Δεν με αφήνει να τον προσεγγίσω

Θεωρητικά συμφωνούμε ότι μια επιθετική συμπεριφορά αντιμετωπίζεται με αγάπη και υπομονή.
Πρακτικά όμως ???????????
1) Δεν υιοθέτησα τον " Πορτοκάλι ", προσπάθησα να σώσω ένα γατούλι που βρισκόταν σε άθλια κατάσταση, όλη η γειτονιά τον έβλεπε και μόνο εμείς αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι.
2) Ο κτηνίατρος μας ανακοίνωσε ότι η γρίπη που έχει είναι πολύ πιθανόν να μην του περάσει ποτέ και ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος για αυτόν.
3) Είναι αδύνατον να υιοθετηθεί, άρρωστος, επιθετικός και μεγάλος σε ηλικία.
4) Εστιάζω στην επιθετικότητα διότι αν μπορούσε να μας μάθει και να μας εμπιστευτεί θα τον φροντίζαμε καλύτερα όταν θα ερχόταν η στιγμή να βγεί έξω.
Επί 2 μέρες του βάζω φαί και φεύγω, σήμερα καθώς του δίνω την κονσέρβα με την αντιβίωση του χωρίς λόγο επιτίθεται, άλλες 2 γρατζουνιές.
Οσον αφορά την στείρωση η γνώμη του κτηνιάτρου παρόλο που θα πληρωθεί είναι αρνητική.
Δύσκολη περίπτωση ο Πορτοκάλης και αυτή την στιγμή την βλέπω αδιέξοδη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είμαι σίγουρη ότι αντιλαμβάνομαι με τι διάθεση γράφετε τα παραπάνω. Αν όμως δεν κάνω τραγικό λάθος, "βλέπω" έναν άνθρωπο ξενερωμένο με το γάτο, που δεν έχει πλέον ιδιαίτερη διάθεση να αποκρυπτογραφήσει τη συμπεριφορά του γάτου και να τον κάνει να τον εμπιστευτεί.

Προσωπικά δεν μπορώ να βοηθήσω περισσότερο καθώς έγραψα ήδη 2-3 μεγάλα μηνύματα όπου κατέθεσα όλα όσα ξέρω, όλα όσα έχω ζήσει και όλα όσα πιστεύω όπως διαβάζω την κατάστασή σας.

Επίσης δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς θέλετε από τον γάτο. Θέλετε να σας εμπιστευτεί; Θέλετε να είναι πιο ήρεμος; Θέλετε να σας πλησιάζει; Ή απλά θέλετε να γίνει καλά, να μην πονάει, να μην είναι άρρωστος; Το να θέλετε μόνο το δεύτερο είναι απόλυτα θεμιτό και κατανοητό και εξακολουθεί να κάνει τεράστια διαφορά στη ζωή και την υγεία του γάτου. Ωστόσο αν θέλετε να σας πούμε την άποψή μας, θεωρώ ότι πρέπει να κατασταλλάξετε στο τι θέλετε να πετύχετε. Τελείως απλοϊκά θα σας πω ότι το πρώτο σας μήνυμα αλλά και το μήνυμα της αδερφής σας, φανερώνουν μια διάθεση να προσεγγίσετε το γάτο και να τον κάνετε χαρούμενο και άνετο, ενώ το τελευταίο σας μήνυμα βγάζει μια παραίτηση και μια διάθεση "ο γάτος είναι αχάριστος και εκνευριστικός".

Σε περίπτωση που επιθυμείτε και το πρώτο, δηλαδή να σας εμπιστευτεί ο γάτος, πρέπει να προσπαθήσετε λίγο περισσότερο. Ωστόσο δεν είναι σίγουρο ότι θα το επιτύχετε διότι οι γάτες είναι επιφυλακτικά ζώα (συνήθως) και ο γάτος αυτός είναι ιδιαίτερα σοκαρισμένος και τρομαγμένος οπότε ακούγεται δύσκολο το να ανοιχτεί. Η φροντίδα σας και η περιποίησή σας θεωρώ ότι αρκούν.

Το να υιοθετηθεί (σημείο 3) είναι το τελευταίο αυτή τη στιγμή και το πιο μακρινό. Ας γίνει καλά και βλέπετε πώς θα πράξετε. Ο γάτος σώθηκε χάρη στις προσπάθειές σας αλλά έχει πολύ δρόμο ακόμα η επανατοποθέτησή του ή η υιοθεσία του. Σε κάθε περίπτωση δε βλέπω γιατί είναι ακατάλληλος για υιοθεσία, οι λόγοι που αναφέρατε δεν είναι ουσιαστικά λόγοι ενάντια στην υιοθεσία αλλά υπέρ της.

Το σημείο της στείρωσης μου φαίνεται επίσης μακρινό καθώς είναι κάτι που θα το κάνατε αφού γίνει καλά ο γάτος. Ωστόσο και πάλι δεν αντιλαμβάνομαι το εξής. Ενώ πολλά έμπειρα μέλη στο σάιτ σας είπαν τη γνώμη τους για το θέμα, ενώ υπάρχει το ιντερνετ που έχει αμέτρητες πληροφορίες για τη στείρωση, εσείς μας παραθέτετε έναν "τοίχο" που λέει "ο κτηνίατρος αυτό είπε και τελείωσε". Εν προκειμένω, όμως, ο κτηνίατρος έχει λάθος. Και δυστυχώς πέφτει στη δική σας σφαίρα αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων να ρυθμίσετε το να γίνει το σωστό. Μπορείτε να καλέσετε άλλους κτηνιάτρους οι οποίοι θα σας πουν την άποψή τους επί του θέματος. Ωστόσο, ξαναλέω, είναι ένα μελλοντικό/μακρινό θέμα το οποίο προς το παρόν μπαίνει στην άκρη. Προς το παρόν προέχει να ζήσει ο γατούλης.

Δυστυχώς οι απορίες μου όπως καταλαβαίνετε είναι πολλές, για παράδειγμα αναρωτιέμαι γιατί βρίσκετε την περίπτωση του γάτου "αδιέξοδη" και πώς το εννοείτε αυτό; Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ο γάτος σιγά σιγά να γίνει καλά, με τη συνεχή φροντίδα και περιποίησή σας και στη συνέχεια να εμβολιαστεί (αν γίνεται αυτό, δεν το γνωρίζω, αξίζει να το ερευνήσετε) και να επανατοποθετηθεί.

Ειλικρινά συγγνώμη που απαντάω με ποστ-σεντόνι θέτοντας ερωτήσεις αντί παρέχοντας απαντήσεις. Είδα το ποστ σας την ώρα που το δημοσιεύσατε, περίμενα απαντήσεις άλλων χρηστών για να κυλήσει η συζήτηση και να λυθούν οι απορίες μου αλλά δυστυχώς δεν ακολούθησαν απαντήσεις. Μένω λοιπόν ακόμα με μια αίσθηση μπερδέματος και με μια αμφιβολία αν μπορούμε να βοηθήσουμε περισσότερο, καθώς η αίσθηση που αποκομίζω απ' την τελευταία σας απάντηση είναι απογοήτευση και κούραση. Δε βλέπω όμως το λόγο να νιώθετε έτσι. Δε χρειάζεται να γίνετε φίλοι με τον γατούλη. Αρκεί που τον κρατήσατε στη ζωή και του δίνετε μια ευκαιρία να ζήσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θεωρητικά συμφωνούμε ότι μια επιθετική συμπεριφορά αντιμετωπίζεται με αγάπη και υπομονή.
Πρακτικά όμως ???????????
1) Δεν υιοθέτησα τον " Πορτοκάλι ", προσπάθησα να σώσω ένα γατούλι που βρισκόταν σε άθλια κατάσταση, όλη η γειτονιά τον έβλεπε και μόνο εμείς αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι.
2) Ο κτηνίατρος μας ανακοίνωσε ότι η γρίπη που έχει είναι πολύ πιθανόν να μην του περάσει ποτέ και ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος για αυτόν.
3) Είναι αδύνατον να υιοθετηθεί, άρρωστος, επιθετικός και μεγάλος σε ηλικία.
4) Εστιάζω στην επιθετικότητα διότι αν μπορούσε να μας μάθει και να μας εμπιστευτεί θα τον φροντίζαμε καλύτερα όταν θα ερχόταν η στιγμή να βγεί έξω.
Επί 2 μέρες του βάζω φαί και φεύγω, σήμερα καθώς του δίνω την κονσέρβα με την αντιβίωση του χωρίς λόγο επιτίθεται, άλλες 2 γρατζουνιές.
Οσον αφορά την στείρωση η γνώμη του κτηνιάτρου παρόλο που θα πληρωθεί είναι αρνητική.
Δύσκολη περίπτωση ο Πορτοκάλης και αυτή την στιγμή την βλέπω αδιέξοδη.

Ειναι οντως δυσκολη περιπτωση, αλλα απο εσας εξαρταται πως θα κινηθειτε. η δικη μου αποψη ειναι η εξης:
ναι μεν δεν τον υιοθετησατε ολοι το καταλαβαινουμε αυτο, αλλα οταν αναλαμβανεις ενα ζωο αρρωστο για να το βοηθησεις εχεις καποια ευθυνη.

στη θεση σας θα εκανα αυτο που λεει και η ηλιαννα δλδ θα εκανα ο,τι μπορουσα με τη θεραπεια, μεχρι να γινει οσο πιο καλα γινεται και μετα θα τον στειρωνα και θα τον επανατοποθετουσα. η συμπεριφορα του ειναι φυσιολογικη για οσα περναει, αυτο ειναι σιγουρο. αλλα εφοσον δεν προκειται να τον υιοθετησετε, δεν χρειαζεται να σας ανησυχει αυτο, εσεις κανετε ο,τι καλυτερο μπορειτε. ναι σιγουρα θα ηταν πιο ευκολα τα πραγματα αλλιως, αλλα δεν ειναι, τι να κανουμε, ετσι εχει η κατασταση.

πραγματικα αυτοι οι κτηνιατροι με αυτες τις αποψεις ειναι επικινδυνοι... μιλαμε για εναν γατο που ειναι ηδη αρρωστος και με προοπτικη να επανατοποθετηθει ο κτηνιατρος λεει να μην στειρωθει? μα και υγιης να ηταν θα αρρωσταινε απο τις μεταξυ τους μαχες και τις κακουχιες στις περιοδους αναπαραγωγης! ποσω μαλλον ενας ηδη αρρωστος γατος! τι να πω, ολοι οσοι εχουμε στειρωμενα αρσενικα που ζουνε μαλιστα σε αυλες ξερουμε πολυ καλα οτι αυτο που λεει ο κτηνιατρος δεν ισχυει. ισα ισα απεχουν απο καθε ειδους καυγαδες, ουτε ξυλο τρωνε (αφου οι αλλοι δεν τους βλεπουν ανταγωνιστικα) ουτε τιποτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν ο γατος δεν στειρωθει πολυ φοβαμαι οτι οσες προσπαθειες κι αν κανατε για να γινει καλα σε συντομο χρονικο διαστημα θα πεσουν στο κενο. Ειμαι 100% σιγουρη οτι οταν θα ξαναβγει εξω θα γυρισει με κατεβασμενη μουρη.

Να ρωτησω κατι αλλο.. το ενδεχομενο αντι για ληψη αντιβιωσης απο το στομα να γινεται ενεσιμη αντιβιωση το εχετε σκεφτει? Ο γιατρος σας το προτεινε? Συνηθως οι ενεσιμες αντιβιωσεις ειναι μακρας διαρκειας και δεν θα χρειαζεται καθε μερα να στρεσσαρεται ουτε ο ιδιος, ουτε εσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα σας πω και γω τη γνώμη μου, ελπίζοντας να βοηθήσω λιγάκι. Η άποψη του κτηνιάτρου περί στείρωσης είναι όντως επικίνδυνη.. Ο γάτος μου, στειρωμένος εδώ και χρόνια, φρουρεί την αυλή του με υπερβολικό ζήλο. Κι ενώ την περίφραξα ειδικά για γάτους, μετά από χρόνια, κατάφερε να βγει απλά για να επιτεθεί σε άλλο αρσενικό γάτο που γυρόφρενε εκεί έξω. Κατάφερα να τον μαζέψω το βράδυ, αφού έριξε ακόμα δύο καβγάδες με τον συγκεκριμένο αρσενικό. Αυτή και μόνο η εμπειρία μου, αναιρεί τη θεωρία του συγκεκριμένου κτηνιάτρου. Για να μην φέρω ως παράδειγμα και τον στειρωμένο αρσενικό της μαμάς μου, που στα 12 του χρόνια ακόμα επιτήθεται σε όποιο αρσενικό πλησιάσει στο σπίτι. Η στείρωση βελτιώνει τη ζωή ενός γάτου γιατί τον προστατεύει από αρρώστιες και άσκοπες περιπλανήσεις που μπορεί να επιφέρουν το θάνατο. Ένα τόσο ταλαιπωρημένο γατάκι δεν θα έπρεπε να υποφέρει και από ορμές..
Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα το γατάκι αυτό να μείνει περιορισμένο εκεί που είναι , τουλάχιστον προς το παρόν. Προέχει η υγεία του και όχι η κοινωνικοποίησή του. Ένα γατάκι αρχίζει να κοινωνικοποιείται όταν είναι ακόμα εβδομάδων. Αν λοιπόν ο συγκεκριμένος γάτος δεν έμαθε να εμπιστεύεται τους ανθρώπους από μωρό, δεν θα σας εμπιστευτεί απλά επειδή το επιθυμείτε ή τον πιέζετε. Είμαι βέβαιη ότι το κάνετε από ενδιαφέρον. Θέλετε να του δείξετε αγάπη, εκείνος να σας εμπιστευτεί και να σας επιτρέψει να τον πλησιάσετε περισσότερο για να μπορέσετε να βοηθήσετε. Μην πέφτετε όμως στην παγίδα να ανθρωποποιείτε τις πράξεις του. Να περιμένετε δηλαδη να εκτιμήσει την προσφορά σας και να σας δώσει με τη σειρά του την εμπιστοσύνη του. Οι γάτες δεν σκέφτονται όπως εμάς. Θα σας βοηθούσε η μελέτη της ψυχολογίας/συμπεριφοράς μιας γάτας. Υπάρχουν άνθρωποι που ειδικεύονται σ' αυτό. Οι γνωστοί ως Cat behavior counselors. Ένα πρόγραμμα που ασχολείται με προσβληματικές σχέσεις ανθρώπων γάτας, είναι το "My cat from hell" (Η γάτα μου από την κόλαση). O Jackson Galaxy (cat behavior counselor) επισκέπτεται αυτά τα σπίτια, αποδεικοποιεί τη συμπεριφορά της γάτας και προσφέρει λύσεις στους "ιδιοκτήτες". (κανείς δεν ανήκει σε κανέναν, γι' αυτό βάζω τη λέξη ιδιοκτήτες σε " " ). Οι λύσεις αυτές είναι συνήθως αρκετά χρονοβόρες. Το πρώτο συστατικό που χρειάζεται να έχει κάποιος είναι υπομονή.
Τέλος, φίλοι μου, να θυμάστε ότι είναι καλά όταν προσφέρουμε να μην περιμένουμε τίποτα ως αντάλλαγμα... κυρίως από ένα ζωάκι κατατρομαγμένο και ταλαιπωρημένο. Δεν ξέρετε τι παίζει στη ψυχούλα του. Σταματάτε κάθε προσπάθεια προσέγγισής του προς το παρόν. Μπορείτε απλά να του μιλάτε ενθαρρυντικά καθώς τρώει. Μην απλώσετε το χέρι σας ακόμα, γιατί το εκλαμβάνει ως απειλή και αμυνεται με επίθεση. Φροντίστε το όσο πιο καλά μπορείτε. Μελετήστε παράλληλα και προσπαθήστε να βρείτε κάποια λύση από ειδικούς. Μπορεί να παρακολουθήσετε αρκετά προγράμματα στο youtube που να αφορούν σε aggressive cats. (επιθετικές γάτες), ή να διαβάσετε άρθρα. Μόνον έτσι θα καταφέρετε κάτι όσον αφορά την κοινωνικοποίησή του. Η εμπιστοσύνη χρειάζεται χρόνο για να κτιστεί. Και σε γάτες που δεν αντιλαμβάνονται την έννοια "εμπιστοσύνη", ακόμα πιο πολύ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είμαι σίγουρη ότι αντιλαμβάνομαι με τι διάθεση γράφετε τα παραπάνω. Αν όμως δεν κάνω τραγικό λάθος,"βλέπω" έναν άνθρωπο ξενερωμένο με το γάτο, που δεν έχει πλέον ιδιαίτερη διάθεση να αποκρυπτογραφήσει τη συμπεριφορά του γάτου και να τον κάνει να τον εμπιστευτεί.

Έχεις απόλυτο δίκιο (επιτρέψτε μου τον ενικό) ! Όπως κι αν "ακούγεται" ξενέρωσε με τον γατούλη. Ήρθε και μου είπε: δεν αντέχω άλλο, δεν τον κάνω καλά! Αναλαμβάνεις εσύ!:( Είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα, δεν μας έχει ξανασυμβεί και δεν το περιμέναμε τόσο δύσκολο.
Ο Στάθης δεν το εννοεί πραγματικά. Ανέλαβα για πρώτη μέρα -μια που δεν δουλεύω σήμερα- και τον κατάλαβα. Όλη την ώρα ερχόταν ο Στάθης και με ρωτούσε τι κάνει ο Πορτοκάλης. Παραφυλούσε και κοίταζε στα κρυφά, -γιατί αν δει δυο μαζί άτομα μέσα στο χώρο, κρύβεται στη γωνιά του-.2-3 φορές μπήκε βέβαια μέσα να με "τσέκαρει" :P αν τα κάνω καλά νομίζω, και μου άρχισε τις παρατηρήσεις. Όχι σε αυτό το πιατάκι, το άλλο , πέταξε τώρα την κονσέρβα, έχει μείνει πολλές ώρες δεν κάνει.......
Ψυχοφθόρο είναι, χώρια απο κουραστικό και απαιτεί πολύ χρόνο. Προσπαθούμε να δώσουμε την αντιβίωσή του σε κονσέρβα, δοκιμάσαμε καμιά δεκαριά. Οχι, ΔΕΝ τρώει καμία κονσέρβα!!!!!! Αδέσποτος γάτος να μην τρώει κονσέρβα !!!!!Κάθεται νηστικός.
Τα δικά μου τους δίνω Royal ξηρή τροφή και με παρακαλάνε για κονσέρβα, ακόμα και "σαβούρα" και αποφεύγω να τους δίνω.
Μόνο ξηρή τροφή τρώει. Πώς να δώσεις αντιβίωση με ξηρή τροφή? Λέω αύριο να του φτιάξω κεφτεδάκια, μπας και...


Προσωπικά δεν μπορώ να βοηθήσω περισσότερο καθώς έγραψα ήδη 2-3 μεγάλα μηνύματα όπου κατέθεσα όλα όσα ξέρω, όλα όσα έχω ζήσει και όλα όσα πιστεύω όπως διαβάζω την κατάστασή σας.

Επίσης δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς θέλετε από τον γάτο. Θέλετε να σας εμπιστευτεί; Θέλετε να είναι πιο ήρεμος; Θέλετε να σας πλησιάζει; Ή απλά θέλετε να γίνει καλά, να μην πονάει, να μην είναι άρρωστος; Το να θέλετε μόνο το δεύτερο είναι απόλυτα θεμιτό και κατανοητό και εξακολουθεί να κάνει τεράστια διαφορά στη ζωή και την υγεία του γάτου. Ωστόσο αν θέλετε να σας πούμε την άποψή μας, θεωρώ ότι πρέπει να κατασταλλάξετε στο τι θέλετε να πετύχετε. Τελείως απλοϊκά θα σας πω ότι το πρώτο σας μήνυμα αλλά και το μήνυμα της αδερφής σας, φανερώνουν μια διάθεση να προσεγγίσετε το γάτο και να τον κάνετε χαρούμενο και άνετο, ενώ το τελευταίο σας μήνυμα βγάζει μια παραίτηση και μια διάθεση "ο γάτος είναι αχάριστος και εκνευριστικός".

Θέλουμε να τον κάνουμε όσο γίνεται καλά και να επανενταχθεί στη ζωή του και να μπορεί να βρίσκει καταφύγιο και φυσικά φαγητό.
Μια όσο γίνεται ποιοτική ζωή
Η απογοήτευση και παραίτηση του Στάθη -η οποία είμαι σίγουρη είναι προσωρινή- οφείλεται στο ότι δεν μπορούμε να τον προσεγγίσουμε ώστε να μας εμπιστευθεί,πως θα τον μεταφέρουμε στο υπόγειο κάποια στιγμή που θα στρεσαριστεί σε καινούριο χώρο πάλι, άρα θα φύγει μόλις τον πάμε και βρει διέξοδο, άρα πως θα έρχεται στο "καταφύγιό του". Και αν πάλι χρειαστεί να μείνει εκεί που είναι απομονωμένος 6 μήνες για παράδειγμα πως θα ξαναβγεί στο δρόμο? Θα τα καταφέρει μετά? Σίγουρα είπε πως ο γάτος είναι "αχάριστος". Και "χαζό" μου τον είπε. Πως δεν έχει ελπίδα και δεν θα σωθεί μου είπε. Είναι πολύ δύσκολο νομίζω και τώρα καταλαβαίνουμε και οι δύο ότι οι γάτες που έχουν ζήσει έξω στο δρόμο είναι τόσο φοβισμένες και "δύσκολες". Τις τρεις μου γάτες τις μάζεψα από το δρόμο το ίδιο και ο Στάθης τη δική του (εγώ του τη "φόρτωσα" ;) , ήταν άρρωστα , αλλά ήταν μικρά και τα κρατήσαμε και μόνιμα μέσα στο σπίτι, πολύ διαφορετικό. Απογοητεύτηκε, αυτό είναι. Δεν το περιμέναμε τόσο δύσκολο.
Κακώς απαντάω εγώ [/U]και για λογαριασμό του Στάθη, αλλά αυτός μου το ζήτησε. Απογοητεύτηκε και στενοχωρήθηκε πάρα πολύ.
Θα του περάσει σιγά σιγά.


Σε περίπτωση που επιθυμείτε και το πρώτο, δηλαδή να σας εμπιστευτεί ο γάτος, πρέπει να προσπαθήσετε λίγο περισσότερο. Ωστόσο δεν είναι σίγουρο ότι θα το επιτύχετε διότι οι γάτες είναι επιφυλακτικά ζώα (συνήθως) και ο γάτος αυτός είναι ιδιαίτερα σοκαρισμένος και τρομαγμένος οπότε ακούγεται δύσκολο το να ανοιχτεί. Η φροντίδα σας και η περιποίησή σας θεωρώ ότι αρκούν.

Το να υιοθετηθεί (σημείο 3) είναι το τελευταίο αυτή τη στιγμή και το πιο μακρινό. Ας γίνει καλά και βλέπετε πώς θα πράξετε. Ο γάτος σώθηκε χάρη στις προσπάθειές σας αλλά έχει πολύ δρόμο ακόμα η επανατοποθέτησή του ή η υιοθεσία του. Σε κάθε περίπτωση δε βλέπω γιατί είναι ακατάλληλος για υιοθεσία, οι λόγοι που αναφέρατε δεν είναι ουσιαστικά λόγοι ενάντια στην υιοθεσία αλλά υπέρ της.

Και ποιός δεν θα ήθελε να υιοθετηθεί?? Είναι δυνατόν? Απ' ότι ξέρω, οι γάτες στο δρόμο έχουν ένα μέσο όρο ζωής συνήθως 2-3 χρόνια.
Αλλά πραγματικά πόσες ελπίδες έχουμε για κάτι τέτοιο, όταν ο γάτος δεν φαίνεται ότι θα μπορέσει να είναι δεκτικός στην ανθρώπινη επαφή και όταν ο περισσότερος κόσμος τουλάχιστον, ψάχνει για "ξανθιά γαλανομάτα" γάτα όπως συνηθίζω να λέω εγώ και φυσικά μωράκι για να είναι και πιο χαριτωμένο?


Το σημείο της στείρωσης μου φαίνεται επίσης μακρινό καθώς είναι κάτι που θα το κάνατε αφού γίνει καλά ο γάτος. Ωστόσο και πάλι δεν αντιλαμβάνομαι το εξής. Ενώ πολλά έμπειρα μέλη στο σάιτ σας είπαν τη γνώμη τους για το θέμα, ενώ υπάρχει το ιντερνετ που έχει αμέτρητες πληροφορίες για τη στείρωση, εσείς μας παραθέτετε έναν "τοίχο" που λέει "ο κτηνίατρος αυτό είπε και τελείωσε". Εν προκειμένω, όμως, ο κτηνίατρος έχει λάθος. Και δυστυχώς πέφτει στη δική σας σφαίρα αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων να ρυθμίσετε το να γίνει το σωστό. Μπορείτε να καλέσετε άλλους κτηνιάτρους οι οποίοι θα σας πουν την άποψή τους επί του θέματος. Ωστόσο, ξαναλέω, είναι ένα μελλοντικό/μακρινό θέμα το οποίο προς το παρόν μπαίνει στην άκρη. Προς το παρόν προέχει να ζήσει ο γατούλης.

Είναι πράγματι μακρινό το θέμα της στείρωσης. Κι έχω αρχίσει να προβληματίζομαι με τον κτηνίατρο. Τον εμπιστευόμουν, ίσως λάθος μου, γιατί με ενέπνευσε που πάντα έδειχνε να νοιάζεται πραγματικά για τα ζώα κι όχι για την "βολή" του "ιδιοκτήτη".
Έχω πολλά παραδείγματα γι αυτό. Όπως η πίεσή του πως δεν δέχεται να κάνει στείρωση στο γάτο μου -που μου κατουρούσε όλο το σπίτι και τον πίεζα-, αν δεν πάει εννέα μηνών τουλάχιστον για να ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του κλπ. Θα το δω, μάλλον πρέπει να τον αλλάξω τελικά ...


Δυστυχώς οι απορίες μου όπως καταλαβαίνετε είναι πολλές, για παράδειγμα αναρωτιέμαι γιατί βρίσκετε την περίπτωση του γάτου "αδιέξοδη" και πώς το εννοείτε αυτό; Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ο γάτος σιγά σιγά να γίνει καλά, με τη συνεχή φροντίδα και περιποίησή σας και στη συνέχεια να εμβολιαστεί (αν γίνεται αυτό, δεν το γνωρίζω, αξίζει να το ερευνήσετε) και να επανατοποθετηθεί.

Ειλικρινά συγγνώμη που απαντάω με ποστ-σεντόνι θέτοντας ερωτήσεις αντί παρέχοντας απαντήσεις. Είδα το ποστ σας την ώρα που το δημοσιεύσατε, περίμενα απαντήσεις άλλων χρηστών για να κυλήσει η συζήτηση και να λυθούν οι απορίες μου αλλά δυστυχώς δεν ακολούθησαν απαντήσεις. Μένω λοιπόν ακόμα με μια αίσθηση μπερδέματος και με μια αμφιβολία αν μπορούμε να βοηθήσουμε περισσότερο, καθώς η αίσθηση που αποκομίζω απ' την τελευταία σας απάντηση είναι απογοήτευση και κούραση. Δε βλέπω όμως το λόγο να νιώθετε έτσι. Δε χρειάζεται να γίνετε φίλοι με τον γατούλη. Αρκεί που τον κρατήσατε στη ζωή και του δίνετε μια ευκαιρία να ζήσει.

Όχι και "συγνώμη", και μόνο για το χρόνο που διέθεσες να απαντήσεις, σε υπερευχαριστούμε πραγματικά !!!!!!!
Στρεσαριστήκαμε πολύ με τον γάτο. Χρειάζεται υπομονή, χρόνο και μεγάλο κόστος, να το πω κι αυτό. Με δυσκολία αντιμετωπίζουμε τα καθημερινά έξοδα. Το κόστος μόνο για φάρμακα και γιατρό που εννοείται χρεώνει κανονικότατα, έχει πάει ήδη γύρω στα € 150,00.
Δεν μιλάω για φαγητό και άμμο και τα σχετικά.
Εγώ καθυστέρησα 2 μήνες να κάνω τα ετήσια εμβόλια στη μια μου γατούλα γιατί δεν μου έβγαιναν τα χρήματα και προτίμησα να τα δώσω για τον Πορτοκάλη. Και απ'ότι φαίνεται υπάρχει μεγάλη συνέχεια....


Δεν μας νοιάζει να γίνουμε φίλοι με το γατούλη, απλά θεωρήσαμε ότι αυτό θα διευκόλυνε την επιβίωσή του.
Βέβαια σκεφτήκαμε όπως σκέφτεται ο άνθρωπος. "Γιατί δεν αρπάζει την ευκαιρία που του δίνουμε?"
Προφανώς λάθος :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν ο γατος δεν στειρωθει πολυ φοβαμαι οτι οσες προσπαθειες κι αν κανατε για να γινει καλα σε συντομο χρονικο διαστημα θα πεσουν στο κενο. Ειμαι 100% σιγουρη οτι οταν θα ξαναβγει εξω θα γυρισει με κατεβασμενη μουρη.

Να ρωτησω κατι αλλο.. το ενδεχομενο αντι για ληψη αντιβιωσης απο το στομα να γινεται ενεσιμη αντιβιωση το εχετε σκεφτει? Ο γιατρος σας το προτεινε? Συνηθως οι ενεσιμες αντιβιωσεις ειναι μακρας διαρκειας και δεν θα χρειαζεται καθε μερα να στρεσσαρεται ουτε ο ιδιος, ουτε εσεις.


Και βέβαια κάνουμε και ενέσιμη αντιβίωση. Τον έχουμε πάει ήδη 4 φορές. Απλά ανεβάζει πολύ το "κόστος" και το κυριότερο ζορίζουμε έτσι το γάτο πιο πολύ και φοβάται περισσότερο μετά. Μπορεί να μείνει στη γωνιά του και δύο μέρες νηστικός. Οπότε καλό θα ήταν να τα καταφέρναμε καλύτερα με μια κονσέρβα. Τελικά σήμερα αφού έμεινε νηστικός απο χθες το βράδυ έφαγε ξηρή τροφή λουσμένη με αντιβίωση :clapup: Έμεινε στο πιατάκι βέβαια περίσσευμα, ξαναέβαλα λίγη ξηρή τροφή και την πασάλειψα και ξανά και ξανά και είχα βάλει αντί για 2 ml 2,5 για τις απώλειες!! Άντε να δούμε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα σας πω και γω τη γνώμη μου, ελπίζοντας να βοηθήσω λιγάκι. Η άποψη του κτηνιάτρου περί στείρωσης είναι όντως επικίνδυνη.. Ο γάτος μου, στειρωμένος εδώ και χρόνια, φρουρεί την αυλή του με υπερβολικό ζήλο. Κι ενώ την περίφραξα ειδικά για γάτους, μετά από χρόνια, κατάφερε να βγει απλά για να επιτεθεί σε άλλο αρσενικό γάτο που γυρόφρενε εκεί έξω. Κατάφερα να τον μαζέψω το βράδυ, αφού έριξε ακόμα δύο καβγάδες με τον συγκεκριμένο αρσενικό. Αυτή και μόνο η εμπειρία μου, αναιρεί τη θεωρία του συγκεκριμένου κτηνιάτρου. Για να μην φέρω ως παράδειγμα και τον στειρωμένο αρσενικό της μαμάς μου, που στα 12 του χρόνια ακόμα επιτήθεται σε όποιο αρσενικό πλησιάσει στο σπίτι. Η στείρωση βελτιώνει τη ζωή ενός γάτου γιατί τον προστατεύει από αρρώστιες και άσκοπες περιπλανήσεις που μπορεί να επιφέρουν το θάνατο. Ένα τόσο ταλαιπωρημένο γατάκι δεν θα έπρεπε να υποφέρει και από ορμές..
Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα το γατάκι αυτό να μείνει περιορισμένο εκεί που είναι , τουλάχιστον προς το παρόν. Προέχει η υγεία του και όχι η κοινωνικοποίησή του. Ένα γατάκι αρχίζει να κοινωνικοποιείται όταν είναι ακόμα εβδομάδων. Αν λοιπόν ο συγκεκριμένος γάτος δεν έμαθε να εμπιστεύεται τους ανθρώπους από μωρό, δεν θα σας εμπιστευτεί απλά επειδή το επιθυμείτε ή τον πιέζετε. Είμαι βέβαιη ότι το κάνετε από ενδιαφέρον. Θέλετε να του δείξετε αγάπη, εκείνος να σας εμπιστευτεί και να σας επιτρέψει να τον πλησιάσετε περισσότερο για να μπορέσετε να βοηθήσετε. Μην πέφτετε όμως στην παγίδα να ανθρωποποιείτε τις πράξεις του. Να περιμένετε δηλαδη να εκτιμήσει την προσφορά σας και να σας δώσει με τη σειρά του την εμπιστοσύνη του. Οι γάτες δεν σκέφτονται όπως εμάς. Θα σας βοηθούσε η μελέτη της ψυχολογίας/συμπεριφοράς μιας γάτας. Υπάρχουν άνθρωποι που ειδικεύονται σ' αυτό. Οι γνωστοί ως Cat behavior counselors. Ένα πρόγραμμα που ασχολείται με προσβληματικές σχέσεις ανθρώπων γάτας, είναι το "My cat from hell" (Η γάτα μου από την κόλαση). O Jackson Galaxy (cat behavior counselor) επισκέπτεται αυτά τα σπίτια, αποδεικοποιεί τη συμπεριφορά της γάτας και προσφέρει λύσεις στους "ιδιοκτήτες". (κανείς δεν ανήκει σε κανέναν, γι' αυτό βάζω τη λέξη ιδιοκτήτες σε " " ). Οι λύσεις αυτές είναι συνήθως αρκετά χρονοβόρες. Το πρώτο συστατικό που χρειάζεται να έχει κάποιος είναι υπομονή.
Τέλος, φίλοι μου, να θυμάστε ότι είναι καλά όταν προσφέρουμε να μην περιμένουμε τίποτα ως αντάλλαγμα... κυρίως από ένα ζωάκι κατατρομαγμένο και ταλαιπωρημένο. Δεν ξέρετε τι παίζει στη ψυχούλα του. Σταματάτε κάθε προσπάθεια προσέγγισής του προς το παρόν. Μπορείτε απλά να του μιλάτε ενθαρρυντικά καθώς τρώει. Μην απλώσετε το χέρι σας ακόμα, γιατί το εκλαμβάνει ως απειλή και αμυνεται με επίθεση. Φροντίστε το όσο πιο καλά μπορείτε. Μελετήστε παράλληλα και προσπαθήστε να βρείτε κάποια λύση από ειδικούς. Μπορεί να παρακολουθήσετε αρκετά προγράμματα στο youtube που να αφορούν σε aggressive cats. (επιθετικές γάτες), ή να διαβάσετε άρθρα. Μόνον έτσι θα καταφέρετε κάτι όσον αφορά την κοινωνικοποίησή του. Η εμπιστοσύνη χρειάζεται χρόνο για να κτιστεί. Και σε γάτες που δεν αντιλαμβάνονται την έννοια "εμπιστοσύνη", ακόμα πιο πολύ..

Ευχαριστούμε πολύ για την απάντησή σου. Εννοείται πως βοηθάς!!:)
Ασφαλώς και δεν περιμένουμε αντάλλαγμα. Να ζήσει μια έστω ψυχούλα ακόμα που βρέθηκε στο δρόμο μας, θέλουμε.
Ναι, πέσαμε στην παγίδα να "ανθρωποποιούμε" τις πράξεις του και τη στάση του.
Η αλήθεια είναι πως δεν το περιμέναμε τόσο δύσκολο. Σκεφτήκαμε πως δεν έχει μέλλον αν δεν μας εμπιστευτεί.Εμένα προσωπικά μου είναι παντελώς αδιάφορο και το αν με αναγνωρίζει. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου μα καθόλου , ειλικρινά. Ακόμα και να καταλάβω τη συμπεριφορά του δεν είναι απαραίτητο πέρα από το να με βοηθήσει αυτό μόνο και μόνο για να τον βοηθήσω.
Ο κτηνίατρος για να καταλάβεις μου είπε χαρακτηριστικά "πως ο κόσμος των ζώων δεν δέχεται το τρίτο φύλο, και μόνο ο άνθρωπος το κάνει αυτό. Θα τον φάνε ζωντανό και με τίποτα να μην αφήσω στειρωμένο αρσενικό γάτο έξω"
Αν και μου λες πως και στειρωμένος ο γάτος σου, πάλι τσακώνεται! Υποθέτω λιγότερο επειδή δεν έχει ορμές? Αυτό κάνει τη διαφορά?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μια καλή ιδέα θα ήταν το βραστό κοτόπουλο με λίγο ελάχιστο ζουμάκι (όπου θα βάλεις την αντιβίωση). Πολλές γάτες δεν τρώνε κονσέρβες, κι εγώ σοκάρομαι κάθε φορά αλλά τελικά είναι αρκετές! Η δική μας η γάτα πχ τις φτύνει τελείως. Δεν τις θέλει. Κι ας της παίρνουμε απ' τις πιο καλές και ακριβές :mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Ο κτηνίατρος για να καταλάβεις μου είπε χαρακτηριστικά "πως ο κόσμος των ζώων δεν δέχεται το τρίτο φύλο, και μόνο ο άνθρωπος το κάνει αυτό. Θα τον φάνε ζωντανό και με τίποτα να μην αφήσω στειρωμένο αρσενικό γάτο έξω"
Αν και μου λες πως και στειρωμένος ο γάτος σου, πάλι τσακώνεται! Υποθέτω λιγότερο επειδή δεν έχει ορμές? Αυτό κάνει τη διαφορά?

αυτο που εχω δει εγω απο τα δικα μας στειρωμενα αρσενικα που ζουνε σε αυλη στο πατρικο μου(γιατι ο δικος μου ειναι σε διαμερισμα) ειναι οτι οταν στειρωνονται τα αρσενικα, δεν φευγουν απο το σπιτι για μερες με σκοπο να ζευγαρωσουν, δεν εχουν αυτο το "μπελα" στο μυαλο τους, με αποτελεσμα να αποφευγουν ενα σωρο κινδυνους. γιατι τα αρσενικα οταν φευγουν απο τα σπιτια τους δεν ειναι μονο οτι κινδυνευουν απο τροχαια, σκυλια κλπ αλλα παλευουν μεταξυ τους, ενιοτε μεχρι θανατου, για να διεκδικησουν περιοχες και θηλυκες. αυτος γινεται ο μοναδικος σκοπος της ζωης τους, δεν τους νοιαζει τιποτα αλλο. γιαυτο και δεν παιζει να βρεις αστειρωτο αρσενικο μεγαλης ηλικιας που να ζει εξω. τραυματιζονται πολυ ασχημα, κολλανε αρρωστιες πχ AIDS.

απο εκει και περα μια γατα ειτε αρσενικη ειτε θηλυκια εχει την ταση να υπερασπιζεται την περιοχη της, ανεξαρτητα απο τις ορμες. αυτο βεβαια εχει να κανει και με τον χαρακτηρα της (κυριαρχικη, φοβικη κτλ). αυτο δεν αλλαζει με την στειρωση, αλλα δεν ενεχει την επικινδυνοτητα την προηγουμενη γιατι συνηθως αυτο που κανουν ειναι απλα να κυνηγησουν πχ αν δουν ξενη γατα στην περιοχη τους για να φυγει, να της δειξουν οτι ειναι δικη τους η περιοχη. και απ' οσο εχω δει ειναι πολυ light οι καυγαδες αυτοι, καμια σχεση με τα αρσενικα που πλακωνονται αγρια και ξεσκιζονται. ασε που συνηθως οι αστειρωτοι αρσενικοι, που ειδικα σε περιοδο ζευγαρωματος θα καυγαδισουν με οποιο αρσενικο βρεθει μπροστα τους, αυτους (τους στειρωμενους) δεν τους δινουν σημασια, δεν τους επιτιθενται οταν θα τους συναντησουν τυχαια σε κοινα λημερια.

η ριανα θα απαντησει για τον disney, απλα ειπα να σου πω τι εχω παρατηρησει εγω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μια καλή ιδέα θα ήταν το βραστό κοτόπουλο με λίγο ελάχιστο ζουμάκι (όπου θα βάλεις την αντιβίωση). Πολλές γάτες δεν τρώνε κονσέρβες, κι εγώ σοκάρομαι κάθε φορά αλλά τελικά είναι αρκετές! Η δική μας η γάτα πχ τις φτύνει τελείως. Δεν τις θέλει. Κι ας της παίρνουμε απ' τις πιο καλές και ακριβές :mad:

Ναι, γιατί δεν το σκέφτηκα? Δεν έχω πολλές ελπίδες με κεφτεδάκια. Θα δοκιμάσω το κοτόπουλο, ευχαριστώ.:)

Οφείλω να δηλώσω πως με πείσατε σχετικά με τη στείρωση και θα αλλάξω γιατρό. Είναι μακρινό το θέμα ακόμα βέβαια -έχω καιρό να μαζέψω λεφτά δηλαδή ;)-.
Παλεύουμε για την υγεία του προς το παρόν και βλέπουμε. Εννοείται θα σας ενημερώσω για την πορεία του.
Και πάλι ευχαριστώ για τις συμβουλές σας και το ενδιαφέρον σας..:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Ο γιατρός σου είναι απαράδεκτος. 'Οχι μόνο για αυτά που λέει για τη στείρωση (στα είπαν ήδη οι προλαλήσασες), αλλά και από αυτά που καταλαβαίνω ότι χρεώνει για τη θεραπεία. Δεν είναι δυνατόν να χρεώνει τέτοια ποσά για αδέσποτάκι. Βρες κάποιον αξιόπιστο γιατρό στην περιοχή σου που να ασχολείται με αδέσποτα να του κάνει μια σούπερ αντιβίωση να έρθει ο γάτος στα σωστά του.

Για όλα τα υπόλοιπα επίσης απάντησαν ήδη πολύ ωραία. Εγώ θέλω μόνο να προσθέσω το εξής. Εφόσον έχετε ήδη γάτες και δεν υπάρχει περίπτωση υιοθεσίας από μέρους σας, μη σκάτε τόσο και μην "ασχολείστε" τόσο με τον γάτο. Δεν το λέω φυσικά με την έννοια της αδιαφορίας. Απλά είναι ένας αδεσποτάκος ταλαιπωρημένος και σε ημιάγρια κατάσταση. Κάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε γι' αυτόν (θεραπεία και ενδεχόμενη μελλοντική στείρωση) και αν αρχίσει να γίνεται λίγο πιο κοινωνικός κάντε και κοινοποιήσεις αγγελιών για υιοθεσία και από κει και πέρα ό,τι γίνει. Αυτό που έχετε κάνει ήδη είναι υπεραρκετό (ειδικά αν ακολουθήσει στείρωση - που είναι και το πιο σημαντικό) και δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε "υπόλογοι" για τον γατούλη. Ναι μεν είναι πλέον "ευθύνη" σας, εφόσον επιλέξατε να τον βοηθήσετε, αλλά μέχρι ενός λογικού σημείου. Και φυσικά μην ασχολείστε με το αν ο γάτος είναι "συνεργάσιμος" ή "αχάριστος". Δείτε το λίγο πιο ψυχρά και υπολογιστικά για το καλό του γάτου. Αυτό μας ενδιαφέρει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο γιατρός σου είναι απαράδεκτος. 'Οχι μόνο για αυτά που λέει για τη στείρωση (στα είπαν ήδη οι προλαλήσασες), αλλά και από αυτά που καταλαβαίνω ότι χρεώνει για τη θεραπεία. Δεν είναι δυνατόν να χρεώνει τέτοια ποσά για αδέσποτάκι. Βρες κάποιον αξιόπιστο γιατρό στην περιοχή σου που να ασχολείται με αδέσποτα να του κάνει μια σούπερ αντιβίωση να έρθει ο γάτος στα σωστά του.

Για όλα τα υπόλοιπα επίσης απάντησαν ήδη πολύ ωραία. Εγώ θέλω μόνο να προσθέσω το εξής. Εφόσον έχετε ήδη γάτες και δεν υπάρχει περίπτωση υιοθεσίας από μέρους σας, μη σκάτε τόσο και μην "ασχολείστε" τόσο με τον γάτο. Δεν το λέω φυσικά με την έννοια της αδιαφορίας. Απλά είναι ένας αδεσποτάκος ταλαιπωρημένος και σε ημιάγρια κατάσταση. Κάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε γι' αυτόν (θεραπεία και ενδεχόμενη μελλοντική στείρωση) και αν αρχίσει να γίνεται λίγο πιο κοινωνικός κάντε και κοινοποιήσεις αγγελιών για υιοθεσία και από κει και πέρα ό,τι γίνει. Αυτό που έχετε κάνει ήδη είναι υπεραρκετό (ειδικά αν ακολουθήσει στείρωση - που είναι και το πιο σημαντικό) και δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε "υπόλογοι" για τον γατούλη. Ναι μεν είναι πλέον "ευθύνη" σας, εφόσον επιλέξατε να τον βοηθήσετε, αλλά μέχρι ενός λογικού σημείου. Και φυσικά μην ασχολείστε με το αν ο γάτος είναι "συνεργάσιμος" ή "αχάριστος". Δείτε το λίγο πιο ψυχρά και υπολογιστικά για το καλό του γάτου. Αυτό μας ενδιαφέρει!


Ευχαριστώ ιδιαίτερα και για αυτό το μήνυμα :)
Κατάλαβες τη ψυχολογία μας. Από τη μια υπεύθυνοι να τον φροντίσουμε και από την άλλη .. ανεπαρκείς. Κάποιες στιγμές ένοιωσα πως έκανα λάθος που προσπάθησα να τον βοηθήσω και δεν γύρισα την πλάτη. Όμως δεν το αντέχω να τον εγκαταλείψω, άρα δεν μετανοιώνω.
Να προσθέσω και κάποιο αδικαιολόγητο θυμό προς το γατούλη αρχικά , που δεν φταίει φυσικά και προς τη γειτονιά που όχι μόνο αδιαφορεί, αλλά ακούμε και σχόλια ότι τους ενοχλεί που ταϊζουμε τα αδεσποτάκια. Ο χώρος λάμπει γιατί τα πλένω όλα κάθε ημέρα πριν τους βάλω φαγητό πριν φύγω για τη δουλειά μου, οπότε δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για αυτό. Αλλά ο ένας γιατί μαζεύονται γάτες στην περιοχή και χτυπάει στην αυλή του εύκολα ο συναγερμός, ο άλλος γιατί μαζεύονται πουλιά να τρώνε φαγητό και πάει λέγοντας...
Δυστυχώς δεν μπορώ να τον κρατήσω μόνιμα τον Πορτοκάλη, ήδη έχω πολλά πολλά προβλήματα στο σπίτι με τον τρίτο μικρό γατούλη που μάζεψα και μου ζητούν να τον δώσω για υιοθεσία. Είναι ήδη πολλά για τα δεδομένα της ζωής μου τουλάχιστον.

Όσον αφορά το γιατρό μου φαινόταν κάτι σαν "επαναστάτης ιδεολόγος" υπέρ των γατιών και τον εμπιστευόμουν απόλυτα . Ποτέ δεν πήγε να με εκμεταλλευτεί για χρήματα, δηλαδή να μου πει έλα να κάνεις στις γάτες εξετάσεις για εκείνο και το άλλο χωρίς λόγο. Το δε τρίτο και τελευταίο μου γατούλη μου έλεγε να τον αφήσω πρώτα να ζευγαρώσει με τη μια μου γατούλα και μετά να τα στειρώσει και τα δύο. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου απάντησε ότι αυτός είναι με το μέρος των ζώων και πως όταν θα πάει στον άλλο κόσμο θα τον βρουν και θα τον ρωτήσουν "γιατί" και θα νοιώθει πολύ άσχημα που παριστάνει το Θεό στη γη και κάνει στειρώσεις, επεμβάσεις, ευθανασίες κλπ. Μπούρδες ε?
Πρώτη φορά κλονίστηκα όμως .
Και με τα λόγια σας περί στείρωσης αλλά και με τις χρεώσεις. Δεν θεωρείται ακριβός στις τιμές του γενικά, υπάρχουν πολύ ακριβότεροι, όμως κι εγώ δεν το περίμενα για αυτά που ζητάει για τον αδεσποτούλη. Κι ενώ έχει τις τρεις μου γάτες για παρακολούθηση, τις εμβολιάζει και τις έχω στειρώσει και τις τρεις σε αυτόν.
Δεν δουλεύει δωρεάν εντάξει, αλλά δεν του πήγα έναν αδέσποτο γάτο μόνο, και να ζητήσω καλύτερες τιμές.
Θα ψάξω αλλού.
Και πάλι ευχαριστώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το δε τρίτο και τελευταίο μου γατούλη μου έλεγε να τον αφήσω πρώτα να ζευγαρώσει με τη μια μου γατούλα και μετά να τα στειρώσει και τα δύο. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου απάντησε ότι αυτός είναι με το μέρος των ζώων και πως όταν θα πάει στον άλλο κόσμο θα τον βρουν και θα τον ρωτήσουν "γιατί" και θα νοιώθει πολύ άσχημα που παριστάνει το Θεό στη γη και κάνει στειρώσεις, επεμβάσεις, ευθανασίες κλπ.

Τουλάχιστον μέσα στο όλο κλίμα του άγχους έχεις κι αυτά τα αποφθέγματα για να γελάς λίγο :P

Δεν μπορώ να τον απορρίψω σα γιατρό, μπορεί να είναι καλός στην πρακτική (χειρουργεία κλπ) αλλά δυστυχώς αυτή η νοοτροπία είναι απαράδεκτη για τη σημερινή Ελλάδα, με τα σημερινά δεδομένα στον αριθμό των αδέσποτων που κυκλοφορούν και (στη συντριπτική τους πλειοψηφία) υποφέρουν στους δρόμους. Ίσως σε σαράντα χρόνια, αν οι στειρώσεις γίνονται πλέον στο 80% των γάτων, αν ο αριθμός των αδέσποτων περιοριστεί δραματικά κι αρχίσουμε να το θεωρούμε δαχτυλοδεικτούμενο σε φάση "α κοίτα, μια αδέσποτη γάτα!! :eek:", ίσως τότε έχουν ένα νόημα οι απόψεις αυτές.

Κι εγώ έχω ιδεολογική αναταραχή με το θέμα των στειρώσεων, μη νομίζεις ότι όσοι υπερασπιζόμαστε σθεναρά τις στειρώσεις δεν το σκεφτόμαστε και λίγο ιδεολογικά. Αλλά αυτό ακριβώς δείχνει το πόσο κρίσιμη και απαραίτητη τη θεωρούμε. Εφόσον σώζει από καρκίνους, πυομήτρες, ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή, καυγάδες, AIDS, τότε προς το παρόν πρέπει να γίνεται σε κάθε περίπτωση. Ίσως, όπως προείπα, σε 40 χρόνια να το επαναπροδιορίσουμε, αν έχουμε καταφέρει έλεγχο του αριθμού των αδέσποτων ως τότε. Αλλά δυστυχώς το αποκλείω. Ειδικά αν κυκλοφορούν επιστήμονες κτηνίατροι οι οποίοι ενθαρρύνουν το ζευγάρωμα ακόμα και των κατοικίδιων ζώων. Έχουμε πολύ πολύ δρόμο ακόμα.

Αναφορικά με τα άλλα τώρα. Δυστυχώς το πόσα λεφτά θα πάρει ο κάθε επαγγελματίας, το κρίνει και το αποφασίζει ο ίδιος (όπου είναι νόμιμο εννοώ και πάλι σε νόμιμα πλαίσια). Αλλά παρόλο που είναι νόμιμο, παρόλο που ο συγκεκριμένος αντλεί προφανώς τις τιμές του από αυτές που έχει θέσει ο Κτηνιατρικός Σύλλογος, θεωρώ ότι έπρεπε να το σκεφτεί λίγο περισσότερο όταν του πας και του ξαναπας αδεσποτάκο και μάλιστα όταν είσαι ήδη "πελάτης" του, με τις 3 δικιές σου γάτες. Όμως αυτό έγκειται στη δική του ευχέρεια, δεν μπορείς δυστυχώς να το απαιτήσεις. Μπορείς όμως να κάνεις έρευνα αγοράς. Και στη χειρότερη περίπτωση, αν δε βρεις κάποιον που να αναλαμβάνει αδέσποτα με κάπως χαμηλότερες τιμές, τουλάχιστον αν χρυσοπληρώνεις μια υπηρεσία, αυτή να γίνεται σωστά, να σε ενημερώνουν σωστά και να σε κουράρουν σωστά.

Ενημέρωσέ μας για το αν έφαγε το κοτοπουλάκι, πιστεύω θα το φάει. Έχω απορία όμως, γενικώς τρώει κανονικά; Πίνει νερό; Πάει στην τουαλέτα κανονικά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μαίρη μου, αυτό που κατάλαβα προσωπικά, είναι ότι ο χαρακτήρας ενός γάτου δεν αλλάζει με τη στείρωση. Η προσωπικότητα ενός γάτου καθορίζεται από κληρονομημένα χαρακτηριστικά και το περιβάλλον στο οποίο έχει μεγαλώσει. Μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση ορμόνων, γονηδίων και πρώιμων εμπειριών, συμβάλλει στην δημιουργία της. Πως μπορεί η στείρωση να αναιρέσει τα πάντα; Από τη στιγμή που ο Disney, βιώνει μια σχεδόν συνεχή "απειλή" από γάτες που εισβάλλουν στην περιοχή του, αντιδρά με το να βρίσκεται σε συνεχή επιφυλακή, κάτι που έχει επιπτώσεις στην διάθεση και συμπεριφορά του. Ψεκάζει στο σπίτι, για να ορίσει την περιοχή του, άμα δει γάτο από την παραθυρόπορτα. Επιτίθεται άμα μπορεί, ακόμα και μέσα από την περίφραξη προσπαθεί να το κάνει. Αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει η στείρωση! Οι γάτες είναι "εδαφικά" όντα, τελεία. Τα αρσενικά βέβαια, τσακώνονται μεταξύ τους και για τα θηλυκά! Όταν ένας γάτος είναι στειρωμένος, δεν μπορεί να αποτελέσει απειλή για έναν αστείρωτο, ούτε και ο ίδιος ενδιαφέρεται για μια θηλυκιά, έτσι προκύπτουν λιγότεροι καβγάδες. Πως είναι δυνατόν να τον "φαν λάχανο" τα άλλα αρσενικά, από τη στιγμή που δεν ενδιαφέρεται να προσεγγίσει τις θηλυκές που τα άλλα διεκδικούν; Η μόνη αλλαγή που παρατηρούν κάποιοι, είναι ότι ο γάτος μοιάζει να "τεμπελιάζει". Στην ουσία απλά παύει να θέλει να περιπλανηθεί όπως πρώτα. Πιο μικρή περιοχή θέλει να οριοθετήσει και δεν ψάχνει για θηλυκιές. Το ίδιο παιγνιδιάρης παραμένει, το ίδιο θέλει να κυνηγίσει, η ενέργεια του είναι εκεί.

Τώρα θα ήθελα να προσθέσω μερικά πράγματα που αφορούν στην επιθετικότητα που επιθυμώ να διαβάσει ο Στάθης. Η επιθετικότητα είναι μια ενστικτώδης πτηχή της στρατηγικής ενός γάτου για επιβίωση. Κι ενώ ο Στάθης κάθεται και στενοχωριέται που ο γατούλης είναι αχάριστος, (κ.α ανθρώπινα τονίζω χαρακτηριστικά), ο γάτος πολυ πιθανόν να φοβάται, επιδή αισθάνεται ότι βρίσκεται σε ευάλωτη θέση και απειλείται. Πως μπορούμε να τον αδικήσουμε; Πρώτ' απ' όλα είναι άρρωστος και υποφέρει. Αυτό από μόνο του, αρκεί, γιατί όπως εξήγησα και πιο πριν, τον βάζει σε μια θέση ευάλωτη. Οι γάτες όταν δεν αισθάνονται καλά, κρύβονται! Αυτός, που δεν έμαθε και τι είναι άνθρωπος, φοβάται (ή ίσως και να έμαθε κιόλας, αν είχε άσχημη εμπειρία στο παρελθόν). Όπως και να χει, είναι άρρωστος και δεν μπορεί να κρυφτεί! Βρίσκεται σε άγνωστο περιβάλλον χωρίς επιλογή διαφυγής.
Δεύτερον, πολλοί γάτοι που στερήθηκαν την κοινωνικοποίηση με τον άνθρωπο νωρίς, παραμένουν φοβισμένοι στην παρουσία του. Ανεπιθύμητα βήματα από την πλευρά του ανθρώπου για προσέγγισή τους, επιφέρουν τη χρήση επιθετικής συμπεριφοράς από την πλευρά του γάτου, για να τους διώξει στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αν εσάς τώρα σας έχει συνδέσει και με το άγνωστο περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται καθώς και με επώδυνες θεραπείες ή καταστάσεις, πως είναι δυνατόν να αντιδράσει διαφορετικά;
Είναι ωστόσο κάποιες φορές επικίνδυνο να κάνουμε εμείς μια διάγνωση. Η επιθετικότητα στις γάτες μπορεί να έχει πάντα την ίδια εικόνα, ωστόσο κρύβει πολλές πτυχές. (Π.χ. επιθετικότητα που προκύπτει από την ανάγκη άμυνας της περιοχής, επιθετικότητα από φόβο, επιθετικότητα απέναντι σε νεογέννητο γατάκι, επιθετικότητα για εξασφάλιση τροφής, επιθετικότητα όταν η γάτα πονά, επιθετικότητα ως σύμπτωμα ασθένιας, επιθετικότητα εκ μαθήσεως κτλ Υπάρχει επίσης επιθετικότητα άγνωστης αιτιολογίας). Να θυμάστε όμως ότι η επιθετική συμπεριφορά ταλαιπωρεί πρώτα εκείνον, με στρες. Μάλλον, ο γατούλης αυτός αισθάνεται στρεσαρισμένος και φοβισμένος..
Αν υποθέσουμε ότι ο γάτος αυτός όντως φοβάται, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι από ένστικτο, επιθυμεί άμεσα να δραπετεύσει. Αν η διαφυγή δεν είναι δυνατή, τότε πιθανόν να κρατήσει μια στάση οπισθοχώρησης και επίθεσης. Δηλαδή μπορεί να σας κάνει "ΚΧΧχχχχχχ!!" με το πατούσι ανασηκωμένο, ενώ παράλληλα να κάνει βήματα προς τα πίσω. Η αδρεναλίνη εκείνη τη στιγμή βρίσκεται σε ψηλά επίπεδα. Εάν δεν οπισθοχωρήσετε, θα επιτεθεί. Στην περίπτωση που πρέπει άμεσα να τον πιάσετε, φορέστε χοντρά γάντια και τα ρούχα σας να καλύπτουν όλο σας το κορμί. Μια δαγκωνιά από γάτο, μπορεί να μην αιμορραγήσει, καθώς τα δόντια του δημιουργούν βαθιές τρύπες που εύκολα θεραπεύονται. Παρ' όλ' αυτά, βακτήρια από το στόμα ενός γάτου θα παγιδευτούν στον ιστό κάτω από το δέρμα, κάτι που μπορεί να επιφέρει μόλυνση. Αν χρειαστεί να τον μεταφέρετε άμεσα στον κτηνίατρο, καλύψτε του τα μάτια ή την γατοφόρο. Αυτό θα τον ηρεμήσει κάπως.
Τώρα, εσείς χρειάζεται να οπλιστείτε με υπομονή. Αν σταδιακά τον εκθέτετε στην παρουσία σας, θα μάθει πως δεν είστε όσο επικίνδυνοι πίστευε. "Αγνοείστε" τον φοβισμένο αυτό γάτο, με το να αποφεύγετε να τον κοιτάζετε στα μάτια (οι γάτες το εκλαμβάνουν αυτό ως απειλή, ενώ οι άνθρωποι ως ενδιαφέρον). Αποφύγετε τις πολλές ομιλίες καθώς και τις άμεσες κινήσεις προς εκείνον. Έτσι θα αισθανθεί λιγότερη απειλή. Συνεχίστε ωστόσο να τον φροντίζετε. Ο γάτος έχει μυαλό! Έχει ένστικτο! Θα καταλάβει, θα εκτιμήσει, (μάλλον ήδη εκτιμάει αλλά είναι τρομερά φοβισμένος και δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτό τον φόβο). Ο γάτος θα έρθει κοντά σας όταν εκείνος είναι έτοιμος! Ακόμα και οι οικόσιτοι γάτοι έρχονται κοντά μας όταν εκείνοι το θέλουν! Ο γάτος της μαμάς μου τώρα παίρνει αντιβίωση και την ταλαιπωρεί αφάνταστα, γιατί διαισθάνεται ότι κάτι προσπαθεί να του δώσει, έτσι φεύγει. ;) Ακόμα κι όταν ο Disney βγήκε από την περίφραξη, 8 ωρες προσπαθούσα να τον πιάσω, είχα απελπιστεί. Μέχρι που σταμάτησα ν' απλώνω τις χερούκλες μου και τον άφησα να έρθει εκείνος. Ε, αυτό μου πήρε δευτερόλεπτα.
Αφήστε την ανθρωποκεντρική μετάφραση του γατούλη στην άκρη, φροντίστε τον και δώστε του την ευκαιρία να έρθει κοντά σας όταν εκείνος είναι έτοιμος. Δεν ξέρω πότε θα γίνει αυτό. Θαυμάστε αυτό το απίστευτο πλάσμα, σεβαστείτε την διαφορετικότητά του. Όταν είχα επαφή με μια κορυφαία Αγγλίδα Cat behavior counselor πριν από μερικά χρόνια, που ασχολείται καθημερινά με τη συμπεριφορά των γάτων και τη ψυχολογία τους, μου είπε:
"Οι γάτες είναι τόσο συναρπαστικές και αινιγματικές που δεν θα τις καταλάβουμε ποτέ 100%!". Συνεχείς έρευνες, αποκαλύπτουν νέα πράγματα. Εμείς, ας αρχίσουμε, με το να προσπαθήσουμε να μάθουμε τη γλώσσα τους: Talking in cat!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Το δε τρίτο και τελευταίο μου γατούλη μου έλεγε να τον αφήσω πρώτα να ζευγαρώσει με τη μια μου γατούλα και μετά να τα στειρώσει και τα δύο.


Και τα γατάκια που θα γεννούσε η γατούλα φαντάζομαι θα τα μεγάλωνε/φρόντιζε/υιοθετούσε ο ίδιος ε; Δεν είμαστε καλά.

Επίσης αν σου φαίνεται η στείρωση (όπως και στον γιατρό σου) παρέμβαση στη φύση και playing god, σκέψου τη απλά σαν προληπτική θεραπεία. Ένα αστείρωτο γατί θα ζήσει χ χρόνια, ενώ ένα στειρωμένο 3χ και χωρίς συγκεκριμένες αρρώστιες και ταλαιπωρίες που 100% θα υφίστατο χωρίς στείρωση. Στην τελική δεν πιάνουμε αντιλόπες στο φυσικό τους περιβάλλον να τους κάνουμε σνιπ σναπ. Είναι ζώα που υποφέρουν σε ένα περιβάλλον ξένο προς τη φύση τους εξαιτίας μας και είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας να κάνουμε τη ζωή τους έστω και λίγο καλύτερη. Για γατιά που ζουν στην εξοχή (π.χ. σε μικρά χωριά που κυκλοφορούν ελεύθερα μακριά από δρόμους και αυτοκίνητα) είμαι της σκληρής άποψης "όσα ζήσουν κι όσα πεθάνουν", επειδή αυτά όντως είναι στο φυσικό τους περιβάλλον και όντας γεννημένα εκεί έχουν μάθει και να κυνηγάνε και να επιβιώνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ενημέρωσέ μας για το αν έφαγε το κοτοπουλάκι, πιστεύω θα το φάει. Έχω απορία όμως, γενικώς τρώει κανονικά; Πίνει νερό; Πάει στην τουαλέτα κανονικά;

Δυστυχώς δεν το έφαγε. Και όχι μόνο δεν το έφαγε, αλλά όταν πήγα να του προσθέσω από πάνω λίγη ξηρή τροφή στο πιατάκι του μήπως και δελεαστεί , βγήκε από τη γωνιά του τρέχοντας και στο απλωμένο μου χέρι (διευκρινίζω απλωμένο χέρι στο πιάτο του, όχι σε κείνον) έριξε μια περιποιημένη νυχιά και ξαναμπήκε στη γωνιά του. Τώρα αυτός νόμιζε πως πάω να πάρω το φαγητό του που -δεν το τρώει κιόλας- ή με τιμώρησε που του δίνω φαγητά που δεν τα θέλει? Από τη μια φοβάται και από την άλλη τσαμπουκάς άνευ λόγου . Λόγου που να μπορώ να καταλάβω τουλάχιστον. Κάποιες φορές την ώρα που έτρωγε και έκανε πατουσάκια πάνω στο πιάτο του κι εμείς δεν είχαμε πάρει είδηση ότι είναι επιθετικός, τον ψιλοχαϊδεύαμε την ώρα που έτρωγε και καθόταν. Έσπρωχνε το χέρι μας με το κεφάλι του κι εγώ νόμιζα πως θέλει χάδια. Ίσως τελικά να ήθελε να προστατέψει το φαγητό του και μας έσπρωχνε (?) , γιατί ξαφνικά σου έριχνε και μια νυχιά ή και δάγκωμα. Εννοείται το κόψαμε το χάδι.
Θα μας τρελάνει ο γάτος αυτός :confused:. Αύριο θα τον πάμε μάλλον σε μια κτηνίατρο που μου σύστησαν για ενέσιμη αντιβίωση εκτός κι αν δοκιμάσω να τον αφήσω νηστικό κανά δυό ημέρες για να μάθει το φαγητό που του δίνω εγώ. Δεν το έχω κάνει μέχρι τώρα γιατί ξέρω πως οι γάτες είναι πεισματάρικα πλάσματα και μπορεί να μείνουν πολλές ημέρες χωρίς φαγητό.
Αφού έμεινε ως το απόγευμα νηστικός, υπέκυψα και έγινε το δικό του.Του έβαλα ξηρή τροφή που λατρεύει και πλακώθηκε στο φαγητό.
Γενικά τρώει, πίνει νερό και πάει τουαλέτα κανονικά.

Και τα γατάκια που θα γεννούσε η γατούλα φαντάζομαι θα τα μεγάλωνε/φρόντιζε/υιοθετούσε ο ίδιος ε; Δεν είμαστε καλά.


Σε αυτό δεν μπορώ να τον κατηγορήσω γιατί μου ξεκαθάρισε ότι θα στείρωνε τη γάτα μου πριν σχηματιστούν μωράκια, όχι να γεννήσει κιόλας. Αυτό δεν θα το δεχόμουν ποτέ έτσι κι αλλιώς κι εγώ. Εδώ μαζεύω αδέσποτα και λέω μείον ένα τώρα από το δρόμο , μείον δύο..
θα άφηνα να γεννηθούν άλλα γατιά? Με τίποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Δυστυχώς δεν το έφαγε. Και όχι μόνο δεν το έφαγε, αλλά όταν πήγα να του προσθέσω από πάνω λίγη ξηρή τροφή στο πιατάκι του μήπως και δελεαστεί , βγήκε από τη γωνιά του τρέχοντας και στο απλωμένο μου χέρι (διευκρινίζω απλωμένο χέρι στο πιάτο του, όχι σε κείνον) έριξε μια περιποιημένη νυχιά και ξαναμπήκε στη γωνιά του. Τώρα αυτός νόμιζε πως πάω να πάρω το φαγητό του που -δεν το τρώει κιόλας- ή με τιμώρησε που του δίνω φαγητά που δεν τα θέλει?

Δε νομίζω ότι φοβάται μήπως του πάρετε το φαγητό. Απλά ο γάτος είναι εξαιρετικά φοβισμένος και πιεσμένος λόγω της αλλαγής περιβάλλοντος και της ασθένειας. Πιστεύω ότι νιώθει καταβεβλημένος, τρομαγμένος και απειλούμενος.

Αυτό που θα προσπαθούσα να κάνω είναι να κάθομαι μακριά του, 10 μέτρα μακριά αν γίνεται. Απλά να κάθομαι λιγάκι, μισή ώρα τη μέρα. Χωρίς να τον κοιτάω, απλά θα διάβαζα πχ ένα βιβλίο ήσυχα. Ώστε να συνηθίσει την παρουσία μου και να μη με εκλαμβάνει ως απειλή γιατί, θεωρώ, ότι αυτό πιστεύει τώρα, ότι απειλείται και αυτό τον κάνει να νιώθει ευάλωτος και αδύναμος και ο μόνος τρόπος να αμυνθεί είναι τα νύχια και η γρατζουνιά.

Το μόνο που θα συμβούλευα και πάλι παρόλο που έχει αναφερθεί πολλάκις, είναι το να προσπαθήσετε να σταματήσετε να ανθρωποποιείτε το γάτο. Ο γάτος δε θα τρέξει ποτέ να σε τιμωρήσει γρατζουνώντας σε για το φαΐ που δεν του αρέσει ούτε που του παίρνεις το φαγητό. Ειδικά αφού το φαγητό ήταν εκεί τόση ώρα και δεν το έτρωγε. Αυτό που του συμβαίνει είναι ότι έχει χάσει τον κόσμο κάτω απ' τα πόδια του. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς ακριβώς σας γρατζουνάει; Αφού ξέρετε ότι είναι τρομαγμένος και επιτίθεται, δεν παίρνετε το πιατάκι του μακριά από κει που βρίσκεται ο γάτος, δεν πάτε παραδίπλα να το γεμίσετε μακριά του; Γονατίζετε κοντά του, σε απόσταση που βγαίνει λίγο απ' το ραφάκι του και σας επιτίθεται;

Ξέχασα να αναφέρω το ότι να τον αφήσεις νηστικό δεν έχει νόημα αυτή τη στιγμή που ο γάτος πρέπει να τρώει. Είναι διαφορετική κατάσταση απ' τη δική μου κακομαθημένη γάτα, που ΔΕΝ πεινάει ΟΥΤΕ είναι άρρωστη αλλά μου κάνει νάζια με το φαΐ. Εγώ έχω την πολυτέλεια να την "τιμωρήσω" και να της πω "κοίτα να δεις, αν δεν το φας θα στο πετάξω στο κεφάλι" και να προσπαθήσω να της επιβάλλω την τροφή που δεν τρώει. Και φυσικά αυτό όχι με το να την ξενηστικώσω, αλλά με το να προσπαθήσω να την κάνω να φάει την κονσέρβα που απορρίπτει. Ταυτόχρονα δε θα την αφήσω χωρίς φαγητό όμως.

Η μόνη λύση όπως το βλέπω εγώ, είναι η ενέσιμη αντιβίωση μακράς διαρκείας, όχι κάθε δύο μέρες ενέσιμη αντιβίωση. Και στη συνέχεια διατροφή με κάτι που δοκιμασμένα του αρέσει, ώστε ο γάτος να τρέφεται και να μη μένει νηστικός.

Κάτι που ήθελα να ρωτήσω είναι πόσο καιρό παίρνει αντιβίωση ο γάτος; Δεν υπάρχει πιθανότητα να έχουν επιβαρυνθεί τα νεφρά του από τόση αντιβίωση; Μήπως να παίρνατε μια δεύτερη γνώμη αναφορικά με το αν πρέπει να παίρνει αντιβίωση τόσο καιρό σερί; Στο αναφέρω γιατί στη δική μας γάτα δε δώσαμε ποτέ αντιβίωση για περισσότερες από 4 μέρες σερί, με οδηγία της κτηνιάτρου. Στη συνέχεια κάναμε διάλειμμα κάποιες μέρες και συνεχίσαμε μετά με αντιβίωση ξανά, σε περίπτωση που χρειάστηκε. Σίγουρα η πάθηση/περίσταση είναι διαφορετική, οπότε δεν προσυπογράφω αυτό που λέω, αλλά όπως ξαναείπα μια δεύτερη γνώμη νομίζω είναι καλή ιδέα.

Μήπως τρέχει κι επιτίθεται στο απλωμένο σου χέρι, παρόλο που είναι απλωμένο προς το πιάτο του, ακριβώς επειδή η αντιβίωση τον έχει βαρύνει πολύ και δεν την αντέχει άλλο; Δεν ξέρω αν αυτό ακούγεται σαν κάτι ρεαλιστικό, όμως σε κάθε περίπτωση θα έπαιρνα μια δεύτερη γνώμη γιατί μου φαίνεται ότι παραπήρε πολλή αντιβίωση.

edit/off-topic: Τελευταίο σχόλιο για τον κτηνίατρο. Δηλαδή θα τη στείρωνε πριν γεννήσει. Άρα θα την άφηνε να ζευγαρώσει μόνο και μόνο για να κάνει σεξ...; Προφανώς θεωρεί ότι οι γάτες κάνουν σεξ επειδή ερωτεύονται, επειδή τρελαίνονται με τα μουστάκια του σέξι κανελί γάτου του δίπλα κήπου ή κάπως έτσι. Τέλος πάντων, οκ αρκετά, δεν αναφέρομαι στο θέμα ξανά, θα ήταν αρκετά κωμικό αν δεν ήταν τραγικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Ριάνα σ΄ευχαριστώ για την απάντησή σου. Φοβερή η ανάλυση και οι συμβουλές .:) που εννοείται θα διαβάσω κι άλλες φορές.

Να σχολιάσω δυο σημεία μόνο

Αν υποθέσουμε ότι ο γάτος αυτός όντως φοβάται, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι από ένστικτο, επιθυμεί άμεσα να δραπετεύσει.

Δεν δείχνει πάντως καμία διάθεση να φύγει. Έχουμε αφήσει την πόρτα ανοιχτή κάποιες ώρες κι εμείς καθόμαστε απ'έξω στα σκαλάκια κάπου ενάμισι μέτρο απόσταση από την πόρτα και δεν δείχνει καμία διάθεση να την κοπανήσει. Ίσως φοβάται πολύ, αλλά δείχνει πως μάλλον εισβολείς στο χώρο του μας θεωρεί. Ο χώρος είναι δικός του, αυτός τον βρήκε και το φαγητό δικό του είναι και να μην πλησιάσουμε.:P
Συγνώμη black χιούμορ κάνω, αλλά μας έχει τρελάνει ο τρελόγατος :confused:



"Οι γάτες είναι τόσο συναρπαστικές και αινιγματικές που δεν θα τις καταλάβουμε ποτέ 100%!". Συνεχείς έρευνες, αποκαλύπτουν νέα πράγματα. Εμείς, ας αρχίσουμε, με το να προσπαθήσουμε να μάθουμε τη γλώσσα τους: Talking in cat!

"]Είναι πράγματι συναρπαστικές και μου αρέσει που δεν θα τις χαϊδέψω όταν θέλω εγώ ή δεν θα έρθουν στην αγκαλιά μου όταν το ζητάω εγώ και που τελικά αυτές κάνουν το κουμάντο κι ας γκρινιάζω :)

Να τις καταλάβουμε 100%? Εγώ πάντως ούτε στο 50% δεν τα καταφέρνω. Για τον Πορτοκάλη άσε δεν θα πω ποσοστά .....:hmm:

Η αλήθεια είναι πως μαθαίνουμε κι εμείς σιγά σιγά. Μας σόκαρε γιατί δεν είχαμε ξανά τέτοια εμπειρία με αδέσποτη μεγάλη γάτα και
δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πως γίνεται ένα μήνα τώρα να μην μπορεί να μας συνηθίσει. Η δυσκολία της κατάστασης βέβαια δεν αλλάζει ως προς το να μπορεί να γίνει καλά και να παραμείνει όσο γίνεται υγιής . Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο και όχι το να μας συνηθίσει. Το να εξοικειωθεί μαζί μας το θέλαμε μόνο και μόνο για να μας επιτρέψει να τον φροντίσουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς ακριβώς σας γρατζουνάει; Αφού ξέρετε ότι είναι τρομαγμένος και επιτίθεται, δεν παίρνετε το πιατάκι του μακριά από κει που βρίσκεται ο γάτος, δεν πάτε παραδίπλα να το γεμίσετε μακριά του; Γονατίζετε κοντά του, σε απόσταση που βγαίνει λίγο απ' το ραφάκι του και σας επιτίθεται;

Αν μπορείς σε παρακαλώ, δες στην προηγούμενη σελίδα τη δεύτερη φωτογραφία που φαίνεται η απόσταση που βάζουμε το φαγητό του.Του το βάζουμε στη ρηχή πιατελίτσα κυρίως γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει στην αρχή και νομίζω πως δυσκολευόταν απο το μπολ . Από το μπολ προσπαθούσε να παίρνει το φαγητό με το πόδι του έξω και να τρώει, δεν έβαζε το πρόσωπό του μέσα. Με τη ρηχήπιατελίτσα λύθηκε το θέμα και πατάει και κάνει πατουσάκια μέσα σ'αυτή και ΑΥΤΟ είναι το πιάτο του.Είναι ξεκάθαρο, μας το έδειξε.
Είχα λοιπόν βάλει το κοτοπουλάκι με το ζουμάκι σε αυτή και η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να την μετακινήσω για να μην χυθεί το φαγητό και πήγα με το τάπερ που έχω βάλει τη ξηρή τροφή να προσθέσω από πάνω στην πιατελίτσα χωρίς να γονατίσω, έσκυψα λίγο και έριξα τη ξηρή τροφή. Μπορεί να μην πρέπει να εξηγώ την συμπεριφορά του με την ανθρώπινη λογική,έχεις δίκιο, αλλά ειλικρινά αυτό δεν το καταλαβαίνω με τίποτα. Όταν του βάζω ξηρή τροφή είναι πολύ πιο ήρεμος. Δεν επιτίθεται. Ε, πως να το καταλάβω αυτό και να μην βγάζω τέτοια συμπεράσματα?



Κάτι που ήθελα να ρωτήσω είναι πόσο καιρό παίρνει αντιβίωση ο γάτος; Δεν υπάρχει πιθανότητα να έχουν επιβαρυνθεί τα νεφρά του από τόση αντιβίωση; Μήπως να παίρνατε μια δεύτερη γνώμη αναφορικά με το αν πρέπει να παίρνει αντιβίωση τόσο καιρό σερί; Στο αναφέρω γιατί στη δική μας γάτα δε δώσαμε ποτέ αντιβίωση για περισσότερες από 4 μέρες σερί, με οδηγία της κτηνιάτρου. Στη συνέχεια κάναμε διάλειμμα κάποιες μέρες και συνεχίσαμε μετά με αντιβίωση ξανά, σε περίπτωση που χρειάστηκε. Σίγουρα η πάθηση/περίσταση είναι διαφορετική, οπότε δεν προσυπογράφω αυτό που λέω, αλλά όπως ξαναείπα μια δεύτερη γνώμη νομίζω είναι καλή ιδέα.

Μήπως τρέχει κι επιτίθεται στο απλωμένο σου χέρι, παρόλο που είναι απλωμένο προς το πιάτο του, ακριβώς επειδή η αντιβίωση τον έχει βαρύνει πολύ και δεν την αντέχει άλλο; Δεν ξέρω αν αυτό ακούγεται σαν κάτι ρεαλιστικό, όμως σε κάθε περίπτωση θα έπαιρνα μια δεύτερη γνώμη γιατί μου φαίνεται ότι παραπήρε πολλή αντιβίωση.

Ίσως, δεν το ξέρω αυτό. Στην αρχή πήρε μια βδομάδα, μετά λίγες ημέρες διάλειμμα, έπειτα ενέσιμη που κράτησε για δέκα ημέρες, λίγες ημέρες πάλι διάλειμμα κλπ. Θα πάρω δεύτερη γνώμη , βασικά θα αλλάξω κτηνίατρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top