Ηθικά διλήμματα

[ελισσαβετ19123]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Νοιωθω τη στεναχωρια σου για το γατουλινι σου, με σπασμενο νυχι ερχεται ο γατος μου και σκαω απο ανησυχια, ποσο μαλλον εσυ με την εγχειρηση! Θα σου πως ομως τι γινεται με τα αστειρωτα ζωα, με βαση τουλαχιστον τη δικη μου εμπειρια. Εχω αστειρωτη γατουλα και γατο, ημιαδεσποτα και τα δυο, τα φροντισα απο μικρα και εξακολουθουν τωρα που μεγαλωσαν να ερχονται στο σπιτι ειτε καθημερινα, ειτε οταν αρρωσταινουν ή τραυματιζονται σε γατοκαυγα. (Ευτυχως η περιοχη ειναι πολυ ζωοφιλη, φαγητο για γατες παντου, κηποι, δενδρα, καθολου φολες)

Συμπεριφορα:
Μεγαλωνοντας αλλαζαν σιγα-σιγα χαρακτηρα, εγιναν λιγοτερο παιχνιδιαρικα, λιγοτερο χαδιαρικα και απεκτησουν και λιγα "νευρακια". Η θηλυκια, που μικρη ηταν ολο ναζια και σκερτσα, τωρα με δαγκωνει ανελεητα οταν δεν γινεται το δικο της, π.χ. οταν δεν την αφηνω να ξαπλωσει στο πληκτρολογιο, ή οταν δεν της δωσω την αποκλειστικη προσοχη μου μολις μπει στο σπιτι.

Ζυγαρωμα:
Ο αρσενικος ειναι μια σπανια περιπτωση γατου χωρις ορμες. Μαλλον νομιζει πως ειναι θηλυκος, δεν κυνηγαει γατες, δεν ψεκαζει! Η θηλυκια ομως ζευγαρωνει και γενναει μια-δυο φορες το χρονο. Πιστεψε με, τα μωρα ειναι μεγαλη ευθυνη, γιατι θα πρεπει να εισαι βεβαιος πως θα βρουν ενα καλο σπιτι! Εχει συμβει να ερθει κοπελα με γατοφορο και να μην της δωσω το γατακι διοτι κατι δεν μου αρεσε. Εχω συνεχως στο νου μου τα γατακια που εχω δωσει για υιοθεσια, ζηταω φωτογραφιες, παιρνω τηλεφωνο κτλ. Δεν ειναι καθολου ευκολη υποθεση και δεν ξερω για ποσο ακομα θα αντεξω, δεδομενου οτι αναλαμβανω και διαφορα αδεσποτα εγκαταλελειμμενα γατακια. Το ενδεχομενο της στειρωσης ειναι συνεχως στο μυαλο μου, και νομιζω οτι, μια-δυο γεννες ακομα, και μετα θα τη στειρωσω κι εγω την γατουλα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Ολα αυτα ειναι καλα αν ζουσαμε σε ενα δασος οπου θα τους παρεχονταν και το κυνήγι με φυσικη τροφη...
Η φυση της γατας δεν ειναι να ζει στο σπιτι...αλλα ειναι καλύτερα απο το να ζει κατω απο ενα λαστιχο αυτοκινητου.... μεσα σε ενα καδο.... και αρρωστη απο 1000 αρρωστιες....
Ο χωρος στην αθηνα ειναι ο πλεον αφιλοξενος... ουτε χωμα να σκαψουν εχουν ουτε να γενησουν μπορουν πουθενα ουτε τιποτα......
η γατα δεν γινεται σκυλος ολη μερα να χτυπαμε τον κωλο μας κατω!!! ειναι και θα ειναι αυτονομη ειτε ζει μεσα στο σπιτι ειτε εξω!!!!
Οσο για το αν θα στερουμε αλλα γατακια απο αλλους δεν θα γινει ποτε αυτο..παντα θα υπαρχει μια γατα να βρεις!!!
εαν διαβασετε στο forum χαριζονται εκαντοταδες αλλα κανενας δεν τα παιρνει....
Μακαρι να μπορουσαμε εστω να στειρωσουμε ολα τα ελευθερα που ειιναι εξω...ωστε να σταματησουμε να βλεπουμε ψυχες να υποφερουν!!!!
Εγω θα σου πω μπραβο για την αποφαση να την στειρωσεις...και ειμαι σιγουρος οτι θα το καταλαβεις στην πορεια και θα αλλαξεις γνωμη επι του θεματος!!!!
μολις εδωσες στην γατα σου πολλα χρονια ζωης ακομα!!!
μεσος ορος ζωης αδεσποτων 3-5 χρονια
μεσος ορος ζωης οικοσιτων 10-15 χρονια!!!!!
διαλεγεις και παιρνεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Κατιουλίνι..τι είναι αυτά που λες???Πόσα γατάκια και σκυλάκια νομίζεις ότι έχουν την δυνατότητα να μαζέψουν αυτά τα σωματεία και να τα φροντίσουν, μέχρι να δοθούν σε οικογένειες?Νομίζεις ότι χρηματοδοτούνται από πουθενά?Κατά κανόνα από τους εθελοντές τους, οι οποίοι δαπανούν από το υστέρημα τους για να φροντίζουν τα γατάκια και αφιερώνουν σχεδόν όλο τον ελεύθερο τους χρόνο, να τα κυνηγάνε και να τα σώζουν.
Εδώ στην Πάτρα, που είμαι εγώ δεν υπάρχει κανένα σωματείο/σύλλογος, που να ασχολείται με τις γάτες. Τα αδέσποτα του δικού μου (εν δυνάμει αστείρωτου) γάτου, ποιος θα τα μαζέψει?
Θες να σου απαντήσω ωμά και ψυχρά: Το συνεργείο του Δήμου Καθαριότητας. Φολιασμένα, χτυπημένα, πατημένα από αυτοκίνητα, ή μέσα σε σακούλες στους κάδους.
Η άποψη αυτού που ξεκίνησε το θέμα (περί αποκατάστασης των νέων γατιών σε σπίτια) έχει μία ισχυρή λογική και επιδέχεται συζήτησης.Αλλά μην μιλάμε τώρα ιδεατά για πλήθος φιλόζωων, συλλόγους και σωματεία που δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν και δεν προβλέπω να υπάρχουν εντός της επερχομένης εικοσαετίας!!!!!Είναι -το λιγότερο-άστοχο και άτοπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Κατιουλίνι μου βλέπεις πολλή κόσμο να υιοθετεί γάτες από τις φιλοζωικές; Εγώ βλέπω νεογέννητα πεταμένα στους καλάθους.. ή δεν πειράζει αν κάποια γατάκια καταλήξουν και σε καλάθους;
Κοίτα γύρω σου τι γίνεται..καλός είναι ο ρομαντισμός αλλά σήμερα μπορεί να αποβεί επικίνδυνος αν τον αφήσουμε ανεξέλεκτο! Τον κόσμο δεν μπορούμε να τον βλέπουμε μέσα από ροζ χαριτωμένα γυαλιά επειδή η δική μας γάτα σώθηκε. Υπάρχουν χιλιάδες γάτες που δεν σώθηκαν. Γιατί δεν προσπαθούμε πρώτα να σώσουμε αυτές πριν τις πολλαπλασιάσουμε;

Κατερίνα μου, όχι, αυτοί που στειρώνουν τις γάτες τους δεν θέλουν να τις μετατρέψουν σε σκύλους. Τις στειρώνουν για να μπορέσουν να τις προστατέψουν αλλά και για να αποτρέψουν την ανεξέλεκτη γέννηση γατιών που θα έχουν άσχημο τέλος. Η δική μου γάτα δεν σκαρφαλώνει σε δέντρα τώρα που την έχω περιορίσει στο σπίτι, δυστυχώς. Αλλά έχω δουλέψει σκληρά και από το εισόδημά μου της έχω περιφράξει την πίσω αυλή που στάθηκα τυχερή να έχω στο σπίτι μου. Ακόμη, από τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που διαθέτω κάθε μέρα τον βγάζω βόλτα με το σαμαράκι. Ιδανικό; Όχι.. δυστυχώς.. αλλά σίγουρα δεν καθρεφτίζει έναν άνθρωπο που αποποιείται τις ευθύνες του, θέλω να πιστεύω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

To εχω ξαναβαλει και θα το βαζω συνεχεια μεχρι να συνηδειτοποιησουμε την ουτοπια και τον ρομαντισμο,απο την σκληρη και αδυσωπητη πραγματικοτητα.

Τα ζώα δεν ερωτεύονται. Τα ζώα ζευγαρώνουν από ένστικτο και λόγω ορμονών. Κατοικίδια και αδέσποτα κινδυνεύουν από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όταν ζευγαρώνουν ενώ τα θηλυκά μπορούν να τραυματιστούν κατά το ζευγάρωμα εφόσον παλεύουν να φύγουν.

Τα αρσενικά τραυματίζονται μεταξύ τους, καθώς ''μάχονται'' για τα ''μάτια'' της θηλυκιάς.

Αρσενικά σκυλιά και γατιά το σκάνε από το σπίτι τους, επειδή μυρίζουν τις ορμόνες των θηλυκών σε οίστρο. Τραυματίζονται στο δρόμο σε τροχαία, από φόλες ή από ανθρώπους που τα διώχνουν βίαια. Δεν καταφέρνουν να ξαναβρουν το δρόμο για το σπίτι.

Το ζευγάρωμα των αδέσποτων οδηγεί σε νέα αδέσποτα, από τα οποία τα περισσότερα πεθαίνουν λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, της έλλειψης τροφής και νερού και εμβολίων.
Όσα δε επιβιώσουν, γίνονται με τη σειρά τους μηχανές παραγωγής ζώων και έτσι αυξάνονται συνεχώς τα αδέσποτα ζώα, σε έναν φαύλο κύκλο βασανισμού, κακοποιήσεων και ταλαιπωρίας
στο δρόμο με μέσο όρο ζωής τα 4 χρόνια.

Το ζευγάρωμα των ιδιόκτητων ζώων μπορεί εμμέσως να αυξήσει τον αριθμό των αδέσποτων με 2 τρόπους:
-τα άτομα που θα υιοθετήσουν τα κουτάβια ή γατάκια της θηλυκιάς μας, δεν υιοθετούν από τα υπάρχοντα ζώα στα καταφύγια αδέσποτων, με αποτέλεσμα να μην γίνεται ''ανακύκλωση'' αλλά να οδηγούνται σε αδιέξοδο τα σωματεία.
-Ακόμα, δεν είναι σίγουρο αν θα βρεθούν οικογένειες για όλους τους απογόνους του ζώου μας, με αποτέλεσμα κάποιοι να τα εγκαταλείπουν έξω από σχολεία, κτηνιατρεία, καταφύγια ή στο δρόμο επιβαρύνοντας άμεσα τον αριθμό των αδέσποτων. Επίσης, εγκατάλειψη πραγματοποιείται και απ όσους υιοθετούν αλλά δεν το είχαν σκεφτεί καλά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες φροντίδας του ζώου.

Η εγκυμοσύνη μπορεί να έχει επιπλοκές στην υγεία του θηλυκού, υπάρχει ο κίνδυνος θανάτου ''πάνω στη γέννα'' όπως και οι περιπτώσεις θανάτου νεογέννητων κουταβιών ή γατιών. Η γέννα
δεν είναι εύκολη διαδικασία και ο ιδιοκτήτης πρέπει να είναι έμπειρος για να επέμβει, για παράδειγμα διευκολύνοντας την θηλυκιά να κόψει τον αμνιακό σάκο.

Το μη στειρωμένο ζώο κινδυνεύει όσο περνούν τα χρόνια να εμφανίσει πυομήτρα (δυνητικά θανατηφόρα, με απαραίτητο το χειρουργείο για την αντιμετώπισή της), καρκίνο όρχεων,
προστάτη κι άλλες μορφές καρκίνου.

Αντίθετα, τα στειρωμένα ζώα (και μάλιστα όταν στειρωθούν νωρίς, πχ. απ την ηλικία των 6 μηνών) ζουν περισσότερα χρόνια, με μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνους, είναι πιο ήρεμα, δεν επιτίθενται σε άλλα ζώα του ίδιου φύλου και δεν έχουν τάσεις φυγής από το σπίτι. Ακόμα, δεν παίρνουν βάρος αν έχουν την άσκηση που είχαν και πριν.


Μην αφήνετε νέα ζώα με αβέβαιο μέλλον να γεννιούνται.

Κάντε τη θυσία...Θυσιάστε το προσωπικό σας θέλω κουτάβια από το σκυλάκι μου, θυσιάστε την όποια ''λύπη'' ή ''φόβο'' νιώθετε ακούγοντας τη λέξη στείρωση και στειρώστε το ζώο σας.
Ακόμα και αν θέλατε ένα ακόμα σκυλάκι ή γατάκι, μπορείτε άνετα να υιοθετήσετε από καταφύγιο αδέσποτων σώζωντας μία ζωή ακόμα αντί να δημιουργείτε 4-7-8-10 νέες...

ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ:

Ένα αστείρωτο αδέσποτο θηλυκό γατί γεννά σε 1 χρόνο,με 2 γέννες, κατά μέσο όρο 12 γατάκια.
Στη συνέχεια, αυτό και τα γατάκια του μπορούν να δημιουργήσουν 67 νέα γατιά.
Στα 3 χρόνια έχουμε 376 γατιά.
Στα 4 χρόνια έχουμε 2.107 γατιά.
Στα 5 χρόνια, έχουμε 11.801 γατιά.
Στα 6 χρόνια έχουμε 66.088 γατιά.
Στα 7 χρόνια έχουμε....370.092 νέα γατιά.
Στα 8 χρόνια έχουμε 2.072514 γατιά!
Στα 9 χρόνια έχουμε 11.606.077 γατιά....

ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ ΣΤΟ ΖΕΥΓΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΣΟΥ;

ΤΑ ΖΩΑ ΔΕΝ ΕΡΩΤΕΥΟΝΤΑΙ.

πηγη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

ερωτεύονται εμας!!!!!
τις ταιζουμε βεβαια...αλλα ας το παραβλεψουμε αυτο!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goth]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Σας ευχαριστω πολυ που μου απαντησατε και μου ξεκαθαρισατε καποια πραγματα.Εχω 4 γατουνια και ειναι ολα αρσενικα....Ισως να ειπα χαζομαρες δεν ηθελα να προσβαλω κανεναν φυσικα.Αλλα επειδη εχουν ανοιχτει πολλα θεματα...για ανθρωπους που χουν καψει σκυλιτσες κ.λ.π.Οποτε πιστευω πως υπαρχουν και οι ανθρωποι που στειρωνουν τις γατες τους ΟΧΙ για να γινουν σκυλακια ΑΛΛΑ επειδη θελουν αν εχουν λιγοτερες υποχρεωσεις.Εμενα τα γατακια μου ειναι αστειρωτα και κυκλοφορουν και στην γειτονια σαφως θα θελουν περισσοτερη προσοχη.Οταν βλεπω τους γατους μου να σκαρφαλωνουν στα δεντρα,να παλευουν μεταξυ τους κλπ δεν μπορω να τους το στερησω...Δεν θελω να τα στειρωσω και να τα αφηνω να κυκλοφορουν στην γειτονια...να θελουν να αναπαραχθουν και να μην μπορουν!!!!!Εχω μαθει απο μικρη μαθει να ειμαι κατα της στειρωσης και εχω βρει τους λογους πολυ λογικους και ευνοιτους.Σκοπος μου δεν ειναι να αλλαξω την γνωμη μου αλλα ουτε και την γνωμη σας...παρα μονο να ενημερωθω καλυτερα για αυτ που εχει αποτελεσει το μεγαλυτερο προβλημα σε ενα γατογονιο.Και βεβαια καθε γατογονιος πιστευει διαφορετικα πραγματα και σκεφτεται αλλιως.Οποτε εγω πιστευω πως το καλυτερο για τα γατακια μου να μεινουν αστειρωτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

δεν προβαλες κανεναν συζητηση κανουμε
αλλα μην μπερδευουμε τα πραγματα...αλλο εχω 10 γατια και τα εχω στον κηπο και αλλο εχω 2 γατες σπιτι....
στην πρωτη περιπτωση δεν σου ανηκουν απλα τα ταιζεις εσυ και καποιος γειτονας ακομα!!!!
δυστυχώς ομως ειναι σιγουρα θεμα χρονου οτι καποια μερα καποιο δεν θα γυρισει.... η θα γυρισει αρρωστο απο aids χτυπημενο κτλ....
τοτε μαλλον θα αναθεωρήσεις αν το δεις να σπαρταραει η ψυχη του μπροστα στα ματια σου....
σκληρο συγνωμη αλλα μαζευεις ολες τις πιθανοτητες με 4 γατες.....Free να κανουν μαχες
+ το stres καθε φορα που εχουν!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[brigite]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Επειδη πολλα απο αυτα που ηθελα να γραψω ,εχουν ηδη γραφτει πιο πανω ,δεν επαναλαμβανω,απλα να ρωτησω πως ειναι σημερα το Κουλουρακι σου.
Σιγουρα καθε μερα που περνα θα ειναι και καλυτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hionati]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Η στείρωση είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε...Δυστυχώς αλλά έτσι είναι...Δεν ζούμε στην φύση...Η φύση δεν έχει φόλες, δεν έχει αυτοκίνητα, δεν έχει λεωφόρους, δεν έχει βρωμιές και κάδους τίγκα στα σκουπίδια...Έχω στειρώσει 2 γάτες που μένουν μόνιμα στο χωριό και είναι στα μέσα και στα έξω (τις μάζεψα από το δρόμο) και μια που μένει μαζί μου. Καμιάς δεν άλλαξε ο χαρακτήρας..Σύντομα θα στειρώσω και την επίσης πρώην αδέσποτη σκυλίτσα μου..Καθότι θα φιλοξενηθεί σε χωριό για μεγάλο χρονικό διάστημα το καλοκαίρι λόγω δικής μου επαγγελματικής απουσίας, δεν το ρισκάρω να γυρίσω και να την βρω έγκυο...Η φύση δεν έχει κουτάβια πατημένα στους δρόμους, ούτε κουτάβια περιπλανώμενα φαντάσματα με μάτια γεμάτα θλίψη και φόβο...Η φύση δεν έχει άκαρδα χέρια που βάζουν κουτάβια σε τσουβάλια και σακκούλες σε κάδους απορριμάτων..Η φύση δεν συμπεριφέρεται στα πλάσματά της σαν σκουπίδια...Ο άνθρωπος το κάνει...Γι'αυτό η στείρωση αποτελεί πλέον μονόδρομο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Σαν την αμαρτία..σήμερα, που κάνουμε όλη αυτήν την συζήτηση έπεσα πάνω σε αυτό στο φέις

"ΟΣΟΙ ΕΧΕΤΕ ΣΚΥΛΑΚΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!
Είμαι η .....και πριν πεντέμισι περίπου χρόνια είχα την τύχη και την χαρά να υιοθετήσω ένα πανέμορφο πλασματάκι. Ήταν μια απίστευτα καλοσυνάτη και παιχνιδιάρα πιτμπουλίνα που την ονομάσαμε Λέιλα.Το Λεϊλάκι μου πάντα το πρόσεχα και το φρόντιζα. Τα εμβόλια της, τις αμπούλε...ς της, τα χάπια της κάθε 3 μήνες, εξετάσεις αίματος, όλα…Ήθελα να τη ζευγαρώσω, προσπάθησα με 2 σκυλούς μα εκείνη δεν ήθελε.Μου είχε πει ένας γιατρός, να τη στειρώσουμε κάποια στιγμή αφού τη ζευγαρώσω για να μην αντιμετωπίσει τίποτα προβλήματα όταν μεγαλώσει.
Ποτέ όμως δε μου είπανε ότι το μωρό μου κινδύνευε αστείρωτη, ακόμη κι αν δεν ήταν μεγάλης ηλικίας…Παρασκευή 26 Νοέμβρη πήγαμε στο γιατρό για μια απλή επιπεφυκίτιδα που είχε πάθει στο ένα της ματάκι. Τις τελευταίες 2 μέρες μου είχε κάνει και μία ανορεξία που την αποδώσαμε στα οργανολογικά της μιας και ήταν αδιάθετη. Φύγαμε. Όταν πήγαμε σπίτι της μαγείρεψα μοσχαράκι με ρύζι και καρότα. Το άδειασε το μπολ της. Και την επόμενη έφαγε κανονικά.
Κυριακή ξημερώματα 28/11, όταν γύρισα εγώ από τη βόλτα μου, μου έκανε χάρες αγουροξυπνημένη…Της είπα πόσο την αγαπώ, τη χάιδεψα, της έβαλα κολλύριο στο ματάκι της και ξάπλωσα κι εγώ να κοιμηθώ.Όταν ξύπνησα με περίμενε ένας εφιάλτης… Άκουσα έναν λυγμό και την βρήκα στην άλλη μεριά του σπιτιού στο μπαλκόνι πεσμένη πάνω σε ούρα και εμετούς που της είχαν φύγει.Είχε παραλύσει ακόμα και η γλωσσίτσα της και βαριανάσαινε. Την πήρα αγκαλιά και πήγαμε στο μπάνιο να της ρίξω λίγο νεράκι μπας και τη βοηθήσω...Έτρεξα στο τηλέφωνο και πήρα τη γιατρό. Ηρέμησε να καταλάβω μου λεγε…Τρέχω να πάω στο ιατρείο, φέρτη μου!Τη σήκωσα στην αγκαλιά μου κι έτρεξα…στο αυτοκίνητο της έκανα μαλάξεις και τεχνητές αναπνοές…Ήταν όμως μάταιο…Έφυγε το κορίτσι μου στην αγκαλιά μου…Όλο αυτό είχε εικόνα που έμοιαζε με φόλα. Της έκανε νεκροψία λοιπόν η γιατρός και μέσα της ανακάλυψε μια ωρολογιακή βόμβα. Το Λεϊλάκι μου πέθανε από ΚΛΕΙΣΤΗ ΠΥΟΜΗΤΡΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, που όταν έσκασε μέσα της ήταν πλέον πολύ αργά, ήταν όλα θέμα λεπτών και σωτηρία δεν υπήρχε…Αν ήξερα ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος θα την είχα στειρώσει από καιρό, αυτό είναι το μόνο σίγουρο…Η Λέιλα ήταν ένα πολύ καλό πλάσμα. Ας σωθούν τουλάχιστον στη μνήμη της, μα και μαθαίνοντας εμείς από το θάνατό της, άλλα ζωάκια…
ΣΤΕΙΡΩΣΤΕ ΤΑ ΖΩΑΚΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ!!!ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΖΕΥΓΑΡΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΤΑ, ΖΗΤΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΥΠΕΡΗΧΟ ΚΑΙ ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ!!! ΑΝ ΔΕΙΤΕ ΑΚΕΦΙΑ, ΑΝΟΡΕΞΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΠΡΗΣΜΕΝΗ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΤΡΕΞΤΕ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ!!!ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΖΩΟΥ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΔΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ !!!ΕΓΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΜΑΘΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ.ΑΣ ΣΩΘΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΛΛΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ…
Θα ζεις για πάντα μέσα στην καρδιά μου Λείλάκι μου …Σε λατρεύω…"

πηγή

σ.σ. προς Θεού δεν θέλω να πω, ότι όλα τα αστείρωτα ζωα θα νοσήσουν από κάτι ανάλογο (άλλωστε και κατά την διαδικασία της στείρωσης, ενδέχεται να συμβεί κάτι) αλλά και ο κίνδυνος της πυομήτρας είναι κάτι, το οποίο δεν πρέπει ούτε να ξεχνάμε, ούτε να παραβλέπουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελισσάκι]

Η Μήτση, η στείρωση και ηθικοί ενδοιασμοί

Με τα πολλά τα κρύα ήρθε μια νέα γάτα στη βεράντα μας.
Ενώ δεν θέλουμε να ξανασυνδεθούμε με γάτα μετά το χαμό της Κλεοπάτρας τα Χριστούγεννα, τη λυπηθήκαμε και της βάλαμε μια κουβερτούλα και τροφή. Αυτό ήταν, ο πανθηράκος έμεινε και κοιμόταν πολλές ώρες, μα πολλές. «Σαν τον μπαμπά που κοιμάται πολύ, να τη βγάλουμε Μήτση!» «Τι όμορφη γάτα!», «τι απαλό τρίχωμα!», «σίγουρα είναι γκαστρωμένη» λέγανε διάφοροι φίλοι και επισκέπτες. Δεν θέλουμε να τη βάλουμε μέσα! Δεν θέλω να δεθώ συναισθηματικά μαζί της, μάλιστα λέω στον εαυτό μου, ότι δεν τη συμπαθώ και ιδιαίτερα! Εκείνη όμως μένει, όταν βγαίνω στον κήπο τρέχει από πίσω μου και κάθεται όπου κάθομαι.
«Τι τεράστια κοιλιά είναι αυτή!» «Είναι έγκυος;» «Μάλλον έχει σκουλήκια» λέει μια γειτόνισσα, «η κοιλιά είναι σκληρή!» «Τι λες, δεν βλέπεις τις θηλές της, θα κάνει μωράκια!» Τι χαρά τα παιδιά, «θα έχουμε μωράκια!» «Μωράκια; όχι θα τη στειρώσουμε!» «Να γεννήσει και μετά!» «Μετά; Και άμα κάνει έξι, τι θα γίνουν, πού θα πάνε;» «Και άμα κάνει δύο; Θα τα κρατήσουμε!» «θα πρέπει μετά να τα στειρώσουμε όλα!»
Πήρα τη φιλοζωική. Δεν στειρώνουμε γάτες, μόνο σκυλιά, εξάλλου δεν ανήκετε στο δήμο μας! Πήρα τον άλλο γειτονικό δήμο. «Τον Μάιο θα έρθουν κτηνίατροι από Γερμανία και θα κάνουν δωρεάν στειρώσεις στη Χρυσούπολη». «Τέλεια, τι καλή είδηση, όμως για τη Μήτση θα είναι αργά!» Πήρα το δικό μας δήμο και παραπονέθηκα ότι δεν έχει πρόγραμμα, ότι δεν ενδιαφέρεται για τα αδέσποτα, για τις φόλες! «Τώρα συγκροτείται επιτροπή!» «Καλά!» Πήρα έναν κτηνίατρο, που μου είχε πει κάποτε ότι κάνει δικό του φιλοζωικό πρόγραμμα με φθηνές στειρώσεις για αδέσποτα. «Είτε είναι έγκυος, είτε είναι σκουλήκια, είτε έχει πυομήτρα το καλύτερο θα ήταν να την στειρώσετε. Φέρτε την όποτε θέλετε!»
Την πήγα χθες μαζί με το γιο μου. Στο αυτοκίνητο νιαούριζε, δεν έχει ξανανεβεί, ούτε στη γατοφόρο έχει συνηθίσει. Αχ, καημένη μου, τι θα πάθεις! Εκεί ήταν όλα έτοιμα, την κράτησα για να βάλει την ένεση. Ελάτε σε μισή ώρα να την πάρετε. Πήγαμε μετά από μία. «Η κυρία ήταν έγκυος.» «Πόσα ήταν;» «Δύο, αλλά είχε πολλά υγρά στη μήτρα. Θέλετε να τα δείτε;» «Όχι!» Ο γιος μου ήθελε. «Εγώ δεν θέλω!» Δεν πήγε ούτε εκείνος. «Δεν στο’λεγα μπορεί να είναι μόνο δύο! Θα τα κρατούσαμε….» Μας έδωσε αντιβίωση και οδηγίες και φύγαμε. Στο αυτοκίνητο ο γιος μου ήταν σκυθρωπός. «Θα υπάρχουν πάλι πολλά μωράκια στο χωριό, πολλά εγκαταλειμμένα, εάν θέλεις να φροντίσεις, θα βρεις. Κρίμα δεν είναι εκείνα; Γιατί να αφήσεις να γεννηθούν κι άλλα;» Αυτά έλεγα αλλά κατά βάθος ένιωθα πολύ άσχημα και δεν ήμουν πεπεισμένη ούτε εγώ.
Είχα το δικαίωμα να το κάνω αυτό σε μία γάτα που ήρθε από το πουθενά; Τι έπαθε η καημένη! Τρέκλιζε. Την ξαναέκλεισα στη γατοφόρο. Οι ρόγες τις έτοιμες να θηλάσουν τα μικρά της, κι εγώ της τα πήρα! Είναι ηθικά σωστό; Η κόρη μου, που της είπαμε ότι ο γιατρός έβγαλε τα μωρά, νομίζει ότι εκείνα ζουν. Δεν μου πήγαινε καρδιά να της πω, τι πραγματικά σημαίνει «τα έβγαλε» «Και πώς πίνουν τώρα γάλα μαμά»; Έχει δικαίωμα ο άνθρωπος να παρεμβαίνει συνέχεια στη φύση όπως νομίζει εκείνος; Δεν είναι αλαζονικό να νομίζει, ότι εκείνος είναι πιο σοφός από τη φύση;
Εγκεφαλικά ξέρω ότι η στείρωση ήταν το σωστό. Συναισθηματικά υποφέρω και θρηνώ για τα χαμένα γατάκια, για όλα τα αδέσποτα που υποφέρουν, για τα ζώα που κακοποιούνται και δηλητηριάζονται από τους ανθρώπους, για την κατάντια του πλανήτη μας, την αδιαφορία…. Εγώ δεν αδιαφορώ, αναλαμβάνω δράση. Αυτό όμως δεν μου φέρνει θετικά συναισθήματα. Νιώθω μόνη, χωρίς βοήθεια, χωρίς κατανόηση. Μια σταγόνα στον ωκεανό. Ζω τη δική μου Μεγάλη Παρασκευή. Βλέπω τη Μήτση με την ουλή της και τη λυπάμαι τόσο, δεν θα ξανακάνει ποτέ γατάκια. Πάει πολύ καλύτερα και μοιάζει να αναρρώνει γρήγορα. Τώρα φοβάμαι ότι δεν μπορώ πια να ισχυρίζομαι ότι δεν τη συμπαθώ…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kate.m]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Μη νιώθεις μόνη γιατί δεν είσαι. Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί που νιώθουν όπως εσύ και είναι γεμάτοι αμφιβολίες.. Λίγο δύσκολο όμως να πέσουν τέτοιες απόψεις εδώ!
Να ξέρεις ότι εγώ σε νιώθω! Εύχομαι να αναρρώσει γρήγορα πλήρως η πανθηρογατούλα σου και να είναι πάντα υγιής!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Σιγουρα δεν ειναι μονη και σιγουρα "πεφτουν" και τετοιες αποψεις εδω.
Και εγω ακριβως τα ιδια θα ενιωθα.Δυστυχως,εχουμε καταντησει ετσι το περιβαλλον και τις συνθηκες διαβιωσης των αδεσποτων,που η στειρωση ειναι η μονη λυση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MAYROULIS]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

καλά ε΄κανες που τη στείρωσες, γιατί δεν μπορούσες να ξέρεις πόσα γατάκια είχε, και σίγουρα θα ήταν δύσκολο ή να τα μεγαλώσετε ή να τα χαρίσετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

στην τελευταία περιπτωση θα την αφηνα να γεννηση...δεν θα ειχα την δυναμη να την στειρωσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[brigite]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Λυπαμαι που θα σου πολλαπλασιασω τις ενοχες σου και τις τυψεις σου,αν και ειναι αργα πλεον,αλλα θα την αφηνα να γεννησει και μετα θα τη στειρωνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikkos]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Η αλαζονεία είναι που έχουμε κατοικίδια ζώα κι εχουμε εποικίσει κάθε γωνιά του πλανήτη.
Απο κει και πέρα μέσα στο ανθρώπινο περιβάλλον που είναι εντελώς αφύσικο κι απάνθρωπο γι οποιοδήποτε ζώο, η στείρωση είναι η μόνη υπεύθυνη κι "ευαίσθητη" λύση, όσο κι αν φαίνεται τεχνητά ανήθικη.
Απο όλες τις άλλες δήθεν ευαισθησίες, προέκυψαν τα εκατομμύρια αδέσποτα γατιά, που καμία επίσημη ή κρατική μέριμνα δεν τα αναλαμβάνει.
Τύψεις πρέπει να έχουν αυτοί που δημιούργησαν την κατάσταση με τις αδέσποτες γάτες και για την αδιαφορία τους να πιέσουν την πολιτεία για να μπουν και οι γάτες στα προγράμματα αδέσποτων σκύλων.
Η στείρωση δυστυχώς είναι το μικρότερο αναγκαίο κακό στην χώρα που ζούμε και ίσως η μόνη λύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kate.m]

Η αλαζονεία είναι που έχουμε κατοικίδια ζώα κι εχουμε εποικίσει κάθε γωνιά του πλανήτη.
Απο κει και πέρα μέσα στο ανθρώπινο περιβάλλον που είναι εντελώς αφύσικο κι απάνθρωπο γι οποιοδήποτε ζώο, η στείρωση είναι η μόνη υπεύθυνη κι "ευαίσθητη" λύση, όσο κι αν φαίνεται τεχνητά ανήθικη.
Απο όλες τις άλλες δήθεν ευαισθησίες, προέκυψαν τα εκατομμύρια αδέσποτα γατιά, που καμία επίσημη ή κρατική μέριμνα δεν τα αναλαμβάνει.
Τύψεις πρέπει να έχουν αυτοί που δημιούργησαν την κατάσταση με τις αδέσποτες γάτες και για την αδιαφορία τους να πιέσουν την πολιτεία για να μπουν και οι γάτες στα προγράμματα αδέσποτων σκύλων.
Η στείρωση δυστυχώς είναι το μικρότερο αναγκαίο κακό στην χώρα που ζούμε και ίσως η μόνη λύση.

Λυπάμαι αλλά θα πω κι εγώ κάτι.. Κατ'αρχήν δεν είμαι εναντίον της στείρωσης. Αυτό το ξεκαθαρίζω από τώρα. Αλλά δεν μπορώ να ακούω άλλο τα ίδια και τα ίδια που για μένα δεν έχουν βάση και για τα οποία κάποιοι είστε πάααρα πολύ απόλυτοι.
Λες ότι προέκυψαν από κάποιους και από δήθεν ευαισθησίες αδέσποτα γατιά.. Ότι είναι αφύσικο το ανθρώπινο περιβάλλον..
Τα γατιά δεν προέκυψαν από κανέναν άνθρωπο. Είναι ζώα και δημιουργήθηκαν από τη φύση ή το θεό ή ότι πιστεύει ο καθένας για τη δημιουργία, όπως και εμείς οι άνθρωποι. Δεν είναι δικό μας δημιούργημα. Και δεν είναι αδέσποτα. Αδέσποτο λέγεται ένα ζώο το οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε σπίτι και κάποια στιγμή στη ζωή του βρέθηκε ξαφνικά παρατημένο στο δρόμο. Οι γάτες που ζουν ελεύθερες είναι ελέυθερα ζώα που ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Μετά τις συγκρίνεις με τους αδέσποτους σκύλους??? ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!!!! Ο σκύλος είναι ένα πλάσμα αγέλης, ανίκανο να κυνηγήσει για να φάει, ανίκανο να ζήσει μόνο του. Η γάτα είναι ο καλύτερος κυνηγός στο ζωικό βασίλειο! Κυνηγάει πάνω από 1.000 είδη τρωκτικών, εντόμων, πουλιών... είναι αιλουροειδές. Σκαρφαλώνουν, κρύβονται, βρίσκουν καταφύγια. Είναι καλύτεροι κυνηγοί από τα λιοντάρια τις τίγρεις, τα κούγκαρ... μακράν καλύτεροι. Και αν ποτέ κατάφερναν όντως να τις εξαφανίσουν κάποιοι φιλόζωοι γιατί τις λυπούνται, οι πόλεις θα γέμιζαν ποντίκια, κατσαρίδες, μαμούνια, αρρώστιες.... Έχει ήδη γίνει μια φορά στην ιστορία, όταν τις εξαφάνισαν από μίσος.!

Τέλος, οκ, κάποιες πόλεις με πολλούς δρόμους, λεωφόρους κλπ. είναι πολύ επικίνδυνες. Αλλά ας μην υπερβάλλουμε. Εγώ έζησα και μεγάλωσα κι ακόμα βρίσκομαι στα νότια προάστια της Αθήνας και παντού υπάρχουν κήποι, πάρκα, πράσινο, χωράφια, μέχρι και δασάκια.. Σε κάθε γειτονιά υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος που τους αφήνει φαί, καμιά φορά και κάποιο σπιτάκι στο κήπο. Οι γάτες είναι που επιλέγουν να βρίσκονται στις πολιτείες δίπλα στον άνθρωπο, γιατί βρίσκουν ευκολότερα φαί και καταφύγιο. Μην ξεχνάς ότι αρχικά ήταν καθαρά άγρια ζώα που ζούσαν στα δάση και τις ερήμους.. μόνες τους σιγά σιγά πλησίασαν τον άνθρωπο και άρχισαν να εξημερώνονται..
Δεν καταλαβαίνω τι σοι λύση είναι το να εξαφανιστούν όλες οι γάτες από προσώπου γης, επειδή κάποιες έχουν την ατυχία να πέσουν θύματα τροχαίων.. Είναι πολύ λυπητερό κι απαίσιο θέαμα.. αν δω καμιά στο δρόμο δεν αντέχω να κοιτάξω.. αλλά η ΛΥΣΗ είναι να τις εξαφανίσουμε ή να προσέχουμε όταν οδηγούμε αντί να τρέχουμε σαν τρελοί στα στενά νυχτιάτικα??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Spoiler

Λυπάμαι αλλά θα πω κι εγώ κάτι.. Κατ'αρχήν δεν είμαι εναντίον της στείρωσης. Αυτό το ξεκαθαρίζω από τώρα. Αλλά δεν μπορώ να ακούω άλλο τα ίδια και τα ίδια που για μένα δεν έχουν βάση και για τα οποία κάποιοι είστε πάααρα πολύ απόλυτοι.
Λες ότι προέκυψαν από κάποιους και από δήθεν ευαισθησίες αδέσποτα γατιά.. Ότι είναι αφύσικο το ανθρώπινο περιβάλλον..
Τα γατιά δεν προέκυψαν από κανέναν άνθρωπο. Είναι ζώα και δημιουργήθηκαν από τη φύση ή το θεό ή ότι πιστεύει ο καθένας για τη δημιουργία, όπως και εμείς οι άνθρωποι. Δεν είναι δικό μας δημιούργημα. Και δεν είναι αδέσποτα. Αδέσποτο λέγεται ένα ζώο το οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε σπίτι και κάποια στιγμή στη ζωή του βρέθηκε ξαφνικά παρατημένο στο δρόμο. Οι γάτες που ζουν ελεύθερες είναι ελέυθερα ζώα που ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Μετά τις συγκρίνεις με τους αδέσποτους σκύλους??? ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!!!! Ο σκύλος είναι ένα πλάσμα αγέλης, ανίκανο να κυνηγήσει για να φάει, ανίκανο να ζήσει μόνο του. Η γάτα είναι ο καλύτερος κυνηγός στο ζωικό βασίλειο! Κυνηγάει πάνω από 1.000 είδη τρωκτικών, εντόμων, πουλιών... είναι αιλουροειδές. Σκαρφαλώνουν, κρύβονται, βρίσκουν καταφύγια. Είναι καλύτεροι κυνηγοί από τα λιοντάρια τις τίγρεις, τα κούγκαρ... μακράν καλύτεροι. Και αν ποτέ κατάφερναν όντως να τις εξαφανίσουν κάποιοι φιλόζωοι γιατί τις λυπούνται, οι πόλεις θα γέμιζαν ποντίκια, κατσαρίδες, μαμούνια, αρρώστιες.... Έχει ήδη γίνει μια φορά στην ιστορία, όταν τις εξαφάνισαν από μίσος.!

Τέλος, οκ, κάποιες πόλεις με πολλούς δρόμους, λεωφόρους κλπ. είναι πολύ επικίνδυνες. Αλλά ας μην υπερβάλλουμε. Εγώ έζησα και μεγάλωσα κι ακόμα βρίσκομαι στα νότια προάστια της Αθήνας και παντού υπάρχουν κήποι, πάρκα, πράσινο, χωράφια, μέχρι και δασάκια.. Σε κάθε γειτονιά υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος που τους αφήνει φαί, καμιά φορά και κάποιο σπιτάκι στο κήπο. Οι γάτες είναι που επιλέγουν να βρίσκονται στις πολιτείες δίπλα στον άνθρωπο, γιατί βρίσκουν ευκολότερα φαί και καταφύγιο. Μην ξεχνάς ότι αρχικά ήταν καθαρά άγρια ζώα που ζούσαν στα δάση και τις ερήμους.. μόνες τους σιγά σιγά πλησίασαν τον άνθρωπο και άρχισαν να εξημερώνονται..
Δεν καταλαβαίνω τι σοι λύση είναι το να εξαφανιστούν όλες οι γάτες από προσώπου γης, επειδή κάποιες έχουν την ατυχία να πέσουν θύματα τροχαίων.. Είναι πολύ λυπητερό κι απαίσιο θέαμα.. αν δω καμιά στο δρόμο δεν αντέχω να κοιτάξω.. αλλά η ΛΥΣΗ είναι να τις εξαφανίσουμε ή να προσέχουμε όταν οδηγούμε αντί να τρέχουμε σαν τρελοί στα στενά νυχτιάτικα??

Καλη μου Kate,συμμεριζομαι τους προβληματισμους σου,ομως μαλλον τα εχεις μπερδεψει λιγο τα πραγματα.

Ας ξεκινησω απο αυτο

Αλλά δεν μπορώ να ακούω άλλο τα ίδια και τα ίδια που για μένα δεν έχουν βάση και για τα οποία κάποιοι είστε πάααρα πολύ απόλυτοι.

Δεν εχουν βαση;; Μαλλον δεν εχεις ασχοληθει σοβαρα με το προβλημα των αδεσποτων.Δεν πειραζει,καλλιο αργα παρα ποτε.

Είναι ζώα και δημιουργήθηκαν από τη φύση ή το θεό ή ότι πιστεύει ο καθένας για τη δημιουργία, όπως και εμείς οι άνθρωποι. Δεν είναι δικό μας δημιούργημα. Και δεν είναι αδέσποτα. Αδέσποτο λέγεται ένα ζώο το οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε σπίτι και κάποια στιγμή στη ζωή του βρέθηκε ξαφνικά παρατημένο στο δρόμο. Οι γάτες που ζουν ελεύθερες είναι ελέυθερα ζώα που ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Μετά τις συγκρίνεις με τους αδέσποτους σκύλους??? ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!!!! Ο σκύλος είναι ένα πλάσμα αγέλης, ανίκανο να κυνηγήσει για να φάει, ανίκανο να ζήσει μόνο του. Η γάτα είναι ο καλύτερος κυνηγός στο ζωικό βασίλειο! Κυνηγάει πάνω από 1.000 είδη τρωκτικών, εντόμων, πουλιών... είναι αιλουροειδές.

Καταρχην ΟΛΑ τα ζωα,οπως και ο ανθρωπος..δεν δημιουργηθηκαν απο τον ανθρωπο,αλλα απο τη φυση,τον θεο..οπως λες και εσυ.ΟΧΙ μονο οι γατες.Και τα σκυλια,δεν δημιουργηθηκαν απο τον ανθρωπο.
Ιστορικα η γατα ηταν ΑΥΤΗ που προσεγγισε τον ανθρωπο,τις πρωτες κοινωνιες δηλαδη,ακριβως για να μπορεσει να επιβιωσει.Απο τις αποθηκες με σιτηρα,που συγκεντρωναν ποντικια,τα σπιτια κλπ.Αυτο ειναι ιστορικο γεγονος και αναφερεται και στο διασημο βιβλιο της γατας.Και βεβαια ο ανθρωπος τις κρατησε κοντα του,γιατι τον εξυπηρετουσε.Του καθαριζε δηλαδη τις αποθηκες και τα σπιτια απο τα ποντικια κλπ.

ΜΗΝ μπερδευεις την αγριογατα,με την κατοικιδια γατα.Κατοικιδια ονομαζονται τα ζωα που για να επιβιωσουν χρειαζονται τον ανθρωπο.

Αδέσποτα ζώα, είναι τα ζώα χωρίς "δεσπότη", χωρίς ιδιοκτήτη. Μόνον ο χαρακτηρισμός "αδέσποτα" δηλώνει καθαρά ότι είναι κάτι που εμείς (οι άνθρωποι) προκαλέσαμε.

Τα αδεσποτα που βλεπεις kate μου στους δρομους,δεν ειναι αγριες γατες που ζουσαν στην φυση,και εξακολουθουν να ζουν και τωρα,.Ειναι ακριβως αυτα τα κατοικιδια,που οι ιδιοκτητες τους αντι να τα στειρωνουν,τα μεγαλωναν λιγο και τα αφηναν στους δρομους,οπως επισης και απο αυτους που τα εγκατελειπαν.
Επομενως το θετεις το θεμα σε εντελως λαθος επιπεδο,.Ξαναλεω,ολες οι αδεσποτες γατες που βλεπεις δεν ειναι αγριες γατες που επεζησαν απο τα αρχαια χρονια,αλλα αδεσποτα που Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ.Ακριβως οπως συνεβει και με τα σκυλια.(Oι αγριογατες σαν ειδος,ειναι πλεον ελάχιστες και ισως εχουν μεινει καποιες που ζουν στη Βορεια Ελλαδα,και εννοειται οχι στις πολεις.)

Στη φύση, υπήρχε πλήρης ισορροπία μεταξύ των ζωντανών οργανισμών και όλα τα πλάσματα ζούσαν ελεύθερα και ασφαλή. Η πολιτισμική εξέλιξη, που εμείς καταφέραμε, εγκλώβισε τα ζώα, αβοήθητα, σε δρόμους, τσιμεντένια κτίρια και περιοχές άγονες. Και ενώ εμείς δημιουργήσαμε το "πρόβλημα", το διαιωνίζουμε, αλλά το τραγικότερο είναι ότι αντιδρούμε σε αυτό και αρνητικά.
Πρέπει να γίνει κατανοητό:
Τα αδέσποτα ζώα δεν είναι βρώμικα αντικείμενα ή πηγές μολύνσεως. Είναι ζωντανά πλάσματα, που εμείς εγκαταλείψαμε.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι η ουσία του "προβλήματος", ώστε να οδηγηθούμε στη λύση του. Διαφορετικά δημιουργείται ένας "φαύλος κύκλος".

Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος ζωής των αδέσποτων είναι 3 χρόνια. Δυστυχήματα, ασθένειες, επιπλοκές γέννας, ασιτία δεν επιτρέπουν σε αυτά να ζήσουν περισσότερο.
Στη γάτα, η διάρκεια αναπαραγωγικής ζωής της είναι 7-8 χρόνια. Η γάτα κάνει 3 τοκετούς, ανά έτος και σε κάθε τοκετό γεννά 4-6 γατάκια, άρα γεννά περίπου 12-18 γατάκια το έτος. Επομένως σε 7-8 χρόνια αν ζήσει η γάτα, γεννά 96-144 γατάκια, από τα οποία τα μισά περίπου είναι θηλυκά. Τα νούμερα είναι τραγικά και μιλούν από μόνα τους.
Το δυστύχημα είναι ότι στα προηγούμενα νούμερα προστίθεται και ένας μεγάλος αριθμός ζώων από ιδιοκτήτες που παράτησαν τα δικά τους ζώα, επειδή είτε τα βαρέθηκαν, είτε ήταν περίοδος διακοπών και δεν είχαν τί να τα κάνουν καθώς και από ιδιοκτήτες, που όταν γεννούν τα θηλυκά τους ζώα, παρατούν τα μικρά, γιατί δεν ξέρουν πού να τα δώσουν.


Οι λύσεις είναι φανερές:
1) Να μην εγκαταλείπονται ενήλικα ζώα Στην εποχή μας, είναι εύκολο, με τα τόσα μέσα που διαθέτουμε, να βρεις κάποιον, που αγαπά τα ζώα για να χαρίσεις ένα ζωάκι. Αγγελίες εφημερίδων και περιοδικών, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ο κτηνίατρος της περιοχής σας, μπορούν να βοηθήσουν.
2) Ταυτότητα, σήμανση και στείρωση των αδέσποτων που ήδη υπάρχουν. Μ' άλλα λόγια τα αδέσποτα ζώα, σταδιακά, συλλέγονται, γίνεται έλεγχος της υγιεινής τους κατάστασης, εμβολιασμός τους, αποπαρασίτωσή τους (δίνονται χάπια για εχινόκοκκο) και στείρωση όλων των θηλυκών.


Η ανθρωπιά και η ευαισθησία είναι δύο έννοιες αφηρημένες. Καιρός, λοιπόν, να δραστηριοποιηθούμε και να τους δώσουμε νόημα.
Φραντζανά Ανδρονίκη
Κτηνίατρος
πηγη

Και μην φοβασαι kate μου.Ειμαστε απιστευτα μακρια απο το να εξαφανιστει η γατα οχι ως ειδος,γιατι αυτο δεν μπορει να συμβει,αλλα απο τους δρομους.Δυστυχως..

ΥΓ.Οσον αφορα τωρα την επαρχια.Θα σου περιγραψω την δικια μου εμπειρια.Στο προηγουμενο σπιτι που εμενα,ταιζα τα αδεσποτα του χωριου.Βασικα αφηνα ξηρα τροφη απεξω,και μαζευονταν απειρα γατια.Πανω απο 3 χρονια ΔΕΝ ζουσαν.Καποια πατιωντουσαν απο αυτοκινητα(και ομως..σε εναν μικρο επαρχιακο δρομο παρακαλω),ομως ενας πολυ σημαντικος αριθμος γατιων πεθαινε απο αρρωστιες και τις μυοκτονιες.Ναι..τις μυοκτονιες.Διοτι δυστυχως δεν τις κανουν σωστα,και μαζι με τα ποντικια εξολοθρευονταν και ενα σωρο γατες.Οπως καταλάβαινεις μου ηταν αδυνατον να εμβολιαζω 30 γατες και βαλε(εκτος του οτι δεν πιανονταν),ετσι ωστε να μην αρρωσταινουν,και ουτε μπορουσα να τις προστατευω απο τις μυοκτονιες.Το αποτελεσμα τραγικο.

Αυτα λοιπον που περιγραφεις για την γατα στο εξω,ναι..θα ηταν πολυ ωραια,στην εποχη ομως των σπηλαιων,και οχι στην σημερινη εποχη,που εχουμε βιασει το περιβαλλον και τα παντα ως το κυριαρχο ειδος του πλανητη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.