Εμένα πάντως μου κάνουωε καθημερινά τεστ υπομονής.
Η γιαγιά στο απέναντι μπαλκόνι από τισ 6-7 το απόγευμα ξεκινάει να βλέπει ειδήσεις και να βρίζει με γλώσσα που θα έκανε και νταλικιέρη να ντραπεί..
Ο γιός της τρώει φλασιές και βγαίνει στο μπαλκόνι και αρχίζει να φωνάζει ατάκες του στύλ : Ήρθανε στην πόλη μας και κοίτα πως την κάνανε (νομίζω πως μιλάει για φοιτητές και για όσους μετακομίσαν Θεσσαλονίκη από την επαρχία) και συνεχίζει... Θα πάρω το μαχαίρι και θα αρχίσω να κόβω λαιμούς να δούνε αυτοί αίμα... (μια μέρα μάλιστα είχα τα πατζούρια ανοιχτά και ήταν ο τύπος στο μπαλκόνι και έλεγε τέτοιες ατάκες... μόλις τον άκουσα έπιασα τοίχο σκευτόμενη "Ωχ παναγιά μου θα πετάξει κανα μαχαίρι κατα δω ο άρρωστος.."
Και το αποκορύφωμα το ζευγάρι στο διπλανό διαμέρισμα, οι οποίοι δεν έχουν ωράριο και όποτε τους κάτσει πλακώνονται και η γυναίκα το βρίσιμο που κάνει στον δικό της είναι κι αυτό σε επίπεδο νταλικιέρη... μαζί φυσικά με πράγματα να σπάνε και χαστούκια να πευτουν.
Επίσης αυτό το ζευγάρι έχει ένα σκυλάκο πατσαβουράκο ο οποίος με έχει κάνει να πηδίξω άπειρες φορές στο ταβάνι όταν τυχει να περνάω από την πόρτα τους (δεν με ενοχλεί το γαύγισμα καθόλου, ίσα ίσα μεγαλωμένη με σκυλιά και γάτες είμαι). Αυτό που με ενοχλεί είναι πως δεν το βγάζουν βόλτα για την ανάγκη του... με αποτέλεσμα το σκυλί να έχει κάνει τουαλέτα το μπαλκόνι τους και μάλιστα η γυναίκα δεν το καθαρίζει με αποτέλεσμα να εχω βρεί πολλές φορές κακά του σκύλου (συγνώμη αν γίνω αιδιαστική) ξεραμένα από τον καιρό στο δικό μου μπαλκόνι!!!!
Αλλά δεν μιλάω... μόνο στον διαχειρηστή της πολυκατοικίας έκανα παράπονα και μου είπε πως την γνωρίζει την κατάσταση και πως έχουν γενικά πρόβλημα οι άνθρωποι κλπ...
Κοινώς... Τα Νεύρα μου!!!