Δωρητές οργάνων

[isavvas]

Στις ΗΠΑ η μεταμόσχευση νεφρού στις γάτες είναι σχεδόν ρουτίνα (αντίθετα στο σκύλο είναι πολύ πίσω). Έχει πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας και οι γάτες ζουν μια φυσιολογική ζωή. Στην Ευρώπη, αντίθετα, δεν υπάρχει η κατάλληλη τεχνογνωσία. Βέβαια, οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές. Στις ΗΠΑ οι γάτες είναι το δημοφιλέστερο κατοικίδιο και οι ιδιοκτήτες πληρώνουν αδρά για τα ζώα τους. Στην Ευρώπη οι γάτες είναι λιγότερες και με δεδομένο ότι η επέμβαση της μεταμόσχευσης είναι πανάκριβη, ελάχιστοι ιδιοκτήτες θα έδιναν τόσα χρήματα για τη γάτα τους. Το νομικό πλαίσιο για την επιλογή των γατών-δοτών είναι αυστηρότατο στις ΗΠΑ.

Ας υποθέσουμε ότι σε 20-30 χρόνια αναπτύσσουν και εφαρμόζουν τη μεταμόσχευση νεφρού σε γάτες δύο-τρία μεγάλα κτηνιατρικά νοσοκομεία στην Ευρώπη. Ας υποθέσουμε ακόμη ότι η γάτα σας παθαίνει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και έχει άμεση ανάγκη από μεταμόσχευση νεφρού. Ο κτηνίατρός σας επικοινωνεί με ένα από τα ειδικά νοσοκομεία, σας μεταφέρει τις λεπτομέρειες, εσείς βρίσκετε με πολύ κόπο τα χρήματα και αποφασίζετε να προχωρήσετε στην επέμβαση. Πού θα βρείτε όμως δότη; Άλλη γάτα δεν έχετε. Κανένας δικό σας δεν δέχεται να προσφέρει τη γάτα του. Η πολυαγαπημένη σας γατούλα χρειάζεται άμεσα μόσχευμα. Ο χρόνος τρέχει εις βάρος της. Ο πειρασμός είναι μεγάλος. Τόσα αδέσποτα κυκλοφορούν...

Θα υιοθετούσατε ποτέ ένα αδέσποτο γατί για να δώσει ένα νεφρό του στη γάτα σας και να τη σώσετε από βέβαιο θάνατο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

οχι δεν θα το εκανα αυτο ποτε κ ας μου στοιχιζε την ζωη του πολυαγαπημενου μου ζωου δεν μου φταιει σε τιποτα το αδεσποτο να του αφαιρεσω το νεφρο του Η αν το εκανα αυτο θα το μαζευα κ αυτο στο σπιτι μου για να μην εχει προβληματα μετα. μην σου πω οτι θα επερνα κ δανειο απο την τραπεζα για να ανταπεξελθω στα εξοδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Εγώ θα το έκανα και νομίζω πως δε θα ήθελα να συμμετέχω στην όλη διαδικασία δηλαδή να βρώ εγώ κάποια γάτα.Αλλιώς όπως προείπε η ladycat θα κρατούσα σπίτι την αδέσποτη..Μετά όμως θα δενόμουν μαζί της και θα είχα τύψεις..Ουφ δε ξέρω..Θα το έκανα πάντως..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

η πρώτη μου σκέψη διαβάζοντας την ερώτηση ήταν "θα υιοθετούσα ποτέ ένα παιδί για να σώσω το δικό μου από τη νεφρική ανεπάρκεια?".
Όσο το σκέφτομαι όμως... δεν ξέρω... μπορεί και να το έκανα. Είναι δύσκολο μερικές φορές να απαντήσεις σε υποθετικές ερωτήσεις, ιδίως όταν αφορούν την υγεία και τη ζωή κάποιου που αγαπάς. Πάντως αν το έκανα θα έπαιρνα κι εγώ το άλλο γατάκι σπίτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Κ εγω θα υιοθετουσα το αδεσποτο αν τελικα χρειζοταν!
Απ την αλλη, ποιος μου εγγυατε οτι το αδεσποτο ειναι υγιες?(στους δρομους γυρναει αλλοστε!).
Επισης, εξαρταται και απο την ηλικια της γατας μου που πασχει απο νεφρικη ανεπαρκεια...
Ειναι ενα ζητημα το οποιο χρειαζετε πολυ σκεψη....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

δυσκολη ερωτηση...φανταζομαι πως και με εναν μονο νεφρο οι γατες δεν εχουν προβλημα οπως κι οι ανθρωποι.δεν ξερω,νομιζω οτι σε τετοιες περιπτωσεις δεν μπορεις να προβλεψεις τι αποφαση θα επαιρνες κατω απο τις συγκεκριμενες συνθηκες γιατι δε σκεφτεσαι τελειως λογικα.ισως και να το εκανα,κρατωντας βεβαια την αδεσποτη γατα στο σπιτι μετα μαζι μου(το λιγοτερο που θα της οφειλα).δε θα επαιρνα ομως καμια εξαθλιωμενη γατα απο το δρομο για να της παρω τον νεφρο και να την ταλαιπωρησω ακομα περισσοτερο.θα φροντιζα ωστε η γατα να ειναι σε καλη κατασταση πριν την επεμβαση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Δύσκολη απάντηση... Σε τέτοιες ώρες δεν ξέρεις τι αποφάσεις μπορεί να χρειαστεί να πάρεις... Μακάρι να μην έρθουμε σε τέτοιο δίλλημα γιατί πιστεύω ότι η ζυγαριά θα είναι προς το μέρος των δικών μας αγαπημένων γατιών.. Ξέροντας τον εαυτό μου (δεν υπάρχει λόγος να κρυφτώ), ναι θα το έκανα.. ουσιαστικά θα έκανα τα πάντα για να σώσω κάποιον ή οτιδήποτε αγαπάω.
Δεν ξέρω βέβαια μέχρι που θα έφτανα...αλλά θα κοίταγα να σώσω το λατρεμένο μου γατί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Είχα ακούσει κάποτε τον καθηγητή Τριχόπουλο να λέει ότι η πορεία του είδους μας μας έχει μεταλλάξει σε λάθη της φύσης. Υποστήριζε ότι όπως όλα τα είδη έτσι και εμείς θεωρητικά θα έπρεπε να ζούμε μέχρι τη στιγμή που θα έπαυε να λειτουργεί η αναπαραγωγική μας ικανότητα. Αντίθετα εμείς πολύ γρήγορα μπήκαμε σαν είδος στη διαδικασία της εξέλιξης του είδους στη κατεύθυνση της επιμήκυνσης του προσδόκιμου της επιβίωσης χρησιμοποιώντας μαζί με όλα τα άλλα όλο και πιο εξελιγμένα φάρμακα, με αποτέλεσμα μέσα σε όλα τα άλλα τον εκφυλισμό του είδους μας με όλα τα παρεπόμενα. Είναι θεμιτό να θέλεις ο γάτος σου να ζήσει πολλά και ακόμα πιο πολλά χρόνια και το ερώτημα είναι πάλι παραπλανητικό γιατί απευθύνεται στο θυμικό και εύκολα απαντάει κανείς "Ναι ότι χρειαστεί ο γάτος μου θα το κάνω", το ερώτημα όμως για μένα είναι πόσο σωστό είναι να παρεμβαίνουμε στο κάθε είδος με το σκεπτικό ότι θα το κρατήσουμε παραπάνω χρόνο ζωντανό. Δεν αλλάζω ένα νεφρό μόνο και τελειώσε. Ακολουθείται μια ολόκληρη διαδικασία με την αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή με τις όποιες παρενέργειες μπορεί να έχει αυτό στη ζωή τη δική του αλλά και στη ζωή των άλλων γάτων.
Απο την άλλη διαμορφώνω ένα πλαίσιο που σήμερα χρειάζεται ένα νεφρό, αύριο μια καρδιά, μεθαύριο κάτι άλλο, όπου οι προνομιούχοι γάτοι (οι δικοί μας), απλά θα απλώνουν μέσω των ιδιοκτητών μας το χέρι και θα τα παίρνουν. Και έτσι θα ζουν περισσότερα χρόνια. Το καλύτερα για αυτούς έχει να κάνει σε τελική ανάλυση με το καλύτερα για μας. Πάλι εμείς καθορίζουμε τους όρους του παιχνιδιού με βάση τα δικά μας "θέλω" με τις καλύτερες των προθέσεων. Αυτό δεν μας κάνει ζωόφιλους, ιδιοκτήτες γάτων μας κάνει, απο τη στιγμή που κανένας δεν μπορεί να ξέρει εαν το ταλαίπωρο το αδέσποτο θέλει να δώσει το νεφρό του μιας και αυτό δεν έχει ιδιοκτήτη να μας το πεί μέσω αυτού. Νομίζω ότι εαν συνεχίσουμε έτσι θα γίνουμε πολύ κακοί μεταφραστές των θελήσεων των ζώων. Το ότι θα το πάρουμε σπίτι μας και θα το φροντίζουμε δεν μας κάνει να διαφέρουμε πολύ απο αυτούς που λένε "φάτε κρέας, αλλά τουλάχιστον να ακολουθούνται οι σωστές συνθήκες σφαγής". Και στη μια και στην άλλη το θεωρώ στη καλύτερη περίπτωση άλλοθι νοήμονων ανθρώπων και στη χειρότερη υποκρισία του κερατά (είπα κακιά λέξη). Λίγο μπερδεμένα .
Και για να απαντήσω. ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ. Εαν μέσα στο κύκλο ζωής του ζώου μου είναι και η πιθανότητα να παρουσιάσει τέτοιο πρόβλημα την αποδέχομαι και ζω με αυτήν θεωρώντας την ένα ρίσκο που παίρνω ζώντας μαζί του. Να εκμεταλλευτώ όμως το είδος του για να φτιάξω εγώ το "βιονικό" γάτο δεν το κάνω. Προτιμώ να καταναλώσω τα όποια θετικά προς τα ζώα αισθήματα έχω στο να σώσω όσα πιο πολλά μπορώ, όχι το ένα που ζω μαζί του. Θα πάω μέχρι εκεί που η φύση του και το είδος του μου επιτρέπει να πάω, δεν θα χρησιμοποιήσω τους ομοίους του σαν ανταλλακτικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Eπειδή πάντα σε τέτοιες ερωτήσεις παίρνω ως κριτήριο τι θα έκανα αν ήταν άνθρωπος, θα απαντήσω ΟΧΙ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Είναι θεμιτό να θέλεις ο γάτος σου να ζήσει πολλά και ακόμα πιο πολλά χρόνια και το ερώτημα είναι πάλι παραπλανητικό γιατί απευθύνεται στο θυμικό και εύκολα απαντάει κανείς "Ναι ότι χρειαστεί ο γάτος μου θα το κάνω", το ερώτημα όμως για μένα είναι πόσο σωστό είναι να παρεμβαίνουμε στο κάθε είδος με το σκεπτικό ότι θα το κρατήσουμε παραπάνω χρόνο ζωντανό. Δεν αλλάζω ένα νεφρό μόνο και τελειώσε. Ακολουθείται μια ολόκληρη διαδικασία με την αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή με τις όποιες παρενέργειες μπορεί να έχει αυτό στη ζωή τη δική του αλλά και στη ζωή των άλλων γάτων.
Απο την άλλη διαμορφώνω ένα πλαίσιο που σήμερα χρειάζεται ένα νεφρό, αύριο μια καρδιά, μεθαύριο κάτι άλλο, όπου οι προνομιούχοι γάτοι (οι δικοί μας), απλά θα απλώνουν μέσω των ιδιοκτητών μας το χέρι και θα τα παίρνουν. Και έτσι θα ζουν περισσότερα χρόνια. Το καλύτερα για αυτούς έχει να κάνει σε τελική ανάλυση με το καλύτερα για μας. Πάλι εμείς καθορίζουμε τους όρους του παιχνιδιού με βάση τα δικά μας "θέλω" με τις καλύτερες των προθέσεων. Αυτό δεν μας κάνει ζωόφιλους, ιδιοκτήτες γάτων μας κάνει, απο τη στιγμή που κανένας δεν μπορεί να ξέρει εαν το ταλαίπωρο το αδέσποτο θέλει να δώσει το νεφρό του μιας και αυτό δεν έχει ιδιοκτήτη να μας το πεί μέσω αυτού. Νομίζω ότι εαν συνεχίσουμε έτσι θα γίνουμε πολύ κακοί μεταφραστές των θελήσεων των ζώων. Το ότι θα το πάρουμε σπίτι μας και θα το φροντίζουμε δεν μας κάνει να διαφέρουμε πολύ απο αυτούς που λένε "φάτε κρέας, αλλά τουλάχιστον να ακολουθούνται οι σωστές συνθήκες σφαγής". Και στη μια και στην άλλη το θεωρώ στη καλύτερη περίπτωση άλλοθι νοήμονων ανθρώπων και στη χειρότερη υποκρισία του κερατά (είπα κακιά λέξη). Λίγο μπερδεμένα .

Για να μην παρεξηγηθώ...
Δεν θα κάνω το οτιδήποτε για να σώσω την ζωή του γάτου μου, εις βάρος μιας άλλης ζωής.. απλά λέγοντας "θα κάνω τα πάντα" μέσα στα πλαίσια που μπορώ να κάνω εγώ και ο γιατρός.
Δεν θα σκότωνα ποτέ, δεν θα έπαιρνα ποτέ όργανο απο άλλο ζωντανό. Τι φταίει αυτό στο κάτω κάτω, αν ο δικός μου έχει πρόβλημα;;;

Και μιας και μιλάμε για θέματα οργάνων... πως θα ήταν αν υπήρχαν γατιά δωρητές οργάνων;;;
Γιατί μονο σε ανθρώπους;;;
Θα ανοίξω post για το θέμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γωγω]

σκηνικο:
θα εχω ενα ζωο 10 χρονια, καθε μερα, ολη μερα, να με κοιταει τα ματια, αρρωστο, να περιμενει απο μενα, να με εμπιστευετε και να ειναι σιγουρο οτι εγω θα το φροντισω και θα του δωσω οτι καλυτερο, αφου αυτο κανω ηδη δεκα χρονια..

Ναι θα το εκανα.
Θα εδινα και το δικο μου νεφρο, για να σωθει ο σκυλος μου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Δωρητές Οργάνων

Πως θα σας φαινόταν να υπήρχε ενας οργανισμός για δωρητές Οργάνων των ζώων;;
Δεν θα ήταν χρήσιμο για τα κατοικιδιά μας να ξέρουμε ότι αν πάθουν κάτι θα υπάρχει και μια άλλη λύση, πέρα απο το να αφήνουμε το ζώο να υποφέρει και τέλος τον θάνατο;

Αλήθεια είναι άραγε εφικτό κάτι τέτοιο;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Maxi μου για μένα πέρα απο το πραγματικό δίλημμα που αφορά τη ζωή του ζώου μου, μπαίνει και ένα ηθικό δίλημμα. Πόσο νομιμοποιούμαστε επιτέλους να παρεμβαίνουμε στη φύση; Ζούμε πια μέχρι τα 70-80 έστω και σαν κινητά φαρμακεία, με ένα σωρό αρρώστειες να εμφανίζονται απο το πουθενα και πίστεψε με δεν φταίει μόνο η μόλυνση του περιβάλλοντος αλλά και το ότι δεν φτιαχτήκαμε για να ζούμε τόσο. Φτιάχνουμε ένα πλανήτη γερόντων και φορτώνουμε γενετικά πια τα παιδιά μας με ένα σωρό πληροφορίες που αντί να τα θωρακίζει τα κάνει πιο ευάλωτα. Καταναλώνουμε χρόνο και χρήματα στο να βελτιώσουμε όσο περισσότερο μπορούμε το προσδόκιμο της επιβίωσης του είδους μας και το υπονομεύουμε απο τα μέσα. Όσο εμείς βρίσκουμε τρόπους να προσθέτουμε άλλο ένα χρόνο στη ζωή μας, άλλο τόσο η φύση βρίσκει τρόπους να τα αφαιρεί. Και το σύνηθες και χειρότερο, όχι απο εμάς, αλλά απο τα παιδιά μας. Μια βόλτα απο τα παιδικά ογκολογικά και θα μας πείσει για αυτό.
Τώρα για το ερώτημα: Δεν ξέρω, εαν σκεφτείς ότι οι περισσότεροι οικόσιτοι γάτοι πεθαίνουν με κατεστραμμένα τα όργανα τους απο τις φαρμακευτικές αγωγές, αλλά και απο την ίδια τη φύση των νοσημάτων που παθαίνουν, δεν ξέρω πως θα ήταν πρακτικά δυνατόν να συντηρηθεί μια τέτοια προαπάθεια χωρίς να χρειαστεί να καταφύγουμε στα αδέσποτα. Και εγώ το είδος μου το αγαπάω, αλλά δεν το εμπιστεύομαι. Το τι έχει κάνει με τις καλύτερες των προθέσεων δεν λέγεται και το χειρότερο δεν το τρομάζει κιόλας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Εμένα μου άρεσε η ιδεα της maxi. Αλλά με προϋποθέσεις και όρους ίδιους με αυτούς που ισχύουν για τους ανθρώπους. Δηλαδή, διαφωνώ αν είναι να μαζέψουμε όλα τα αδέσποτα και να τα έχουμε για να τα χρησιμοποιήσουμε σε "ώρα ανάγκης", όταν ένα οικόσιτο ζώο χρειαστεί κάποιο όργανο. Αλλά αν υπήρχε ένας τέτοιος οργανισμός και είχα ένα ζωάκι που υπέφερε από κάποια ανίατη ασθένεια και η μόνη λύση ήταν η ευθανάσία, τότε θα δώριζα τα υγιή του όργανα για να σωθεί κάποιο άλλο. Και θα ήθελα αν το γατάκι μου πάθει κάτι και χρειάζεται μεταμόσχευση (χτύπα ξύλο) να υπάρχει η δυνατότητα αυτή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Πολύ ωραίο ερώτημα. Το είχα σκεφτεί όταν έπαθε ο γάτος μου υπετροφική μυοκαρδιοπάθεια. Ηταν μια εξελιγκτική νόσος και τότε είχα σκεφτεί πως αν γινόταν κάπου μεταμόσχευση καρδιάς ίσως να μπορούσα να τον σώσω. Αλλά όταν το κοίταξα δεν βρήκα κάτι.
Σίγουρα όχι από αδέσποτα γατάκια που είναι μια χαρά και θα τα μάζευαν γι' αυτό το λόγο. Δεν θα ήθελα κάτι τέτοιο. Ούτε θα ήταν χρήσιμο σε υπερήλικα γατάκια με πολλαπλά προβλήματα. Αλλά για παράδειγμα το συκώτι ή άλλα όργανα του γάτου μου ήταν μια χαρά όταν πέθανε και ήταν μικρός. Αν με αυτά σωνόταν το γατάκι κάποιου άλλου που το αγαπούσε, θα χαιρόμουν να το το κάνω. Δεν ξέρω αν η ευθανασία επηρεάζει γενικότερα τα όργανα ενός ζώου. Γιατί στο δικό μου για παράδειγμα τελικά έκανα. Αν έπρεπε να περιμένω να πεθάνει μόνος του και να υποφέρει για ώρες ακόμη για να δωρίσω τα όργανά του, δεν θα το έκανα.
Και ύστερα είναι το κόστος. Και γι' αυτόν που δίνει τα χρήματα (αν τα έχει ή αν μόνο ένας εκατομμυριούχος θα είχε αυτή τη δυνατότητα) αλλά και γι' αυτόν που θα έκανε κάτι τέτοιο (αν θα είχε πελάτες ή θα πείναγε)
Στο δικό μου γάτο πάντως αν είχα τη δυνατότητα θα το έκανα και θα πλήρωνα αδρά γι' αυτό, αρκεί να μου έδιναν κάποιες καλές πιθανότητες επιβίωσης (και καλής επιβίωσης). Και το σπίτι μου θα πουλούσα! Ηταν όμως υγειέστατος κατα τα άλλα και μικρός σε ηλικία. Αν είχε πολλαπλά προβλήματα ή ήταν πολύ μεγάλος δε ξέρω αν θα έμπαινα σε αυτή τη διαδικασία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Συμφωνώ. Κι εγώ θα το έκανα!
Αρκεί να μη δημιουργούσα πρ'οβλημα στο αδέσποτο (πχ δεν θα έπαιρνα το συκώτι ή τη καρδιά του). Τώρα αν κι εκείνο πάθαινε νεφρική ανεπάρκεια μεγαλώνοντας και του είχε μείνει μόνο ένα νεφρό........ τι να πω. Θα είχα συνδράμει σε αυτό και θα έπρεπε να το υποστώ
Οταν είχε πρόβλημα ο γατούλης μου είχα τρελαθεί που δεν είχα τη δυνατότηα μεταμόσχευσης. Θα ήθελα να υπάρχει κάποια τράπεζα.
Σίγουρα δεν θα σκότωνα ένα αδέσποτο για να σώσω το δικό μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Αφού υπάρχει ως ιδέα θα γίνει και πράξη. Θα γίνει με τρόπο που δεν θα το δει κανείς, θα δει μόνο τα αποτελέσματα.
Φανταστείτε μια συζήτηση να γίνεται πριν από πολλά χρόνια με θέμα: θα δεχόσασταν να πειραματιστεί ο άνθρωπος σε ζώα για το καλό της ανθρωπότητας ή όχι; Πάνω κάτω τα ίδια μπορεί να λέγονταν και τότε. Εγινε και είναι αποδεκτό.
Αν δεν επαρκούν τα όργανα από δωρεές οργάνων, και αν συμφέρει οικονομικά η συντήρηση ζώων, θα περισυλλέγονται τα αδέσποτα ακριβώς γι αυτό το σκοπό. ή μπορεί να εφαρμοστεί η κλωνοποίηση, ή η εκτροφή, ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις. Πάντως θα γίνει και θα γίνει αποδεκτό. Ο συνδυασμός ανάγκη και το οτι δεν θα γίνεται μπροστά στα μάτια μας, θα το επιτρέψει να γίνει. Κι αυτό θα γίνει και πολλά άλλα θα γίνουν και είναι ζήτημα χρόνου μόνο. Σιγά –σιγά. Παίρνοντας υπ όψιν το διάστημα που χρειάζεται η κοινωνία για να αποδεχτεί κάτι. Να ταλαντευτεί, να το χωνέψει και να γείρει προς την πλευρά που την ευνοεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Ειλικρινα,μετα απο σκεψη αλλα και απο την αναγκη να ζησει η γατα μου, οπως ειπαν και αλλες κοπελες, θα το εκανα. Με τυψεις για την αδεσποτη γατουλα βεβαια, και φυσικα θα της προσφερα το σπιτι μου μετα απο το ''δωρό'' της στην δικια μου γατα! Θα γινοταν και αυτη δικη μου γατουλα και θα της εδινα οση αγαπη και φροντιδα μπορω!Αλλα ελπιζω να μην χρειαστει να περασω τετοια δοκιμασια ουτε εγω, ουτε η γατα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Θανάση, σε κάτι δυστυχώς θα συμφωνήσουμε (Και λέω δυστυχώς γιατι με λυπεί). Αν δεν υπάρχει επάρκεια και είναι προσοδοφόρα η διαδικάσία θα αρχίσουν όντως να μαζεύουν τα αδέσποτα.
Να ρωτήσω όμως κάτι άλλο. Αν στα αζήτητα αδέσποτα που πιάνονται γίνεται ευθανασία κάποια στιγμή, τα συγκεκριμένα αδέσποτα θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται ως δότες αφού ούτως η άλλως θα θανατωθούν και είναι κατα τα άλλα υγειέστατα? Σ' αυτό δεν ξέρω τι να απαντήσω. Ισως με λυπεί παρα πολύ πως κάποια ζωάκια θανατώνονται χωρίς λόγο. Αλλά πάλι, δεν ξέρω αν θα ήθελα κάποιο όργανο από ένα τέτοιο ζωάκι. Είναι διαφορετικό να έχει πεθάνει ένα ζωάκι από φυσικά αίτια και να δωρίστουν τα οργανά του που είναι σε κατάσταση να δωριστούν. Τουλάχιστον έτσι το αισθάνομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Eπειδή πάντα σε τέτοιες ερωτήσεις παίρνω ως κριτήριο τι θα έκανα αν ήταν άνθρωπος, θα απαντήσω ΟΧΙ.

Θα συμφωνήσω απόλυτα. Δεν θα το έκανα (ειδικά με δόλιο τρόπο χρησιμοποιώντας αδέσποτο ζώο). Υποθετικά μιλώντας πάντα, ο μόνος τρόπος που θα δεχόμουν να γίνει η μεταμόσχευση είναι με τη χρήση νεφρού γάτας που έχει πεθάνει από φυσικά αίτια και εφόσον μπορώ να το γνωρίζω αυτό.

Όπως ανέφερε και η Νερίνα - καμιά φορά πρέπει να βάζουμε τα όρια μας στο πόσο θα επεμβαίνουμε στη φύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.