Λοιπον τι μου εκανε σημερα ο Αρης.
Οσες εχετε ερθει σπιτι μου θα θυμαστε στην βεραντα τις πλαστικες ντουλαπες που εχω(πρεπει να φαινονται και στις φωτο).Ο Αρουλης απο τοτε που εγινε καλα το ποδαρακι του καταφερε να ανεβει πανω σ'αυτες πηδοντας πρωτα σ'ενα πλαστικο ντεποζιτο για αποθηκευση νερου που εχουμε.Τον επιασα ηδη μια φορα επ'αυτοφορο πανω στις ντουλαπες.
Χθες το βραδυ γυρισε ο αδρεφος μου απο "τα ξενα"(ειναι υποπλοιαρχος και ταξιδευει) και αυτα και τα δυο μολις τον ειδαν σπιτι εξαφανιστηκαν σε χρονο dt.Ισως γιατι ειχαν πολυ καιρο να τον δουν η γιατι αυτος τις αγαπαει μεν αλλα θελει να τις αγκαλιαζει συνεχεια(ειναι χειροτερος και απο μενα).Το μεσημερι που γυρισα απο την αγορα και περασε ο αδερφος μου απο το σπιτι, πηρε αγκαλια τον μικρο και ηρθε να με βρει στην βεραντα (κατι εκανα εγω στα λουλουδια).Ο μικρος του ξεφευγει και αστραπιαια ανεβαινει πανω στις πλαστικες ντουλαπες και μετα βρισκει διεξοδο αναμεσα στην ανοιχτη τεντα και μια προεξοχη που εχουμε(υπαρχει κενο για να διαφευγει ο αερας) και βρισκεται πανω στο υποστεγο της γειτονισας.Απο κει και περα δεν ειχα οπτικη επαφη μαζι του.Αφου τσακωθηκα ασχημα με τον αδερφο μου(ακομη δεν μιλαμε) και πανω στην ταραχη μου εκανα ενα τεταρτο να βρω το κλειδι της ταραρσας ανεβηκα επιτελους πανω να τον ψαξω.Και ο Αρουλης αφαντος.Τι στις διπλανες ταραστες κοιταξα, στην διπλανη οικοδομη που υπηρχε προσβαση στο μπαλκονι τους.Τιποτα, πουθενα.Δεκα φορες εκανα τον γυρω της πυλωτης μηπως επεσε.Ουτε εκει τιποτα.Στον φωταγωγο παλι τιποτα.Αρχισα να σκεφτομαι μηπως επεσε στο κουβουκλιο του ασανσερ(εχει ενα μικρο ανοιγμα).Εχουν περασει περιπου δυο ωρες ,εγω στα προθυρα νευρικης κρισης ηδη σκεφτομαι τα χειριτερα και κλαιω.Η τραγικη ειρωνια ειναι οτι χθες το απογευμα ειχα παει στον κτηνιατρο και του αγορασα σαμαρακι και ηθελα να του βγαλω και φωτο να το δειτε γιατι ειχα αμφιβολια αν του το φορουσα σωστα.Και ξαφνικα μετα απο περιπου δυο ωρες τον βλεπω μπροστα μου στην βεραντα(εγω μπαινοεβγαινα συνεχεια) απο το πουθενα στην κυριολεξια.Δεν καταλαβα που ηταν, η απο που ηρθε(τα ειχα ψαξει ολα εκατο φορες), μαλλον δεν ειναι τοσο μπουνταλακος οσο νομιζω.
Τον φιλουσα και τον μαλωνα ταυτοχρονα.Τωρα κοιμαται του καλου καιρου.Χιλια συγνωμη για το σεντονι αλλα ειμαι σιγουρη οτι ΕΣΕΙΣ καταλαβενετε και νιωθετε την αγωνια που περασα.
