Πολύ λεπτό θέμα...
έχω πολλές σκέψεις σχετικά, αλλά δεν ξέρω πώς μπορώ να τις διατυπώσω...

Καταρχήν είμαι υπερ της ευθανασίας ΚΑΙ στον άνθρωπο ΚΑΙ στα ζώα...
Από εκεί και μετά όμως ξεκινάνε ένα σωρό ηθικά διλήμματα,ώστε η ευθανασία να ακροβατεί σαν θέμα πάντα σε τεντωμένο σκοινί...
...φοβάμαι ότι μπορεί εύκολα να ξεφύγει από τον στόχο που θα ¨έπρεπε¨ να επιτελεί και να γίνει ένα παράθυρο για διαφόρων ειδών αυθαιρεσίες... αλλά και ποιός είναι ο στόχος τελικά που θα ¨έπρεπε¨ να επιτελεί, και με βάση ποιες συνισταμένες ορίζεται, αφού δεν υπάρχουν στάνταρς σε τόσο λεπτά ζητηματα, όπως η ζωή και ο θάνατος;;; -που ο καθένας αντιλαμβάνεται και ορίζει τόσο διαφορετικά;-
Γιατί εδώ μπαίνει το στοιχείο της υποκειμενικότητας για το πώς θέλει να διαχειριστεί και να ορίσει ο καθένας τη ζωή του...ή ακόμα και το τέλος του... και υπο ποιες συνθήκες μπορείς να παρέμβεις στο τέλος της ζωής κάποιου;;; έχεις το δικαίωμα;;;

Το ζητούμενο για μένα είναι όχι απλά η ύπαρξη, αλλά η ποιότητα ζωής...
Όμως, ο καθένας έχει τα υποκειμενικά του κριτήρια γι'αυτό που ορίζει ¨ποιότητα ζωής¨...
Σε κάποιους μπορεί να είναι υπέρ-αρκετή η ύπαρξη και μόνο, ακόμα και παλεύοντας και υποφέροντας με ένα σωρό σκληρά θέματα υγείας, με βάρβαρες καταστάσεις κτλ, κτλ...
Προσωπικά , δεν αντέχω να νιώθω πλάσμα που αγαπώ να πονάει, να υποφέρει κτλ... -είμαι και φυγόπονη σαν χαρακτήρας,στοιχείο μου που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την θέση μου στο όλο ζήτημα...-
Μα το έχω πει...Προτιμώ τα γατιά μου να ζήσουν και 5, και 6 και 7 χρόνια λιγότερο,αλλά να ζήσουν καλά, αν είναι να αποφύγουν ένα επώδυνο τέλος σε περισσότερα χρόνια ζωής ...Το επώδυνο τέλος το διαπραγματεύομαι ακόμα και με αρκετά λιγότερα χρόνια ζωής...

όμως ...-εδώ μπαίνει το θέμα της αυθαιρεσίας- για ψίλου πήδημα δεν σταματας μία ζωή, και η άνεση που το πράττουν πολλοί -δυστυχώς- κτηνίατροι με τρελλαίνει!!!
Συνήθως όταν εύχομαι σε γενέθλια, εύχομαι ¨χρόνια πολλά και καλά¨... ,δεν νομίζω να παραλείπω εύκολα το ¨καλά¨... το χρόνια ¨πολλά¨ από μόνο του δεν μου φαίνεται ¨αρκετά ευχή¨ και good enough, και αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στα δύο θα διάλεγα ασυζητητί το ¨καλά¨ από το ¨πολλά¨...
Εν ολίγοις, πιάστο αυγό και κούρευτο.....
Είμαι φυγόπονη , το λέω, δεν αντέχω να βλέπω πρόσωπα-πλάσματα που αγαπώ να υποφέρουν και να πονάνε.... νομίζω ότι τέτοιες εικόνες μπορεί να με στοιχειώσουν για μια ζωή....

υγ. Κάποτε η Βανδή είχε κάνει μια δήλωση του τύπου ¨αν ήταν, για κάποιο λόγο να έπρεπε να ζήσω σε αναπηρικό καροτσάκι , θα προτιμούσα να μην ζω...¨,-δήλωση που ακόμα την κηνυγάει- και έπεσαν να την φάνε, αντιλαμβάνεστε το γιατί... ακούγεται ρατσιστική σαν τοποθέτηση... όμως εμπεριέχει για πολλούς και μια φυγόπονη μεν, αλήθεια δε... και η αλήθεια καμιά φορά όταν εκφράζεται χωρίς ρετούς-που έτσι θεωρώ πρέπει να εκφράζεται-... ακούγεται κάπως βάρβαρη και σκληρή,και είναι παρεξηγήσιμη, κακά τα ψέματα...
