Ηθικά διλήμματα

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Γιουλα μου,τα πραγματα ειναι παρα πολυ απλα.Καταρχην ζω στην επαρχια,σε χωριο παρακαλω..15 χρονια τωρα.Και αυτο που εχω δει ειναι οτι,αυτοι που ζουν στις πολεις,ειναι απιστευτα πιο φιλοζωοι απο τους επαρχιωτες.Και εξηγηται πληρως.
Οι επαρχιωτες λοιπον τις γατες τις θελουν εξω,οχι επειδη θελουν να ζουν ελευθερα,αλλα επειδη ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ.Επειδη τα θελουν,για να τους καθαριζουν τον χωρο απο τα ποντικια και τα φιδια.Οπως την κοτα για τα αυγα και το κρεας,το κατσικι για το γαλα και για να σουβλιστει το πασχα κλπ.Κατα τα αλλα,δεν τα ταιζουν με το σκεπτικο του φιλου μας του αλανηρ,οτι πρεπει να κυνηγησουν ..και αν ειναι χορτασμενα δεν θα το κανουν(ποσο λιγο ξερουν τη γατα).ΚΑΜΙΑ ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη..απλα,για δικο τους οφελος.
Και το χειροτερο απο ολα.Ω ναι...δεν στειρωνουν.Ειναι κακο πραγμα η στειρωση.Και ξερεις τι κανουν;Οταν γενναει η γατα τους,ειτε τα θαβουν ζωντανα τα γατακια,ειτε τα κλεινουν σε μια σακουλα..και και τα βαζουν στη μεση του δρομου να πατηθουν απο αμαξι.Διοτι βεβαια,δεν θελουν να γεμισουν και με ανεπιθυμητα γατονια.ΝΑΙ ΓΙΟΥΛΑ,το εχω δει με τα ιδια μου τα ματια!Σε κεντρικο δρομο...σακουλα στη μεση του δρομου και να τρεχουν τα αιματα.ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΕΓΩ ΤΕΤΟΙΑ ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΩ.
Δεν ανεχομαι λοιπον να ακουω φιλοσοφιες του τυπου οτι στην επαρχια σκεφτονανται την ελέυθερια του ζωου,για αυτο τα εχουν εξω.Ακομα και τα νεα παιδια,απλα ΕΤΣΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΤΟΥΣ.ΤΑ ΖΩΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.Αλλα δυστυχως οι λογοι ειναι αλλοι..και οχι η ελευθερια του ζωου.
ΟΧΙ καλη μου γιουλα...δεν ειναι θεμα ελευθεριας.Ειναι θεμα οτι ετσι τους βολευει..και εξυπηρετει μονο ΑΥΤΟΥΣ.ΤΑ ΖΩΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.Απλα και ξαστερα.Μην χρυσωνουμε το χαπι..
ΥΓ.Παντα μιλαω για την γενικη ταση,και οχι για μεμονομενες περιπτωσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

αχ ρε εφη ποσο δικιο εχεις!!!!!
αυτες τις μερες δεν περασα καλα,με κλαματα και φασαριες και εγω και τα παιδια,με το κολονησο μου γαμωτο,που οσο ωραιο και να ναι μ εχει πρηξει μ αυτο το θεμα.πισω απ την πλατη μου με κατηγορουν,οτι εχω γατες και ασχολουμε μ αυτες,οτι παραμελω τα παιδια,οτι το σπιτι μου ειναι μες στη τριχα,πραγματα που δεν ισχυουν για μενα,η πεθερα μου βασικα κι ολο το ...... συναφι γενικως,βαζουν λογια στο νικο,σκοτωνομαστε στην κυριολεξια.μεχρι και διαζυγιο συζητησαμε(τωρα ειμαστε καλα)αλλα περασα μαυρο τριημερο.δε διωχνω για κανεναν τα ζωα μου,δεν τα βγαζω για παντα εξω και τοσο που τα βγαζω ειναι γιατι ειναι πολλα κι ειναι δυσκολο να τα εχω μονιμα μεσα με τη γρινια καθε μερα και με καυγαδες,ομως εδω ειναι το σπιτι τους,η φωλιτσα τους,το αποκουμπι τους και ξερω πως θα ρθει η στραβη μια μερα και καποιο θα χτυπηθει ητε απο φολα,ητε απο αμαξι,αφηστε με ρε κολοβλαχοι να χαρω τα ζωακια μου,τι σας εκανα?απλα τα λυπαμαι,δε θελω να τα βλεπω σκοτωμενα,πεινασμενα,πατημενα,δεν αντεχω να κλαινε αρρωστα,τα αγαπω οπως ενα ορφανο παιδακι,οσο κοντρα κι αν πηγαινει αυτο στην νοοτροπια τους,να ζουν τα ζωα εξω.
συγνωμη αν αντιδρω ετσι,αλλα στην επαρχεια ελαχιστοι τ αγαπουν,την τσεπη τους και το συμφερον τους αγαπουν......δεν ειμαι καλα εχω τα νευρα μου,ειμαι μονη εναντιον ενος νησιου με νοοτροπια ενος αιωνα πριν.
η κουνιαδα μου,μου ειπε:ηξερα μια παλιογυναικα που δεν κοιταγε το σπιτι της,αλλα φροντιζε τα ζωα,ο καημενος ο αντρας της ολη μερα την εδερνε για να στρωσει αλλα αυτη η ατιμη τιποτα.
δεν ειναι ανεκδοτο,μου το πε !!!!!!κι εμεινα μ....κας χαχαχχαχχχα!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Popix]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Απαπα....Που έμπλεξες Ρενάκι? Είναι πολύ άσχημο που είναι τόσο ταγμένοι και προσπαθούν να παρέμβουν όσο μπορούν γιατί αυτό "δεν είναι υγειές". Μπράβο σου όμως που προσπάθησες και το έλυσες το θέμα και με τον άντρα σου.
Το θέμα είναι, ότι δεν είναι έτσι μόνο στην επαρχία, αυτές οι νοοτροπίες υπάρχουν και εδώ που μένω, σε προάστειο της Αθήνας από ανθρώπους που έχουν γεννηθεί εδώ. Τις προάλλες καθόμουν στην βεράντα και άκουσα τη γειτόνισα να παραπονιέται για την αυλή του απέναντι που ταϊζει κάτι γάτες, οι οποίες πραγματικά από την αυλή δεν βγαίνουν και άρρωστες δεν δείχνουν. Έλεγε λοιπόν ότι πάνε στα παρτέρια και τις γλάστρες, ότι δεν είναι να τις εμπιστεύεσαι, άτιμα ζώα οι γάτες, άμα γυρίσεις την πλάτη θα σου ανέβει στο πάγκο της κουζίνας και εν κατακλείδι, ότι δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να του πεί να "τα βάλει σε μια σακούλα και να τα πάει μια βόλτα", αφού για να τα πνίξει αποκλείεται αφού φαίνεται να τα αγαπάει. Οι συνομιλητές συμφωνούσαν. Όλοι Αθηναίοι, έτσι.
Εγώ εννοείται είμαι η τρελή του χωριού με τις γάτες μου και ότι πολλή βρώμα και αρρώστεια στο σπίτι μου, μου είχε κάνει παράπονο που ο γάτος μου καμιά φορά κοιμόταν στο πατάκι της πόρτας της και αυτή μετά πατάει πάνω και βάζει μικρόβια στο σπίτι Έτσι, ότι και να έλεγα, έπεφτε στο κενό στην παραπάνω συζήτηση. Όχι δεν είναι υγειονομικός κίνδυνος οι γάτες του. Ούτε οι γάτες είναι εκ γενετής κακές. Ούτε οι σκύλοι είναι άγια πλάσματα. Όχι, δεν μπορεί ναι είμαι στείρα επειδή έχω δύο γάτες. Όταν όμως είπα ότι η μοναδική λύση είναι η στείρωση, φρικάρανε, γιατί ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΑΤΙΑ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Διαβάζουμε τέτοιες ιστορίες και ακόμα μιλάμε;

Καλό σου ταξίδι κουκλίτσα μου

Πραγματικά ΑΠΟΡΩ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Καταρχήν θέλω να πω στην Goth ότι δεν έχει γατάκια . Τα γατάκια δεν είναι δικά της είναι αδέσποτα για τα οποία δεν έχει αναλάβει καμμία ευθύνη. Σε αντίθεση με εμάς που τα έχουμε σαν μέλη της οικογένειάς μας και χαλάμε ένα σωρό χρήματα όταν αυτά αρρωσταίνουν. Δεν νομίζω ότι ο μπαμπάς της Goth που της κάνει μαθήματα περί στείρωσης θα διέθετε ποτέ 500 ευρώ για να σώσει την γατούλα του όπως έχω κάνει εγώ στο παρελθόν γιατί πολύ απλά αυτοί οι άνθρωποι είναι της νοοτροπίας δεν πειράζει θα βρεις άλλο γατάκι. Όσο για την επαρχία εργάζομαι 6άμηνο στην Κω αν αυτό σας λέει κάτι. Όποιος υποστηρίζει ότι τα ζώα εδώ είναι ελεύθερα να έρθει να τον πάρω μια βόλτα με το αμάξι. Ειδικά στα χωριά. Γατούλες πατημένες σε κάθε σημείο του δρόμου. Σκυλιά κρεμασμένα γιατί δεν είναι καλά για κηνύγι. Σκυλί πυροβολιμένο γιατί γαύγιζε πολύ. Κλειστές κοινωνίες που παρόλο που έχουν γίνει μηνύσεις καλύπτουν αυτά τα εγκλήματα. Και τώρα βρίσκομαι και εγώ σε αυτή την δυσάρεστη θέση να αναγκείλω ότι ταϊζω γατάκια στο ξενοδοχείο το οποίο εργάζομαι. Η εταιρεία όμως αφήνει για και τα φιλικά γατάκια απειλούνται με φόλα από τον καινούριο ιδιοκτήτη. Ωραία ζωή για τα "ελεύθερα¨ζωάκια έτσι? Εγώ βρίσκομαι σε αδιέξοδο γιατί βλέπω ότι τα γατάκια που με περιμένουν πρωϊ και βράδυ και είναι τόσο φιλικά σε λίγο καιρό ίσως να μην ζουν. Ψάχνω να βρω λύσεις και τίποτα. Πες στον μπαμπά σου λοιπόν Goth ή εσύ Γιούλα ή ο αλανήρ ότι όταν ο κόσμος μας γίνει ιδανικός αρχίζει να σέβεται την ζωή και το κάθε τι που μας πειρτρυγιρίζει τότε ναι και εμείς θα είμαστε κατά της στείρωσης. Προς το παρόν όμως τα ζώα ενοχλούν πολλούς τριτοκοσμικούς οι οποίοι δεν τα αφήνουν ούτε να συνάψουν ερωτικές σχέσεις όπως ιδανικά θέλετε να πιστεύετε ούτε να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωούλα. Εγώ εδώ κάτω δεν θέλω να βγαίνω για να μην βλέπω ζώα πατημένα και κακοποιημένα. Πρόσφατα κάποιος που΄"έπαιζε" πυροβόλησε και το γατί ενός γνωστού μου. Έτσι για πλάκα βρε αδερφέ. Οι αποικίες γατιών δίνουν ωραίο στόχο για σημάδι. Τώρα η συνήδειση του καθενός βρίσκεται εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Πράξτε με την συνείδησή σας.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mauros Gatos]

Γιουλα μου,τα πραγματα ειναι παρα πολυ απλα.Καταρχην ζω στην επαρχια,σε χωριο παρακαλω..15 χρονια τωρα.Και αυτο που εχω δει ειναι οτι,αυτοι που ζουν στις πολεις,ειναι απιστευτα πιο φιλοζωοι απο τους επαρχιωτες.Και εξηγηται πληρως.
Οι επαρχιωτες λοιπον τις γατες τις θελουν εξω,οχι επειδη θελουν να ζουν ελευθερα,αλλα επειδη ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ.Επειδη τα θελουν,για να τους καθαριζουν τον χωρο απο τα ποντικια και τα φιδια.Οπως την κοτα για τα αυγα και το κρεας,το κατσικι για το γαλα και για να σουβλιστει το πασχα κλπ.Κατα τα αλλα,δεν τα ταιζουν με το σκεπτικο του φιλου μας του αλανηρ,οτι πρεπει να κυνηγησουν ..και αν ειναι χορτασμενα δεν θα το κανουν(ποσο λιγο ξερουν τη γατα).ΚΑΜΙΑ ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη..απλα,για δικο τους οφελος.
Και το χειροτερο απο ολα.Ω ναι...δεν στειρωνουν.Ειναι κακο πραγμα η στειρωση.Και ξερεις τι κανουν;Οταν γενναει η γατα τους,ειτε τα θαβουν ζωντανα τα γατακια,ειτε τα κλεινουν σε μια σακουλα..και και τα βαζουν στη μεση του δρομου να πατηθουν απο αμαξι.Διοτι βεβαια,δεν θελουν να γεμισουν και με ανεπιθυμητα γατονια.ΝΑΙ ΓΙΟΥΛΑ,το εχω δει με τα ιδια μου τα ματια!Σε κεντρικο δρομο...σακουλα στη μεση του δρομου και να τρεχουν τα αιματα.ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΕΓΩ ΤΕΤΟΙΑ ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΩ.
Δεν ανεχομαι λοιπον να ακουω φιλοσοφιες του τυπου οτι στην επαρχια σκεφτονανται την ελέυθερια του ζωου,για αυτο τα εχουν εξω.Ακομα και τα νεα παιδια,απλα ΕΤΣΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΤΟΥΣ.ΤΑ ΖΩΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.Αλλα δυστυχως οι λογοι ειναι αλλοι..και οχι η ελευθερια του ζωου.
ΟΧΙ καλη μου γιουλα...δεν ειναι θεμα ελευθεριας.Ειναι θεμα οτι ετσι τους βολευει..και εξυπηρετει μονο ΑΥΤΟΥΣ.ΤΑ ΖΩΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.Απλα και ξαστερα.Μην χρυσωνουμε το χαπι..
ΥΓ.Παντα μιλαω για την γενικη ταση,και οχι για μεμονομενες περιπτωσεις.

Eφακι ποσο σε καταλαβαινω. Εδω στο χωριο επισης δεν ξερουν τι ειναι η στειρωση. Αφηνουν τα σκυλια τους να ζευγαρωσουν και μετα πνιγουν τα κουταβια στη θαλασσα ή στην καλυτερη τα παρατανε σε ερημικη παραλια να πεθανουν αβοηθητα εκτος αν εχουν την τυχη να περναμε απο το σημειο και να τα μαζεψουμε οι 2 ανθρωποι του χωριου που τα λατρευουμε και τους βρουμε σπιτια. Τις προαλλες ενας γνωστος μας ελεγε οτι θα παει το τσοπανοσκυλο του να του κοψουν τα αφτια.Οταν γυρισα και του ειπα οτι υπαρχει νομος που το απαγορευει αυτο,με κοιταζε σαστιμενος λες και ειδε αλιεν. Τον ρωτησα για ποιο λογο τους κοβουν την ουρα και τα αφτακια τους και δεν ηξερε καν να απαντησει παρα ενα σωρο βλακιες.Οτι διπλωνει το αφτι του σκυλου και δεν ακουει και ενα σωρο μπουρδες.Αν ειναι δυνατον.Τελικα εμαθα απο τον πατερα του οτι του τα εκοψαν τα αφτια. Ετσι και πεσει στην αντιληψη μου "κτηνιατρος" που επιτρεπει τετοιο πραγμα,θα του το κλεισω το μαγαζακι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mauros Gatos]

αχ ρε εφη ποσο δικιο εχεις!!!!!
αυτες τις μερες δεν περασα καλα,με κλαματα και φασαριες και εγω και τα παιδια,με το κολονησο μου γαμωτο,που οσο ωραιο και να ναι μ εχει πρηξει μ αυτο το θεμα.πισω απ την πλατη μου με κατηγορουν,οτι εχω γατες και ασχολουμε μ αυτες,οτι παραμελω τα παιδια,οτι το σπιτι μου ειναι μες στη τριχα,πραγματα που δεν ισχυουν για μενα,η πεθερα μου βασικα κι ολο το ...... συναφι γενικως,βαζουν λογια στο νικο,σκοτωνομαστε στην κυριολεξια.μεχρι και διαζυγιο συζητησαμε(τωρα ειμαστε καλα)αλλα περασα μαυρο τριημερο.δε διωχνω για κανεναν τα ζωα μου,δεν τα βγαζω για παντα εξω και τοσο που τα βγαζω ειναι γιατι ειναι πολλα κι ειναι δυσκολο να τα εχω μονιμα μεσα με τη γρινια καθε μερα και με καυγαδες,ομως εδω ειναι το σπιτι τους,η φωλιτσα τους,το αποκουμπι τους και ξερω πως θα ρθει η στραβη μια μερα και καποιο θα χτυπηθει ητε απο φολα,ητε απο αμαξι,αφηστε με ρε κολοβλαχοι να χαρω τα ζωακια μου,τι σας εκανα?απλα τα λυπαμαι,δε θελω να τα βλεπω σκοτωμενα,πεινασμενα,πατημενα,δεν αντεχω να κλαινε αρρωστα,τα αγαπω οπως ενα ορφανο παιδακι,οσο κοντρα κι αν πηγαινει αυτο στην νοοτροπια τους,να ζουν τα ζωα εξω.
συγνωμη αν αντιδρω ετσι,αλλα στην επαρχεια ελαχιστοι τ αγαπουν,την τσεπη τους και το συμφερον τους αγαπουν......δεν ειμαι καλα εχω τα νευρα μου,ειμαι μονη εναντιον ενος νησιου με νοοτροπια ενος αιωνα πριν.
η κουνιαδα μου,μου ειπε:ηξερα μια παλιογυναικα που δεν κοιταγε το σπιτι της,αλλα φροντιζε τα ζωα,ο καημενος ο αντρας της ολη μερα την εδερνε για να στρωσει αλλα αυτη η ατιμη τιποτα.
δεν ειναι ανεκδοτο,μου το πε !!!!!!κι εμεινα μ....κας χαχαχχαχχχα!!!!

Καλο μου Ρενακι ποσο φωτεινη ψυχουλα εχεις? Συνεχισε τον αγωνα σου και μην δινεις σημασια σε κανεναν. Εχεις συναγωνιστες τα παιδακια σου,την ελπιδα μας.....
Αν θυμασαι ειχα και εγω προβληματα στο πατρικο.ΔΕν θελαν τον γατο μου.Και μιλαμε για Αθηνα οχι για κανα χωριο.Καθε μερα φασαριες και τσακωμοι.ΔΕν αντεξα τους παρατησα πηρα τον γατο και φυγαμε με τον αρραβωνιαστικο μου. Τωρα εχουμε βαλει τους δικους μας κανονες στο σπιτι και οποιος δεν αγαπαει τα ζωα η ασκει κριτικη απλα δεν παταει το ποδι του μεσα εδω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rodirdi]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Τι να πω.... το να στειρώσεις το ζωντανό σου είναι υποχρέωση εκτός και αν κάθε φορά έχεις ανθρώπους να τα υιοθετούν, αλλά και πάλι για πόσο; για την 1η γέννα; μετά τι; η γάτα είναι ζώο συντροφιάς-2012- όπως άκουσα να υποστηρίζει ένας κτηνίατρος επομένως σκοπός μας είναι να κάνουμε την ζωή της 'ομορφη, ενδιαφέρουσα αλλά και ασφαλής! εννοείται οτι είμαι υπέρ της στείρωσης! ακόμα και για τους ανθρώπους, το κακό είναι οτι αυτοί που την χρειάζονται δεν έχουν επίγνωση . Σε ότι αφορά τους ανθρώπους στην επαρχεία... οι γονείς μου μεγάλωσαν σε χωριό και μετά μετακόμισαν σε πόλη. Η θεία μου είχε γάτες στην αυλή της και η μαμά μου, όταν πηγαίναμε επίσκεψη, μου έλεγε πάντα ¨μή τις πλησιάζεις θα σε γρατσουνίσουν¨. όταν πήρα την πρώτη μου γάτα - φοιτήτρια- ο μπαμπάς έλεγε... ¨παλαβή είσαι;¨ τώρα έχουν την άφρο εδώ και έξι χρόνια εννοείται μέσα στο σπίτι, στειρωμένη. Η Άφρο τακτικότερα απο μένα τρώει σουβλάκια συν ότι για να φαέι πρέπει να την χαίδεύει ο μπαμπάς!!! και τώρα λέω εγώ πλέον στον μπαμπά ¨καλά παλαβός είσαι;;;¨ . φυσικά η μαμά είναι αυτή που εαν η Άφρο δεν πάει μαζί της για ύπνο το μεσημέρι νομίζει ότι είναι άρρωστο το "παίδί" τα συμπεράσματα δικά σας!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[youla]

Οσον αφορά τους ανθρώπους που ζουν στην επαρχία δεν είπα ότι γι'αυτούς είναι θέμα ελευθερίας, αλλά θέμα νοοτροπίας και σαφώς εκεί τα ζώα είναι χρηστικά, μη σου πώ και τα παιδιά και οι γυναίκες. Στις πόλεις οι άνθρωποι είναι στην πλειοψηφία πιο μορφωμένοι και πιο μόνοι και τα ζώα αποκτούν τη "χρησιμότητα" της συντροφιάς. Γίνονται τα φιλαράκια μας ή τα παιδιά μας και μας κάνουν παρεούλα στα κουτάκια που ζούμε. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι όσοι έχουν διαφορετική αντίληψη είναι κατώτερης αξίας (εξαιρούνται οι κάφροι).
Στη Βόρεια Ευρώπη στειρώνονται από επιλογή και οι άνθρωποι, γυναίκες και άντρες. Για άνοιξε κουβέντα γι'αυτό και στους Ελληνες...
Οσον αφορά να μη χρυσώνω το χάπι για τη μη στείρωση ας είμαστε αντικειμενικοί και ας μη χρυσώνουμε το χάπι και για τη στείρωση. Ποιος σοβαρός φορέας, σωματεία σύλλογοι κλπ κάνουν στα ζώα τις απαραίτητες εξετάσεις πριν από τη στείρωση, γίνονται καθόλου εξετάσεις αίματος & ούρων στα αρσενικά μήπως προκύψει προδιάθεση σε ουρολιθιάσεις, πριν τη στείρωση;Για όσους δεν ξέρουν το αρσενικό γατί που έχει προδιάθεση δεν πρέπει να κάνει στείρωση. Μετρήθηκαν ποτέ στατιστικά για τους θανάτους στη στείρωση, μπας και βγουν συμπεράσματα για να γίνει η αναισθησία πιο ασφαλής; Η στείρωση κυρίως για τα θηλυκά είναι πολύ σοβαρό χειρουργείο, δεν είναι του τύπου βγάζουμε τις αμυγδαλές μας.Το 70% των Ελλήνων κτηνιάτρων είναι άσχετοι και εμείς τους εμπιστευόμαστε χωρίς κρίση.
Αμ και το άλλο, που κάποιοι φιλόζωοι(ευτυχώς λίγοι) υπέρ της στείρωσης πιστεύουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και απαιτούν κανείς να μην έχει το δικαίωμα να αισθάνεται φιλόζωος (γιατί η φιλοζωία είναι πάνω από όλα συναίσθημα), αν δεν είναι υπέρ της στείρωσης. Φανατισμό θα βρεις και από τις δυο πλευρές. Η ουσία είναι όμως μια: Να αγαπάς τα ζώα και να μην τα βλάπτεις.
Ρενάκι, έχεις γλιτώσει από δυο σύνηθεις χαρακτηρισμούς, της στείρας και της γεροντοκόρης. Εγώ τους έχω όλους τους τίτλους. Μη μασάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goth]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Ότι και να πω είναι περιττό!!!Κ.α.Ριάνα έχετε δίκιο!!!!Όταν είσαι μικρή(13 είμαι)επηρεάζεσαι εύκολα....Έχω να πω πως όντως,ο μπαμπάς μου έμαθε πολλά από εμένα(στο θέμα των ζώων)και είμαι περήφανη που έχω ένα μπαμπά που με ακούει και δεν πιστεύει πως οι μεγάλοι σε ΟΛΑ τα θέματα είναι οι πιο σοφοί.Έτσι,θα ήθελα να πω(προς την κ.α. Ουρανία)πως ο μπαμπάς μου δεν είναι αυτής της νοοτροπίας"θα βρεις άλλο γατάκι"(αν καταλάβατε αυτό παρεξήγηση),είναι κατά της στείρωσης διότι αφού έχει την δυνατότητα να παρέχει μια στέγη(όποτε την χρειαστούν,έχουν πρόσβαση)τους δίνει και μια ελευθερία.Ο μπαμπάς μου ήταν αυτός που άργησε στη δουλειά για να περιθάλψει ένα αδεσποτάκι στο μετρό.Ο μπαμπάς είναι αυτός που ενώ έχει 3 παιδιά(πολλά έξοδα)δίνει λεφτά για φάρμακα,εξετάσεις και εμβόλια(200ευρώ και πάνω).Τέλος,γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει στην επαρχία(προς κ.α.Έφη)και θλίβομαι και ντρέπομαι που η γιαγιά μου είναι αυτής της νοοτροπίας,"το γατί είναι βρωμιά,δεν κάνει μες στο σπίτι" κ.λ.π.Οπότε η μαμά μου (αφού είναι η πεθερά της και επειδή είναι από εντελώς διαφορετικούς κόσμους(προς κ.α. Ρένα)αφήνει τα γατάκια μέσα στο σπίτι και μάλιστα η γιαγιά παθαίνει υστερία και δεν έρχεται στο σπίτι πλέον.Αγράμματοι άνθρωποι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Εγώ πάλι πιστεύω ότι είναι θέμα οικογένειας. Εμένα ο πατέρας μου έχει 5 αδέρφια. Κανένας μα κανένας από την οικογένειά μας δεν μισεί τα ζώα. Όλοι τα αγαπάμε και κατακαιρούς είχαμε ζωάκι. Η θεία μου μένει Κέρκυρα είναι ηλικιωμένη και ταϊζει από περιστέρια μέχρι γατάκια ότι βρει. Ο πατέρας μου το ίδιο. Εγώ πλέον θεωρώ ότι όντως κάποια μέρη στην Ελλάδα είναι πιο εχθρικά προς τα ζώα. Έτσι τους έχουν μάθει. Εγώ Γιούλα στην Αθήνα δεν μένω σε κουτάκι. Μένω σε ένα ωραίο σπιτάκι που είναι πάντα ανοιχτό για τους φίλους μου για όποιον δεν σιχένεται τα ζωάκια. Σε κουτάκι μένω εδώ σε ένα χωριό στην Κω παρόλο που είμαι στην φύση γιατί οι άνθρωποι που με περιτρυγιρίζουν είναι τόσο μακριά από την δική μου νοοτροπία και καθημερινή τους ασχολία είναι το πως θα κουτσομπολεύουν και θα βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους. 3 χρόνια είναι ελάχιστες οι "φιλίες" που έχω δημιουργήσει και εργάζομαι σε χώρο που είναι πολύ κοινωνικός. Δεν λέω πως και η πατρίδα μου η Κέρκυρα είναι πολύ καλύτερη αλλά εγώ ξέρω στο χωριό του πατέρα μου τα ζώα ζουν ευτυχισμένα ταϊζονται από τους ανθρώπους που τα αγαπάνε. Οι γονείς μου όταν πάνε στο χωριό βλέπουν γατούλα που τους περιμένει εδώ και τρία χρόνια. Εδώ φίλοι μου πέρισυ μαζέψαν κηνυγιάρικο σκυλί και ξοδέψαν ένα σωρό χρήματα γιατί αποδείχτηκε ότι είχε σφαίρα στο λαιμό καρφωμένη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Γιούλα μου, φυσικά και η ουσία είναι μια: Να αγαπάς τα ζώα και να μην τα βλάπτεις!!! Κανείς δεν μίλησε για φιλοζωία. Φυσικά και είσαι φιλόζωη κι εσύ που είσαι ας πούμε σκεπτικίστρια όσον αφορά την στείρωση, αλλά κι εγώ που την επιλέγω πιο εύκολα.
Το θέμα κατ' εμένα, ο προβληματισμός, βρίσκεται σ' αυτό ακριβώς το σημείο: Υπάρχει απίστευτη κακία εκεί έξω!! Θεωρώ ότι προστατεύω τα ζώα καλύτερα ελέγχοντας τις γεννήσεις. Γιατί οι φιλόζωοι είναι λιγότεροι από αυτούς που μπορούν να τα βλάψουν. Δεν αντέχω ρε συ να τα βλέπω να πεινάνε, να κρυώνουν ή να πέφτουν σε χέρια άρρωστων. Αν δεν ελεγθούν οι γεννήσεις, τότε επέρχονται καταδίκες σε θάνατο! Και από τη στιγμή που ζω σε ένα πλανήτη όπου δεν υπάρχει συνείδηση, δεν υπάρχει σεβασμός απέναντι στη ζωή, τότε φροντίζω να ελέγχονται οι γεννήσεις, να γεννιούνται λιγότερα δύστυχα, γιατί απλούστατα κανείς δεν θα βρεθεί να τα φροντίσει άμα γεννηθούν!! Αλλά θα εμφανιστούν πολλοί καλοθελητές να φροντίσουν για τον θάνατό τους!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Goth μ αρέσει ο τρόπος που γράφεις. Δεν θυμίζει σε καμμία περίπτωση παιδί στην ηλικία σου. Μπράβο σου. Ούτε εγώ δεν χρησιμοποιώ την λέξη "θλίβομαι". Θα είσαι πολύ καλή μαθήτρια και καλή στην έκθεση. Μπράβο λοιπόν στον παρεξηγημένο μπαμπά σου. Πες του μπαμπά λοιπόν ότι θα πρέπει μιλήσει και με τον κτηνίατρό του για να του εξηγήσει κάποια πραγματάκια σχετικά με την στείρωση και γιατί τα ζώα θα πρέπει να στειρώνονται. Όσο για την στέγη που τους παρέχει φαντάζομαι ότι δεν είναι στους καναπέδες του σπιτιού σας αλλά στην αυλή σας. Συγχώραμε αν κάνω λάθος. Μπράβο σας αν έχετε όλα σας τα γατάκια και αυτά από τις γέννες το οποίο σημαίνει πάρα πολλά μέσα στο σπίτι σας. Γιατί ο νόμος ξέρεις ότι λέει ότι τα ζωάκια μας τα έχουμε προστατευμένα μέσα στο σπίτι μας έτσι δεν είναι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goth]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.Τα γατάκια μου είναι όλα τους αρσενικά(έτσι έτυχε,όχι ότι δεν είχα ποτέ θηλυκά ή ότι θέλω μόνο αρσενικά).Ζουν στο υπόγειο(το σπίτι είναι τριώροφο,εμείς μένουμε στον μεσαίο όροφο)κι έχουν και περιφραγμένο κήπο,στον οποίο έχουμε ανοίξει μια τρύπα και πάνε βόλτα.Αλλά να σας πω την αλήθεια από τότε που την ανοίξαμε όλο μέσα στο σπίτι(υπόγειο)είναι.Παλιά το είχαν παράπονο και όλο έξω ήθελαν να βγαίνουν.Τώρα πηγαίνουν μέχρι την μεγάλη ελιά,σκαρφαλώνουν και γυρνάνε.Τον δε χειμώνα τα βάζω και στο δωμάτιό μου...αυτό το "σύστημα" γίνεται εδώ κι ένα χρόνο περίπου.Όσο αναφορά τα γατάκια-αδεσποτάκια που υπάρχουν στη γειτονιά εδώ αγωνίζομαι να δώσω αδέσποτα που τριγυρνούν στο σχολείο μου ή που τα βρίσκω στο δρόμο.Δεν θα φροντίσω τα γατάκια στη γειτονιά μου;;;Αν και συνήθως τα παίρνουν οι γιαγιάδες που μένουν εδώ... .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Κατερίνα μου, (Goth) για να μαι ειλικρινής, μου θυμίζεις εμένα όταν ήμουν 13.
Κι εγώ μια αθώα ανυποψίαστη ψυχούλα ήμουν, που όταν με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω έλεγα:
"Οικολόγος/Εξερευνητής"
Έβλεπα τον πλανήτη σαν ένα πανέμορφο μέρος το οποίο είχε τόσα να μου αποκαλύψει. Ζώα, φυτά, σπηλιές,ωκεανούς... δεν χώραγε στο μυαλό μου η κακία του κόσμου. Μεγάλωσα σ' ένα σπίτι με γονείς όπως τον πατέρα σου, ψυχούλες, γεμάτες αγάπη. Πίστευα πως όλος ο κόσμος ήταν έτσι.. έπεσα πολύ, πολύ έξω. Και σήμερα βλέπω τους ανθρώπους με καχυποψία.
Αν καταλάβω πως αγαπάνε τα ζώα και γενικά τους αδύνατους, εκείνους που δεν έχουν φωνή, πως σέβονται τη ζωή, τότε τους πλησιάζω. Ξέρω όμως ότι πολλοί έχουν ψυχές μαύρες κι εύχομαι μόνο να μην χρειαστεί να τραυματιστώ άλλο. Κάθε φορά που διαβάζω για κακοποίηση ή θανάτωση ζώου αρρωσταίνω και γεμίζω ανίσχυρη οργή. Θυμάμαι ξανά, πως στον κόσμο το κακό θα υπερισχύει. Γι' αυτό τον λόγο ποτέ δεν θα τα βάλω κάτω. Γι' αυτό τον λόγο ποτέ δεν πρέπει να τα βάλουμε κάτω! Όλοι εμείς που αγαπάμε τα ζώα, ακόμα κι αν διαφωνούμε σε κάποια σημεία, πρέπει να είμαστε ενωμένοι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goth]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Πω,πω!!!!Πραγματικά κ.α.Ριάνα με συγκινήσατε με όσα είπατε....Θαυμάζω όλους τους ζωόφιλους εδώ για την επίμονή και υπομονή τους προς την προστασία των αδέσποτων.Πάντως...αυτά μου τα λέει κι η μαμά μου..."Κατερίνα μου θέλω να προσέχεις για να μην πληγωθείς!!!!Γιατί όταν πονάει μία το παιδί δέκα φορές πονάει η μάνα".Τέλος πάντων...νομίζω βγήκα εκτός θέματος...Συγγνώμη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

σημερα στη θαλασσα,εγινε μια συζητηση με την κορη μου για τ αδεσποτα και τον ρατσισμο,θα μου πειτε που κολαει το ενα με τ αλλο;
οταν βλεπουν οι ''ανθρωποι''ενα ζωακι ρατσας το ''αγαπανε'',ενω το αδεσποτο οχι.
ηταν ενα γατακι μες στο δρομο κι εσερνε μια σακουλα με σκουπιδια,κανεις μα κανεις απ οσους ηταν στην παρεα δεν το λυπηθηκε,πηγα να το βαλω στην ακρη.η μικρη επειδη εχουν γινει πολλα αυτες τις μερες με παρακαλεσε:μαμα μην το παρεις κι αυτο,ξερεις τι θα γινει μετα σπιτι.
της απαντησα:απλα θα το βγαλω απ τη μεση του δρομου,μην το πατησουν τ αμαξια.
ειναι κριμα να μην μπορω να κανω αυτο που λεει η συνειδηση μου επειδη οι καταστασεις και ο κοσμος δεν με καταλαβαινει,παρολα αυτα εκανα το αυτονοητο να το βαλω στην ακρη και να ψαξω για τη μαμα του,που τελικα ηταν καπου εκει κοντα,πεινασμενη κι αυτη,αλλα τουλαχιστον δεν τα πατησε αμαξι για την ωρα.
κανεις δε θα νοιαστει να στειρωσει αυτη τη μαμα γατα,να την ταισει,να την φροντισει,απεναντιας θα πουν αστη στη φυση της κι αλλες τετοιες παπαρ...λογιες.με κοροιδεψαν κι ολας που πηγα να τη βαλω στην ακρη και παραλιγο να με χτυπησει ενα μηχανακι.
σε λιγο περασε ενα κολευ,ομορφο,χτενισμενο,με το αφεντικο του να καμαρωνει κι ολα τα παιδακια ετρεξαν να το χαιδεψουν.οι ερωτησεις της νεφελιτσας επεφταν βροχη,καταλαβαινεται πως ενιωθε.
της λεω κανε ενα πειραμα με τις φιλες σου και θα δεις.οπως παιζαν ολα μαζι ρωταω τη χριστιανα,απο πια πολη αγαπη μου ειναι οι γονεις σου?απ τα τυρανα ειπε η χριστιανα.αλβανη εισαι; ειπε η ειρηνη,δε χωνευω τους αλβανους.εσυ ειρηνη απο που εισαι; ρωτησε η χριστιανα απο το βολγα ειναι η μανα μου ειπε η μικρη,και ειπε η χριστιανα α δε χωνευω τις ρωσσιδες,η βεατρικη ειπε εμενα η γιαγια μου ειναι εβρεα,η στελλα ειπε ειστε και οι τρεις ξενες εγω ειμαι απ την πατμο ελληνιδα,πεταχτηκε κι ο γιος μου (ασχετο)χαχα εγω απο πειραια ειμαι.και οταν ηρθε η κατερινα την κοροιδεψαν ολα μαζι γιατι ειναι τσιγγανα.
χαμογελασε η νεφελη...τωρα καταλαβα μου ειπε ψιθυριστα,ο ρατσισμος φταιει για ολα,και ρατσισμος υπαρχει παντου,στις φυλες των ανθρωπων,στο φυλο,στις ρατσες των ζωων,στο καθε τι διαφορετικο.
δε ξερω αν κανω καλα που μεγαλωνω ετσι τα παιδια,που συζηταμε,που αναλυουμε και φιλοσοφουμε,σκληρος κοσμος τα περιμενει,απλα θελω να με θυμουνται με αγαπη οταν θα περνανε δυσκολα και απ αυτη την αγαπη ν αντλουν δυναμη.
ασχετο αλλα νιωθω εξωγιηνη,αλιεν εντελως χαχαχχα και χαιρομαι που υπαρχουν καπου,καποιοι σαν κι εσας και με καταλαβαινουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Ρένα μου πόσο δίκιο έχεις σε όσα λες....η περιγραφή σου έγινε εικόνα και κλαίω (εχω γινει πολυ ευαισθητη :-( ) γιατι πολλοί έχουμε βρεθεί σε παρόμοια θέση. Πόσο θα θέλα να μπορούσαμε να βοηθήσουμε όλα τα πλάσματα σε ανάγκη.. Ανθρώπους και ζώα! Ελπίζω κάποτε να αλλάξουν τα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Πόσο με άγγιξε το ποστ σου Ρένα μου.Έτσι ακριβως είναι.Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ γατάκι ράτσας..γίνεται ανάρπαστο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Popix]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Σε θαυμάζω, Ρένα. Συνέχισε έτσι, έτσι πρέπει να είναι. Έτσι γίνονται οι όμορφοι άνθρωποι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.