της επιθετικότητας της.
Αυτό παίζει στο σπίτι μας εδώ και 7-8 μήνες. Είμαι πολύ κουρασμένη, πολύ στεναχωρημένη, και κυρίως σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Τα νεύρα μου είναι υπό κατάρρευση. Και φοβάμαι. Τώρα είναι στο δωμάτιο. Πρέπει να αλλάξω την άμμο της και δε ξέρω τι να κάνω και πώς να πάω. Κάθε φορά είναι και πιο δύσκολο για μένα. Εγώ θα πρέπει να πάρω χάπια μάλλον.
Πείτε μου λοιπόν καμμιά ιδέα σας παρακαλώ γιατί εμένα μού τελείωσαν.

Ισως αυτή η επιθετικότητα οφείλεται σε κάτι οργανικό.
Καλό είναι να την δει ένας καλός κτηνίατρος.
Τα ηρεμιστικά χάπια δεν μου ακούγονται σωτή λύση. Τα έγραψε γιατρός? Και για πόσο?
Σίγουρα κάτι φταίει και φέρεται έτσι η γάτα, το οποίο εσύ ισως δεν έχεις διακρίνει και εντοπίσει.
Στο www.ailouros.gr υπάρχει ένα σχετικό κεφάλαιο για την ξαφνική επιθετικότητα απέναντι σε ανθρώπους. (Δυστυχώς δεν μπορω να σε παραπέμψω κατευθείαν γιατί έχω πολύ αργή σύνδεση.)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Συμφωνώ με την Ισμήνη.
Μήπως επείσης άλλαξε κάτι στην δική σας συμπεριφορά, και γιαυτό αντιδράει έτσι??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina-sasa]

Όχι, τίποτα δεν άλλαξε στη δική μου συμπεριφορά σίγουρα.
Φυσικά τα χάπια μού τα έδωσε γιατρός. Στον αίλουρο έχω πάει. Εκεί έκανα τη στείρωση, εκεί παίρνω και τα χάπια.
Το θέμα είναι οτι δε ξέρω πώς να προχωρήσω. Το να την έχω σε ένα δωμάτιο, όσο μεγάλο κι αν είναι, δεν είναι λύση.
Το να τη βγάζω και να μου κόβονται τα πόδια λες κι έχω τον Τσάκι δίπλα μου, επίσης δεν είναι λύση. Να την πάρει κάποιος αποκλείεται. Αδιέξοδο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Αν και δεν εχω να σου προτεινω κατι Λυπαμαι πολυ για την κατασταση που βρισκεσαι με την γατουλα σου! Ειχα μια τετοια γατουλα, την Ζουζουνα-Κακιστρω. Φανταζομαι ειναι ξεκαθαρο οτι ειχε δυοπ προσωπικοτητες και μια χαιδευοταν και μια με πετσοκοβε! Βεβαια αυτη απο μικρη ειχε χασει το ματακι της και απο κει κακιωσε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina-sasa]

Και τι έκανες μ' αυτήν που λες?
Γιατί βέπω δε μιλάς στον ενεστώτα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Α δυστυχως πεθανε απο καποια μολυνση που ειχε απο το ματι γιατι οι γονεις μου δεν μας πηγαιναν σε γιατρο... Εζησε ετσι 1 χρονο και κατι, με το ματι να βγαζει πυον κατα καιρος (σορρυ αν ειναι μπλιαχ!) Αλλα μετα προχωρησε η μολυνση και τις δυο τελευταιες μερες εχανε την ισορροπια της, δεν ελεγχε τις κινησεις της... Εκλαιγα πολυ οταν ηταν να ''φυγει''. Εχω κρατησει το λουρακι της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Ισως εάν κάνεις λίγη ακόμα υπομονή...Η στείρωση δεν έχει άμεσα αποτελέσματα. Χρειάζεται να περάσει λίγος καιρός (έως και 6 μήνες), για να ηρεμήσουν οι ορμόνες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.