Κατάθλιψη στη γάτα

[yasmin1gr]

Έχοντας ειδικευθεί στα ανθρώπινα ψυχοσωματικά νοσήματα και την ανθρώπινη κατάθλιψη έχω την εξης προσεγγιση για την γάτα:
γενικά οι γάτες σπάνια δείχνουν ξεκάθαρα οτι κατι δεν τους παει καλά και ο μόνος τρόπος για να το δειξουν είναι όπως τα μωρά, που δεν έχουν ακομα την δυνατότητα να μιλήσουν και να το πουν, δηλαδή το εκφράζουν με το σώμα τους. Τα πρωτα πραγματα που αλλάζουν οταν ενα μωράκι και μια γατούλα δεν αισθάνονται άνετα και καλά, εκτός απο εναν οργανικό λόγο που πρεπει να διερευνάται πρώτος, γιατι πολλες φορες η κατάθλιψη εχει σχέση και με οργανικές ασθένειες ή ειναι επακόλουθο τους, ειναι:

• ο υπνος: με περισσότερο η λιγότερο, συχνά προώρα ξυπνήματα, πολύ έντονη ξαφνική δραστηριότητα τη νύχτα.
• το φαγητό: με περισσότερη η λιγότερη όρεξη: μανιακη κατανάλωση η στέρηση.
• η ούρηση και η αφόδευση: με ούρηση και αφόδευση δύσκολη η ακατάσχετη η σε περίεργα μέρη με ασυνίθιστο τρόπο.
• το δερμα: ξύσιμο, πληγές κάθε είδους αυτοεπιθετική συμπεριφορά.
• νυχια και δοντια: επιθετική συμπεριφορά ξαφνικά η σε άλλες γάτες η στον ιδιοκτήτη η στον εαυτό της ειναι η λεγόμενη "μασκαρεμένη κατάθλιψη" πίσω απο επιθετικότητα.

Οπως οι μαμάδες, ανάλογα με το πόσο προσέχουν το μωρό η όχι καταλαβαίνουν οτι κάτι συμβαίνει και το πάνε στο γιατρό και το φροντίζουν αλλάζοντας κατι στην παρουσία τους, το άγγιγμα και την ποιότητα του, ετσι και όποιος εχει γάτα καλό είναι να προσέχει περίεργα ασυνήθιστα σημάδια αλλαγών, ιδιως σε γάτες που ζουν μόνες και δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση στα συναισθήματα τους απο την οικογένεια η τον άνθρωπο που τις έχει.

Στις γατες που ειναι μόνες
Στην περιπτωση αλλαγής στην οικογένεια η τον χώρο
Στην περίοδο προσαρμογής απο μία σε δύο η περισσότερες γάτες

οι σχέσεις με τον ιδιοκτήτη περνούν μια φορτισμένη φάση όπου τα συναισθήματα ζήλειας, ανασφάλειας η παραμέλησης ειναι έντονα και η κάθε γάτα τα διαχειρίζεται ανάλογα με τον χαρακτήρα της, άλλες ζηλεύουν φριχτά , ιδίως αν ο ιδιοκτήτης καλιέργησε απο μόνος του μια πολύ κτητική σχέση πραγμα που λέγεται δημιουργία "νεο-ανάγκης", κι άλλες λιγότερο.

Ο μόνος τρόπος που έχει παντως μια γατούλα να προσελκύσει προσοχή ειναι κάνοντας με κάποιον απο τους παραπάνω τρόπους κακό στον εαυτό της και δείχνοντας χάλια έτσι ώστε ο ιδιοκτήτης να πάρει το μύνημα.

Όσο πιο πολύ δεν το καταλαβαίνει ο ιδιοκτήτης τόσο τα συμπτώματα χειροτερεύουν και συνήθως όταν κάτσει και καταλάβει τι προβληματίζει την γάτα του και ασχοληθεί με αυτό είτε με περισσότερη προσοχή και ποιοτικό χρόνο είτε με το να τη βοηθήσει να προσαρμοστεί σ'ενα νέο μέρος η χώρο, τα συμπτώματα φεύγουν γρήγορα.

Προσωπικά είμαι κατά των ψυχοφαρμάκων σε ζώα, εκτός απο πολύ σπάνιες περιπτώσεις γιατί συνήθως έρχονται να καλύψουν την έλλειψη χρόνου και κατανόησης απο τον ιδιοκτήτη και τα προτεινει ο γιατρός σαν εύκολη και γρήγορη λύση ειτε σε μια πιεστική αίτηση του ιδιοκτήτη, είτε οταν δεν ξέρει κιόλας τι σημαίνει γενικότερα κατάθλιψη και πως αντιμετωπίζεται μη φαρμακευτικά και σε ζώα και σε ανθρώπους. Παρ όλο που οι γρήγορες εύκολες λύσεις γοητεύουν πάντα και ιδίως τους έλληνες ( η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων στην έλλαδα ειναι πολυ ανώτερη απο άλλες ευρωπαικές χώρες) προσωπικά και στους ανθρώπους και στα ζώα πιστεύω οτι κανείς πρέπει ν'ασχολείται με το να καταλάβει τι γίνεται σε βάθος και τα φάρμακα να χρησιμοποιούνται μονο σε περιπτώσεις που αυτο δεν γίνεται, άλλωστε δεν ειναι χωρίς παρενέργειες και στους ανθρώπους και στα ζώα.

Άγχος, Κατάθλιψη και ιδιοκτήτες
Στους ασθενείς μου παρατηρώ για παράδειγμα οτι πολλές φορές έρχονται απο ψυχίατρο παίρνοντας αντικαταθλιπτικά ή ανχολυτικά στην αρχή της θεραπείας, γιατι δεν καταλαβαίνουν τι έχουν , με τι μηχανισμούς λειτουργούν και γιατι ειναι ανυπόμονοι βιαστικοί και θέλουν γρήγορες μαγικές λύσεις. Όταν σιγά σιγά καταλαβαίνουν τι τους συμβαίνει και γίνονται πιο ανεκτικοί και με κατανόηση προς τον εαυτό τους, τα φάρμακα μειώνονται και τελικά κόβονται και συνεχίζουμε βασιζόμενοι καθαρά στις ψυχικές τους δυνάμεις.

Το ίδιο ειναι και για τα ζωάκια, αν πέσουν σε ιδιοκτήτη υπομονετικό στοργικό, που τα προσέχει, σπάνια θα πάθουν κατι σοβαρό, αν παλι πέσουν σε κάποιον ανχώδη, βιαστικό, απαιτητικό άνθρωπο που δεν καταλαβαίνει τον εαυτο του αυτός θα έχει μια ταση να το πηγαινει συνέχεια στο γιατρό με το παραμικρό και πιθανόν το κλίμα άνχους να δημιουργεί συχνές ενοχλήσεις στο ζώο η μια εικόνα παραμέλησης παρά τη συχνή ιατρική φροντίδα.

Αλλωστε αν προσέξετε, αυτο συμβαινει φυσιολογικά στους νέους ιδιοκτήτες που υπερανχωμένοι ανχώνουν και το ζώο τους. Όταν το ξεπεράσουν, ηρεμεί και το ζώο. Και φυσικα η καταθλιψη ενος ιδιοκτήτη που φροντίζει με αργά βήματα και βαριά καρδιά, ή απο υποχρέωση μόνο ενα ζώο λογω δικής του ψυχικής ασθένειας πάντα επηρεάζει και το ζώο εν μέρει. Αν και οι γάτες είθισται να λειτουργούν κατευναστικά για τον ιδιοκτήτη σύμφωνα με ερευνες. Η θεωρια μου ειναι οτι αυτό γίνεται γιατί μέσω ταύτισης μεσα απο το χάδι που δίνεται απο τον ιδιοκτήτη και την προσοχή και ανταπόκριση που του δίνουν πίσω καλυπτονται με καθαρτικό τρόπο και προσωπικά του κενά τρυφερότητας στοργής και αγάπης, γιαυτο συχνα εχει την αίσθηση οτι μετά απο τα χάδια τα έχει "ξεχάσει όλα" .Αυτός ειναι και ο λόγος που πολλοι γιατροί συνιστούν γάτες σε ατομα με κατάθλιψη. Αυτο βέβαια μπορει να είναι πάλι μια ελπίδα να δωθει μια λύση μαγική απο απ έξω "πάρε μια γάτα θα σου φύγει η κατάθλιψη" και οταν δεν φεύγει, μιας και το ζωο αντιμετωπιστηκε σαν αντικείμενο πολλα ζωα καταλήγουν παραμελημένα αν δεν υπάρχει παράλληλα και μια αληθινή επιθυμία απο τον άνθρωπο να τα έχει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kelly]

Μπραβο yasmin, πολυ καλη δουλεια για αλλη μια φορα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Ευχαριστούμε yasmin, που μας μαθαίνεις τόσα όμορφα πράγματα!!!
το γατί στην αρχή του άρθρου μου ραγίζει την καρδιά!!!
Μου θυμίζει την Σεχρούλα το πρωί όταν φεύγω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Γι αυτο το διαλεξα εχει χαρακτηριστικη φατσα το καημενο πιο κατεθλιμενο και καημενο δεν γινεται... οντως η Σεχρα του μοιαζει μηπως να της επαιρνες μια παρεουλα??κανει πολυ καλο στην υγεια τους και τη διαθεση τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Η Σεχραζάτ είναι το συφιλιασμένο γατί με το μπικουτί στο κεφάλι που έχω στο Avatar μου.Σε γενικές γραμμές είναι ένα ζωηρό γατάκι που κυνηγάει μπαλάκια μέσα στο σπίτι και ξέρει να απαιτεί αυτό που χρειαζεται!!! Το πιστεύεις οτι όταν φοράω την στολή για να πάω στην δουλειά(είμαι στρατιωτικός) πράγμα που σημαίνει οτι θα λείψω όλο το πρωί, μου γυρνάει την πλάτη και κρατάει μούτρα? τώρα μένει με τους γονείς μου (που κυριολεκτικά την λατρεύουν και αυτή το ίδιο) γιατί έχω πάρει μετάθεση εκτός Αθήνας και δουλεύω και αρκετά εκτός ωραρίου. Εχτές ζήτησε από την μητέρα μου να της ανοιξει το καλοριφέρ, δηλαδή νιούριζε δίπλα του και όταν το άναψε, θρονιάστηκε εκεί και δεν το κούναγε η χουχουλιάρα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πρωτοτυπο το μπικουτι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mil]

Επιθετικότητα μετά την στείρωση.

Πρίν 1/2 μήνα έκανα στείρωση στον μικρό μου Mil.Απο τότε έχει αποκτήσει μια πολύ επιθετική συμπεριφορά!!!Εκεί που του κάνω χάδια με αρπάζει και αρχίζει να με δαγκώνει και να γρατζουνάει!Ποτέ πρίν δεν είχε τέτοια συμπεριφορά!!!!Θα μπορούσε κάποιος να με βοηθήσει και να μου πεί τί θα μποορούσα να κάνω γιανα ηρεμήσει???Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή δεν θα με αφήνει ούτε να το αγγίξω!?

Ευχαριστώ και περιμένω όποια λύση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

ετσι κανει και σε μενα αλλα δεν νομιζω οτι ειναι θεμα στειρωσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Πρωτοτυπο το μπικουτι...

ευχαριστω!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πρίν 1/2 μήνα έκανα στείρωση στον μικρό μου Mil.Απο τότε έχει αποκτήσει μια πολύ επιθετική συμπεριφορά!!!Εκεί που του κάνω χάδια με αρπάζει και αρχίζει να με δαγκώνει και να γρατζουνάει!Ποτέ πρίν δεν είχε τέτοια συμπεριφορά!!!!Θα μπορούσε κάποιος να με βοηθήσει και να μου πεί τί θα μποορούσα να κάνω γιανα ηρεμήσει???Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή δεν θα με αφήνει ούτε να το αγγίξω!?

Ευχαριστώ και περιμένω όποια λύση!

Χμμ ο γιατρος που την εκανε ειναι καλος? πηγε καλα η στειρωση? συνηθως ηρεμουν μετα δεν ειναι επιθετικα...!! περιεργο πες κι αλλα για το πως ζει και ελενξε μηπως ποναει η μηπως λειπεις πολλες ωρες απο το σπιτι καθως και πως τον ακουμπας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evelynaRoidou]

καλησπέρα Jasmin

Καλησπέρα Jasmin
Έχω εδώ και 2,5 χρόνια μια λατρεμένη γατούλα τη Ροδάνθη την οποία πρωτογνώρισα όταν μετακόμισα ως αδέσποτη που ερχόταν στην αυλή της πολυκατοικίας και νιαούριζε πεινασμένη.Είχα ήδη μια γατούλα τη γλυκύτατη,πανέμορφη Νεφέλη και ξεκίνησα να ταίζω καθημερινά τη Ροδάνθη για αρκετούς μήνες, μέχρι που με εμπιστεύτηκε αρκετά και την ανέβασα στο σπίτι.Η Νεφέλη ζήλεψε αρκετά στην αρχή αλλά τελικά έγιναν πολύ καλες φίλες.Η μία αποζητάει τη συντροφιά της άλλης.Η Ροδάνθη προσαρμόστηκε αργά και σταθερά.Είχαμε κάποια προβλήματα με την άμμο υγιεινής στην αρχή,αλλά τελικά το έμαθε και αυτό.Αυτό που πραγματικά με ανυσηχεί τους το τελευταίο χρόνο είναι ότι η Ροδάνθη ενώ απολαμβάνει ιδιαιτέρως το γεγονός ότι έχει πλέον όσο φαγητό θέλει,καναπέδες και κουβέρτες για ζεστασιά και πάρα πολλά χάδια και αγκαλιές,(όσα στερείται ένα αδέσποτο δηλαδή),συγχρόνως δείχνει να της λείπει το "έξω".Κοιτάζει από το μπαλκόνι προς τα κάτω και νιαουρίζει σπαρακτικά και μερικές φορές τρέχει πάνω κάτω στο σαλόνι σαν αφηνιασμένο άλογο.Κοιμάται σε όλη τη διάρκεια της ημέρας που ύπάρχει φως και όταν ξυπνάει τρώει πολύ και μετά νιαουρίζει σαν να κλαίει.Παρηγορείται μόνο από την αγκαλιά μου ή από την συντροφιά-παιχνίδι με την Νεφέλη.Ξέχασα να αναφέρω ότι όταν την πήρα ήταν περίπου 2,5 χρονών, άρα είχε μάθει να ζει έξω.Ρώτησα τον κτηνίατρο αν θα ήταν καλή ιδέα τώρα που καλοκαιριάζει να την αφήνω έξω στη γειτονιά για όση ώρα θέλει και να την ξαναπαίρνω στο διαμέρισμα όταν ακούσω το νιαούρισμα της,αλλά μου απάντησε ότι επειδή εχει πολύ καιρό να βγεί έξω ίσως να έχει ξεσυνηθίσει και είτε να την πατήσει αυτοκίνητο είτε να τρομάξει άμα την κυνυγήσει σκύλος και απομακρυνθεί πολύ τρέχοντας και δε μπορέσει να επιστρέψει.
Ισμήνη πές μου σε παρακαλώ τι πιστεύεις.Η Ροδάνθη πάσχει από κατάθλιψη;Μήπως της κανω κακό που την έχω στο σπίτι;Τι θα μπορούσα να κάνω για να την βοηθήσω;Δυστυχώς δε μένω σε μονοκατοικία με ατομική αυλή για να διευθετούσα το πρόβλημα πολύ πιο εύκολα.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΒΓΑΛΕΙΣ ΕΞΩ! Ούτε μια στιγμή!!! Είναι καλύτερο να μην θυμάται το έξω.
Το να την βγάλεις έξω σημαίνει ότι αποδέχεσαι κάποια στιγμή να την χάσεις για πάντα.
Η συμπεριφορα που περιγράφεις είναι απολύτως φυσιολογική. Να την παίζεις λίγο παραπάνω και όλα θα πάνε καλά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evelynaRoidou]

chouzouris σε ευχαριστώ πολυ.Με ενδιαφέρει να ακούσω απόψεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nataliatsapidou]

enelyna καλησπέρα. Δυσκολο το θέμα σου. Το μόνο σίγουρο είναι οτι η γατούλα σου νοιώθει τόσο ασφαλής όσο και εγκλωβισμένη. Δε νομιζω οτι υπάρχει μια απαντηση απόλυτη. Τα γατιά δεν ειναι άνθρωποι ούτε παιδιά να τα κρατάμε μεσα μακριά απο τους κινδύνους, είναι στη φυση τους να τρέχουν να παιζουν και να κυνηγουν, ετσι; Εγω προσωπικα ειχα ολη μου τη ζωη γατακια σε διαμερισματα και οταν μετακομισαμε σε σπιτι με κηπο, ειδα τεραστια αλλαγη, τα ζωακια πολυ πιο ενεργητικα και ευτυχισμενα. Με αποτελεσμα, βεβαια, να μην ειναι τοσο προσκολλημενα σε μας ολη την ωρα και να διατρεχουν κινδυνους. Εχουμε χασει γατακια απο διαφορους απο τους κινδυνους αυτους, γι αυτο το μονο που μπορω να σου πω ειναι οτι κανε ο,τι καλυτερο για το ζωακι και αντιμετωπισε υπευθυνα τις συνεπειες. Οπως και να χει, μπορει να ναι λιγοτερο επωδυνο και αγχωτικο για εμενα και σενα να κραταμε το κηδεμονευομενο γατακι μεσα για να μη το χασουμε και να μην παθει τιποτα, αλλα στο τελος ο καθενας θα αποφασισει διαφορετικα τι ακριβως σημαινει 'για το καλο' του ζωου. Εγω λεω να ακουσεις το ζωο πανω απ'ολα, παρατηρησε το και αν είναι πια δυστυχισμενο μεσα, ισως να πρεπει να ρισκαρεις. Ο τελευταιος μας γατουλης ηταν παρομοια περιπτωση, τον πηραμε απο το δρομο και οσο τον αφηναμε μεσα στο σπιτι υπεφερε και το βλεπαμε, γιατι ειχε μαθει στο τρεξιμο και το κυνηγι. Μαλιστα μενουμε σε προαστεια γεματα πρασινο και ελαχιστα αυτοκινητα. Δυστυχως τον χτυπησε αυτοκινητο πριν λιγο καιρο και τον χασαμε. Αλλα αν και μας λειπει και νοιωθουμε οτι ηταν μεγαλο κριμα που σκοτωθηκε τοσο νεο, θα ηταν πραγματικα μαρτυριο γι αυτον να μην εβγαινε ποτε εξω. Δυσκολη αποφαση, αλλα ετσι ειναι ολες. Ακου τη γατουλα σου και δεξου τις ενδεχομενες συνεπειες της αποφασης σου. Ακομα κι αν αυτο σημαινει να ανεχεσαι σταθερα τις ενοχες σου αν αποφασισεις να την κρατας μεσα (αν δεν μπορεις να συμφιλιωθεις με το αγχος ενδεχομενης απωλειας). Καλη τυχη και στα δυο σας, οπως και να χει, η γατουλα και εσυ ειστε τυχερες που βρηκε η μια την αλλη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Καλημέρα Elina. Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλά πράγματα για την κατάθλιψη στις γάτες, καθώς δεν μου έχει τύχει κάτι ανάλογο.
Εδω https://www.mypetz.gr/threads/Κατάθλιψη-γάτας.219945/ θα βρεις τον ορισμό της κατάθλιψης, από τους κτηνίατρους που συμμετέχουν στο site.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτά που γράφουν, νομίζω ότι η γατούλα σου δεν έχει κατάθλιψη, αλλά απλά διαμαρτύρεται για τον "εγκλεισμο" της.
Οταν μια γάτα βγαίνει εξω ειναι πολυ επικινδυνο για τη ζωή και την υγεία της. Προσωπικά δεν θα το ρίσκαρα. Εμείς το Σίβα τον αφήνουμε μόνο να βγαίνει στο διάδρομο της πολυκατοικίας και να ανεβαίνει μέχρι την ταράτσα. Σε αυτό έχει συνηθίσει και του αρκεί. Ο δε Βαλεντίνο που τον μάζεψα από το δρόμο σε ηλικία περίπου 5 μηνών, ακόμα και με ανοιχτή την εξώπορτα δεν φεύγει, παρόλο που ακόμη δεν είναι στειρωμένος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evelynaRoidou]

Ισμήνη και Ναταλια,ειλικρινά σας ευχαριστώ πολύ.Πράγματι είναι μια δύσκολη απόφαση.Πρέπει να ζυγίσω τα δικά μου θέλω και της γάτας.Μάλλον θα το δοκιμάσω κάποια στιγμή και θα κρίνω από τις αντιδράσεις της Ροδάνθης εάν της κάνει καλό ή όχι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Δεν νομίζω ότι η Ροδάνθη θα επέλεγε ποτέ να πεθάνει από αυτοκίνητο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Έλενα1]

Μπράβο!!! Το άρθρο σου ήταν πραγματικά πολύ καλό!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ritsak]

Τριχόπτωση

Γεια σας φίλοι μου, θέλω και εγώ να ζητήσω την συμβουλή σας για τον Πάρη μου. Είναι 11 μηνών και τον έχω 9 μήνες. Είναι πολύ καλό γατί, δεν μου κάνει ζημιές και τον αγαπάω πολύ. Τους τελευταίους 3-4 μήνες έχω πρόβλημα με το τρίχωμά του. Μαδάει πάρα πολύ σε σημείο να φοβάμαι οτι κάτι έχει. Να σημειώσω εδώ οτι εδώ και 1 μήνα του δίνω ειδικές καψούλες που μου τις έδωσε ο κτηνίατρος αλλά αντί για καλύτερα χειρότερα. Είναι πολύ δύσκολά γιατί ο αέρας στο σπίτι γέμισε τρίχες και για τα παιδιά δεν είναι ό,τι καλύτερο. Όσο και να τον βουρτσίζω οι τρίχες δεν σταματάνε. Τι φταίει άραγε: Να πω εδώ οτι είναι από τις μακρύτριχες γάτες, όχι ράτσας. Τι να κάνω;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[(*)Sofia(*)]

Γεια σου yasmin! Ο δικός μου γατούλης είχε ένα πρόβλημα υγείας που το καταλάβαμε ακριβώς από τα συμπτώματα που περιέγραψες στο άρθρο σου (δεν έτρωγε,ξάπλωνε σε περίεργη θέση,απομονωνόταν,κοιμόταν πολύ).Έμεινε 4 μέρες στην κλινική.Ενώ η υγεία του φαίνεται να πηγαίνει καλύτερα και τρώει κανονικά πια,με ανησυχεί ότι εξακολουθεί να κοιμάται συνέχεια και να μην κάθεται κοντά μας. Και ενώ δεν ξάπλωνε σχεδόν ποτέ στο καλάθι του..τώρα δεν το αποχωρίζεται! Θεωρείς ότι θα του περάσει αν αναρρώσει πλήρως ή έχει υποστεί σοκ από την κλινική και τον πόνο που του προκάλεσαν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.