Κατάθλιψη γάτας

[ruko]

Και μερικές σκόρπιες σκέψεις:

Άραγε αν μπορούσαν τα γατάκια να μας απαντήσουν, τι θα μας έλεγαν?????

Αν ρωτούσες ένα παιδάκι: "Τι προτιμάς να φας, παιδάκι μου, φασολάκια ή πίτσα;" τι νομίζεις ότι θα σου έλεγε;

Και κάτι άλλο: γιατί θεωρούμε ότι η ελεύθερη ζωή είναι εξ ορισμού πιο συναρπαστική; (ούτως ή άλλως οι γάτες κοιμούνται 16 ώρες την ημέρα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cloud]

Κι εγώ θα συμφωνήσω πως τα ίδια τα γατάκια δέιχνουν τι θέλουν..
Σε εμάς, ο προηγούμενος μας γάτος παρόλο που όποτε ήθελε μπορούσε να κατέβει στο δρόμο είχε βγεί μόνο μια φορά στα 11 χρόνια που έζησε.
(Αλλά είχε φύγει για 2 μέρες και πήγαμε και ήρθαμε μέχρι να γυρίσει).

Ο νυν γάτος, ο Φρίξος ενώ η πρόσβαση στον δρόμο είναι πανομοιότυπη, (δεν έχει αλλάξει κάτι στο σπίτι, χρησιμοποιεί για σκάλα ένα κλήμα που έχουμε και πάει είτε στο δρόμο είτε στην ταράτσα) δεν θέλει με τίποτα να κάτσει μέσα.
Στην αρχή δεν τον άφηνα να βγαίνει και είχα δοκιμάσει διάφορες πατέντες με πλέγματα και εμπόδια αλλά δε μάσαγε με τίποτα! Έκλαιγε, νιαούριζε, στεναχωριόταν πολύ και έτσι αποφάσισα να τον αφήνω, δεν μπορούσα να του στερώ κάτι που ήθελε τόσο πολύ!

Ευτυχώς βγαίνει μόνο στον δρόμο που περνάνε ελάχιστα αυτοκίνητα και κυρίως πάει στις αυλές των γειτόνων. Με τα αυτοκίνητα τον έχω δει αρκετά προσεκτικό, μόνο που έχει αρκετά συχνά γρατζουνιές και σημάδια από καβγάδες (φαντάζομαι να μην ήταν και στειρωμένος)

Πάρ'τον μαζί σου στο Πήλιο και νομίζω θα καταλάβεις από μόνη σου πού θα προτιμούσε ο ίδιος να μένει
Όσο για το ότι γίνονται πιο νωθρά με τη στείρωση, ίσως ισχύει αυτό, αλλά σε απειροελάχιστο βαθμό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lena1]

Συμφωνώ μαζί σας ότι κάθε γατάκι βρίσκει τον τρόπο να μας δείξει πώς θέλει να ζεί. Είναι φυσικό όμως ένα γατάκι που ζεί από μωρό μέσα στο διαμέρισμα, να φοβάται να βγεί έξω στο δρόμο, ενώ ένα άλλο που ζούσε 1-2 χρόνια ελεύθερο και μετά βρέθηκε κλεισμένο μέσα, να αντιδρά ανάλογα. Όταν πηγαίνω στο χωριό με τα δύο (παλιά) γατάκια μου, δεν χρειάζεται να έχω διαρκώς το νού μου σε αυτά, γιατί δεν διανοούνται να φύγουν από την αυλή, ίσα-ίσα όταν βρίσκουν ανοιχτή πόρτα, μπαίνουν μέσα στο σπίτι με καμία διάθεση να ξαναβγούν, ιδίως αν βρίσκονται αντιμέτωπα με καμία άλλη γάτα. Τα άλλα όμως που ζουν μόνιμα εκεί, μόνο αν έχουν πρόβλημα υγείας κάθονται μέσα πάνω από 1 ώρα. Συνήθως θέλουν να φάνε και μετά... βόλτα σε όλο το χωριό.
Για τις συνθήκες διαβίωσης των γατιών σε ένα χωριό, θα σας πω σε άλλο θέμα, γιατί εδώ θα βρεθώ εκτός θέματος... προς το παρόν γειά σας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Αλήθεια μήπως η στάση του αυτή οφείλεται στο ότι έμεινε στην κλινική 1 1/2 μήνα?
Ειναι αρκετά μεγάλο το διάστημα και αν σκεφτούμε ότι ήταν κλεισμένος σε κλουβί, αυτό επιβαρύνει πιο πολύ την κατάσταση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Ο γατούλης που σας έλεγα χθές, μεγάλωσε στην αυλή του σπιτιού μας σε χωριό στο Πήλιο, αλλά όποτε ήθελε βέβαια, μπορούσε να βγαίνει έξω, να γυρίζει σε όλο το χωριό. Όταν (λίγο πριν από το Πάσχα) εμφάνισε το πρόβλημα στα μάτια του και άρχισε να μην βλέπει, μαζεύτηκε στην αυλή. Στο σπίτι (μετά τη νοσηλεία του) τον έχω 1,5 μήνα. Στην αρχή δεν ήταν τόσο υποτονικός, προσπαθούσε να πλησιάσει τα άλλα δύο γατάκια αλλά εκείνα τού αγρίευαν. Μετά παραιτήθηκε από την προσπάθεια και...το έριξε στον ύπνο.

Συμπέρασμα: ο γατούλης αισθάνεται φυλακισμένος.

Αλλά…είναι σίγουρο ο τι βλέπει καλά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Νομίζω οτι τα γατάκια παροτι δεν μιλάνε μας δίνουν απαντήσεις αν τα "ακούσουμε" προσεκτικά. Ισως ο γατούλης σου κάτι θέλει να σου πεί για την ζωή που προτιμάει. Δες την συμπεριφορά του στο χωριό και αποφασισε μετά.

Σίγουρα! Το θέμα είναι ότι οι γάτες δεν γνωρίζουν τις συνέπειες που αντιστοιχούν και στις επιλογές τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lena1]

Ισμήνη έχεις δίκιο, το έχω σκεφτεί και εγώ και προσπαθώ με χάδια και γλυκόλογα να ισοροπήσω την κατάσταση. Ο μικρός ανταποκρίνεται στα χάδια δεν μένει απαθής, όμως λείπω πολλές ώρες από το σπίτι και όλο αυτό το διάστημα δεν ασχολείται κανείς μαζί του. Βλέπεις δεν υπάρχουν μικρά παιδιά στο σπίτι για να τον παίζουν (ο γιός μου είναι φοιτητής και αν και τα αγαπάει, δεν πολυασχολείται), έτσι ο φουκαράς η μόνη παρέα που έχει είναι τα άλλα δύο γατάκια τα οποία τον αγνοούν και παίζουν μόνο μεταξύ τους. Στις ώρες που είμαι σπίτι, έχω κάνει διάφορες προσπάθειες να τον ζωηρέψω λίγο, αλλά κανένα αποτέλεσμα.
Ελπίζω στις διακοπές να βελτιωθεί η κατάσταση.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Το εύχομαι! Θα ξαναβρεθεί σε γνώριμο περιβάλον τουλάχιστον, και αυτό μπορεί να τον "ζωντανέψει" ξανά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Καλημερούδια κ καλή βδομάδα...

Μέχρι στιγμής, η Μιτσυ έχει ηρεμήσει πολύ. Το να βγαίνει έξω τελικά της κάνει παρά πολύ καλό. Έμενε μέσα στο σπίτι χωρίς καμία επαφή με το έξω από τον Απρίλιο, αν δεν κάνω λάθος. Τους δυο πρώτους μήνες, επειδή δεν ήταν τελείως καλά δεν την ενδιέφερε το έξω. Τώρα όμως που έχει πάρει τα πάνω της, το συνειδητοποίησε ότι ήταν μέσα τόσο καιρό με μόνη επαφή εμάς,τα παιχνίδια της, την τροφή και το νερό της.

Από την στιγμή που άρχισε να βγαίνει έξω, νιώθει καλύτερα και γυρίζει μόνη της στο σπίτι μέχρι το επόμενο απόγευμα που θα της ξανανοίξουμε. Είναι πιο ήρεμη, πιο χαδιάρα και πάνω από όλα ευτυχισμένη.

Βέβαια, εμείς είμαστε με την καρδιά στην κόλουρη... Αλλά από την στιγμή που ξέρουμε, ότι η γατούλα μας έχει μάθει το έξω και ότι δύσκολα θα το ξεχάσει όσο καιρό και να μείνει μέσα στο σπίτι. Αν ήταν μέσα στο σπίτι από μωράκι - μωράκι δεν θα είχαμε αυτά τα προβλήματα, φαντάζομαι.

Ευτυχώς προς το παρόν, δεν βγαίνει στον δρόμο. Κυκλοφορεί μόνο στον κήπο. Μάλιστα έπιασε ένα κοσυφάκι νεαρό το οποίο το γλιτώσαμε και το πήγαμε σε ένα μέρος με πολλά δεντράκια για να είναι ασφαλής. Τις άλλες μέρες μας έπιασε 2 ποντίκια και μας τα έφερε ως δωράκι.

Γνωρίζουμε, ότι δεν κάναμε καλά που την αφήνουμε να βγαίνει έστω για λίγες ώρες... Αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς, και να μας έμενε με την κατάθλιψη για πάντα και να είχαμε ένα άγριο γατάκι αντί για ήρεμο. Αλλωστε υπο την επιβλεψη μας, βγαινει.

Προχτές, την πήγαμε για να κάνει το ετήσιο της εμβόλιο. Πω, πω... εκεί είδαμε μια γάτα εντελώς διαφορετική και αγριεμένη με το που είδε τον κ. Κέστη. Κόντεψε να του κάνει την μούρη κρόσσια... ελπίζουμε να ήταν από την ταλαιπωρία της μέσα στο αμάξι μέχρι να την παμε εκεί. Διότι άλλες φόρες δεν ήταν έτσι. Έπρεπε να της χαϊδέψω το κεφαλάκι της για να ηρεμήσει, ώστε να μπορέσει να της κάνει το εμβόλιο!!! Να την εξετάσει στα μάτια, αυτιά, κ.α.

Που θα πάει, θα ηρεμήσει. Όπως έλεγε και ο κ. Κέστης έχει γίνει γεροπαράξενη Εμ, έχει ενηλικιωθεί πια!

Αυτάάάάάάάάά!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Ευτυχώς προς το παρόν, δεν βγαίνει στον δρόμο. Κυκλοφορεί μόνο στον κήπο.

Αχ, και τι θα κάνετε όταν αποφασίσει να πάει και παραπέρα; Γιατί αυτό είναι απλά θέμα χρόνου...
Καταλαβαίνω ότι σας είναι δύσκολο και αισθάνεστε άσχημα που την περιορίζετε, αλλά δυστυχώς οι κίνδυνοι συνεχίζουν να υπάρχουν έξω και δυστυχώς τα ζωάκια μας, όσο έξυπνα κι αν είναι, δεν τους αντιλαμβάνονται.
Όταν ήταν μικρότερη η ανιψιά μου (5, 6 χρονών) δυσανασχετούσε που της κρατούσα συνεχώς το χέρι στο δρόμο και μου φώναζε "δεν είμαι μωρό!". Προφανώς προτιμούσε να περπατάει μόνη της. Θα έπρεπε να την αφήσω να διασχίσει την Πατησίων μόνη της δηλαδή; Αν την άφηνα, σίγουρα θα σταματούσε να γκρινιάζει και θα το χαιρόταν κιόλας που περπατάει μόνη της, σαν μεγάλη. Πόσο υπεύθυνο όμως θα ήταν κάτι τέτοιο εκ μέρους μου; Εγώ μάλλον εγκληματικό θα το χαρακτήριζα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Mici διάβασε αυτό εάν ξέρεις αγγλικά.
Μιλάει για τα οφέλη του να μένει η γάτα μέσα.

Καταλαβαίνω ότι δεν μπορείς να την βλέπεις δυστυχισμένη, αλλά φοβάμαι ότι αφού ήδη της έτυχε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα άτυχημα έξω, είναι πολύ πιθανό να της ξανατύχει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Ισμήνη, πολύ καλό το άρθρο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marestros]

Γιατι δεν τον παιζουν τα αλλα δυο γατακια??? Σιγουρα εχει παθει ΤΡΕΛΟ σοκ απο την αλλαγη περιβαλλοντος, ηταν ελευθερος βρεθηκε σε ενα κλουβι για αρκετο καιρο και τωρα σε ενα διαμερισμα!!! μαλλον φυλακη και βασανιστηριο θα πρεπει να του μοιαζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lena1]

Γεια σας και πάλι...
Το πρόβλημα με τον Πηλιορίτη Τοτό συνεχίζεται. Η όρασή του είναι αρκετά καλή (για να απαντήσω στον Θανάση), το έχω εξακριβώσει με διάφορα τεστ. Και η υγεία του είναι καλή κρίνοντας από τον μεταβολισμό του και την όρεξή του για φαγητό. Η υποτονικότητα όμως συνεχίζεται και κυρίως η επιμονή του να ουρεί όπου βρεθεί.
Θα κάνω μια τελευταία επίσκεψη στον γιατρό πριν φύγουμε για να του εξετάσει το ουροποιητικό, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη ότι θα μου πεί ότι δεν έχει τίποτα. Αυτό που διαπίστωσα τελευταία, είναι ότι είναι πολύ επίμονος και πεισματάρης (δεν το έχω δει σε άλλη γάτα).
Μια από τις φορές που τα..έκανε σε λάθος μέρος, τον έπιασα στα πράσα, τον άρπαξα αμέσως και τον πήγα στη λεκάνη του μαλώνοντάς τον. Αυτός αμέσως ξαναγύρισε στο επίμαχο μέρος και...συνέχισε αυτό που είχε αρχίσει !! Οπως καταλαβαίνετε, του έχω επιβάλει περιορισμούς ως προς σε ποιά μέρη μπορεί να κυκλοφορεί, αλλά αυτός θέλει να πηγαίνει εκεί που απαγορεύεται, να ξαπλώνει και όταν είναι η ώρα, να τα αμολάει. Επειδή κάνει ζέστη, είναι δύσκολο να απομονώνω τους χώρους ιδίως τις βεράντες και το πρόβλημα παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Τρέχω συνεχώς με μια σφουγγαρίστρα. Τι θα κάνω το χειμώνα που θα έχουμε χαλιά?
Σκέφτομαι να τον αφήσω μετά τις διακοπές μόνιμα στο χωριό, αλλά εκεί η θνησιμότητα στα γατιά είναι πολύ μεγάλη. Οι μολυσματικές ασθένειες είναι πολύ διαδεδομένες, βλέπετε οι ντόπιοι δεν ξέρουν τι είναι ο κτηνίατρος, δεν υπάρχει άλλωστε κανένας, το ζώο πρέπει να μεταφερθεί στο Βόλο για να πάει σε κτηνίατρο, πράγμα βέβαια που ποτέ δεν γίνεται. Αφήστε δε τις φόλες που κατά καιρούς βάζει ο σκουπιδιάρης κοντά στους κάδους. Εξαφανίζονται γατιά από την μια μέρα στην άλλη. Ο Τοτός με τα ευαίσθητα μάτια, πώς θα ανταπεξέλθει, και πόσο καιρό θα επιβιώσει?
Αυτά σκέφτομαι και αναρωτιέμαι ποιός είναι ο τρόπος να τον καταφέρω να αλλάξει συμπεριφορά και να μπορέσει να προσαρμοστεί στη ζωή στην Αθήνα μαζί με τα άλλα δύο προσαρμοσμένα γατάκια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Αυτό που διαπίστωσα τελευταία, είναι ότι είναι πολύ επίμονος και πεισματάρης (δεν το έχω δει σε άλλη γάτα).

Σοβαρά μιλάς;;; Το πείσμα είναι ΤΟ σήμα κατατεθέν των γατιών!!
Ελπίζω πάντως να τα καταφέρει να προσαρμοστεί ο Τοτός, γιατί πραγματικά οι προοπτικές του στο χωριό δεν ακούγονται οι καλύτερες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Μια από τις φορές που τα..έκανε σε λάθος μέρος, τον έπιασα στα πράσα, τον άρπαξα αμέσως και τον πήγα στη λεκάνη του μαλώνοντάς τον. Αυτός αμέσως ξαναγύρισε στο επίμαχο μέρος και...συνέχισε αυτό που είχε αρχίσει !! Οπως καταλαβαίνετε, του έχω επιβάλει περιορισμούς ως προς σε ποιά μέρη μπορεί να κυκλοφορεί, αλλά αυτός θέλει να πηγαίνει εκεί που απαγορεύεται, να ξαπλώνει και όταν είναι η ώρα, να τα αμολάει. Επειδή κάνει ζέστη, είναι δύσκολο να απομονώνω τους χώρους ιδίως τις βεράντες και το πρόβλημα παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Τρέχω συνεχώς με μια σφουγγαρίστρα. Τι θα κάνω το χειμώνα που θα έχουμε χαλιά?

Καταρχήν μην τον μαλώνεις, γιατί νευριάζει περισσότερο.
Μια καλή λύση είναι να βάλεις ξύδι ή καλύτερα Get off (θα το βρεις στο pet shop), στα σημεία που προτιμά να ουρεί.
Επίσης παρατήρησε τα ωράρια της τουαλέτας του, και φρόντιζε να τον πηγαίνεις εσύ στη λεκάνη του, μιλώντας του απαλά. Βοηθά το να σκάβεις με το φτυαράκι.
Εάν δεν του έχεις ξεχωριστή λεκάνη ίσως φταίει αυτό.
Και το κυριότερο: Στείρωσε τον! Το πιθανότερο να σταματήσει εντελώς να ουρεί οπουδήποτε αλλού, μετά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lena1]

Ισμήνη απ΄ότι βλέπω, ξέρεις αρκετά πράγματα. Σ΄ευχαριστώ.
Πιθανά με τη στείρωση και το Get off να βελτιωθεί η κατάσταση, όσο για την ξεχωριστή λεκάνη...λίγο δύσκολο, αφού δεν μπορώ να εμποδίσω τα άλλα δύο να την επισκεφθούν. Υπάρχουν 4 λεκάνες (2 σε κάθε βεράντα) και τις επισκέπτονται όλες εκ περιτροπής.
Χθές το βράδυ, έβαλα τη μια δίπλα στον Τοτό εκεί που κοιμόταν, αλλά άδικος κόπος. Τι να πείς?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Ισμήνη απ΄ότι βλέπω, ξέρεις αρκετά πράγματα. Σ΄ευχαριστώ.

Παρακαλώ! Δυστυχώς μέχρι πριν 2 μήνες που πήραμε την Αργυρώ ζούσα το πρόβλημα με την ούρηση οπουδήποτε καθημερινά για 6 χρόνια! (Ο δικός μου είναι στειρωμένος αλλά μάλλον αποτελεί "περίπτωση"!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Αλίκη και Ισμήνη μου...

Συμφωνώ με όσα μου γράψατε. Διάβασα και το άρθρο με την βοήθεια μιας φίλης μου. Είναι πράγματι πολύ καλό το άρθρο.

Δυστυχώς όμως, η Μιτσυ είναι μαθημένη περισσότερο στο έξω και ερχόταν όταν γυρνάγαμε από την δουλεία και κοιμόταν μαζί μας. Μετά το ατύχημα, άρχισε να μένει μαζί μας.

Κάθε απόγευμα, την βγάζουμε έξω υπό την επίβλεψη μας. Πάντα γύρναγε μόνη της, μετά από μίση ώρα ή μια ώρα.

Πάντα την περιποιούμαστε, με το που θα γυρίσει στο σπίτι. Περνώ την βούρτσα και την βουρτσίζω. Κάθε μήνα της βάζω αμπούλα για τα εξωπαρασιτα και κάθε 3 μήνες, για τα εσωπαρασιτα. Κάποια στιγμή θα αρχίσω να την κάνω ξανά μπάνιο.

Αν η γατούλα μας, είχε μάθει από 3 μηνών που την βρήκαμε μέσα στο σπίτι. Δεν θα ζήταγε το έξω. Έχουν περάσει τρεις βδομάδες που άρχισε να βγαίνει έξω. Έχει ηρεμήσει. Το ζητάει μια φορά την μέρα και δεν το ξαναζητάει μέχρι την επόμενη μέρα. Το έχει ανάγκη όπως καταλαβαίνετε.

Τώρα είναι πιο ήρεμη και βαριεστημένη αν όμως πιάσω το μπαλάκι της στα χέρια μου, έρχεται τρέχοντας για παιχνιδάκια. Όλα ωραία, εύχομαι να μην της ξανασυμβεί κάτι. Εκεί είμαι σίγουρη ότι θα το μετανιώσω. Όμως, το να βλέπω την Μιτσυ μου ευτυχισμένη μου αρκεί και θέλω να παραμείνει μέχρι να την πάρει στην αγκαλιά του ο Θεούλης. Πονάει πολύ που το λεω, πιστέψτε με :cry:. Έχω πλαντάξει στο κλάμα... Ελπιζω να περασούν αρκέτα χρόνια!

Αν πρώτα ο Θεός όλα πάνε καλά και ετοιμαστεί το άλλο μας σπίτι στα Γλυκά Νερά. Θα είναι διώροφο και θα έχει πολλά δωμάτια να πηγαίνει και να κρύβεται. Θα της έχω γατοδεντρα και διάφορα καλούδια στην σοφίτα και σιγά - σιγά... θα μπούμε στην διαδικασία να υιοθετήσουμε άλλο ένα γατάκι. Ναι, ναι... το πήρε απόφαση ο άντρας μου .
Εκεί στα Γλυκά Νερά δεν υπάρχει περίπτωση να την αφήνουμε να βγαίνει έξω καθώς είναι πολύ κοντά η Λ. Λαυρίου. Όποτε ας μάθει στο μεγάλο σπίτι και να κρύβεται όπου θέλει, να βγαίνει έξω στην βεράντα της σοφίτας που θα έχει πλεξιγκλάς τζαμιά γύρω - γύρω για να περιορίσουμε κάπως τον θόρυβο και θα φτιάξω πάνω στα στηρίγματα της πέργκολας μια "ξύστρα" για να ξύνεται εκεί με τις ώρες. Και θα φτιάξω σε μια γωνία μια μεγάλη λεκάνη, χτισμένη γύρω - γύρω με τούβλα και θα βάζω εκεί την άμμο. Μια χαρά θα ζήσει εκεί.

Αυτάάάάά!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Χαίρομαι που είναι καλά η Μίτσυ. Μακάρι να σας έρθουν όλα ακριβώς όπως τα σχεδιάζετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.