Ευθανασία;

[vicki v.]

Rotonda

σε ευχαριστώ για την απάντησή σου. Η ευθανασία τέθηκε όταν έγινε η πρώτη επίθεση γιατί ο τότε κτηνίατρος μου είπε πως θα ήταν μια κάποια λύση. Φυσικά και ούτε καν μου περνάει από το μυαλό.
Το σβουράκι πριν τη στείρωση ήταν μία απίστευτη γάτα που ναι μεν είχε που και που τα νεύρα της -όπως πολλές- αλλά τελικώς και μαζί κοιμόμασταν και φιλάκια μας έδινε και αγκαλίτσα μας καθόταν συνεχώς. Το θέμα είναι πως μετά την εγχείριση έχει τόσο φοβική συμπεριφορά. Δεν την βάζουμε πάντως με το ζόρι μέσα. Τη φωνάζει ο Μαρκ και αν θέλει μπαίνει να κοιμηθεί μέσα (συνήθως όταν κρυώνει) αλλιώς μένει έξω. Ό,τι θέλει --- δεν έχουμε επιλογή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Προφανώς κάτι στο δωμάτιο την αναστατώνει και σε συνδιασμό με κάποια συγκεκριμένη κίνηση την φοβίζει...
Μήπως να απαγάγουμε κανέναν ψυχίατρο ζώων και να τον φέρουμε Ελλάδα;;;;;;
Υπάρχει κανά σπίτι να τον κλειδώσουμε;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

το δικο μουθ σπιτι εχει ενα εχτρα δωματιο με αλυιδες θα τον δεσουμε α σημερα ρωτησα κ την γιατρο μας κ μου ειπε οτι ειναι ψυχολογικο με το δωματιο γιατι αν ηταν ογκος θα ειχε κ αλλα συπτωματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Η Σβούρα απο τις περιγράφες σου τουλάχιστον είναι μια γάτα με ιδιαίτερους τρόπους απο τη μια και απο την άλλη έχει "υποστεί" πολλές μετακινήσεις και αλλαγές στη ζωή της. Ένα απο τα πρωτα άρθρα που είχα διαβάσει όταν μπήκα εδώ ήταν σχετικά με τις διακοπές και έλεγε ότι η γάτα δεν συμπαθεί τις μετακινήσεις και μετά απο λίγο καιρό το δικό σου που περιέγραφες το πόσο άψογη ήταν στη διάρκεια του ταξιδιού στην Αμερική. Τότε είπα "δες εδώ έκανε ένα τεράστιο ταξίδι και δεν της δημιούργησε πρόβλημα". Μήπως όμως η πορεία όλη της γάτας οδηγούσε μαθηματικά στο να της δημιουργηθούν προβλήματα. Έχοντας ήδη μια ξέχωρη ιδιοσυγκρασία (ξέρω εγώ απο την Άτσα), της πέσανε πολλά αυτά που έπρεπε να αντιμετωπίσει; Ένα μεγάλο ταξίδι, μια επέμβαση καπάκι (και στην ηλικία των 2,5 χρονών), τη ζωή με κάποιον που δεν ήταν συνηθισμένη να ζει μαζί του και τώρα με εσένα να λείπεις! Μήπως με τις κρίσεις της απλά σου λέει :μεγάλωσα και δεν θέλω πια να διαχειρίζεστε τη ζωή μου". Απλά δηλαδή να διαφωνεί με τις επιλογές σου για αυτήν και να μην σε εμπιστεύεται πια; Θεωρώ ότι πρέπει να την αφήσεις μόνη της, όταν θέλει έξω, έξω, όταν θέλει μέσα, μέσα, με μια πόρτα μόνιμα ανοικτή ώστε να μπορεί αυτή να επιλέγει που θα πάει, ελπίζοντας ότι θα σε ξαναεμπιστευτεί. Ίσως όλα αυτά δεν είναι παρά ο μηχανισμός που αναπτύσσουν όλα τα πλάσματα όταν δεν μπορούν να μιλήσουν. Το κάνουν και τα παιδιά και εμείς οι μεγάλοι πολλές φορές. Αυτό ξέρεις μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολο απο την αντιμετώπιση μιας αρρώστειας που η διάγνωση της η πορεία της και η εξέλιξη της μπορούν μέσες άκρες να προβλεφθούν και τις περισσότερς φορές να αντιμετωπιστούν. Ο ιστός μεταξύ σας μοιάζει να έχει πληγεί μιας και οι δύο φοβάστε η μία την άλλη. Το ότι δεν φεύγει μακρυά σου για μένα τουλάχιστον σημαίνει ότι σ' αγαπάει ακόμα και αυτό είναι μια αρχή. Άσε αυτήν να κάνει παιχνίδι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Νερίνα έχεις δίκιο και το έχουμε συζητήσει επανειλλημένως με τον Μαρκ πως την έχουν πέσει πολλά μαζεμένα της καημενούλας. Η αλήθεια είναι πως πριν τη στείρωση τα πήγαινε περίφημα με το θέμα της μετακόμισης. Το λάτρεψε το νέο σπίτι (πιο φωτεινό, περισσότερος χώρος να παίζει, περισσότεροι καναπέδες και πράγματα να σκαρφαλώνει) και φυσικά με τον Μαρκ τα πηγαίνουν τέλεια.

Το πρόβλημά μας είναι το δωμάτιο. Όταν είναι στο συγκεκριμένο δωμάτιο δεν εμπιστεύεται κανέναν. Ούτε εμένα ούτε τον Μαρκ. Είναι το δωμάτιο που την έβαλα στο κλουβί της να πάει στον κτηνίατρο, και το δωμάτιο που μου επιτέθηκε την πρώτη φορά, οπότε άρχισαν και οι μπελάδες μας.

Εκτός δωματίου κυλιέται στα πατώματα μόλις μας βλέπει, γουργουρίζει και πηδάει στην αγκαλιά μας. Να φανταστείς ο Μαρκ μου λέει πως ακόμη και μετά την επίθεση την τελευταία, όταν βγαίνει στον κήπο, η Σβούρα τον ακολουθεί παντού σαν σκυλάκι. Δεν κάνει βήμα μακρυά του - δηλαδή επιζητά την παρέα και τα χάδια. Αλλά έξω νιώθει ασφαλής και όχι εγκλωβισμένη.

Ελπίζω κάποια στιγμή να το ξεπεράσει ώστε να την έχουμε πάλι μέσα στο σπίτι. Για να μιλήσω ειλικρινά έχω φτάσει σε σημείο που μετανοιώνω που πήρα την απόφαση να τη στειρώσω. Καλύτερα να μην την είχα στειρώσει και να ήταν όλα όπως παλιά, αγαπησιάρικα και ήρεμα, και ας μην έβγαινε ποτέ έξω στον κήπο. Μου λείπει που δεν είναι μέσα .


Σας ευχαριστώ πάντως όλους για την υποστήριξη.
Τη χρειάζομαι - ειδικά τώρα που θα κάνω να το δω το Σβουράκι 6 μηνες.


υ.γ. Μία σκέψη που έχω κάνει ώστε να αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο η σβούρα να παραμείνει έξω κατά τους χειμερινούς μήνες είναι να διαμορφώσουμε ένα ξεχωριστό δωμάτιο στο γκαράζ ώστε να μπαίνει τουλάχιστον τα βράδυα να μην κρυώνει.
Ουφ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Προφανώς κάτι στο δωμάτιο την αναστατώνει και σε συνδιασμό με κάποια συγκεκριμένη κίνηση την φοβίζει...
Μήπως να απαγάγουμε κανέναν ψυχίατρο ζώων και να τον φέρουμε Ελλάδα;;;;;;
Υπάρχει κανά σπίτι να τον κλειδώσουμε;;;;

Maxi εγώ είμαι στην Ελλάδα --- ο Μαρκ είναι στην Αμερική με τη Σβουρίτσα. Όλα από τηλεφωνική μετάδοση τα μαθαίνω...Άστα.
Χάλια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

**
υ.γ. Μία σκέψη που έχω κάνει ώστε να αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο η σβούρα να παραμείνει έξω κατά τους χειμερινούς μήνες είναι να διαμορφώσουμε ένα ξεχωριστό δωμάτιο στο γκαράζ ώστε να μπαίνει τουλάχιστον τα βράδυα να μην κρυώνει.
Ουφ...

Πολύ καλή ιδέα!
Όταν γίνει η μονοκατοικία μας (αχ, αν και πότε; ) το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς στο γκαράζ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Αφού δεν υπάρχει Gallery ακόμη ανεβάζω δύο καινούργιες φωτό της Βελζεβουλας μου ~ Απο τις περιπέτειές της στον κήπο.
Ο Μαρκ μου είπε πως προσπάθησε να κυνηγήσει πουλάκια αλλά τα φοβάται μόλις πετάνε χαχαχα
Ελπίζω να συνεχίσει να τα φοβάται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

κουκλιτσα ειναι !!!και ειναι και στυλακι,οχι σαν τη δικια μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

το ατιμο το θυληκο εχει μια πονηρια στο ματι που με τρελλαινει αχ να την εκανα αγκαλιτσες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Είναι πολύ πονήρω!!! Όταν θέλει φαγητό μόνο καρδούλες δεν βγαίνουν από τα μάτια της για τον Μαρκ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.