Όπως ήμουν ερχομένη στο σπίτι μου, κάνω ένα ψι, ψι, ψι, Μίτσυ εντελώς ασυναίσθητα. Τώρα εγώ ή η Μιτσυ έχουμε πάθει σοκ.
Σκέφτηκα αυτό που λένε ότι οι γατούλες είναι επτάψυχες. Ποσό πολύ αλήθεια είναι... Κατάβαλε όλη της την δύναμη πάρα το σοκ και το κάταγμα που έχει υποστεί να έρθει μέχρι την πόρτα μας.
Αχ, βαχ... ο άνδρας μου, παίρνει κάθε μια ώρα τηλέφωνο στο κτηνιατρείο και πάντα απαντάει τηλεφωνητής με το έξης μήνυμα: «Βρισκόμαστε στο χειρουργείο». Πονάει πολύ να ακούς τέτοιο μήνυμα ενώ ξέρεις ότι είναι η γατούλα μας μέσα...
Θα πάει ο άνδρας μου μετά από την δουλειά από εκεί να δει τι γίνεται...
Κοιτάζω τα αγαπημένα της μέρη... όπως ο χνουδωτός σκύλος που έχουμε πάνω στο σκαμπό. Τον έχει μαδήσει με τις μαλάξεις που του έχει κάνει. Το αυτοσχέδιο κρεβατάκι που της έχω φτιάξει για να κοιμάται μαζί μας στην κρεβατοκάμαρα για να μην την ρίχνουμε κάτω όταν κοιμόταν πάνω στο κρεβάτι μας. Τα έχει αγαπήσει...
Θυμήθηκα, όταν την βρήκαμε... Δεν έτρωγε τίποτα, ήταν τόσο αδυναμουλι που με το ζόρι κατάφερα να την μπουκώσω. Νόμιζα ότι θα έφευγε με τόσο ζόρι που είχε υποστεί στο φαγητό, έρχονταν μαζί μου όπου και να πήγαινα. Θυμάμαι, μια τόσο δα [] σταλίτσα να κάθεται δίπλα μου μαλάζοντας το πάτωμα όταν άπλωνα τα ρούχα και περίμενε υπομονετικά για να τελειώσω.
Τι άλλο να πω... Πάω να σιδερώσω για να ξεχαστώ... Όταν θα έχω νεότερα θα μπω να σας γράψω. Προς το παρόν, καλή της τύχη...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.