Κάποτε άκουγα πολύ τακτικά τους αγρότες να παραπονιούνται, οτι ενώ είναι τόσες οι ποσότητες και τα είδη των φαρμάκων που ρίχνονται στις καλλιέργειες, τα ζιζάνια δεν λένε να αφανιστούν. Επίσης δε, σχολιάζανε οτι τα είδη των ζιζανίων που υπάρχουν τώρα δεν υπήρχαν κάποτε, και γενικώς προστίθενται νέα είδη, και συνεχώς χρειάζονται νέα φάρμακα, κι οτι μοιάζει να γίνονται όλο και πιο ανθεκτικά, κι οτι λες και τα φάρμακα που κοντεύουν να πεθάνουν τους ίδιους αυτά τα θρέφουν κλπ κλπ.
Κάποτε γνωρίστηκα με κάποιον που είχε σπουδάσει γεωπονία, και συζήτησα το θέμα.
Μου λέει: ΄΄Ναι μην σου φαίνεται περίεργο έτσι είναι. Η έρευνα για νέα ζιζανιοκτόνα δεν σταματάει ποτέ, γιατί αυτοί οι οργανισμοί έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται, και να αλλάζουν συνέχεια….΄΄ (δομή; μου είπε; τι μου είπε δεν θυμάμαι ακριβώς) Μα δεν πεθαίνουν; (Ρώτησα.) ΄΄Όλοι αυτοί οι μικροοργανισμοί, προσπαθούν να επιβιώσουν. Πολλοί πεθαίνουν αλλά και πολλοί καταφέρνουν κι επιβιώνουν - ε όλο και κάποιοι θα μείνουν δεν μπορεί- και στην προσπάθεια τους να αμυνθούν αναπτύσσουν κατάλληλους μηχανισμούς, κάνουν αλλαγές κι έτσι τους συναντάμε κάθε τόσο με διαφορετική μορφή.΄΄ Δηλαδή λες οτι είναι οι ίδιοι που έχουν αλλάξει; Δεν δημιουργούνται νέοι από τα φάρμακα; ΄΄Όχι ρε αυτό πως θα γίνει…οι ίδιοι οργανισμοί που συνεχώς αναπροσαρμόζονται΄΄ Και εμείς οι άνθρωποι που καταπίνουμε λογιών -λογιών χημικά τι γίνεται; Θα συμβεί το ίδιο και με εμάς; Κάποτε θα έχουμε άλλη μορφή; (και γέλασα) ΄΄Ε αυτό δεν το ξέρω…΄΄
Αυτά
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.