Κατάθλιψη γάτας και θεραπεία;
Η γατούλα μου είναι ενός έτους. Είναι μεγαλόσωμη, μαλλιαρή σαν αρνάκι, έξυπνη, κοινωνική, παιχνιδιάρα και άτακτη. Με λίγα λόγια κάνει ότι θέλει στο διαμέρισμα (δεν βγαίνει έξω). Όμως στις συνήθειες της είναι ρομποτάκι. Το μεσημέρι ύπνος και το βράδυ αποσύρεται για φαι και νάνι γύρω στις 10 μ.μ.
Όταν ήταν 8 μηνών έπεσε από το μπαλκόνι του 1ου ορόφου κατά λάθος μάλλον (δεν έχει τάσεις φυγής αλλά είναι περίεργη, έβλεπε και τα άλλα γατάκια στα κεραμίδια και ζήλεψε φαίνεται). Την μαζέψαμε αμέσως από κάτω, ευτυχώς ήταν μια χαρά αλλά από τη τρομάρα της είχε κάνει κακάκια! Έμεινε ακίνητη και φοβισμένη για 1 μέρα αλλά μετά πάλι έγινε ορεξάτη και παιχνιδιάρα.
Πριν λίγες μέρες (είναι 13 μηνών σήμερα) έπεσε πάλι από το παράθυρο! Πήραμε χαμπάρι την απουσία της μετά από ένα τέταρτο, τη βρήκαμε να περιμένει φοβισμένη κάτω από το παράθυρο. Ευτυχώς ήταν πάλι καλά, ο κτηνίατρος την εξέτασε, της έκανε μια αντιφλεγμονώδη ένεση και μας σύστησε να της βάλουμε αλεξίπτωτο!!! Η γατούλα μου όμως 3 μέρες τώρα είναι "down", νωθρή, δεν τρώει μόνο λίγες κροκέτες, απομονώνεται, κοιμάται συνεχώς, δεν περιποιείται το τρίχωμά της. Ευτυχώς χρησιμοποιεί κανονικά την άμμο της αλλά είναι σαν ζόμπι σε σχέση με το τρελόγατο που ήταν πριν πέσει από το μπαλκόνι. Ήταν ατρόμητη γατα, έκανε παρέα με όλα τα αδέσποτα που μάζευα σπίτι, λάτρευε το νερό και έμπαινε και αυτή στη μπανιέρα όταν έκανα μπάνιο, όρμαγε να αρπάξει ό,τι της γυάλιζε, ήταν γάτα με τα όλα της. Δεν πονάει και δεν έχει τραυματιστεί σωματικά, αλλά ψυχολογικά έπαθε μεγάλο σοκ. Τι να κάνω; Θα το ξεπεράσει ποτέ; Έχετε καμμιά ιδέα/παρόμοια εμπειρία;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.