Η σωτηρία ενός γατούλη!

[lactoula]

Αυτες τις μερες ερχεται στο μυαλο μου συνεχεια ενας αγαπημενος μου γατουλης που δεν ειναι πια μαζι μας ο Κατιουσα. Ηταν ο γιος μιας γατουλας μας που ενω τα μικρα της αρχισαν να τρωνε και μονα τους αυτη χαθηκε και δεν την ξαναειδαμε! Ετσι παλευαμε εμεις για την ζωη τους... Αυτα ομως μετα απο καποιο καιρο ενα ενα παθαινε διαρροια, πρηζοταν η κοιλια τους και μετα... γιοκ. Ετσι εμεινε μονο ο Κατ, που ηταν ο πιο αγριος και δεν μας πλησιαζε... Ενα πρωι ομως δεν ηρθε να φαει ουτε αυτος και η μητερα μου ειπε πως επαθε οτι και τα αλλά, ομως δεν ειχε τα συμπτωματα της ειπα. Καποια στιγμη αργοτερα αρχισαμε να ακουμε επιμονα νιαουριτα απο καπου εξω, ηταν δικα του και εκλαιγε! Ψαχναμε και τον φωναζαμε αλλα δεν ερχοταν! Μεχρι που ακολουθησα τον ηχο και εφτασα κατω απο το παραθυρο της κουζινας μας που στο δρομο εχει μια τρυπα 5 εκατοστα... Ρωτησα τον πατερα μου τι ηταν αυτο και ειπε πως παλια στο ισογειο ηταν αποθηκη για σιταρι και αυτο ηταν για να μπαινει ο αερας, τωρα ομως το τσιμεντωσανε και δεν εχει αλλη διεξοδο παρα μονο την τρυπα αυτη. Αρχισα να σκεφτομαι πως να τον βγαλω, εριξα ενα βαριδιο δεμενο με κλωστη για να δω ποσο υψος εχει η τρυπα, ηταν καπου 30-40 εκατοστα... Περασε ολη η μερα, το γατι να σκουζει απελπισμενα, του εριχνα λιγο φαγητο αλλα πως να του δωσω νερο?? Μεσα σε δυο τρεις μερες θα πεθαινε καθως ηταν και καλοκαιρι και εβραζε ο τοπος. Επεσα για υπνο μεσ στην απογνωση. Οταν ξυπνησα ειχα την αισθηση οτι ειχα δει τροπο να τον βγαλω, ποτε δεν καταλαβα αν ηταν ονειρο η απλα το σκεφτομουν και στον υπνο μου! Ειναι αυτο που λενε και οι αγγλοι : Sleep on it! Το γατακι ακομα εκει να νιαουριζει... Οταν μαγειρευε η μητερα μου (θυμαμαι οτι ηταν μακαρονια με κυμα) του εριξα λιγο να φαει και μετα βγηκα στην απθηκη του παππου μια τσαντα διχτη για πατατες. Την κοβω για να την μακρυνω, την αλοιφω με κυμα, δενω ενα βαριδιο κατω και το ριχνω στην τρυπα... Τον φωναζα αλλα αυτο δεν εβγαινε, του μιλαγα και τον παρακαλουσα να το σκαρφαλωσει! ΤΠΤ!!! Ετσι περασε η μερα και εγω σκεφτομουνα στραφι το σχεδιο! Το επομενο πρωι βγηκα να δω τι εγινε, νιαουριτα δεν ακουγονται, δεν αντιδραει στην φωνη μου η καρδια μου σφιχτηκε. Ειπα παει!!! Και εκει που πηγαινα να μπω μεσα βλεπω ενα γατι τρελαμενο να τρεχει κατα πανω μου!!! Ηταν ο Κατιουσα! Ειχε βγει απο την σκαλα που του εφτιαξα!!! Απο τοτε το γατι δεν με αποχωριζοταν ποτε! Μολις ημουν εξω στο κηπο, διπλα μου, να τριβεται, να με φιλαει! Αγαπη τρελη! Με ακουγε και εκενε οτι του ελεγα! Θυμαμαι οτι ειχε μαθει να καθεται στις παλαμες μου, στην καθε παλαμη και απο δυο ποδορακια και το εκανε μεχρι που δεν μπορουσε ουτε αυτος να χωρεσει ουτε εγω να τον κρατησω Η οταν καθομουν καπου και χτυπουσα τα ποδια μου ερχοταν αμεσως εκει να κατσει πανω μου, το εκανε και στην πλατη μου! Ηταν η αγαπη μου, καθε μερα που γυρνουσα απο το σχολειο με περιμενε! Ομως το επομενο καλοκαιρι η αγαπη μας εσβησε αδοξα! Το πρωι εκεινο τον ειχα δει και ηταν μια χαρα, ομως τοτε ειχε πεθανει η γιαγια μου και ειχαμε παει στην κηδεια της... Οταν γυρισα δεν εμβανιζοταν στα καλεσματα μου... Και δεν τον ξαναειδα ποτε, ουτε και το αψυχο κορμι του... Στην αρχη μαλιστα νομιζα μεσ στην απελπισια μου πως τον ''πηρε'' η γιαγια μαζι της... Αυτος ηταν ο Κατιουσα μου! Τον αγαπαω παντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Πολύ τρυφερή ιστορία. Ο γατούλης που ανταποδίδει με αγάπη το ότι τον έσωσες. Λυπάμαι που δεν τον έχεις πια μαζί σου, αλλά φαίνεται ότι τον σκέφτεσαι με πολύ αγάπη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

τι ωραία ιστορία...είναι πολύ σημαντικό να μένουν στην ψυχή μας τέτοιες στιγμες με τα ζωάκια μας...έστω κι αν είναι λιγοστές..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

τι ωραία ιστορία...είναι πολύ σημαντικό να μένουν στην ψυχή μας τέτοιες στιγμες με τα ζωάκια μας...έστω κι αν είναι λιγοστές..

Ηταν και ειναι απο τα αγαπημενα μου γατακια! ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

Αυτά είναι τα ωραία που μας προσφέρουν τα γατάκια που περνάνε από την ζωή μας....και μας ακολουθούν μέχρι το τέλος του δικού μας ταξιδιού πάντα μέσα στην καρδιά μας και στη μνήμη μας...
Ας είναι καλά εκεί που είναι ο Κατιουσα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kitsoyla]

αχ τι ωραία ιστορία, να ναι καλά εκέι που βρίσκεται μαζί με ολά τα αλλα γατάκια που έχουν φύγει άπό την ζωή μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Σας ευχαριστω ολους που το διαβασατε! Ειναι μια ωραια ιστορια και ειπα να την μοιραστω μαζι σας και χαιρομαι ποθ σας αρεσε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Μου αρέσουν πολύ τα ονόματα που τους δίνεις! Μισκα, Κατιούσα...!
Κατα τα άλλα ετσι ειμαι κι εγω θυμάμαι πάντα τα "παλιά" γατόνια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Μου αρέσουν πολύ τα ονόματα που τους δίνεις! Μισκα, Κατιούσα...!
Κατα τα άλλα ετσι ειμαι κι εγω θυμάμαι πάντα τα "παλιά" γατόνια...

Ευχαριστω πολυ! Βασικα το Κατιουσα ειναι το χαιδευτικο της Κατερινας στα ρωσικα, αλλα ο γατος ειναι ΚΟΤ, ε και τουλαχιστον εμενα μου φαινοταν ωραιο και γλυκο το Κατιουσα! Και ας γελαγε η μητερα μου οτι τον εκανα γκει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Βασικα το Κατιουσα ειναι το χαιδευτικο της Κατερινας στα ρωσικα

Bρε το συνονόματο. Ε, λοιπόν πολύ μου άρεσε το Κατιούσα. Σας παρακαλώ να με φωνάζετε έτσι στο εξής. Και μην σας πω οτι θα αιτηθώ την αλλαγή του nick name μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Υπαρχει και τραγουδι γνωστο ρωσικο, την μελωδια θα την ξερεται σιγουρα! Που λεγεται Κατιουσα, ειναι απο το δευτερο παγκοσμιο πολεμο! Αντε κανε αιτηση στην Μισελ, Κατιουσα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ROXY82]

Γειά σου lactula!!Το οτι ο Κατιούσα δεν εμφανιζόταν στο κάλεσμά σου, δεν σημαίνει οτι πέθανε,αφού τον είδες κιόλας μια χαρά εκείνο το πρωϊνό.Τα αρσενικά είναι λίγο έως πάρα πολύ μπερμπάντηδες. Όταν ήμουν φοιτήτρια είχα και τον γάτο μου τον Ορφέα μαζί.Όταν έγινε περίπου 1 χρονών τον γύρισα πίσω στο σπίτι με τους γονείς μου.Όλα πήγαιναν μια χαρά.Κατεβαίνω σπίτι μου ένα Σαβ/κο και μου λένε οι δικοί μου οτι ο γάτος έχει να φανεί 3 μέρες. Μετά απο λίγο καιρό το πήραμε απόφαση πως έτσι άμαθος που ήταν απο τα αυτοκίνητα....Μια ωραία μέρα,μετά απο 1,5 χρόνο περίπου, όπως καθόμουν στην αυλή ακούω ένα ξεψυχησμένο νιαούρισμα.Γυρίζω και βλέπω μια γάτα δειλά,δειλά να έρχεται προς εμένα.Την κοιτάζω καλύτερα και διαπιστώνω οτι ήταν Ορφέας!!!! Πολύ πιο αδύνατος και αγριεμένο πρόσωπο.Καμία σχέση ο γάταρος που ήταν.Παρ΄όλο τον καιρό που έλειπε,με γνώρισε και ήρθε και τριβόταν στα πόδια μου.Τον έκανα μπάνιο,τα εμβόλιά του,φαγητό-νερό και μετά απο 3 μέρες ξαναεξαφανήστηκε...Μετά απο κανένα 6μηνο έκανε πάλι την εμφάνισή.Το έργο ξαναπαίχτηκε αρκετές φορές με αυτό το σενάριο..Τώρα έχω να τον δω περίπου 1,5 χρόνο.Δεν ξέρω αν ζει ή αν πέθανε.Τα αρσενικά έτσι είναι.Δεν κάθονται σε ένα μέρος.Είναι κυνηγοί.Οι θυληκές είναι για το σπίτι.Αυτό το συμπέρασμα έχω βγάλει..Κράτα μια ελπίδα.Μην τον θεωρείς πεθαμένο.Εκεί που δεν θα το περιμένεις, μπορεί να εμφανιστεί. Αν πάλι ισχύει αυτό που λες, σίγουρα θα είναι καλά μαζί και με άλλα γατάκια που έχουν φύγει απο δίπλα μας, και εσύ θα τον νοσταλγείς με αυτή την όμορφη ιστορία και όχι μόνο..!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Ωραια ιστορια οντως. Δενομαστε με τα γατακια μας κι ας ξερουμε την καταληξη..... Ειναι τοσο πολυτιμες ομως οι στιγμες μαζι τους....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Ροξυ μου, ηλπιζα στην αρχη, αλλα το περιστατικο ηταν πριν απο 4 χρονια, και δεν εχει εμφανιστει ποτε απο τοτε! Και δεν ηταν ακομα σε ηλικια που φευγουν τα αρσενικα.... Μακαρι να ειναι καπου ζωντανος. Αλλα παλιοτερα ηταν και μια γρια που εβαζε φολες και οι γατουλες μας προτιμουσαν να πεθανουν αλλου και να μην το μαθουμε οτι δεν ειναι καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Πολύ τρυφερή η ιστορία σου Lactoula. Σίγουρα στο μέλλον σε περιμένουν (κι εσένα και τον καθένα μας) πολλές ακόμα γατοιστορίες αγάπης, και κατά προτίμηση με happy end.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Ευχαριστω πολυ Ροτοντα μου, και εγω το ιδιο ευχομαι για ολους μας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.