Εντερεκτομή και επακόλουθα!

[Aleksa]

Λυπάμαι πολύ...

Πίστευα οτι θα πήγαινε καλύτερα, αφού κατάφερε κι επιβίωσε από τη νάρκωση. Όμως φαίνεται οτι ήταν πολύ βαρειά, γι αυτό και δεν την αναλάμβαναν άλλοι. Ίσως με την επέμβαση υπήρχε μια, έστω και ελάχιστη, πιθανότητα να κρατηθεί στη ζωή γι αυτό και το επιχείρησαν αυτοί οι γιατροί, κι ας ήταν η προσπάθεια καταδικασμένη.
Αλίκη μου, κουράγιο και δύναμη να αντέξεις.
Για την ψυχούλα που πέταξε, καλό της ταξίδι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αλίκη19]

Αχρείαστη ήτανε γιατί μου ζητάνε λεφτά για να την πάρει η θεία μου να την θάψει.Τα λεφτά θέλανε να πάρουνε.Όπως και να χει η ψυχούλα μου έφυγε χάθηκε για πάντα και γω δεν θα την ξαναδώ ποτέ δεν θα την ξαναχαιδέψω ποτέ δεν θα ξανακοιμηθούμε αγκαλιά όπως κάναμε κάθε βράδυ.Και η τραγική ειρωνεία πριν πάω εκεί για να τη δω πέρασα από ένα φαρμακείο και βρήκα τις κάψουλες για ηπατοπροστασία που μου είπε ο γιατρός να βρω το πρωί και της πήγα και μου είπανε ότι έφυγε!!Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έφυγε όχι δεν μπορώ κοντεύω να τρελαθώ !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αλίκη19]

Πόσο μου λείπεις να ξερες ψυχούλα μου γλυκιά
έφυγες και μ'άφησες να κλαίω εδώ στα σκοτεινά
μαύρισε η ψυχή μου άδειασε η ζωή μου
μέσα στο σπίτι ψάχνω να σε βρω κοιτάω τα πράγματα σου
ακούω ακόμα τη φωνούλα σου και τα νιαουρίσματά σου
όμως εσύ δεν είσαι εδώ ταξίδεψες σε άλλους τόπους
μακριά πολύ μακριά από πικρόχολους ανθρώπους
ταλαιπωρήθηκες πολύ και δεν το άξιζες μωρό μου
ελπίζω τώρα να ηρέμησες να μην πονάς άλλο καρδιά μου
θα σε θυμάμαι όσο ζω!!
αντίο ρικάκι μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Να ναι καλά η ψυχούλα της που ταξιδεύει στους γαλαξίες, κι ας έρχεται να σε βρίσκει στα όνειρά σου. Η θύμισή της ζωντανή στο μυαλό και στην καρδιά σου. Μέχρι να συναντηθείτε πάλι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nelliel]

Αχρείαστη ήτανε γιατί μου ζητάνε λεφτά για να την πάρει η θεία μου να την θάψει.Τα λεφτά θέλανε να πάρουνε.Όπως και να χει η ψυχούλα μου έφυγε χάθηκε για πάντα και γω δεν θα την ξαναδώ ποτέ δεν θα την ξαναχαιδέψω ποτέ δεν θα ξανακοιμηθούμε αγκαλιά όπως κάναμε κάθε βράδυ.Και η τραγική ειρωνεία πριν πάω εκεί για να τη δω πέρασα από ένα φαρμακείο και βρήκα τις κάψουλες για ηπατοπροστασία που μου είπε ο γιατρός να βρω το πρωί και της πήγα και μου είπανε ότι έφυγε!!Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έφυγε όχι δεν μπορώ κοντεύω να τρελαθώ !

Λυπαμαι πολυ για την γατουλα σου.

Οσον αφορα το χειρουργειο, επειδη η γατουλα σου δεν τα καταφερε, δεν σημαινει οτι ηταν και αχρειαστο. Ο ανθρωπος πρεπει να πληρωθει για τα υλικα και τον κοπο του. Δεν καταλαβαινω την λογικη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Λυπάμαι πολύ Αλίκη. Κουράγιο, και να μας γράφεις εδώ, δεν είσαι μόνη σου. Έκανες ότι μπορούσες αλλά ήταν πολύ άρρωστη η γατούλα σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αλίκη19]

Συγνώμη που άργησα να απαντήσω είχα πάει στο εξοχικό μας στη θάλασσα μήπως και ξεχαστώ λιγάκι αλλά μάταια.Το μυαλό μου είναι συνέχεια στο ρικάκι μου.Είμαι πάρα πολύ χάλια και τώρα που ήρθα σπίτι ακόμα χειρότερα.Δεν παλεύεται αυτό το συναίσθημα με τίποτα.Άραγε θα το ξεπεράσω ποτέ??Όλα μου τη θυμίζουν.Και μόνο που σκέφτομαι ότι αυτή τη στιγμή είναι στο χώμα με πιάνει σκέτη τρέλα.Δεν το αντέχω αυτό που έχει γίνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Είναι η μοίρα όλων των ζωντανών πλασμάτων. Ότι γεννιέται πεθαίνει. Δύσκολο να το διαχειριστούμε και αβάσταχτο όταν πρόκειται για τα πλέον αγαπημένα μας πλάσματα.
Μόνο ο χρόνος, δρα επουλωτικά και ο πόνος κάπως απαλύνεται αφήνοντας μας ένα γλυκόπικρο χαμόγελο.
Υπομονή και κουράγιο, Αλίκη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αλίκη19]

Θέλω να περάσει ο χρόνος αλλά δεν περνάει για μένα έχει κολλήσει σε εκείνη τη μέρα το μυαλό μου γυρνάει ξανά και ξανά στη μέρα που έφυγε και ο τρόπος που έφυγε με τσακίζει ακόμα περισσότερο....δεν μπορώ να το δεχτώ.Τι να πω μακάρι κάποια στιγμή να πονάω έστω και λίγο λιγότερο αλλά αυτό μου φαίνεται πολύ πολύ μακρινό και άπιαστο.Δύο μήνες τώρα είχα μάθει να την φροντίζω να είμαι καταπάνω της 24 ώρες το 24ωρο είχα παραμελήσει τελείως τον εαυτό μου την προσωπική μου ζωή δεν με ένοιαζε όμως γιατί την αγαπούσα τόσο μα τόσο πολύ και ήθελα τόσο πολύ να τη σώσω...και τελικά την έχασα και τώρα δεν έχω από που να κρατηθώ.Θέλω να πιστεύω πως η ψυχούλα της κάπου ζει κάπου υπάρχει...μόνο αυτό θα μου απάλυνε λίγο τον πόνο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Αλικη μου..περασαν 2 χρονια που εχασα την ψυχουλα μου,το καμαρι μου..τον μπουκακο μου.Το πανεμορφο ξανθουλικο αγγελακι που βλεπεις στην υπογραφη μου.Να πω οτι δεν ποναω;Ακομα ποναω...και περασαν 2 χρονια.Απλα ο πονος γινεται πιο ηπιος.Βεβαια εξαρταται και το καθε ατομο.Εγω δεν μπορω να διαχειριστω καλα τον θανατο.
Στα λεω αυτα..οχι οτι θα σου διωξω το πόνο..αλλα για να σου δειξω οτι καταλαβαινω απολυτα τον πονο σου,προσφατα τον περασα.Και μιλαμε για 11 χρονια συμβιωσης με την ψυχουλα μου.
Κουραγιο..και να ξερεις απλα....οτι δεν εισαι μονη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αλίκη19]

Πουπουλίνα μου ξέρω ότι με νιώθεις και με καταλαβαίνεις γιατί το βίωσες όπως και πολλά άτομα εδώ μέσα....όχι δεν πιστεύω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ.Γιατί σκέψου λίγο μόνο ότι τα τελευταία 5 χρόνια που είχα το ρικάκι μου είχα κλειστεί πολύ στο σπίτι δεν έβγαινα σχεδόν καθόλου λόγο δύσκολης οικονομικής κατάστασης αλλά δεν ήθελα να την αποχωρίζομαι πολλές ώρες οπότε περνούσα όλες τις ώρες μου μαζί της ούτε δουλειά είχα και τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχα ούτε κάποια σχέση.Ζω με τους δικούς μου αλλά όλη μέρα λείπουνε είναι στο μαγαζί και τα αδέρφια μου είναι και τα δύο παντρεμένα με παιδιά...οπότε όση αγάπη είχα την έδωσα στο ρικάκι μου και εκείνο μου την ανταπέδωσε στο 100πλάσιο.Είχαμε δεθεί τρομερά....και τώρα που έφυγε άδειασα.......μου λες πως να γεμίσω αυτό το τεράστιο κενό τώρα???Και πως να μπορέσω να δεχτώ ότι έφυγε με τόσο βασανιστικό τρόπο???Πως να ξεχάσεις ένα πλασματάκι που έχεις μοιραστεί μαζί του τόσο πολλά όπως εσύ με τον πανέμορφο μπουκάκο σου???Στεναχωρέθηκα πάρα πολύ με αυτό που μου είπες τώρα φίλη μου......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.