Δεν έχω κανέναν... Μόνο τις γάτες μου...

[ΓΙΟΥΛΗ]

ΜΠορείς απλά να επιλέγεις σε ποιους θα μιλάς για τα γατάκια σου. Και ποιους θα καλείς σπίτι σου. Για τους άλλους υπάρχει το "συγνώμη αλλά ξέρω ότι δεν συμπαθείς τα γατάκια μου". Και τους φίλους σου θα έχεις και εκείνοι θα σέβονται την αγάπη για τις γάτες σου. Και πάντα μπορείς να βλέπεις τους φίλους σου σε καφέ, εστιατόρια, κλαμπ, στα σπίτια τους κλπ...

Συμφωνώ απόλυτα!
Εχω λίγες φίλες με τις οποίες μιλώ για τα γατάκια μου όλη την ώρα... κι άλλες όπου μόνο γι'αυτό δεν τους μιλώ κι αυτό γιατί θα γίνω κουραστική και δεν έχει νόημα!
Με το σύντροφό μου που απλά τα δέχεται, μιλάμε γι'αυτά μόνο όταν συντρέχει σοβαρός λόγος!
Το παν είναι να βρεις τις ισορροπίες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prince]

Με το φίλο μου (που αρχικά αντιπαθούσε τις γάτες και όμως μου χάρισε τον πρίνς και στη συνέχια πήρε και δικό του γάτο) έχουμε καταντήσει να κάνουμε γατοσυζήτηση..
Απλά από δώ και πέρα θα βάζεις κριτίριο το άν δεχονται τό γάτο ή όχι ειδικά για πιο προσωπική σχέση. (όχι να το συμπαθούν απαραίτητα, απλά να μην τον ενοχλεί στο χώρο σου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Με το φίλο μου (που αρχικά αντιπαθούσε τις γάτες και όμως μου χάρισε τον πρίνς και στη συνέχια πήρε και δικό του γάτο) έχουμε καταντήσει να κάνουμε γατοσυζήτηση..
Απλά από δώ και πέρα θα βάζεις κριτίριο το άν δεχονται τό γάτο ή όχι ειδικά για πιο προσωπική σχέση. (όχι να το συμπαθούν απαραίτητα, απλά να μην τον ενοχλεί στο χώρο σου)

Μωρέ τα αγάπάει εμένα απλά δεν μπορεί τη τρίχα... έτσι προσαρμόστηκα κι εγώ και προσέχω πολύ! Κάναμε πολλές πατέντες προκειμένου να πετύχουμε ένα καθαρό σπίτι με 2 μακρύτριχα γουναμπαλάκια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[indrilgon]

[FONT=&quot]Όντως είναι δύσκολο όταν οι άνθρωποι σε απογοητεύουν. Εγώ ευτυχώς περιτριγυρίζομε από άτομα που αγαπούν τα ζώα, ακόμα και μια φίλη μου που τα φοβάται λόγο οικογένειας τα αγαπάει πολύ. Απλά νομίζω δεν έχεις γνωρίσει τα κατάλληλα άτομα[/FONT][FONT=&quot]...[/FONT]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prince]

Μωρέ τα αγάπάει εμένα απλά δεν μπορεί τη τρίχα... έτσι προσαρμόστηκα κι εγώ και προσέχω πολύ! Κάναμε πολλές πατέντες προκειμένου να πετύχουμε ένα καθαρό σπίτι με 2 μακρύτριχα γουναμπαλάκια...

Πατέντες...
Χτένισμα 2 φορές ημερισίως (όταν είναι εδώ το αναλαμβάνει εκείνος)
Σκουπισμα / σφουγγάρισμα 2 φορές ημερισίως
Ταμπονάρω τα ρούχα με αυτοκόλητητ ταινία πριν τα πλύνω για να μην μένουν τρίχες
Περνάω το κάλυμα του καναπέ με την ηλεκτρική σκούπα γιατί ξαπλώνει ο μικρός

Αν έχετε καμιά καλύτερη ιδέα πείτε την... (στο ξενοδοχείο που καθάριζαν μία την ημέρα και χωρίς ηλεκτρική το δωμάτιο ήταν τίγκα στην τρίχα...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Πατέντες...
Χτένισμα 2 φορές ημερισίως (όταν είναι εδώ το αναλαμβάνει εκείνος)
Σκουπισμα / σφουγγάρισμα 2 φορές ημερισίως
Ταμπονάρω τα ρούχα με αυτοκόλητητ ταινία πριν τα πλύνω για να μην μένουν τρίχες
Περνάω το κάλυμα του καναπέ με την ηλεκτρική σκούπα γιατί ξαπλώνει ο μικρός

Αν έχετε καμιά καλύτερη ιδέα πείτε την... (στο ξενοδοχείο που καθάριζαν μία την ημέρα και χωρίς ηλεκτρική το δωμάτιο ήταν τίγκα στην τρίχα...)

Όλα τα παραπάνω πλήν του ότι χτενίζω μια φορά τη μέρα γιατί έχουν λίγο κοντύτερη τρίχα... και κάνω swiffer μία φορά μόλις πάω σπίτι... η ηλεκτρική μπαίνει 2 φορές την εβδομάδα με σφουγγάρισμα.
Επίσης όταν λείπουμε κλείνουμε υπνοδωμάτια, μπάνια και κουζίνα ενώ η κερβατοκάμαρά μας είναι το απαγορευμένο δωμάτιο... (όταν λείπει ο μπαμπάς... γιατί η μαμά μας αφήνει)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prince]

κάνω swiffer μία φορά μόλις πάω σπίτι...

Το swiffer κάνει δουλειά; δεν το έχω δοκιμάσει; Στο πάτωμα ή για ξεσκόνισμα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Πατέντες...
Χτένισμα 2 φορές ημερισίως (όταν είναι εδώ το αναλαμβάνει εκείνος)
Σκουπισμα / σφουγγάρισμα 2 φορές ημερισίως
Ταμπονάρω τα ρούχα με αυτοκόλητητ ταινία πριν τα πλύνω για να μην μένουν τρίχες
Περνάω το κάλυμα του καναπέ με την ηλεκτρική σκούπα γιατί ξαπλώνει ο μικρός

Αν έχετε καμιά καλύτερη ιδέα πείτε την... (στο ξενοδοχείο που καθάριζαν μία την ημέρα και χωρίς ηλεκτρική το δωμάτιο ήταν τίγκα στην τρίχα...)

Και μετά από όλα αυτά ημερησίως... εξακολουθείς και στέκεσαι όρθια; Μήπως είναι ολίγον υπερβολιή; Λέω εγώ τώρα, που με 2 ημι-μακρύτριχα σπίτι δεν καθαρίζω κάθε μέρα...αλλιώς πάει η μεσούλα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Το swiffer κάνει δουλειά; δεν το έχω δοκιμάσει; Στο πάτωμα ή για ξεσκόνισμα;

Θα σου στείλω pm γιατί ξεφύγαμε απ΄το θέμα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Το swiffer κάνει δουλειά; δεν το έχω δοκιμάσει; Στο πάτωμα ή για ξεσκόνισμα;

Στο πάτωμα Το ξεσκονιστήρι δε μαζεύει τις τρίχες, απλά τις πάει πιο πέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prince]

Υπερβολική είμαι το ξέρω.. Απλά μακρύτριχος ο Prince μαδάει... + ότι και να κάνω πάντα αιωρούνται τρίχες.. Ίσως και να ειναι ιδέα μου αλλά πάντα ήμουν υπερβολική στην καθαριότητα του σπιτιού (του δικού μου, στη μάνα μου ήμουν πρώτη τεμπέλα) και με το γάτο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Υπερβολική είμαι το ξέρω.. Απλά μακρύτριχος ο Prince μαδάει... + ότι και να κάνω πάντα αιωρούνται τρίχες.. Ίσως και να ειναι ιδέα μου αλλά πάντα ήμουν υπερβολική στην καθαριότητα του σπιτιού (του δικού μου, στη μάνα μου ήμουν πρώτη τεμπέλα) και με το γάτο....

Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας, όπως θέλουμε να μας δέχονται οι άλλοι με τη τρέλα μας πρέπει κι εμείς να προσέχουμε το χώρο μας για να μπορούν να τον ανέχονται κι εκείνοι που δεν είναι γατότριχα fun!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας, όπως θέλουμε να μας δέχονται οι άλλοι με τη τρέλα μας πρέπει κι εμείς να προσέχουμε το χώρο μας για να μπορούν να τον ανέχονται κι εκείνοι που δεν είναι γατότριχα fun!

Επίσης διαφωνώ με εκείνους που ζουν με ζώα και όταν έρχεται κάποιος που δεν είναι εξικιωμένος δεν προσαρμόζουν για λίγο το σπίτι στα δεδομένα του επισκέπτη τους κι έτσι έχουν τα ζωάκια τους να περιφέρονται ανενόχλητα μπροστά στα έντρομα μάτια του φιλοξενούμενού τους. (μιλάμε βέβαια για μια απλή επίσκεψη).
Όταν έχω επισκέψεις μη εξικιωμένες με τις γάτες, περιορίζω τα γατάκια μου στο χώρο τους κι έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[WhiteDrum]

Συμμερίζομαι τις ανησυχίες σου Ελεάνα. Και εγώ πρόσφατα, μετά από πολλά άσχημα και ψυχοφθόρα σκηνικά αποφάσισα να κάνω "περικοπές" στις παρέες μου, μένοντας με ελάχιστα και προσεκτικά επιλεγμένα άτομα. Και αυτό διότι με κουράζει να ανέχομαι τις παραξενιές και τους εγωισμούς ατόμων που δεν ενδιαφέρονται για εμένα αλλά για το τι έχω εγώ να τους προσφέρω, κάτι σαν δεκανίκι τους δηλαδή μόνο για την δική τους αυτοπραγμάτωση και ικανοποίηση. Επίσης, σαν κι εσένα, συνήθως εγώ απομακρύνομαι από άτομα, όχι επειδή είμαι "τέλεια" και "αλάνθαστη" αλλά επειδή προτιμώ να συναναστρέφομαι με άτομα που έχουν ορισμένες αξίες και στόχους στη ζωή τους. είναι όντως δύσκολο να καταλαβαίνεις καταστάσεις και άτομα εξ'αρχής αλλά ποτέ δεν είναι αργά να ξεκόψεις. Είναι περίεργο να απομακρύνεσαι από άτομα, αλλά τουλάχιστον ξέρεις ότι αυτό θα σου εξασφαλίσει την ψυσική σου ηρεμία και θα σε διατηρήσει αληθινή.
Όσο για τα γατούλια, κι εμένα οι γονείς μου με παροτρείνουν να τον δώσω αλλού τον μικρό Γκλεν αλλά το αποκλείω εντελώς το ενδεχόμενο! Έχω ξεπατωθεί να καθαρίζω το σπίτι(αρκετά μεγάλο για φοιτήτρια) και γνωρίζω ότι θα λιώνω στο διάβασμα και στα εργαστήρια γιατί η σχολή μου είναι απαιτητική αλλά το πήρα απόφαση όταν ο Γκλεν έγινε γατο-συγκάτοικός μου να είμαι η καλύτερη μανούλα γι αυτόν και δεν παίρνω πίσω την υπόσχεσή μου. Ευτυχώς για εμένα ο φίλος μου τον λατρεύει τον μικρό και τους έχω πετύχει κιόλας να παίζουν με τις ώρες κι εμένα να με αγνοούν πλήρως
Στείλε μου πμ να βρεθούμε καμιά μέρα για καφεδάκι να τα πούμε , μιας και εγώ κόλλησα πάλι πίσω Σαλόνικα λόγω επερχόμενης εξεταστικής

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fru_fru]

Εγω δε λεω τιποτα αλλα σε συμμεριζομαι απολυτα φιλεναδα!!!

Ειμαι σολο και αρκουδα λογω σκυλων και γατων... (τελειες διακοπες και φετος!!!)

Αλλα εσυ εισαι μικρουλα, αντε, ανοιξε τα φτερα σου. Τα γατακια ευτυχως ειναι μια χαρα και ενα σ/κο να λειψεις!!!!!!!!!!

Βγες με τις φιλες σου, γνωρισε ανθρωπους, χμ.... ξεχασα, οι γατες ειναι απιστευτα πιο διακριτικες απ τα σκυλια σε ...ανθρωπινες στιγμες.

Κουκλιτσα μου ΒΓΕΣ! Και τα γατακια θα προσαρμοστουν... μην αγχωνεσαι

Φιλικα
Φρου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DESPOINA12742]

Εγω παλι πηρα γατουλα 25 χρονων.ποτε δεν ειχα κατοικιδιο διοτι οταν εμενα με τους γονεις μου δεν τα ηθελαν μεσα στο σπιτι κ ειδικα γατες.Ο συντροφος μου με στηριζει απολυτα μενουμε μαζι με τις 2 γατουλες μας (η μια αδεσποτε που την ταιζαμε κ τελικα την μαζεψαμε) κ αν με ρωτησατε αν θα γυρνουσα στους γονεις μου σε περιπτωση που χωριζα,η απαντηση ειναι οχι.Λατρευω τα γατια μου κ δεν συμβιβαζομαι με κανεναν για αυτο το θεμα.Οποιος σας αγαπα πραγματικα θα δεχτει κ τα ζωα σας.Σας πληροφορω οτι κ οι γονεις μου που παω ειτε στο σπιτι τους ειτε στο εξοχικο πλεον δεν εχουν προβλημα.Τα γατουνια μου ειναι μερος της ζωης μου κ το εχουν αποδεχθει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[katerina10]

Εγω παλι πηρα γατουλα 25 χρονων.ποτε δεν ειχα κατοικιδιο διοτι οταν εμενα με τους γονεις μου δεν τα ηθελαν μεσα στο σπιτι κ ειδικα γατες.Ο συντροφος μου με στηριζει απολυτα μενουμε μαζι με τις 2 γατουλες μας (η μια αδεσποτε που την ταιζαμε κ τελικα την μαζεψαμε) κ αν με ρωτησατε αν θα γυρνουσα στους γονεις μου σε περιπτωση που χωριζα,η απαντηση ειναι οχι.Λατρευω τα γατια μου κ δεν συμβιβαζομαι με κανεναν για αυτο το θεμα.Οποιος σας αγαπα πραγματικα θα δεχτει κ τα ζωα σας.Σας πληροφορω οτι κ οι γονεις μου που παω ειτε στο σπιτι τους ειτε στο εξοχικο πλεον δεν εχουν προβλημα.Τα γατουνια μου ειναι μερος της ζωης μου κ το εχουν αποδεχθει.

Νομίζω πως είμαι κάτι σαν η επανάληψη της ζωής σου..Η μάλλον της κατάστασης σου.2 γατιά γιατί τρέχω και λείπω..Τα λετρεύω και φεύγω από τους δικούς μου γιατί δεν τα θέλουν ελεύθερα στο σπίτι..Νοικιάσαμε με την κολλητή μου σπίτι και τώρα θα πάμε να είμαστε οι 4 μαζί.Αν ποτέ δεν πάει κάτι καλά ξέρω ότι το τελευταίο μέρος που θα πάω είναι το σπίτι των γονιών μου..Οι γάτες είναι η ζωή μου..και δεν μπορώ πλέον χωρίς αυτές..Ότι και να γίνει!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Sof]

Εμείς είμασταν τυχεροί με τον άντρα μου.
Είχα γάτα στο πατρικό μου από 15 ετών και εκείνος είχε πάντα αδεσποτάκια σπίτι του από μωρό.
Η λατρεία μας στις γάτες ήταν από τα κοινά σημεία στη σχέση μας.
Λίγες μέρες μετά τον γάμο μας, μου έφερε τον Φατσούλι σπίτι.
Όταν εκείνος "εφυγε", μου έφερε τον Φρίξο και μετά μας ήρθε και η Μαριλού.

Αντιδράσεις πολλές και από όλους.
Όταν μου έφερε τον Φάτσα οι γονείς μας κόντεψαν να πάθουν ανακοπή.
"Καινούριο σπίτι έχετε και πήρατε γάτα?".
Όταν μου έφερε τον Φρίξο ήρθαν τα δεύτερα εγκεφαλικά
"Αφού περάσατε τέτοιο πόνο με τον χαμό του Φάτσα τι το θέλατε το γατί?".

Απλά κλείνουμε τα αυτιά και κάνουμε ότι γουστάρουμε.
Ξέρω πως όταν είσαι μόνος είναι πιο δύσκολο. Θα πρέπει να βρεθούν πατέντες ώστε να μην σε πληγώνει η αδιαφορία των τρίτων.
Όταν πέθανε ο Φάτσας μου, ήμουν στο γραφείο και για καμιά εβδομάδα τρέχανε τα μάτια μου σαν βρύσες. Δεν μπορούσα να συγκρατηθώ με τίποτα.
Οι περισσότεροι με κοιτάζανε σαν ούφο.
Βρέθηκε όμως και μια φίλη-συνάδελφος που ξέρει τον πόνο αυτό. Ήρθε, με αγκάλιασε και για 5 λεπτά ξέσπασα σε λυγμούς στην αγκαλιά της.

Αυτό που θέλω να πω είναι πως δεν είσαι μόνη. Υπάρχουν σίγουρα άνθρωποι γύρω σου που σε νιώθουν. Απλά δεν είναι η πλειοψήφια.
Ίσως αυτό όμως σε κάνει ξεχωριστό άνθρωπο. Αντί λοιπόν να στεναχωριέσαι, θαύμασε τον εαυτό σου για τη μοναδικότητα του. Βρες ανθρώπους σαν και εσένα - αλλά ακόμα και αυτούς που δεν είναι στο ίδιο μήκος κύματος μη τους κάνεις πέρα. Απλά επέλεξε προσεκτικά με ποιούς θα μοιραστείς τι. Είσαι πολύ νέα για να κλείνεσαι στο καβούκι σου. Η ζωή είναι μικρή και πολύ όμορφη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[savillerow7]

Και επιπλέον το όμορφο με τους ανθρώπους, είναι τα διαφορετικά ενδιαφέροντα.. εγω φροντίζω και κάνω παρέα με πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους ανθρώπους, γιατι ετσι μπορω να μάθω πρισσοτερα πράγματα...
Για τουσ περισσότερους φίλους μου κι εγω εξωγηινη είμαι που δεν με νοιαζουν κουρτινες, καναπέδες κ.τ.λ. και ως εκ τουτου δεν είναι σε καλή κατάσταση, αλλά δεν με πειράζει αυτό, γιατί έτσι είμαι, και δεν χρειάζεται να γίνω αλλιώς, μα ούτε και να αποδείξω τίποτα..κι αυτός ειναι ο λόγος που οσο και να τα αγαπάω τα γατακια μου, η κουζίνα μου είναι μόνο για δίποδα(ειναι ο χώρος μου ΧΑΑΑΑΑΑΑΑ), και τα μικρά μου έμαθαν να το σέβονται αυτό, γιατι το δουλέψαμε μαζί, με υπομονη, για να ειμαστε καλά όλοι μέσα στο σπίτι.Με λίγα λόγια αν δεν βάλεις όρια στα πλάσματα που συναναστρεφεσαι, δεν θα νιώθεις καλα.Μη στερείς τον εαυτό σου απο ανθρώπινη συναναστροφή, απλά έχε του εμπιστοσύνη σε αυτα που θέλει και χρειάζεται, και αυτό καμια φορά απο μόνο του είναι αρκετό για να τα σεβαστουν και οι άλλοι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anima]

Ας σου πω και γω το λογάκι μου μικρή μου Ελεανίτα.
Είδες στο σάιτ αυτό πόσοι άνθρωποι υπάρχουν σαν και σένα με τους οποίους μπορείς να μοιράζεσαι πολλά από όσα σε απασχολούν! Φίλοι και σύντροφοι θάρθουν με τον καιρό... καποιοι θα είναι πιο κοντά σου από άλλους .... εσύ θα διαλέξεις τους κατάλληλους, αυτούς που θα σέβονται τις ανάγκες, τις συνήθειες και τις επιθυμίες σου όπως και συ θα σέβεσαι αντίστοιχα τις δικιές τους.

Είδες κάποια σούγραψε για τον σύντροφό της που από αγάπη γι αυτήν δέχτηκε τις γάτες και μετά τις αγάπησε ..... Έτσι έγινε και με μένα. Τις γάτες τις γνώρισα από αγάπη προς την κόρη μου που τους είναι αφοσιωμένη. Όταν ήταν ν' αποκτήσω τη δική μου πρώτη γάτα συζήτησα με τον άνδρα μου που δέχτηκε από αγάπη για μένα. Τώρα έχουμε τις δυο τρισχαριτωμένες γατούλες μας και είμαστε ευτυχισμένοι μαζί τους. Βλέπεις η αγάπη, η αληθινή .... Ο σεβασμός για τις ανάγκες του άλλου ....

Για τους καναπέδες μας που τους αγοράσαμε λίγο πριν πάρουμε τις γάτες διατηρούνται θαυμάσια με διάφορα ριχτάρια και μάζεμα τριχών με πολλή τρυφερότητα .... όταν είμαστε σε μέρη μακρυνά και ανακαλύπτουμε τις τρίχες τους απάνω μας λέμε "ταξιδεύουν μαζί μας" και μια γλυκια και τρυφερή αίσθηση μας διαπερνάει...
Αυτά καλή μου από κάποια που θα μπορούσε να ήταν γιαγιά σου...
Φιλάκια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.