Ευθανασία: υπέρ ή κατά;

Ευθανασία. Υπέρ ή κατά?

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 4)
  • Κατά της Ευθανασίας και να τα αφήνουν στο δρόμο

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Υπέρ. Εξάλλου το ζώο έξω είναι καταδικασμένο

    Ψήφοι: 2 50,0%
  • Δεν ξέρω δεν απαντώ.

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Άλλο.

    Ψήφοι: 2 50,0%

  • Total voters
    4
Οταν το ζωο υποφερει,και δεν υπαρχει περιπτωση σωτηριας,..για μενα ,σαφεστατα και πρεπει να γινει ευθανασια.Εφοσον θα πεθανει το ζωο,ειναι απανθρωπο να φυγει υποφεροντας.
Μονο ομως σε τετοιες περιπτωσεις.Η περιπτωση ευθανασιας σε ζωα..που φευγει πχ ο ιδιοκτητης για εξωτερικο..και τους την κανει..ειναι εγκληματικη πραξη..και μαλιστα πλεον απαγορευεται και απο το νομο να την κανει κτηνιατρος.Γενικα απαγορευεται ευθανασια σε υγιες ζωο..
Συμφωνώ και επαυξάνω.... εδώ τους κάνουν ευθανασία επειδή ... βαρέθηκαν να τα φροντίζουν....... ΕΕΕΕΕΛΕΕΕΟΣΣΣ!!!
Και καλά οι τζαζ ιδιοκτήτες.... οι τζαζ κτηνίατροι που συναινούν;;;;
ή σε άλλα θέματα υγείας,όχι σοβαρά και επώδυνα ο κτηνίατρος αμέσως ¨ευθανασία!¨...
Το έχουμε διαβάσει ουκ ολίγες φορές...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

παντα οι αποψεις και οι θεσεις της μαρινας με εκφραζουν απολυτα και πιστευω πως ενα ζωο οταν υποφερει ειναι καλυτερα να του γινεται ευθανασια,γιατι δεν μπορει να ειναι καλα και αν η κατασταση της υγειας του δεν μπορει να βελτιωθει το καλυτερο θα ηταν να εχει εναν ανωδυνο θανατο,παρα μια επωδυνη ζωη...και για τον ανθρωπο το ιδιο θα πρεπει να ισχυει,αλλα ο ανθρωπος μπορει να το εκφρασει αυτο με τον λογο του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

Πιστευω οτι οταν ενα ζωο υποφερει, πρεπει να γινεται ευθανασια. Αλλα οχι σε ενα υγιες ζωο, οπως γινεται στο ΔΙΚΕΠΑΖ... Ηρεμα σκυλια, τα βγαζουν αγρια και τους κανουν ευθανασια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

και εγώ αυτό έγραψα:ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΖΩΟ ΥΠΟΦΕΡΕΙ.
και δεν εννοούσα βέβαια για ΟΛΟΥΣ τους επιστήμονες όταν έλεγα για τα φάρμακα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

εγω πιστευω πως αν ενα ζωο υποφερει πολυ πρεπει να γινεται ευθανασια.θα προτιμουσα την ευθανασια παρα εναν αργο και επωδυνο θανατο.αν ομως η κατασταση δεν ειναι τοσο σοβαρη πρεπει να το παλεψουμε με φαρμακα και χειρουργια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

Είμαι υπέρ της ευθανασίας και στα ζώα και στους ανθρώπους. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απο το να βλέπεις ενα δικό σου άνθρωπο ή ενα ζωάκι να υποφέρει απο τους πόνους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

4 μηνες που τρέχαμε με τον μέλο δεν ειχε περάσει απ το μυαλό μου οτι το γατί μου παιθένει ουτε ένα λεπτο. κι αυτό γιατι δεν εδειχνε να πονάσει. ακόμα κι οταν ο 2ος γιατρος με διαβεβαίωνε οτι ποναει στα ματια δε τον πίστευα. δεν εδειχνε ποτε να ποναει παρά μόνο όταν του έβαζα κολλύρια!!!! (κουλο ε?)
οταν φτάναμε στο τέλος και πλέον δεν αντιδρουσε και το πήγα στον γιατρο μου, ειπε οτι δεν πόνεσε και δε θα πονούσε αλλα μου σύστισε ευθανασία για προλάβουμε τον πονο (αν θα ερχόταν) αλλά και για λόγους αξιοπρέπειας...
το πήγα στο πανεπιστίμιο μόνο και μόνο για δουν αν μπορουν να κάνουν κατι λόγο του θολου τοπίου ως προς το τι ειχε... κι απο κει μου ειχαν μονο τα χειρότερα σαν εκδοχες....
ηταν τρίτη ή τεταρτη θυμάμαι και θα το κρατούσαν μεχρι παρασκευη λόγο 3ημερου καθ.δευτερας. ετσι λοιπόν ειχα πει στον εαυτο μου οτι αν καταφέρει να έχει εστω και μικρή βελτίωση που θα του δώσει ελπίδες για μια ανωδυνη ζωη οκ... αλλιώς θα το πήγενα για ευθανασία μόλις βγαίναμε απ τη κλινικη. "εφυγε" απο μόνο του τα ξυμερωματα της επομένης...

πάντως για το θέμα ευθανασίας υγειων αδεσποτων....
ειμαι νοσηλευτρια και ειμαι αρκετα σκληρη αλλά όχι και αναισθητη. για αυτο και θα έλεγα ναι. αλλά μονο με την πάροδο κάποιου χρόνου πχ 9 μηνών. αν δλδ σε 9 μήνες το ζώο δεν έχει βρει σπίτι, τι εναλακτικές έχει? να ζει για πάντα σε ένα κλουβι? να ξαμολιθεί στους δρόμους και να πεθάνει οδυνυρά απο τραυμα (απο σκύλο και αμάξι μέχρι νυχι'α μολυσμένη) ή να το τρώνε τα τσιμπουρια κ τα παράσιτα?
σκληρό, αλλά ειναι λυση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

Σε περιπτωση κακης ποιοτητας ζωης,λογω αρρωστιας που δεν θεραπευεται και αφου εχουν εξαντληθει ολες οι επιλογες ,ναι θα συμφωνησω στην ευθανασια.....Σε υγιες ζωο ομως,διαφωνω ...για κανεναν λογο δεν συμφωνω να θανατωθει ζωο το οποιο χαιρει ακρας υγειας.:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

ουφ ποναει το ολο θεμα!!!!!αν με ρωτουσε καποιος πριν μια βδομαδα,θα ελεγα ειμαι κατα,οπως με τον ανθρωπο κανουμε οτι μπορουμε,ετσι πρεπει να το παλευουμε και στα ζωα,αλλα η ζωη με διεψευσε,δε το εχω χωνεψει κι ουτε προκειται,δε θελω να αναγκαστω να το ξανακανω σε ζωο,μακαρι ολα τα υπολοιπα ζωακια μου να εφευγαν απο βαθια γεραματα,με ανωδυνο τροπο.
ομως οταν το βλεπεις να υποφερει.παιδια δεν υπαρχει μεγαλλυτερος πονος απ αυτο,απ την αλλη λεω αν ζουσα αλλου,αν ειχα εδω ενα κτηνιατρειο θα ζουσε η ψυχουλα μου?μου λειπει!!!!παρ ολο που εχω αλλα 5 εκεινο μου λειπει...
ομως εκεινη τη στιγμη,ενιωσα μια λυτρωση οτι δε θα ποναει πια,οτι δε θα κλαιει,δε θα υποφερει,οποτε εκανα ευθανασια στο ζωακι μου.κι ισως αν το σκεφτω πιο βαθια σ εναν ανθρωπο που αγαπω,αν υπεφερε,αν δεν υπηρχε λυση,αν πονουσε θα εκανα το ιδιο.
οταν τελειωσε και γυρισα σπιτι,ειχα ενα σωρο ερωτησεις να απαντησω στα παιδια μου,οταν με ρωτησε η κορη μου,μαμα οταν γερασεις,αν υποφερεις θα ηθελες να επερνα αυτη την αποφαση για σενα?της απαντησα ναι θα ηθελα.σε κολανε στο τοιχο τα μικρα.αλλα ναι θα ηθελα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:( ρενακι διαβασα την περιπετεια σου κ συγκλονιστικα γιατι ισως θα ξερεις εδω κ σχεδον 1 μηνα προσπαθω να αναστησω ενα ορφανο γατουνι κ τρεμω μη μου παθει κατι!! η ιστορια σου ηταν απιστευτη λες κ ζουμε δεν ξερω κ γω που...:mad:
τελος παντων σε συμπονω κ ευχομαι να το ξεπερασεις βλεποντας τα υπολοιπα να μεγαλωνουν. :cry_x::cry_x:
στο θεμα που ανοιξες η γνωμη μου ειναι πως ΝΑΙ ολοι θα επρεπε να σκεφτονται την ευθανασια προκειμενου να βλεπουν το ζωο τους να υποφερει! στο λεω αυτο γιατι εγω λυπηθηκα την γατα μου που την ειχα 17 χρονια κ ενω την εβλεπα να υποφερει προσπαθουσα να της απαλυνω τον πονο αλλα δεν τη βοηθουσα. ειχε βαθια γεραματα με πονους αθροιτικα τυφλωση κτλ. και τελικα εσβησε μονη της.:(
και στο αναφερω αυτο γιατι τελικα λυπομαστε τους εαυτους μας κ οχι τα ζωακια μας!
ναι πρεπει να σκεφτομαστε αυτα κ οχι το πως θα νοιωσουμε εμεις.
εκανες το καλυτερο για το μικρουλι σου κ μη λυπασε!! ειδες τι μαθημα εδωσες στα παιδια σου!!!! να σκεφτονται απο τη θεση του αλλου κ οχι εγωιστικα οπως συνηθως κανουμε ολοι! κανε κουραγιο η θλιψη θα σβησει!!:console:

ευη...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
πότε τελικά θεωρούμαστε σωστοί φιλόζωοι?

το θέμα μου έχει να κανει όπως είπα και σε κάποιο άλλο μέρος, ότι οι άνθρωποι δεν θεωρούνται φιλόζωοι αν κάνουν ευθανασία σε ένα ζώο ενώ αν το αφήσουν στο δρόμο είναι!!!! δεν ξέρω εγώ στην Ελλάδα ζω το θέατρο του παραλόγου!!!:/:
εχω συναντήσει τρελή υποκρισία και πλέον νομίζω τα ζώα είναι σε πολύ κακή μοίρα...πολύ κακή!!!:worry::/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
το θέμα μου έχει να κανει όπως είπα και σε κάποιο άλλο μέρος, ότι οι άνθρωποι δεν θεωρούνται φιλόζωοι αν κάνουν ευθανασία σε ένα ζώο ενώ αν το αφήσουν στο δρόμο είναι!!!! δεν ξέρω εγώ στην Ελλάδα ζω το θέατρο του παραλόγου!!!:/:
εχω συναντήσει τρελή υποκρισία και πλέον νομίζω τα ζώα είναι σε πολύ κακή μοίρα...πολύ κακή!!!:worry::/:

Ποιός το λέει αυτό;Σαφέστατα και το θεωρώ φιλοζωία να γίνεται ευθανασία σε ζώο,αλλα όταν πάσχει απο ανίατη ασθένεια.ΟΧΙ σε υγιές ζώο,κάτι που απαγορευεται και απο τον νόμο,και μάλιστα διώκεται ποινικά ο κτηνιατρος που θα δεχτεί να κάνει ευθανασία σε υγιές ζώο.Οπότε μιλάμε και για παράνομη πράξη.
ΥΓ εννοείται ότι θεωρώ την εγκατάλειψη κατοικιδίου ακόμα χειρότερη.Εφόσον κάποιος αναλαμβάνει ένα ζώο,θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να του βρει σπίτι.Την εγκατάλειψη δεν την δέχομαι σε καμία περίπτωση,όπως και την ευθανασία για τέτοιο λόγο.Ούτε το ένα,ούτε το άλλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

γενικά η κατάσταση στην Ελλάδα είναι αρκετά μπερδεμένη και δύσκολη...δεν φτάνει να μιλάμε μέσα από φόρουμ πρέπει να παλέψουμε για αυτά.....αυτή είναι η γνώμη μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνώ. Το πρόβλημα ειναι πως να εμφυτέψεις ανθρωπιά σε υπανθρώπους. :mad: Άτομα που εγκαταλείπουν το ζωάκι τους, που μέχρι χθες τους κρατούσε συντροφιά, άτομα που κάνουν κακό σε ζώα με το ένα πρόσχημα η το άλλο.. πως παλεύεται αυτή η κατάσταση; Και στην Κύπρο το ίδιο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οταν το ζωο υποφερει,και δεν υπαρχει περιπτωση σωτηριας,..για μενα ,σαφεστατα και πρεπει να γινει ευθανασια.Εφοσον θα πεθανει το ζωο,ειναι απανθρωπο να φυγει υποφεροντας.
Μονο ομως σε τετοιες περιπτωσεις.Η περιπτωση ευθανασιας σε ζωα..που φευγει πχ ο ιδιοκτητης για εξωτερικο..και τους την κανει..ειναι εγκληματικη πραξη..και μαλιστα πλεον απαγορευεται και απο το νομο να την κανει κτηνιατρος.Γενικα απαγορευεται ευθανασια σε υγιες ζωο..


Συμφωνώ απόλυτα!!!
Οσον αφορά στον άνθρωπο, είμαι υπέρ μόνο αν το έχει εκφράσει ρητά ο ίδιος, πόσο μάλλον αν το έχει διατυπώσει και γραπτώς
Ενα ζωο όμως δε μπορείς να το ρωτήσεις,
Οπότε αν πρόκειται να αποβιώσει υποφέροντας, ναι θεωρώ την ευθανασία ως τη μόνη λύση
Αλλά διαφωνώ κάθετα με την ευθανασία σε υγιή ζώα και:clapup: ευτυχώς που απαγορεύτηκε :clapup:από το νόμο :clapup:

όσον αφορά τωρα στο ερωτημα ευθανασία ή εγκατάλειψη?
πάλι θα συμφωνήσω μαζί σου Εφη μου
ουτε το ένα, ούτε το άλλο!
Ναι είναι σκληρή η επιβίωση στο δρόμο αλλά δεν αποτελεί επαρκή αιτιολογία για να θανατώνουμε τα αδέσποτα
Η λύση είναι να περιθάλπουν τα αδέσποτα οι δήμοι, να προβαίνουν σε μαζικούς εμβολιασμούς και στειρώσεις.
Να δημιουργήσουν καταφύγια, και να ξαναφήνουν στο δρόμο μόνο όσα δε μπορούν να υιοθετηθούν ή να τα συντηρήσουν. Αν τα αδέσποτα είναι στειρωμένα, κι εμείς οι άνθρωποι γίνουμε λίγο πιο υπευθυνοι και δεν παρατάμε τα ζωάκια μας στο δρόμο, σιγά σιγά ο αριθμός των α΄δεσποτων θα μειωθεί αφού δε θα αναπαράγονται. Αυτή είναι η λύση, όχι η ευθανασία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
γενικά η κατάσταση στην Ελλάδα είναι αρκετά μπερδεμένη και δύσκολη...δεν φτάνει να μιλάμε μέσα από φόρουμ πρέπει να παλέψουμε για αυτά.....αυτή είναι η γνώμη μου

Η κατάσταση στην Ελλάδα σαφώς κι είναι μπερδεμένη σε πάμπολλα θέματα, ένα από αυτά είναι και στο θέμα της φιλοζωΐας.
Τώρα το τι κάνει ο κάθε άνθρωπος σε ατομικό επίπεδο, το τι μπορεί να έχει κάνει έως τώρα ούτε μπορεί να το γνωρίζει κάποιος ούτε καν να αποφαίνεται για αυτό...
Προσωπικά θα προτιμούσα τη λύση της ευθανασίας για τη γάτα μου εάν αντιμετώπιζε κάποια ανίατη κι επίπονη ασθένεια, πιστοποιημένη από τουλάχιστον 3 γιατρούς, οι οποίοι δεν θα μου άφηναν κάποια ελπίδα για ίαση.
Από εκεί και πέρα δεν θα επέλεγα τη λύση της ευθανασίας σε καμία άλλη περίπτωση, πόσο μάλλον επειδή δε μπορώ να φιλοξενήσω ένα γατάκι.
Εάν δε μπορούσα να το φιλοξενήσω, δεν θα το φιλοξενούσα.
Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να ξέρει τα όρια του και μέχρι που απλώνει το χέρι του, όπως έλεγε κι η συγχωρεμένη η γιαγιά μου.
Το να πάρω στο σπίτι μου αρκετές γάτες ενώ δεν θα μπορώ να τις φροντίσω και να τις θανατώσω στην πορεία, είναι κάτι που είναι ενάντια στη δική μου συνείδηση.
Από την άλλη, ούτε θα εγκατέλειπα ένα γατάκι.
Είναι κι αυτό κάτι που δε μπορώ να κάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

όπως κάνουν τα πάντα με τους ανθρώπους για να τους σώσουν, δε θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο με τα ζώα; :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια αρκετά δυσάρεστη εμπειρία...
Πριν χρόνια είχα μια υπέροχη λευκή γατούλα με βαθιά μπλε ματάκια την οποία φώναζα Ζαχαρούλα. Αυτό το κουκλάκι λοιπόν έβγαινε και εκτός σπιτιού. Ένα πρωινό που ετοιμαζόμουν να πάω στη σχολή , άκουσα ένα αδύναμο νιάου στις γραμμές του τρένου. ( Το πατρικό μου είναι αγίους Αναργύρους και ακόμα τότε οι γραμμές ήταν υπέργειες. ) Η Ζαχαρούλα ήρθε σερνόμενη σε μένα με τα 2 μπροστινά πόδια ακρωτηριασμένα απ το τρένο. Τη πήγα στο τοπικό κτηνίατρο αμέσως ( η φιλοζωική άνοιγε 1 ώρα αργότερα) όπου της έκανε την εγχείρηση για να τσεπώσει τις 150.000δραχ τότε. Την Επόμενη μέρα η γατούλα πήγε για αλλαγή , ξαναπήρε λεφτά και τη Τρίτη μέρα τα ράμματα άρχισαν να ανοίγουν.. Όταν τη πήγα στη φιλοζωική στη Φιλαδέλφεια μου είπαν πως η γατούλα είχε αρχίζει να σαπίζει ζωντανή. Ο λόγος; Είχε πιάσει σκουλήκι το κόκκαλο και έπρεπε να γίνει ευθανασία από τη πρώτη στιγμή. Δυστυχώς ο πρώτος κτηνίατρος κοίταξε τη τσέπη και κέρδισε από το πόνο μας.. :(ευτυχώς εδώ και χρόνια το ιατρείο του είναι κλειστό..
Τώρα όσο αφορά το θάνατο σε υγιή ζώα είμαι κάθετα αντίθετος. Από τη στιγμή που αυτοθεωρούμαστε φιλόζωοι , λίγο φτηνό φαγάκι αν υπάρχουν γατιά στο κήπο μας δεν είναι μεγάλο θέμα. Οι γάτες είναι ελεύθερες , ζούνε επικινδύνως και το ότι μας χαρίζουν τη συντροφιά τους είναι μαγεία. Όπως δε πετάμε χημικά όπλα στην Αφρική ώστε να μην υποφέρουν τα παιδάκια που πεινάνε , έτσι δε θανατώνουμε και αδέσποτα γατάκια...
Το μεσαίωνα θέρισε η πανούκλα (μεταδινότανε από τους ψήλους των τρωκτικών) καθώς οι γάτες θεωρούνταν όργανο του σατανά.
Τρομάζω στο γεγονός στείρωση και ευθανασία σε αδέσποτα γατάκια. Ισοδυναμεί με γενοκτονία. Φανταστείτε να μπορούσατε να στειρώσετε όλα τα γατάκια του κόσμου. Σε 10 χρόνια στο όνομα της «ευαισθησίας» δε θα υπήρχε γατί ούτε για δείγμα. Όχι μόνο δε θα υπήρχαν αυτές οι εκπληκτικά ελεύθερες ψυχούλες αλλά θα είχαμε και τέτοια διαταραχή της τροφικής αλυσίδας που θα βγαίναμε βόλτα με τις κατσαρίδες στα πεζοδρόμια!!
Ps. Διευκρινίζω πως δεν είμαι κατά τις στείρωσης ενός ζώου που ζει μέσα σε 4 τοίχου και θα υποφέρει , όπως και δεν είμαι υπέρμαχος του παρατάω μικρά γατάκια στο δρόμο. Όποιος έχει ζωάκι που γέννησε, έχει αυτόματα και την ευθύνη να βρει σπίτι για τα μικρά. Ούτε να τα θανατώνει , ούτε να τα εγκαταλείπει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

Μεγαλώνοτας είχα έναν ολόλευκο γάτο τον οποίο υπεραγαπούσα... Ήμουν και μοναχοπαίδι και όπως καταλαβαίνετε πάντα ήταν η πιο πιστή μου παρέα... Μαζί κοιμόμασταν, παίζαμε... Ακόμα και όταν διάβαζα καθόταν στη διπλανή καρέκλα...

Ήταν λίγο μηνών όταν μία μέρα γύρισε στο σπίτι (έβγαινε και στον κήπο) με δαγκωμένο το αυτάκι του... Αυτή ήταν αρχή μιας μεγάλης ταλαιπωρίας... Αν και η πληγή αρχικά επουλώθηκε δημιουργήθηκε (σε συνδιασμό και την ευαισθησία που έχουν τα λευκά γατάκια) σε καρκίνωμα του δέρματος... Αναγκαστήκαμε να του κάνουμε και 3 χειρουργεία, κόβωντας τα αυτάκια του προκειμένου να εξαφανιστεί ο καρκίνος... Έτσι κερδίζαμε χρόνο και φροντίζαμε να εξασφαλίζουμε μια καλή ποιότητα ζωής για τον γατούλη μας...

Μετά από κάποια χρόνια (11 περίπου) η κατάσταση είχε φτάσει πλέον στο απροχώρητο... Ο καρκίνος είχε κάνει μεταστάσεις... Στο κεφαλάκι (επιδερμικά βέβαια) και στη μυτούλα του... Το ζώο βασανιζόταν γιατί είχε έντονη φαγούρα, με αποτέλεσμα να προκύπτουν διαρκώς αιμοραγίες...

Από ένα σημείο και μετά, του φορέσαμε και καπελάκι (το πλαστικό που βάζουν στα ζώα μετά από κάποιο χειρουργείο)... Υπήρχαν μέρες που ήταν κεφάτος, έκανε τις βόλτες του στον κήπο και έμοιζε χαρούμενος... Υπήρχαν όμως και μέρες που ήταν κακοδιάθετος... Οι γονείς μου είχαν ήδη αρχίσει τις συζητήσεις για ευθανασία... Ο γιατρός μας μάς είχε πει πως δεν μπορούσε να γίνει κάτι περισσότερο... Εγώ δεν ήθελα ούτε να το ακούσω!!

Ο καιρός περνούσε (με καλές και κακές ημέρες)... Ο γάτος μου είχε αρχίσει να χάνει βάρος... Από έναν ζωηρό γάτο 5μιση κιλών, μετά βίας ζύγιζε 2μιση...

Ένα πρωΐ, χρειάστηκε να φύγω πολύ νωρίς για τη δουλειά μου και πριν φύγω φρόντισα να τον ταΐσω... Όταν τον πήρα στην αγκαλιά μου εκείνο το πρωΐ, ένιωσα πως αυτή ήταν η τελευταία φορά που θα τον έβλεπα...

Κατά το μεσημέρι με πήρε ο μπαμπάς μου τηλέφωνο και μου είπε πως πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια... Το ζώο βασανίζεται χωρίς λόγο και πως είχε κανονίσει με τον γιατρό να έρθει το απόγευμα να τον κοιμήσουμε... Του ζήτησα να με περιμένουν να γυρίσω... Ήθελα να τον αποχαιρετήσω...

Όμως μας πρόλαβαν οι εξελίξεις... Η μαμά μου γυρνώντας από τη δουλειά αργά το μεσημέρι τον βρήκε αναίσθητο... Νόμιζε πως δεν ήταν ζωντανός... 'Ομως εκείνος με τις τελευταίες δυνάμεις που είχε ανταποκρίθηκε στις φωνές της με ένα μουγκριτό... Ήταν ακόμη ζωντανός... Τελικά ο γιατρός μας ήρθε μερικές ώρες νωρίτερα και τον ανακούφησε από τους πόνους που τον βασάνιζαν...

Γυρνώντας στο σπίτι στεναχωριόμουν που δεν τον είδα έστω για λίγο πριν φύγει...
Έκλαιγα σε όλη τη διαδρομή προς το σπίτι...
Και για πολύ καιρό μετά δεν μπορούσα να συνηθίσω τη ζωή μου χωρίς τον καλό μου φίλο... Όμως συνειδητοποίησα πως η δική μου ανάγκη και ο δικός μου εγωισμός με απέτρεπαν για πολύ καιρό απ' το να κάνω το σωστό... Να τον αφήσω να ηρεμίσει...
Δε μετανιώνω... Είμαι σίγουρη πως παρά τα προβλήματα, του χαρίσαμε πολλή αγάπη και φροντίδα...

Τελικά είμαι υπέρ της ευθανασίας γιατί είναι μόνον ο δικός μας εγωισμός και η δική μας ανάγκη να έχουμε κοντά μας το ζώο, που μας αποτρέπει απ'το να σκεφτούμε τη δική ΤΟΥ ανάγκη... Κι αν τα προβλήματα είναι τέτοια που δεν επιτρέπουν στο ζωάκι μας να έχει μια καλή ζωή, τότε είναι ώριμο και σωστό να πάρουμε εμείς την απόφαση (όσο δυσάρεστη κι αν είναι) που εκείνο δεν μπορεί να πάρει για τον εαυτό του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Η γμώμη σας για το αν πρέπει να γίνεται ευθανασία στις γάτες

Η ιατρικη δεοντολογία απαγορεύει τις ευθανασίες και τις στειρώσεις στους ανθρώπους. Αν θέλουμε να θεωρούμε τα ζώα ισότιμα όντα με μας το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και σε αυτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 5 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top