Ζώα και παιδιά

Η μαμά μου έχει την ίδια ηλικία με σας. Και εγώ μοναχοπαίδι είμαι, και παιρνάω το χρόνο μου με: Βιβλία, γάτες, στον υπολογιστη(ιδίος σ' αυτή τη σελίδα)
Εγώ με τον Μοτζαρτ έναν γάτο ασπρόμαυρο! Πέθανε σε ηλικία 16 χρονών:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
160907.jpg
https://www.pets.gr/images/stories/gatoselides/160907.jpg

Μια εικόνα χίλιες λέξεις!

Από το www.pets.gr δεν είναι??? Την έχω δει και γω αυτή την εικόνα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι είναι και στο link. Έχω κι από αλλού αν θέλετε να σας δώσω κι αλλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
https://i25.tinypic.com/5oxf0l.jpg

Το παιδί και το γατί...:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • c_kind_small.jpg
    c_kind_small.jpg
    8,7 KB · Εμφανίσεις: 108
αχ-αχ-αχ!
εγώ θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα καταπληκτικό σκηνικό που
βιώσα πριν από λίγο καιρό:
Η καλύτερη μου φίλη έχει ένα γάτο τον Τάκο. Ο φουκαράς πέρασε μεγάλο
λούκι γιατι ήταν άρρωστος πολύ καιρό και του έχει αφήσει κουσούρια η
περίπτωση του. Η φίλη μου λοιπόν απέκτησε και μια κόρη η οποία είναι
τώρα 8 μηνών!
Η μπου-μπού κάνει απίστευτες χαρές όταν βλέπει τον Τάκο σε σημείο που
ζηλεύουν οι γιαγιάδες!!!
Μέχρι που κάποια στιγμή ήρθε και η πρώτη επαφή! Άπλωσε το δαχτυλάκι
της και ακούμπησε το τρίχωμα του πάρα πολυ απαλά.
Έβγαλε μια τόσο δυνατή φωνή (ένα ανακάτεμα γέλιου και τρόμου)!!!:blink:
Το φοβερό είναι οτι από εκείνη τη στιγμή όταν τον βλέπει γίνεται χαμός!!!
Το τι γέλια-νάζια-κόλπα του κάνει δεν μπορείτε να φανταστείτε!
Αφήστε που όταν δει γάτα έξω φωνάζει και νομίζω ότι μόλις αρχίσει να περπατάει θα τις κυνηγάει όλες!!!
Οι γιαγιάδες κοντεύουν να πάθουν από τη ζήλεια!!!
Πιστεύω πως είναι καταπληκτικό να μεγαλώνουν τα παιδιά κοντά σε
ζωάκια. Μαθαίνουν να αγαπάνε καλύτερα! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:up::up::up::up: Τι ωραία φάση! Οι "ζηλιάρες" γιαγιάδες με ξετρέλαναν!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η διήγηση της Marmanga είναι απλά υπέροχη. Πάντα είχα την άποψη ότι οι Μικρασιάτες ήταν πολύ περισσότερο πολιτισμένοι σε όλα τα πράγματα .
Έχοντας γνωρίσει την Μαρίνα από κοντά :inlove::inlove::inlove: θέλω να σας πώ ότι όταν την ακούς να τα περιγράφη από κοντά είναι ακόμη καλύτερη!!!!
Μαριανάκι μου, μου φαίνεσαι τόσο τρυφερό παιδί. Θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω κάποια στιγμή. Έχεις αδέλφια ? Ήμουνα μοναχοπαίδι και ως παιδί πολύ κλειστός χαρακτήρας, με μόνη συντροφιά τα βιβλία και τις γάτες. Η ζωή τα έφερε έτσι που έκανα κι εγώ μόνο 1 παιδί, την κόρη μου, η οποία επίσης μεγάλωσε παρέα με έναν φοβερό γάτο, τον Μπίλλη .
Επίσης και εγώ ήμουν μοναχοπαίδι που είχα τρομερή επαφή με όλα τα ζώα της αυλής και του κάμπου δεν είχα σταματημό πουθενα ούτε στα άγρια ούτε στα ήμερα:lol::lol:
Η γιαγιά μου ήταν πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και ποτέ δεν την θυμάμαι να μου λέει να φοβάμαι τα ζώα (γιατί με την γιαγιά μεγάλωσα)!!!
Να μας γράφεις νέα σου. Θα νιώσεις καλύτερα αν πάρεις κάποια άλλη αδέσποτη ψυχούλα και την φροντίζεις.:rolleyes:
Απο τότε που θυμαμε τον εαυτό μου περιστιχίζομε από ζώα όπως και τα παιδιά μου επίσης!!! Έχω ΄δυο παιδιά παρότι είμαι μοναχοπαίδι και εγώ....
από την ώρα που γεννήθηκε η μεγάλη μου η κόρη που τώρα είναι 16 χρονών είχαμε σκύλο που όταν πέθανε είχαμε ήδη μία γάτα!!!! Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα χωρίς ζώο ήταν όταν σκοτώθηκε η γάτα που είχα και ό άντρας μου δεν το άντεχε και προτίμησε να μην ξαναέχουμε ζώο παρά να ξαναζήσει την απώλια....
Εγώ όμως είχα πέσει σχεδόν σε κατάθλιψη ώσπου βλεποντας με σε αυτήν την κατάσταση κατάλαβε ότι αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα και πήραμε ένα αδεσποτάκι που έκλαιγε στον δρόμο!!!!!
Δεν μπορω να φανταστώ την ζωή μου ούτε και τα παιδιά μου χωρίς ζώο....και νομίζω πως δεν χρειάζεται κιόλας:up::up::up::up::up::up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Nα σας πω κι εγω τις εμπειριες μου...
Σαν παιδι...και σαν μαμα που μεγαλωνω τωρα δυο μικρα παιδια.
Σαν παιδι μεγαλωσα παντα με γατες...ημουν τυχερη και εχουμε σπιτι με κηπο, οποτε εκτος απο τον μονιμο "αδερφουλη" παντα ειχαμε διαφορα αδεσποτα που ετρωγαν απο εμας...
Δεν ξερω ποιο να πρωτοθυμηθω...την Λιζα, την Σπιθα, το Φρεντινο, τον Τζιτζιφλαγκα, τον Αλεκο, κλπ...κλπ...
Καθε γατα και μια ιστορια...
Δεν θυμαμαι ποτε τα χερια μου χωρις γρατζουνιες....και αυτη η αισθηση του γουργουρισματος ειναι η πιο αγαπημενη αισθηση, συνδιασμος ακοης και αφης...:inlove:
Η γιαγια μου ηταν η "γατομανα" και βεβαια αυτο περασε απο γενια σε γενια...απο την μαμα μου και τις θειες μου σε εμας...
Εμαθα λοιπον να αγαπω και να σεβομαι τα ζωα....ηξερα απο μικρη οτι πονανε, μιλανε, κλαινε, αγαπανε, μισουνε, σεβονται....
Δεν μου τα εξηγησε κανενας....ηταν παντα αυτονοητα...οπως αυτονοητη ηταν η αγαπη μου και η συμπεριφορα μου απεναντι στον αδερφο μου...

Οταν εμεινα εγκυος και μαλιστα με κοπο και δυσκολιες (τα διδυμακια μου ειναι απο εξωσωματικη)ολοι οι ασχετοι ελεγαν να διωξω τον Ερμη, οτι θα παθω τοξοπλασμα:mad: και αλλες χαζομαρες ...να μην τις πω αλλιως.
Ομως οταν περιμενεις ενα (ή δυο παιδια) ειναι δυνατον να διωξεις το μεγαλυτερο?? Οχι βεβαια...
Ετσι, ενημερωθηκα....και παρολο που στο σπιτι ηρθαν δυο προωρα και πολυ μικρα μωρα, ολα πηγαν καλα.
Για 2-3 μηνες ειχαμε καποιες δυσκολιες γιατι τον ειχα περιορισει οσο τα παιδια ηταν ξυπνια σε ενα δωματιο και την βεραντα, αλλα κοιμοταν μαζι του ο αντρας μου (εγω ημουν απασχολημενη με θηλασμους και ξενυχτια με τα μωρα) και δεν αισθανθηκε εγκαταληψη ή οτι ειναι σε δευτερη μοιρα.
Μετα ....καλοκαιριασε κιολας και κυκλοφορουσε ανετα αναμεσα στα μωρα τα οποια ομως του χαλουσαν την ηρεμια με κλαμματα κλπ...και ετσι απεφευγε τα πολλα-πολλα ο ιδιος ο Ερμης.

Τωρα πια....κανουν πολυ καλη παρεα.
Η Ολγα λατρευει τα γατακια μας...και τον Ερμη και τα γατακια της μαμας μου και του κηπου μας...
Αλλαζει η φωνη της οταν τα βλεπει και τα χαϊδευει τρυφερα...
Οταν δει γατακια στην τηλεοραση, ή στα βιβλια της....φωναζει "ατα" (γατα) και γενικα της αρεσουν πολυ.
Ο Θανος ειναι πιο ζορικος...τα αγαπαει πολυ...αλλα τα βλεπει σαν παιχνιδι και το κρυφτο δινει και παιρνει...ομως ποτε δεν εχει φερθει ασχημα σε κανενα...παροτι τα παιδακια μου ειναι ακομα μικρα (23 μηνων).
Τα γατακια τα αγαπανε τα παιδια και αποζητουν την παρεα τους....
Ο Ερμης δεν τα εχει πειραξει ποτε...αλλα δεν θελει και πολλα-πολλα ακομα...:happy:

Παντως τα παιδια οταν μεγαλωνουν με ζωακια, σκυλακια ή γατακια μαθαινουν να αγαπανε, γινονται πιο υπευθυνα, πιο ευαισθητα, πιο συνειδητοποιημενα.
Βασικα ομως...μαθαινουν να ΣΕΒΟΝΤΑΙ...και ο σεβασμος ειναι το σημαντικοτερο στη ζωη...
Σεβονται τα ζωα, την φυση και κατ΄επεκταση τους ανθρωπους!!!
Αρα...γινονται καλυτεροι ανθρωποι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ-αχ-αχ!
εγώ θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα καταπληκτικό σκηνικό που
βιώσα πριν από λίγο καιρό:
Η καλύτερη μου φίλη έχει ένα γάτο τον Τάκο. Ο φουκαράς πέρασε μεγάλο
λούκι γιατι ήταν άρρωστος πολύ καιρό και του έχει αφήσει κουσούρια η
περίπτωση του. Η φίλη μου λοιπόν απέκτησε και μια κόρη η οποία είναι
τώρα 8 μηνών!
Η μπου-μπού κάνει απίστευτες χαρές όταν βλέπει τον Τάκο σε σημείο που
ζηλεύουν οι γιαγιάδες!!!
Μέχρι που κάποια στιγμή ήρθε και η πρώτη επαφή! Άπλωσε το δαχτυλάκι
της και ακούμπησε το τρίχωμα του πάρα πολυ απαλά.
Έβγαλε μια τόσο δυνατή φωνή (ένα ανακάτεμα γέλιου και τρόμου)!!!:blink:
Το φοβερό είναι οτι από εκείνη τη στιγμή όταν τον βλέπει γίνεται χαμός!!!
Το τι γέλια-νάζια-κόλπα του κάνει δεν μπορείτε να φανταστείτε!
Αφήστε που όταν δει γάτα έξω φωνάζει και νομίζω ότι μόλις αρχίσει να περπατάει θα τις κυνηγάει όλες!!!
Οι γιαγιάδες κοντεύουν να πάθουν από τη ζήλεια!!!
Πιστεύω πως είναι καταπληκτικό να μεγαλώνουν τα παιδιά κοντά σε
ζωάκια. Μαθαίνουν να αγαπάνε καλύτερα! :)

Αυτή η ιστορία μου θύμησε κάτι γείτονες στο εξοχικό μας. Έχουν ένα πιτσιρίκι που τώρα είναι 1 έτους περίπου και έχουν και μια γλυκίτατη σκυλίτσα 2 ετών, ε παιδιά το τι χαρές κάνανε και τα δυο,πολύ γέλιο, ειδικά όταν τον κοίμηζε με το καροτσάκι έμπαινε το σκυλί στο δυχτάκι από κάτω και τους έκανε βόλτα και τους 2 μέχρι που κοιμότανε. Έχω αγωνία να τους δω και φέτος που θα περπατάει και ο μικρός, θα είναι τρέλα, να βλέπεις το μωρό με το σκυλάκο και τις γάτες μας, όλους μαζί! Θα πάρω κάμερα, το πήρα απόφαση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κοιτάχτε τι βρήκα!!!! :up:

https://www.youtube.com/watch?v=tj0ztmUsFH0&feature=related θεικό
https://www.youtube.com/watch?v=jelTc_ng10Q&feature=related !!!!! :hmm:

https://www.youtube.com/watch?v=QKgiD4CyT3o&feature=related

https://www.youtube.com/watch?v=005f0GFAjJk ασχετο αλλα γλύκα
https://www.youtube.com/watch?v=9ZtAfuh6wlQ ασχετο αλλα γλύκα

σορυ παιδιά!!! απλά δεν κρατήθηκα να βρω το κατάλληλο θέμα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
σορυ παιδιά!!! απλά δεν κρατήθηκα να βρω το κατάλληλο θέμα!!!
Δεν πειράζει, Τζούλια, το βρήκα εγώ!! :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημέρα!!!
Μου έστειλαν αυτό... :inlove::inlove::inlove::inlove:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • image001.jpg
    image001.jpg
    59,7 KB · Εμφανίσεις: 45
Αααααχ, δεν μπορώ, λειώωωωωνω:inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove::inlove:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τι τέλειο ειναι αυτο:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδί καί ζώα

Την κόρη όταν την έφερα σπίτι πριν από 8 χρόνια από το μαιευτήριο την υποδέχτκαν οι δύο γατούλες μας.Ο Τόμμυ μας καί ο Βιβίκος μας ήρθαν την μύρισαν τρίψαν τα κεφαλάκια τους στα ποδαρακιά τους καί έμειναν να κοιτάνε.Εκείνη με τη σειρά της μόλις άρχισε να μπάινει στο ριλάξ καί εγώ να το αφήνω κάτω τις παρακολουθούσε με μεγάλη χαρά καί όταν πλήσιαζαν απλώνε τα χεράκια να τις χαιδέψει.Εμαθε να σέβεται τα ζωα καί κατανόησε γρήγορα πως είναι ζωντανά πλάσματα καί όχι λούτρινα παιχνίδια.Ποτέ δεν τυράννισε ζώο γιά να παίξει.Εχει εισπράξει μιά γρασουνιά στη μούρη από τον Βιβίκο παλαιότερα όταν την έπισε μιά κριση λατρείας γιά τον γάτο την ώρα πού αυτός κοιμότανε καί τον τρόμαξε καί έμαθε μέσα από αυτό.Θρήνησε μαζί μας τον χαμό του Τόμμυ μας όταν έφυγε στα 19 του χρόνια καί υποδεχτήκε λίγο αργότερα την Κίττυ μας.Είναι φοβερά ευαίσθητο παίδι καί πολύ υπέυθυνο.Φροντίζει τα ζώα αν τύχει και ξυπνήσει το πρωί πριν από εμάς,μου φωνάζει αν τύχει και ξεχάσω να ταίσω τα αδεσποτάκια μας καί ονειρεύεται από τα 5 της χρόνια σταθερά να γίνει κτηνίατρος καί να φιλοξενεί ζώα.Από τα 2 της περίπου όταν έβλεπε μικρό ζωάκι στο δρόμο έκλαιγε γιατί δεν έβλεπε την μαμά του καί σήμερα τσακώνεται με οποιοδήποτε παιδάκι πεί κάτι κακό γιά τα ζώα αν δεί δε κάποιο να απειλεί ζώο πλακώνεται κιόλας. Νίωθω πόλυ περίφανη γιά τον χαρακτήρα που έχει διαμορφώσει καί όταν ακούω από του ς δασκάλους της πόσο υπεύθυνο καί συγκροτημένο παιδί είναι. Μόνο που ανησυχώ με την μεγάλη ευαισθησία που έχει απέναντι στα ζώα καί στα αδύναμα πλάσματα κατ' επέκταση φοβάμαι πως θα περάσει τη ζώη της πληγωμένη εάν δεν θωρακιστεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να φοβόσουν Πηνελόπη μόνο αν δεν μπορούσε να νιώσει αυτά τα συναισθήματα το παιδάκι σου. Ζεις μόνο όταν μπορείς να αισθάνεσαι όμορφα πράγματα:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top